(10) หึง !

ยุทธการขย่มรัก

อาจารย์สาวมีอาคนสวย

(5)

"เออของมึง แต่โคตรสวยฉิบหายเลย" ไรซิ่งยังคงไม่หยุดปากชมปร๋อ

"เธอชื่อมีอา เป็นแฟนของฉัน เลิกพากันถามหาที่มาที่ไปได้แล้ว" คีตะพูดเสียงดังให้ได้ยินกันหมดทุกคน ก่อนที่เขาจะดันร่างหนาของบรรดาเพื่อนสนิทให้ถอยห่างออกไปไกล ๆ

"แต่ชุดนี้ใส่แล้วดูสวยมากเลยนะครับ คุณมีอา" เป็นเซนที่พูดขึ้นมาแล้วเหลือบมองต่ำลงไปที่ต้นขาเรียวขาวของอาจารย์สาวคนสวย ทำน้ำลายแทบสอออกมาด้วย

"ไปหาชุดนี้มาจากที่ไหน" คีตะหันมาถามร่างบางของสาวสวยที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ แล้วยกแก้วไวน์ขึ้นมากระดกดื่ม

"ถามทำไม"

"ปกติไม่เคยเห็นเธอใส่แบบนี้" คีตะวางแก้วลงแล้วหันมาสบตาเธอใกล้ ๆ

"ชุดแบบนี้ใส่สอนได้รึไงกัน" เธอย้อนถาม ก่อนที่คีตะจะแกล้งแหย่เธอกลับไปให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ได้สิ แต่สอนบนเตียงกับฉันเท่านั้นนะ"

"นี่นาย !" มีอาดันใบหน้าหล่อเหลาให้ถอยห่างออกไป เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดกัน

"ช่วยทำหน้าให้มันระรื่นหน่อย อย่าให้ใครคิดว่าฉันบังคับเธอมาที่นี่เชียวนะ" พูดจบร่างสวยก็ผุดกายขึ้นยืนอวดหุ่นโค้งเว้าภายใต้มินิเดรสที่ผ่าลึกขึ้นมาเห็นต้นขาอันขาวเนียน จนหนุ่ม ๆ ต่างเหลียวมองกันเป็นแถว

"จะไปไหน" คีตะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของเธอไว้ แม้จะไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองมีอาตรง ๆ แต่ก็รู้ว่าคืนนี้เธอสวยสะกดสายตา ยังกล้าจะลุกไปไหนอีก ดูไม่ออกรึไง ! ว่าเขากำลังหวงเธออยู่

"ก็จะไปทำหน้าให้มันระรื่นไงเล่า"

"เหอะ ! ไม่ต้องเลย นั่งลงเดี๋ยวนี้" ว่าพลางดึงเธอจนล้มลงมาบนตักแกร่งของเขาต่อหน้าเพื่อน ๆ รวมถึงนิกกี้ด้วย

"นี่ปล่อยนะ !" มือบางรั้งไปที่ลำคอหนา เพราะกลัวว่าตัวเองจะหล่นลงไปจากตักของเขาจนก้นกระแทกเข้าที่พื้น ทว่าอีกคนก็รีบใช้ท่อนแขนโอบกระชับเข้าไปที่เอวบางเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอตก

"นั่งเฉย ๆ ไม่อย่างนั้น ฉันล้วงเธอโชว์คนแถวนี้แน่" สายตาคมกริบเพ่งมองมีอาอย่างคาดโทษ เพราะดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มออกอาการดื้อรั้นเข้าให้เสียแล้ว

"ชุดนี้สวยดีนะคะ แต่ดู ๆ แล้ว ก็ไม่ค่อยต่างไปจากชุดที่มีขายตามแอปฟ้าแอปส้มเท่าไหร่ เหมือนของที่ผลิตออกมาเป็นโหล สวยแบบถูก ๆ แต่ก็ดูเหมาะกับคุณมีอาดีนะคะ" นิกกี้พูดขึ้นมา ก่อนที่มีอาจะปรายตามองเด็กคนนี้แล้วถึงกับส่ายหน้าให้กับพวกที่ไม่รู้จักคุณค่าของเงิน ทั้งที่ยังแบมือขอเงินจากพ่อแม่กันอยู่เลย

"แต่ฉันว่าเธอดูไม่มีราคาเลยนะ เวลาที่พูดถึงเรื่องพวกนี้ แล้วก็ลดทอนคุณค่าของคนอื่นเพียงเพราะว่า พ่อเธอมีเงิน !"

"พี่คีตะ !"

"มีปัญหาอะไรกับฉันเหรอ !"

"ไม่มีค่ะ" นิกกี้ก้มหน้าหลบสายตาอันดุดันของคีตะที่เปล่งประกายออกมาอย่างเชือดเฉือนทุกครั้งที่เธอจ้องจะเล่นงานมีอา

"ถ้าเธอยังไม่หยุดพูดจาใส่แฟนฉันแบบนี้อีก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน !" คีตะพูดก่อนจะหันกลับมาหาคนที่นั่งอยู่บนหน้าตักแกร่งของเขา

"ดื่มอะไรหน่อยมั้ย" คีตะเอ่ยถามอาจารย์สาวที่ดูมีรอยยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากที่เขาจัดการกับเด็กสาวที่ชื่อนิกกี้ จนดูหงอลงไป

"ขอน้ำเปล่าดีกว่า" มีอาตอบออกมา ก่อนที่มือหนาจะรินน้ำแล้วส่งมันให้กับเธอ

"ฉันขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหม ปวดฉี่"

"แค่นี้ก็ต้องบอกด้วยเหรอ ลุกออกไปสิ" คีตะพยุงตัวของมีอาให้ลุกขึ้น ก่อนที่ร่างสวยในชุดมินิเดรสสีแดงไวน์จะก้าวออกไป จนพ้นสายตาของเขา

"ได้กันรึยัง ?" เป็นไรซิ่งที่ขยับเข้ามาแล้วกระซิบถาม ก่อนที่ไวท์กับเซนจะรวมหัวเข้ามาฟังด้วยกัน