ログインเจียงลู่หมิงตบหน้าผากของตัวเองอย่างลืมตัว เขาก็ลืมคิดในส่วนนี้ไปเหมือนกับเย่กั่วเฉิง ก่อนที่เจียงลู่หมิงจะส่งยิ้มอย่างขอโทษขอโพยไปให้หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของเห็ดหลินจือตัวจริง “ฉันก็ลืมไปด้วยอีกคน คิดแต่จะช่วยเหลือชาวบ้าน จนลืมไปว่าเห็ดหลินจือนี้เป็นของลี่จิ่นคนเดียว” “พวกนายนี่นะ ดีใจจนลืมไปได้ยั
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 53 หลังจากที่จางลี่จิ่นและคนอื่นๆ ต่างก็ช่วยกันทำกับดักเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง เพื่อแยกย้ายก
จางลี่จิ่นสะพายตะกร้าของตัวเองเอาไว้ด้านหลัง ระหว่างนั้นเธอก็กวาดสายตามองไปบริเวณรอบๆ เนื่องจากเธอเกรงกลัวว่าจะลืมบางสิ่งบางอย่าง หลังจากที่ตระเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็ได้เดินออกจากห้องพักของตัวเองมา และแน่นอนว่าทันทีที่จางลี่จิ่นเดินออกจากห้องพักของเธอมาเรียบร้อยแล้วนั่น เธอก็พบเจอกับเ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 52 หลังจากที่ตรวจค้นทุกซอกทุกมุมภายในบ้านพักของยุวชนหญิงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อไม่เห็นถึงความผิดปกติ ดังนั้นเหวินอู๋ซวนจ
หานเฉียงรุ่ยถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนหน้านั้นเขายังคงรู้สึกเป็นกังวลว่ายายและแม่ของเขาจะรู้สึกเป็นห่วงเมื่อได้ยินว่าเขานอนอยู่โรงพยาบาลของกองทัพ แต่เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของคนตรงหน้า ก็ทำให้เขาหายเป็นกังวลขึ้นมาเล็กน้อย “ในเมื่อนายทำแผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็ไปกันเถอะ เพราะถ้าหากพวกเรา
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 51 หานเฉียงรุ่ยหันมาหาลูกน้องคนสนิทของตัวเองอีกครั้ง “พวกเราไปกันเถอะ อีกไม่นานคนพวกนั้นคงจะแวะมาดูด้วยตาว่าฉันได้รับบาดเจ็
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 14“อาหารพวกนี้น่าทานมากเลยลี่จิ่น” อู๋เจิ้งเซียวมองอาหารตรงหน้าด้วยความละลานตา เธอไม่ผิดหวังกับอาหารที่จางลี่จิ่นเป็นคนทำเลยสักครั้ง หลังจากที่สูดดมอาหารตรงหน้าสั
“สำหรับยุวชนหญิงทั้งหกคน เรามาเริ่มกันที่คนแรกกันเลยดีกว่า เผิงอวี๋หลานและอู๋เจิ้งเซียวให้ไปช่วยทำนาในแถวที่ห้า จางลี่จิ่นและซูเฟยอวี่ให้ไปช่วยทำนาในแถวที่หก และเนื่องจากแปลงนาที่ให้ยุวชนทำงานนั้นหมดแล้ว ดังนั้นหวังจินเยว่และถังเจียวมิ่งจะถูกโยกไปทำหน้าที่เก็บหญ้าที่จะนำไปเป็นอาหารหมู เอาละแยกย้ายกั
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 13“ทำไมทำหน้าแบบนั่นละอวี๋หลาน” อู๋เจิ้งเซียวเอียงคอมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เมื่อสักครู่นี้อีกฝ่ายยังอารมณ์อยู่เลย “หรือว่าคนที่มาเคาะประตูทำอ







