Se connecterหลังจากที่จางลี่จิ่น หลินเจี่ยผิงและซ่งรุ่ยเหวินออกจากมหาวิทยาลัยแล้วนั่น พวกเธอก็แวะเข้าไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อวัตถุดิบต่างๆ เสียก่อน โดยในครั้งนี้จางลี่จิ่นคิดที่จะทำบะหมี่ ซึ่งนอกจากเธอจะจัดโต๊ะให้ลูกค้าบางส่วนนั่งทานที่ร้านได้แล้วนั่น เธอยังคิดที่จะหาถ้วยกระดาษมาใส่บะหมี่สำหรับลูกค้าที่ต้องการจะนำ
ทันทีที่ได้ยินจำนวนเงินที่อาจารย์เหอจางหย่งเอ่ยขึ้นมา เหล่านักศึกษาต่างก็ส่งเสียงออกมาด้วยความหดหู่ใจเล็กน้อย พวกเขาไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะมอบเงินให้กับพวกเขาเพียงแค่ห้าสิบหยวนต่อกลุ่มเท่านั้น “เอาละเงียบๆ ก่อน ยังมีอีกเรื่องที่อาจารย์ยังไม่ได้บอกทุกคน นั่นก็คือเงินทุนจำนวนห้าสิบหยวนนี้ทุกคนสามาร
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 84 จางลี่จิ่นเดินเข้ามาภายในห้องเรียนเพียงลำพัง เนื่องจากวันนี้เธอตื่นเช้ากว่าปกติ ดังนั้นจึงได้ออกมาที่มหาวิทยาลัยเช้ากว่า
“พ่อครับ พ่อช่วยนำรูปของผมไปใส่กรอบได้ไหมครับ หลังจากนั้นผมจะนำมันมาติดไว้ที่ห้องของผม แล้วผมก็จะได้เห็นมันทุกวันเลย” หานเฉียงรุ่ยหัวเราะกับท่าทางของลูกชายตัวเอง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปรับม้วนรูปภาพจากมือของลูกชาย ก่อนที่เขาจะรับปากอีกฝ่ายว่าจะรีบให้คนนำภาพนี้ไปใส่กรอบให้เร็วที่สุด หลังจากนั้นจ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 83 จางลี่จิ่นนั่งอมยิ้มอยู่กับพื้นเคียงข้างหานหมิงห้าวที่กำลังก้มหน้าก้มตาเปิดกล่องของขวัญที่ได้รับจากทุกคน ซึ่งแน่นอนว่าเธอ
“ค่ะแม่ หนูจะอดทนต่อไป” ไป๋รั๋วซียิ้มขึ้นมาด้วยความดีใจเมื่อได้ยินคำพูดของผู้เป็นลูกสาว ก่อนที่เธอจะโอบร่างบางของอีกฝ่ายเอาไว้ อีกไม่นานนอกจากตำแหน่งสะใภ้ครอบครัวหานจะกลับมาเป็นของลูกสาวเธอแล้ว ต่อจากนี้ไปเธอก็จะสามารถเชิดหน้าชูตาที่จะได้เป็นว่าที่แม่ยายของหานเฉียงรุ่ยอีกด้วย และถึงเวลานั่นเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
“ไม่เมื่อพวกคุณไม่มีความพร้อมเองมันก็ช่วยไม่ได้ พวกคุณคงไม่รู้ว่าในตอนนี้อาหารเริ่มจะขาดแคลนขึ้นมาแล้ว ดังนั้นที่พวกเรามอบอาหารให้กับพวกคุณโดยที่ไม่เก็บไว้ทานเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดังนั้นอย่าได้คิดอะไรแบบนี้อีก ถ้าหากยังมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี้ ผมจะไม่มอบอาหารในส่วนนี้ให้กับพวกคุณอีกต่อไป” ตงเต๋อเหลียงไ







