LOGINShare
ความลับที่ล่วงรู้!!
publish date:
2026-09-22 23:44:40
Latest chapter
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน หายไปจากสายตา2
“ฝ่าบาท…” น้ำเสียงนั้นอ่อนใจเหลือแสน สุดท้ายฮ่องเต้ซีอวิ๋นจำต้องเอ่ยอะไรบางอย่าง“จริงๆช่วงนี้ก็เป็นข้าเองที่ไม่มีเวลาจะไปพูดคุยให้นางเข้าใจ มีหลายสิ่งต้องเร่งแก้ไข และสร้างรากฐานบัลลังก์ให้มั่นคง เสด็จแม่…ท่านช่วยจับตาดูนางแทนลูกที หากนางอยากท่องโลกกว้างก็สนับสนุนนางไปเถอะ ขอแค่นางมีความสุขก็พอแล้ว”โครงสร้างขุนนางเก่า และการดูแลทุกข์สุขของราษฎรตามนโยบายแจกจ่ายข้าวสารอาหารแห้งที่หว่านหรงเคยมีส่วนให้คำปรึกษา ล้วนแต่เป็นภาระอันหนักอึ้งที่คอยดึงรั้งตัวเขาไว้ในท้องพระโรงและตำหนักส่วนพระองค์วันแล้ววันเล่า แต่ทุกคราที่เขามีเวลาว่างเพียงน้อยนิด บุรุษหนุ่มผู้ทรงอำนาจสูงสุดกลับเลือกที่จะใช้มันไปกับการตามแอบมองเงาร่างของสตรีที่อยู่ในใจ เขาพยายามทุกวิถีทางที่จะลดช่องว่าง ทรงหาข้ออ้างสารพัดเพื่อเสด็จไปยังตำหนักเยี่ยนอันหรือละแวกใกล้เคียงที่นางอยู่ เพียงเพื่อจะได้ทอดพระเนตรเห็นรอยยิ้มหรือได้ยินเสียงหวานๆ ที่เคยคุ้นเคยในอดีต“ฝ่าบาท... ฎีกาด่วนจากหัวเมืองทางใต้พ่ะย่ะค่ะ” เสียงของขันทีคนสนิทดังขึ้นขัดจังหวะ ขณะที่ซีอวิ๋นกำลังทอดพระเนตรออกไปนอกหน้าต่างตำหนักด้วยแววตาเหม่อลอย“วางไว้ตรงนั้น” ซีอวิ๋น
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน หายไปจากสายตา
ลมหนาวพัดโชยผ่านกำแพงสูงตระหง่านของพระราชฐานอันกว้างใหญ่ ใบไม้แห้งร่วงหล่นลงตามลานทางเดินหินอ่อน สะท้อนความเงียบเหงาที่เกาะกุมหัวใจของคนทั้งคู่ “สหายเก่า…งะ งั้นหรือ?!” สายพระเนตรที่ทอดมแงมาแสดงออกชัดว่าเสียใจนับตั้งแต่วันที่เฉิงหว่านหรงเลือกที่จะถอยร่นระยะห่างและกล่าวคำว่า “สหายเก่า” ออกมา นางก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะรักษาเส้นแบ่งเขตนั้นไว้ให้มั่นคง ”ก็…เติบโตมาด้วยกัน ควรเรียกเช่นนี้มิใช่หรือเพคะ หรือว่า…มันไม่ควร“ นางมองบุรุษตรงหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก มือไม้ดูเกะกะไปหมด ในใจลึกๆ ของหญิงสาวกลับมีความสับสนระคนคลุมเครือที่นางเองก็ไม่อาจหาคำตอบให้ตัวเองได้ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงฝีเท้าหรือเงาร่างของโอรสสวรรค์วนเวียนอยู่ใกล้ๆ หัวใจดวงน้อยกลับเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ แต่นางก็รีบปัดความรู้สึกเหล่านั้นทิ้งไปโดยพลันด้วยการบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าฐานะระหว่างพวกเขานั้นแตกต่างราวดินกับฟ้า นางเป็นเพียงบุตรสาวบุญธรรมของสกุลเฉิง ที่พระพันปีทรงเอ็นดู ส่วนเขาคือผู้กุมชะตากรรมของคนทั้งแผ่นดิน การเผลอใจไปมีความรู้สึกที่เกินเลยเป็นเรื่องที่ไม่ควร”เจ้า…เห้อออ หว่านหรงเจ้ามองการกระทำข้าไม่ออกงั้นหร
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ระยะห่าง2
ยามที่ขันทีประกาศก้องถึงพระราชโองการต่างๆ สายตาของซีอวิ๋นก็ยังคงวนเวียนอยู่กับเฉิงหว่านหรง เขาสังเกตเห็นว่านางถอยหลังไปอีกก้าวหนึ่งเมื่อมีขุนนางผู้ใหญ่เดินเฉียดผ่าน “ด้วยการขึ้นรัชศกใหม่นี้ องค์ฮ่องเต้มีพระประสงค์ แจกจ่ายข้าวสารอาหารแห้งแก่ชาวบ้าน พร้อมทั้งตั้งโรงทาน88โรงทานเพื่อให้คนเร่ร่อนอิ่มท้องตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืน” เฉิงหว่านหรงได้ยินเช่นนั้นก็กัดริมฝีปากแน่น วิธีการนี้ พระสนมเฉิงที่ตอนนี้ได้ขึ้นเป็นพระพันปีแทนฮองเฮามาปรึกษานาง นางจึงชี้แนะไปตามความคิด ไม่คิดว่าฝ่าบาทจะเอาไปทำจริงๆ!!นางพยายามทำตัวให้กลมกลืนกับความว่างเปล่า พยายามลบตัวตนของตนเองให้ออกจากสายตาของฝูงชน เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็นความเกี่ยวพันหรือสายตาที่นางคิดว่าสามัญชนเช่นตนไม่ควรได้รับจากฮ่องเต้ ความเจียมเนื้อเจียมตัวนี้เองที่กรีดแทงหัวใจของซีอวิ๋นอย่างเจ็บปวด“เจ้ารู้หรือไม่ว่า มงกุฎหนักอึ้งนี้... ข้ามิได้ต้องการมันเลยแม้แต่น้อย” ซีอวิ๋นรำพึงอยู่ในใจ ขณะที่มือหนากำพนักพิงบัลลังก์มังกรแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาย่อมยินดีที่จะเป็นเพียงองค์ชายสามผู้ไร้อำนาจ ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีเคียงข้างพี่ชาย และม
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ระยะห่าง
ตลอดระยะเวลาที่พระบิดาพูดคุยกับพี่ชาย เขามิได้แสดงตนออกมา คิดเพียงว่า หากเรื่องทุกอย่างแล้วเสร็จ จะเอ่ยความในใจกับเฉิงหว่านหรง แต่นางกลับปลีกตัวออกไปเสียแล้ว“หากจะมีใครที่เหมาะสม ก็คงจะเป็นคนที่ถูกเสด็จพ่อกดความสามารถมานาน” พี่ชายคนโตอย่างห่าวหรานมองมาที่เขาคนที่เอาแต่คิดถึงสตรีมิทันได้ตั้งตัว“ไม่ๆ ตำแหน่องรัชทายาทเป็นของท่านนั้นคู่ควรแล้ว ข้าไม่มีความคิดจะแย่งชิงมันจากท่าน!!“ ห่าวหรานยกยิ้มเป็นยิ้มที่ปลดปล่อยตัวเองที่สุด”ซีอวิ๋น“ เขาเรียกน้องชายด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง”เสด็จพี่!!“ องค์ชายสามรู้ดีว่าคนเป็นพี่จะเอ่ยสิ่งใดจึงเรียกเอาไว้เพื่อค้าน”การเป็นรัชทายาทไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก ราษฏรคือหัวใจ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง“”ท่านพี่ข้าไม่…“ ซีอวิ๋นส่ายหัว เขาไม่มีใจจะแย่งชิงบัลลังก์กับห่าวหรานจริงๆเพราะรู้ถึงความสามารถเขาดี“เสด็จพ่อทรงพระประชวรหนักจากความโทมนัส หยางตงต้องโทษประหารชีวิต องค์ชายเจ็ดและพรรคพวกกำลังจะถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก ในราชสำนักตอนนี้ไม่มีผู้ใด มีความสามารถและเหมาะสมจะสืบทอดราชบัลลังก์เท่ากับเจ้าอีกแล้ว ซีอวิ๋น”“แต่... แต่ท่านเป็นองค์รัชทายาทโดยชอบธรรมนะพ่ะย่ะค่ะ! ประชาชนและขุ
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ทุกอย่างก็เพื่อนางอันเป็นที่รัก
“องค์ชายสาม วันนี้…ต้องแต่งตั้งรัชทายาทหากมีสิ่งใดจะพูดคุยเอาไว้…” สนมเฉิงกลัวเหลือเกิน กลัวว่าฝ่าบาทจะทรงกริ้วและทำโทษบุตรชาย"เห็นทีว่าจะมิได้ สนมเฉิงวางใจเรื่องนี้สำคัญยิ่ง มิได้เอ่ยวาจาเล่นๆ... แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับ 'การกบฏ' และการยักยอกเงินแผ่นดิน" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางท้องพระโรง ขุนนางฮือฮากันขึ้นทันทีซีอวิ๋นชูม้วนกระดาษและบัญชีลับขึ้นเหนือหัว ทหารองครักษ์รีบเข้ามานำไปถวายแด่ฮ่องเต้ผู้ประทับบนบัลลังก์ ฮ่องเต้ทรงเปิดออกทอดพระเนตร สีพระพักตร์ที่เคยเรียบเฉยค่อยๆ เปลี่ยนเป็นถมึงทึงและดำมืดลงทีละน้อย พระหัตถ์ที่ถือม้วนกระดาษสั่นเทาด้วยความกริ้ว"นี่มัน... อะไรกัน! หยางตง... เจ้าลูกอกตัญญู!" ฮ่องเต้ทรงตบลงบนพนักที่นั่งด้วยความโกรธเกรี้ยว เสียงดังก้องไปทั่วท้องพระโรงตอนนี้คนที่ลำพองใจว่าจะได้ขึ้นเป็นรัชทายาทยังมาไม่ถึงท้องพระโรง แต่ใต้เท้าเกินครึ่ง…หมดความไว้ใจหยางตงคนใจคตผู้นั้นไปแล้ว!!“ตามองค์ชายรองหยางตงมาเดี๋ยวนี้!!”ความเงียบงันเข้าปกคลุมท้องพระโรงอีกครั้ง บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก แต่ฮ่องเต้ผู้ทรงมีสายพระเนตรเฉียบคม ย่อมมองเห็นความจริงทั้งหมดแล้ว รอแค่เวลาให้คนที่เต
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน เคยมีใจหรือไม่!!
เสียงนายทหารเวรตะโกนสั่งการซีอวิ๋นไม่รอช้า เขาดับเทียนทันที ร่างปราดเปรียวพุ่งทะยานขึ้นไปหลบอยู่บนขื่อคานด้านบนของห้องได้อย่างไร้เสียง ในเสี้ยววินาทีเดียวกับที่ประตูห้องถูกผลักเปิดออกด้วยความแรง แสงคบเพลิงสาดส่องเข้ามาไล่ความมืด"สงสัยลมคงพัดหน้าต่างกระมัง ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ ไปทางอื่นกันเถอะ" ทหารยามสองนายกวาดสายตามองรอบห้องด้วยความสงสัย เดินวนเวียนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะบ่นพึมพำเมื่อเสียงฝีเท้าเงียบหายไป ซีอวิ๋นจึงทิ้งตัวลงมายืนบนพื้นอย่างนุ่มนวล ลมหายใจผ่อนเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แม้ภารกิจในคืนนี้จะสำเร็จลุล่วงด้วยดี แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ นานแล้วที่ไมาได้ออกมาเจอผู้คน แต่ซีอวิ๋นไม่ได้มีเวลามาสำรวจตรวจตรานัก เขารีบร้อนจะไปที่จวนแม่ทัพไป๋ เพราะมีบางสิ่งค้างคาใจต้องการความกระจ่าง“ฝ่าบาท!!” เหล่าทหารรับใช้ออกมาต้อนรับเขาอย่างร้อนรนเพราะไม่มีหมายกำหนดการล่วงหน้าว่าจะมา อีกทั้งทุกคนเข้าใจว่าเขาประชวรอยู่“ไป๋เหวินหลงอยู่หรือไม่”“อยู่พ่ะย่ะค่ะ เชิญทางนี้!!” พ่อบ้านของจวนเดินนำเขาไปอย่างน้อบน้อม”องค์ชายสามเสด็จ!!“คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน บุรุษที่ถูกน้องสาวเขารักษาล
You May Also Like
ชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.2K viewsอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู997.6K viewsวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.6K viewsเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.3K viewsชะตารักใต้เงาแค้น
คุณยายจิ้งจอก404 viewsนางเอกนิยายเรื่องนี้เหตุใดุถึงเป็นบุรุษไปได้เล่า
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า80 viewsเกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น
เสี่ยวเยว่251 viewsนางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม
ภัสสพิชชา605 views
