LOGINสวีซูเจินสะบัดมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมของผู้เป็นแม่ ก่อนที่เธอจะพยายามหันหน้าไปในทิศทางอื่น เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องมาพบเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้เธอเสียงใจและเสียความรู้สึกแบบนี้ ทั้งๆ ที่เธอรู้จักกับพี่เฉียงรุ่ยมาก่อน แต่ทำไมท่าทางของพี่เฉียงรุ่ยถึงได้ดูสนิทสนมมากกว่าเธอเสียได้ ‘ฉันไม่ยอมเด็ด
หานเฉียงรุ่ยหัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะปรับเป็นปกติเหมือนเช่นเดิม “ได้เลย เสี่ยวห้าวมาให้พ่ออุ้มดีกว่านะครับ เพราะในสถานีรถไฟแห่งนี้คนเดินไปมาเยอะมาก พ่อกลัวว่าเสี่ยวห้าวจะหายไปจากสายตาของพ่อและพี่สาวลี่จิ่น” หานหมิงห้าวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่เขาจะอ้าแขนออก เพื่อให้พ่อของตัวเองอ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 68 จางลี่จิ่นยืนมองพนักงานรถไฟเข้ามาช่วยเธอขนข้าวของลงไปที่ชานชาลา ซึ่งแน่นอนว่าถ้าหากเธอจะนำเข้าจี้หยกของเธอก็ได้ เพียงแต่
“คุณลี่จิ่น ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอครับ” เมื่อชายวัยกลางคนและหญิงชราเห็นว่าเจ้าหน้าที่รถไฟรู้จักกับหญิงสาวที่พวกเขาต้องการลักพาตัวไปก็รู้สึกหวาดกลัวและเป็นกังวลใจขึ้นมาอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ไม่สามารถหนีไปทางไหนได้เลย เพราะในตอนนี้ต่างก็สายตาของเจ้าหน้าที่รถไฟและคนบ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 67 “หลานยังโกรธพวกเราอยู่แน่เลย ไม่ใช่ว่าย่าและพ่อของหลานจะต้องการขัดขวางการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยของหลานแบบนี้นะ แต่ที่พวกเร
“เป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดัง แต่กับไม่มีน้ำใจให้กับเพื่อนมหาวิทยาลัยด้วยกันเลย” ผู้คนที่อยู่ด้านนอกต่างก็มองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ตัดสินใจไปแล้วว่าหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของห้องไม่มีน้ำใจให้กับคนอื่นเลยสักนิด และเมื่อจางลี่จิ่นได้เห็นสายตาของทุกคนที่กำลังมองตรงม
“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ลี่จิ่นจะไปที่อำเภอไหนเหรอคะ” ถังเจียวมิ่งขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากที่เธอได้ยินชื่อของอีกฝ่ายและในตอนนี้เธอก็เดินเข้ามายืนอยู่ข้างกายอีกฝ่ายแล้ว แต่ระบบของเธอก็ยังคงเงียบสงบ ไม่ได้ส่งเสียงดังออกเหมือนเช่นกับก่อนหน้าที่เธอดึงโชคมาจากหญิงสาวคนหนึ่ง‘เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 6จางลี่จิ่นเดินเข้าไปภายในสถานีรถไฟอย่างไม่เร่งรีบ หลังจากวันนั้นที่เธอนำหลักฐานการคบกันของจางเจี้ยนกั๋วและซูเม่ยไปให้กับโจวฮุ่ยหมิง เธอก็ได้กลับมาพักผ่อนที่โรงแร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท







