เข้าสู่ระบบสำหรับวัยรุ่ยชายทั้งสามคนนี้เธอก็ปล่อยให้คนของหลินเจี่ยผิงและซ่งรุ่ยเหวินที่ติดตามมาด้วยเป็นคนจัดการต่อไป ซึ่งในระหว่างนั้นจางลี่จิ่นก็หันไปเห็นสวีซูเจินที่กำลังมองมาที่เธอ ซึ่งแน่นอนว่าเธอรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายคงจะกำลังเสียใจที่เธอไม่ได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน ก่อนที่เธอจะกลับไปให้ความสนใจเพื่อนของเธออี
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 77 หลังจากที่เลือกซื้อของขวัญให้กับหานหมิงห้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว หานเฉียงรุ่ยก็ได้ขับรถยนต์มาส่งจางลี่จิ่นที่คอนโดเฟยฉีในทั
ฉินซูฮวาจ้องมองใบหน้าของสวีซูเจินด้วยความชอบใจ ในตอนนี้เธอชักจะชื่นชอบผู้หญิงคนนั้นเสียแล้วสิ เพราะอีกฝ่ายสามารถทำให้สวีซูเจินต้องพบเจอกับเรื่องที่ไม่คาดคิดแบบนี้ และเธอก็คาดหวังว่าท่านนายพันคนนี้จะชื่นชอบหญิงสาวคนนั้นเช่นเดียวกัน เพราะเธอไม่ปรารถนาให้เพื่อนของเธออย่างสวีซูเจินได้แต่งงานไปเป็นสะใภ้ข
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 76 หลังจากที่ฉินซูฮวาเดินเข้ามาภายในร้านอาหารเรียบร้อยแล้วนั้น เธอก็กวาดสายตาเพื่อมองหาเพื่อนสนิทของเธออย่างสวีซูเจิน หลังจ
จางลี่จิ่นยกมือขึ้นเพื่อโบกมือลาเด็กน้อยที่ชะโงกหน้าออกมาเพื่อบอกลาเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งแน่นอนว่าข้างกายของเธอตอนนี้มีอู๋เจิ้งเซียวและเผิงอวี๋หลานยืนอยู่ด้วย เนื่องจากอีกฝ่ายต้องออกมารอรับเธอที่หน้าบ้านนั่นเอง โดยที่มือของพวกเธอนั่นต่างก็แบ่งกันถือผลไม้เอาไว้ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าเพื่อนยุ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 75 จางลี่จิ่นจูงมือของหานหมิงห้าวเดินเข้าไปภายในบ้านพักของตระกูลหาน โดยมีร่างของหานเฉียงรุ่ยเดินตามคนทั้งคู่มาด้วยรอยยิ้ม เ
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
“ไม่เมื่อพวกคุณไม่มีความพร้อมเองมันก็ช่วยไม่ได้ พวกคุณคงไม่รู้ว่าในตอนนี้อาหารเริ่มจะขาดแคลนขึ้นมาแล้ว ดังนั้นที่พวกเรามอบอาหารให้กับพวกคุณโดยที่ไม่เก็บไว้ทานเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดังนั้นอย่าได้คิดอะไรแบบนี้อีก ถ้าหากยังมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี้ ผมจะไม่มอบอาหารในส่วนนี้ให้กับพวกคุณอีกต่อไป” ตงเต๋อเหลียงไ
จางลี่จิ่นส่ายหน้าเล็กน้อย “พวกเรากำลังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเดียว ฉันไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่และไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสียเวลาค่ะ แค่ต่อจากนี้ขอให้เธอไม่เข้ามารบกวนฉันอีกก็พอค่ะ” ถึงแม้ว่าเธออยากจะเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเธอต้องทำการดึงโชคของตัวเองกลับคืนมาก่อน ถ้าหากเธอเอาเร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 7“โดนหลอกแล้ว ฉันโดนหลอกแล้ว” หญิงสาวคนหนึ่งที่เห็นเศษเซาปิ่งในมือของถังเจียวมิ่งเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห ก่อนที่เธอจะเข้าไปผลักร่างของเพื่อนของหญิงสาวคนนั้นออก แล้วเ







