LOGINมีอาตกใจเล็กน้อยเมื่อสายตาของเธอเหลือบเห็นสร้อยคอล็อกเก็ตรูปไซคีลอยเหนือศีรษะทุยเล็กเข้ามาคล้องไว้บนลำคอขาวระหงของตัวเองด้วยสองมือหนาของอีกคนที่อยู่เบื้องหลัง"อ๊ะ !" สัมผัสที่เย็นเฉียบจากสร้อยเส้นนั้นทำเธอสะดุ้งวาบเย็นสุดขั้วหัวใจ ไม่รู้เลยสักนิดว่าเผลอทำมันหลุดออกไปตั้งแต่ตอนไหนร่างบางได้แต่ยืนนิ่ง ในขณะที่คีตะบรรจงสวมสร้อยเส้นนั้นกลับไปบนลำคอขาวระหงให้กับเธอ เพียงแค่นั้นก็ทำมีอาใจสั่นหวั่นไหวจนกลั้นน้ำตาไว้แทบไม่อยู่ มิหนำซ้ำสัมผัสอันอบอุ่นจากริมฝีปากของเขาที่ประทับลงมาบนแผ่นหลังอันขาวเนียนยังทำให้เธออุ่นซ่านไปทั้งตัว หลังจากที่เขาสวมใส่สร้อยคอเส้นนั้นให้เธอจนแล้วเสร็จ"ขอ-บคุณ" คำขอบคุณที่ไปไม่ถึงหูของใครบางคน ถูกกลืนหายลงไปในลำคอ เมื่อร่างสวยหมุนตัวกลับไปหาคนที่อยู่เบื้องหลัง แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไป กระดาษบางแผ่นหนึ่งก็ถูกยื่นมาที่หน้าของเธอพร้อมกับคำพูดร้ายกาจ"ค่าตัวเธอ รับไปสิ !" คีตะยื่นเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งให้กับมีอา พลางพูดด้วยสีหน้าที่เย็นชาต่อเธอ "แล้วก็ก้อนนั้นด้วย" สายตาคมกริบตวัดมองไปที่เงินปึกใหญ่ ซึ่งวางทิ้งอยู่บนโต๊ะกระจกแล้วกระตุกยิ้มให้เธออย่างเหยียดหยัน"นี่..
ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(37)"อ๊ะ...อ๊า !" ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นพร้อมจิกเล็บลงไปบนบ่าแกร่งเพื่อระบายความเจ็บปวดในจังหวะที่คีตะเริ่มดันสะโพกของเธอให้ลอยขึ้นแล้วกดกระแทกกลับลงมากระเด้งสวนลำเอ็นกลับเข้าไปร่องรักของเธออย่างหนักหน่วง"อ๊า !" เสียงหวานหลุดครางลั่นอย่างไม่กลัวอาย หนำซ้ำยังผวาตัวโยนจนต้องรีบยื่นสองมือบางโอบคล้องไปที่ลำคอหนาของคนที่เร่งจังหวะเข้าออกอย่างรุนแรงและรัวเร็ว "อ๊ะ ! ล-ลึกเกินไปแล้ว""ฉันให้ห้าหมื่นสำหรับความลึ-ก" ไม่ทันได้บอกออกมาจนจบประโยค มีอาก็โน้มเข้าไปจูบปากของคนเมาที่เอาแต่พูดพร่ำถึงแต่เรื่องเงินให้หุบปาก เพื่อเป็นฝ่ายควบคุมเขาดูบ้างทำคนปากเสียอึ้งไปในเสี้ยววินาทีหนึ่ง ก่อนดึงสติกลับมาได้ก็บดจูบกลับไปพลางสอดปลายลิ้นร้อนเกี่ยวพันกับเรียวลิ้นเล็กสาดส่งความหวานล้ำอันซาบซ่านให้กันอย่างวาบหวาม"อืม~ จูบเก่งเป็นบ้า ฉันให้อีกห้าหมื่น" คีตะถอนจูบออกมาพลางกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจตามด้วยสองมือแกร่งที่โอบรั้งลำคอขาวระหงลงมาบีบขยำสองเต้าอวบใหญ่สลับกับตวัดเรียวลิ้นสากลากไล้ไปบนเนินอกนุ่มหยุ่นดูดดุนปลายยอดถันของเธอ จนเกิดเสียงดังสวบสาบอย่างหื่นกระหาย
"ฉันว่า...แค่นี้ เธอน่าจะแฉะแล้ว" ว่าแล้วก็ขยับร่างนุ่มไปที่โซฟาแล้วอุ้มเธอมาไว้บนหน้าตักแกร่งในท่าที่เธอหันหลังให้ จากนั้นใช้เรียวแขนทั้งสองข้างตวัดเรียวขาเล็กขึ้นมาพาดไว้กับหน้าขาแกร่งพร้อมกับแยกเรียวขาของเธอให้ถ่างออกจากกัน"อย่านะ พอได้แล้ว""ทำไม...กลัวผัวใหม่เธอมันรู้รึไง ว่ากลับมาให้ผัวเก่าอย่างฉันเอา""หยุดพูดดูถูกฉันแบบนี้สักทีจะได้ไหม ฉันรู้ว่านายเกลียดฉันแล้ว และถ้าเป็นแบบนั้น เราต่างคนต่างอยู่ไม่ได้รึไง""เธอนี่พูดง่ายดี ดูง่ายไปหมดทุกอย่าง รวมถึงเรื่องอย่างว่านี่ด้วย" ว่าจบก็ขยับเรียวขาของมีอาให้อ้าแยกออกจากกันมากขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะเบี่ยงชั้นในลายลูกไม้สีขาวของเธอไปด้านข้างแล้วกรีดปลายนิ้วมือยาวเรียวฝ่าร่องอันคับแคบที่กำลังเปียกลื่นเข้าไปลึกถึงด้านในสุด"อ๊ะอ๊า !" มีอาผวาตกใจจนต้องขยับเรียวขาที่อ้าแยกเข้าหากัน แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะถูกอีกคนรั้งเข้าที่ต้นขาของเธอเอาไว้ แล้วขยับนิ้วหมุนวนไปในร่องอ่อนนุ่มจนเกิดเป็นเสียงแฉะถี่รัวตามจังหวะที่ดันเข้าและออกลึกสุดโคนนิ้ว"เสียว ?" ถามพร้อมกับสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปในร่องนุ่มอีกเป็นสองและสามนิ้ว จากนั้นก็ขยับหมุนควงไปในร่องชื้นที่เปียกแฉะ
ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(36)"ปล่อย !" มีอาพูดเสียงแข็งพร้อมกับออกแรงขัดขืนเพื่อให้ออกจากพันธนาการของเขา หากแต่ด้วยเรี่ยวแรงของอีกฝ่ายที่มากกว่าทำเธอไม่อาจที่จะหลุดพ้น"ทำไม ? รับความจริงไม่ได้รึไง" คำถามของคีตะทำให้มีอากัดริมฝีปากของตัวเองอย่างอดทนอดกลั้นเอาไว้แล้วฝืนกล้ำกลืนความรู้สึกทั้งหมดที่มีให้จางหายไปในพริบตารวมถึงหยดน้ำตานั่นด้วย"ถ้าคิดว่าฉันสกปรก งั้นคุณก็ควรกลับไปได้แล้ว หวังว่าเราจะไม่ต้องเจอกันอีก !""อย่าทะนงตัวไปหน่อยเลยว่าที่ฉันเอาตัวเองมาเกลือกกลั้วกับเธอตอนนี้ ไม่ใช่เพราะว่าฉันพิษสวาทอะไรนักหรอก แต่เป็นเพราะว่าฉันทนเห็นเธอแต่งตัวยั่วไม่ไหวแล้วเกิดอารมณ์ขึ้นมาก็เท่านั้นเอง !""ถอยไปนะ !" เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ในขณะที่อีกคนจับจ้องมาที่เธอด้วยสายตาที่แข็งกร้าว "บอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าไม่ให้ฉันแตะต้องตัวคุณ ถ้างั้นก็อย่าเอามือของคุณมาจับต้องสิ่งสกปรกแบบฉัน""หึ ! รู้อะไรไหม ว่ายิ่งสกปรก มันยิ่งท้าทายให้ฉันอยากพิสูจน์ว่าเธอจะโสโครกได้แค่ไหน" พูดพลางกระชับอ้อมแขนแกร่งให้แน่นขึ้นกว่าเดิม"แล้วก็ไม่ต้องกลัวหรอกนะว่าจะผิดคำพูดที่ให้ไว้กับแม่ฉัน เพราะว่าครั้ง
หมับ !"อ๊ะ...คีตะ !""คุณ.... เรียกฉันว่าคุณ !" เสียงที่แผ่วเบาดังข้างหูเยือกเย็นเกินกว่าอะไรทั้งหมด แม้แต่เครื่องปรับอากาศภายในห้องนี้ก็เย็นสู้เสียงของอีกคนไม่ได้"ฉันไม่ใช่คีตะคนเดิมที่เธอเคยรู้จักอีกต่อไปแล้ว" คำพูดของคีตะทำให้มีอาเสียวสันหลังวาบ เพราะคีตะคนนี้ คือคนเดียวกับคนที่เคยทำเธอกลัวจนตัวสั่นมาแล้ว แม้ว่าเขาเพิ่งจะกลายเป็นคีตะคนใหม่เมื่อไม่นานมานี้แต่ทว่ามีอาก็ดันทำให้เขากลายไปเป็นคีตะคนเดิมที่อาจจะร้ายกาจมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ"ฉันว่าคุณเมามากแล้ว ฉันจะให้คุณคิมพาคุณกลับ" มีอาพูด ขณะที่คีตะค่อย ๆ ยื่นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาวางเกยลงมาบนลาดไหล่อันขาวเนียนของเธอไปด้วย"ทำไม...กลัวรึไง ที่ต้องอยู่ใกล้ฉัน !" เสียงนั้นดังชิดริมหูของเธอ ทำมีอารู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง"เปล่า" มีอาตอบกลับด้วยหัวใจที่สั่นรัว เพราะไม่รู้เลยว่า คีตะกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่"ฉันเป็นลูกค้า ที่ดีลเธอมาต่อจากธนิน... แต่ถ้าถามว่าดีลมาเท่าไหร่ คงตอบยากหน่อย เพราะว่าตรงนี้..." คีตะหยุดพูดแล้วปล่อยให้ปลายนิ้วมือเรียวยาวของตัวเองเคลื่อนไหวไปบนเนินอกอวบอิ่มที่ล้นทะลักออกมาจนเผยให้เห็นผิวขาวจัดอย่างเล้าโลม ก่อนจะเ
"ก็ไอ้เจฟฟ์นั่นไง... มันรู้รึเปล่า ว่าผู้หญิงของตัวเอง มาทำงานในที่แบบนี้""รู้ค่ะ""ใจกว้าง ยิ่งกว่ามหาสมุทร !" คีตะพูดด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยัน ก่อนจะหันไปกระดกเครื่องดื่มสีอำพันลงไปในคออีกครั้ง มีอาได้แต่นิ่งเงียบ เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังแสร้งพูดเพื่อประชดประชันเธออยู่"เชิญกลับได้แล้วนะคะ ร้านกำลังจะปิด" มีอาเอื้อมมือไปเก็บก้นบุหรี่ที่ถูกทิ้งไว้ระเกะระกะมารวมกัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นบอกกับคนที่กำลังนั่งดื่มพลางสูบบุหรี่ไปด้วยให้กลับ หากแต่คีตะนั้นไม่ได้ใส่ใจ ทว่ากลับล้วงเอาเงินปึกใหญ่ปึกหนึ่งขึ้นมาจากสูทสีเข้มแล้ววางกระแทกลงไปที่โต๊ะกระจกด้านหน้าของเธอ"เอาไปสิ !""อะไรคะ ?" มีอาเบนสายตาไปที่เงินปึกใหญ่ ด้วยความไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไรกับเธอกันแน่"ไม่ใช่ค่าทิปที่เธอมาเก็บกวาดแล้วก็เสิร์ฟเครื่องดื่มให้ฉันหรอกนะ แต่เป็นค่าโง่ของฉัน ที่ยอมจ่ายให้เธอต่างหาก แลกกับการที่ฉันตาสว่างขึ้นแล้วก็เท่านั้น" คำพูดของคีตะที่เอ่ยขึ้นมา ทำให้มีอารู้ได้ทันทีว่าไมค์คงจะบอกเรื่องเช็คห้าล้านให้เขาได้รู้แล้ว"ชอบไม่รึไง เงินน่ะ! เอาไปสิ แต่ว่ามันคงไม่ใช่ห้าล้าน แบบที่ได้ไปจากแม่ฉันหรอกนะ เพราะว่า
คีย์การ์ดถูกวางลงที่โต๊ะข้างเตียงคู่กัน ก่อนที่สายตาคมกริบจะเหลือบเห็นไอ้เจ้าสิ่งของชิ้นเล็กจิ๋วสีพาสเทลวางหลบอยู่ตรงมุมด้านข้างของโคมไฟ มีผ้าเช็ดหน้าผืนเล็ก ๆ คลุมทับมันเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่อีกชั้น"ถอดออกมาแล้วสินะ" มือหนาหยิบมันขึ้นมาสัมผัสยังคงมีคราบน้ำลื่น ๆ เกาะหนึบติดปลายนิ้วมือยาวเรียวของเขา
"ยัง" คีตะตอบออกไปอย่างตรง ๆ ทำเพื่อน ๆ ถึงกับอ้าปากค้างอย่างเหลือจะเชื่อ !"รออะไรอยู่วะ น่าเอาขนาดนี้""กูยังไม่อยากฝืนใจเขา""หมายความว่าไงวะ ปกติผู้หญิงที่เข้าหาก็อยากอ้าขาให้มึงกันทั้งนั้น""แต่คนนี้ไม่ใช่""กะจริงจังเลยว่างั้น""เออ !""งั้นมึงรีบหาจังหวะเลย สวยแบบนี้ ไม่ใช่มึงคนเดียวแน่ที่เล
ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(5)"เออของมึง แต่โคตรสวยฉิบหายเลย" ไรซิ่งยังคงไม่หยุดปากชมปร๋อ"เธอชื่อมีอา เป็นแฟนของฉัน เลิกพากันถามหาที่มาที่ไปได้แล้ว" คีตะพูดเสียงดังให้ได้ยินกันหมดทุกคน ก่อนที่เขาจะดันร่างหนาของบรรดาเพื่อนสนิทให้ถอยห่างออกไปไกล ๆ"แต่ชุดนี้ใส่แล้วดูสวยมากเลยนะครับ คุณมีอา"
ไม่ทันที่มีอาจะหลุดปากถึงความจริงที่ว่าตัวเองไม่ใช่นักศึกษา ทว่าคีตะก็รีบออกปากแทนเธอซะก่อน "มหาลัย AUA อัลฟ่า" คีตะตอบคำถามนั้น เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่ามีอาเรียนจบมาจากที่ไหน ซึ่งเธอเรียนเก่งมาก จนได้รับเกียรตินิยมมาเลยด้วยซ้ำ "โหววว...ที่นั่น มีแต่หัวกะทิทั้งนั้นเลยนี่คะ นิกกี้เองก็อยากเข้าที่นั่







