Share

เงียบงัน!!

last update Tanggal publikasi: 2026-08-20 21:39:24

น้ำเสียงนั้นเยียบเย็นและเด็ดขาด

”รั่วซี เจ้ามากเกินไป!!“ จิ่งเจาออกหน้าแทนสามี จนลืมตัวหันมาตวาดน้
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   สละเรือที่นั่งด้วยกันมา!!

    ความรู้สึกหนักอึ้งในใจตีตื้นขึ้นมา มือที่กำดาบอยู่บีบจนด้ามจับแทบแหลกสลาย ภายใต้ใบหน้านิ่งงัน ทั้งๆที่วันนี้เขาคิดจะตลบหลังคนทรยศให้หมด แต่ฮองเฮาเหมือนอ่านความคิดเขาออก พระนางจึงเล่นบทคนน่าสงสารแทน”องค์รัชทายาทหากเราทำตัวไม่มีความเมตตา สิ่งที่ได้รับกลับมาจะเป็นชื่อเสียงที่ดำดิ่งไม่ใช่รุ่งโรจน์นะพ่ะย่ะค่ะ“ ใต้เท้าเฉิงเตือนเขาอยู่ข้างกาย สายตาคมมองไปที่ข้างประตู พบร่างเล็กๆของไป๋รั่วซียืนอยู่ นางพยักหน้าให้คล้ายกับว่าเรื่องนี้คุยกับใต้เท้าเฉิงมาเรียบร้อยแล้ว ห่าวหรานเม้มปากแน่ก่อนหลับตาลงข่มกลั้นโทสะที่มีให้กดลึกลงต่ำที่สุด!!”แน่นอนว่าคนที่ทำผิดซึ่งๆหน้า กระหม่อมก็ยิ่งต้องจัดการ แต่เมื่อฮองเฮาขอร้อง เช่นนั้นทุกคนฟังคำสั่งข้า!! จับกุมองค์ชายเจ็ดให้ได้ในข้อหากบฏ ตามคนของเราเข้ามาจัดการทหารกบฏพวกนี้ให้ราบคาบ ใครขัดขืนไม่ยินยอม ฆ่าให้ตาย องครักษ์เงาคุ้มกันฝ่าบาทและฮองเฮาอย่าให้มีผู้ใดลุกล้ำเข้ามาจนทำร้ายทั้งสองพระองค์ได้!!“ไม่นานหลังจากคำสั่งถูกถ่ายทอดออกไปแล้ว ทหารหลาย 1000 นายกรูกันเข้ามาจากหลาย 10 ประตูภายในห้องโถงเกิดความชุลมุนขึ้นอีกครั้ง กินเวลาไปอีกหนึ่งก้านธูป“นี่มัน!! อะไรกัน

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ล้มราชบัลลังก์!!

    ตอนนี้ทั่วทั้งท้องพระโรงเงียบกริบไม่มีผู้ใดคิดจะเอื้อนเอยคำใดออกมา ไม่นานองค์ฮ่องเต้ที่มีอาการพิโรธกว่าตามองความยุ่งเหยิงตรงนี้ก่อนจะเดินลงมาจากบัลลังก์ทองด้านบน“แล้วเจ้าเคยรู้หรือไม่ มากกว่าที่เราจะมีวันนี้ เราเป็นคนทำให้มารดาห่าวหรานต้องตาย และสกุลเฉียนคือคนกอบกู้บัลลังก์ช่วยเรา หากไม่มีพวกเขาแล้วแม่ของเจ้าจะขึ้นเป็นฮองเฮาได้อย่างไร!! เจ้ามันคนเนรคุณข้าเลี้ยงบุตรที่ต่ำช้าเช่นเจ้ามาได้ถึง 18 ปีเชียวหรือ!!” การด่าทอนี้หวังเพียงให้บุตรชายคนเล็กมีความความคิดที่ดีขึ้น แต่ใครจะคิดว่ามันเปล่าประโยชน์ องค์ชายเจ็ดไม่ยอมจำนนและไม่ยอมมองพี่ชายคนโตในด้านดีแม้เพียงนิด!!“ต้องขอประทานอภัยเสด็จพ่อ กระหม่อมถอยไม่ได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ ทหารจัดการตามแผนที่เราวางเอาไว้!!” กลุ่มคนมากมายที่อยู่ด้านนอกท้องพระโรงพากันวิ่งเข้ามาทหารหลายคนมีอาวุธครบมือ ทั้งธนูและดาบรวมถึงหน้าไม้“เจ้าเจ็ด เจ้ากล้างั้นหรือ!!” พระสุรเสียงที่ตวาดออกมา ไม่ทำให้เท้าของคนที่ต้องการโค่นอำนาจชะงักงัน เขายังคงเดินหน้าต่อไป ฟาดฟันคมดาบใส่ทหารองครักษ์หลวงที่ออกมาคุ้มครองทั้งฝ่าบาทและองค์รัชทายาทอย่างบ้าคลั่ง“องค์ชายเจ็ด หยุดเดี๋ยวนี้หยุด

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   เด็กนอกบัลลังก์!!

    จบคำพูดของขันทีทหารจำนวนนึงรีบออกมาปกป้ององค์รัชทายาททันทีแต่คนพวกนั้นกลับหัวเราะขึ้นมายังไม่มีปี่มีขลุ่ยแสดงท่าทางลำพองใจและไม่หวาดกลัวสักนิด!! ไม่นานองค์ชายเจ็ดที่แสดงตัวว่ากำลังจะก่อกบฏ เขาดึงดาบที่อยู่ข้างๆขึ้นมาก่อนจะฟันลงบนแขนขององครักษ์ที่เข้ามาปกป้ององค์รัชทายาททันที“อึก!!” ฟึบ เพล้ง!!“อย่าแตะต้องคนของเรา!!” องค์รัชทายาทใช้ปลายดาบตวัดดาบในมือองค์ชายเจ็ดที่ฟันลงบนแขนทหารทีเดียว ดาบหลุดล่วงออกจากมือทันที แต่ผู้เป็นน้องกลับตะหวาดลั่นอย่างมีโทสะ“ท่านเป็นแค่บุตรชายของภรรยาที่ไร้ศักดิ์ของเสด็จพ่อ มีสิทธิ์อะไรมาครอบครองตำแหน่งที่บุตรชายของฮองเฮาควรได้รับ!! อย่างน้อยๆวันนี้ใต้เท้าในท้องพระโรงแห่งนี้ ข้ามั่นใจว่าพวกเขาเห็นด้วยในสิ่งที่ข้าทำ” ได้ยินเขาพูดเช่นนี้ใต้เท้าบางคนมีสีหน้าลำบากใจ แต่บางคนกับแสดงตัวว่าเข้าข้างองค์ชายเจ็ดจริงๆ เพราะเหตุการณ์ตรงหน้าองค์ชายเจ็ดได้เปรียบอยู่มากใครบ้างไม่รู้ว่าทหารทางทิศตะวันออก มีมากมายพอสมควร และแน่นอนว่าไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดฮองเฮาที่เป็นแม่ของแผ่นดินมีตำแหน่งรองลงมาแค่องค์ฮ่องเต้ต้องเลือกเข้าข้างบุตรชายแท้ๆอย่างองค์ชายเจ็ดอยู่แล้ว“เจ้าพูดถูกข้

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ท้าชน!!

    คำพูดนั้นสร้างเสียงฮือฮาให้ กับเหล่าใต้เท้าที่ไม่ได้ขึ้นตรงกับฮองเฮาทันที ก่อนจะตามมาด้วยเสียงด่าทอ“ขันทีส่งฎีกาพวกนี้ ขึ้นตรงต่อกรมอาญา สั่งศาลอาญา ในเมืองต้าเซี่ยจัดการพิจารณาทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมา ต่อหน้าชาวบ้านและเหล่าขุนนาง หากใครผู้ใดละเลยเรื่องนี้ มีโทษประหาร!!”ตุบ!!ร่างกายสูงใหญ่ขององค์ชายเจ็ดทรุดลงนั่งคุกเข่าต่อหน้าองค์รัชทายาท“อ่ะ เสด็จพี่ เรื่องนี้…ข้า ข้า…” สายตาที่องค์รัชทายาทมองลงมา ไม่มีความปราณีแม้แต่น้อย เขามองคนพวกนี้เป็นเพียงแค่เศษฝุ่นที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น“องค์ชายเจ็ดไม่ต้องรีบที่จะเอื้อนเอยคำใดกับข้า ถึงแม้เรื่องนี้จะต้องให้กรมอาญาจัดการ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องรอเสด็จพ่อหายจากการประชวรเสียก่อน เพราะการกระทำของราชวงศ์ก็ควรให้กษัตริย์ตัดสินโทษด้วยตนเองถูกหรือไม่!!” ทหารสามถึงสี่นายเข้ามาคุมตัวองค์ชายเจ็ด แต่จู่จู่ก็ตะโกนขึ้นมาคล้ายบ้าคลั่ง“ต่อให้ครานี้พระองค์จับข้าด้วยฐานความผิดลักลอบสร้างเงิน ปลอมขึ้นมา แต่ท่านคิดหรือว่าในเมืองหลวงแห่งนี้จะมีแต่คนที่เข้าข้างท่าน เช่นนั้นข้าจะบอกให้…” ใบหน้าที่เคยดูน่าสงสาร ขี้เล่นและดูไม่มีพิษภัยเปลี่ยนไปกลายเป็นใบหน้าที่บิด

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ร้อนรน

    ทหารที่ยกเข้ามาการรายงาน ส่วนองค์ชายเจ็ดบัดนี้ยืนนิ่งๆกำลังจะก้าวเท้าถอยออกไปเงียบๆด้วยความร้อนใจ“องค์ชายเจ็ด หากไม่มีธุระที่ใดเจ้าก็อยู่เสียที่นี่ ในเมื่อเจ้าพูดว่าหลายปีมานี้ช่วยเสด็จพ่อตรวจฎีกาและตรวจตราดูชาวบ้านในเมืองหลวงและทั้งสี่แคว้น เช่นนั้นเจ้าก็ต้องตอบคำถามเรื่องนี้ได้ว่าเหตุใดในพื้นที่ที่เจ้าดูแลถึงยังมีเหรียญปลอมพวกนี้อยู่!!” คนที่ตั้งใจจะมาอาละวาดบัดนี้ถูกต้อนจนจนมุม เขาหันซ้ายแลขวาก่อนจะพยักหน้าให้ใต้เท้าเสิ่น ผู้มีศักดิ์เป็นลุง เพราะตอนนี้เขาต้องการให้มารดามาออกหน้าให้ก่อน“กราบทูลองค์รัชทายาท กระหม่อมขอเวลาเพียงครู่เนื่องจากเวลานี้ กระหม่อมจำเป็นต้องไปหยิบฎีกาสำคัญฉบับนึง ที่ลืมเอาไว้ที่ตำหนักฉางชิวพ่ะย่ะค่ะ” ใต้เท้าเสินรู้วิธีที่จะต้องออกจากท้องพระโรงเพื่อไปหาน้องสาวที่เป็นถึงฮองเฮา ในเมื่อฝ่าบาทมอบอำนาจให้กับองค์รัชทายาทได้ หลานแท้ๆอย่างองค์ชายเจ็ดก็ต้องได้รับการปกป้องโดยมารดาอย่างฮองเฮาที่พอจะมีอำนาจอยู่ในมือบ้าง“เกรงว่าตอนนี้ตำหนักฉางชิวจะปิด” องค์รัชทายาทพูดโดยไม่ได้มองหน้าผู้ใด เขาหยิบฎีกาเล่มใหม่ขึ้นมาเปิดก่อนใช้นิ้วมือไล่ตัวอักษรทุกตัวช้าๆ เมื่อทุกคนเงียบเส

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ไม่เลี้ยงไว้

    ปึ่ง ฝ่ามือนาที่ลงบนขอบโต๊ะทำหลายๆคนสะดุ้งไปตามๆกัน“องค์ชายเจ็ดเสด็จจจจ” เสียงคนเฝ้าหน้าท้องพระโรงตะโกนดังก้อง เพื่อให้ทุกคนรับรู้ว่าองค์ชายเจ็ดกำลังเข้ามาสู่ท้องพระโรง“ไม่คาดว่าสิ่งที่คนไปรายงานกระหม่อมจะเป็นเรื่องจริง บัดนี้เสด็จพ่อสิ้นสติแล้วงั้นหรือถึงได้มอบหมายตำแหน่งให้ท่านพี่ว่าราชการแทนเช่นนี้” คนที่เคยดูสดใสมาตลอด บัดนี้กลับมีท่าทีเคืองขุ่นอย่างเห็นได้ชัด“เช่นนั้นเจ้ากำลังสงสัยในการกระทำของเสด็จพ่องั้นหรือ องค์ชายเจ็ดเจ้ามาคาดคั้นเอากับข้าที่ท้องพระโรงต่อหน้าใต้เท้ามากมาย จริงๆแล้วเจ้าเองเพียงแค่อยากมาดูราชโองการที่เป็นตราประทับของฝ่าบาท หรืออยากมาหยั่งเชิงว่าวันนี้ข้าพูดเรื่องการหลอมเงินขึ้นมาใช้เองหรือไม่งั้นหรือ…” ถูกตอบกลับเช่นนี้ฝ่าพระหัตถ์ขององค์ชายเจ็ดถึงกับกำแน่น เขายังเดินต่อไปด้านหน้าก่อนจะประสานมือออกมาและก้มลงคำนับ“กระหม่อมมิได้สงสัยในความเก่งกาจของเสด็จพี่ เพียงแต่ว่าหลายปีมานี้ทุกคนต่างเห็น กระหม่อมทำงานอยู่ในราชวัง ตรวจตราดูฎีกาช่วยเสด็จพ่อมาไม่น้อย ทั้งยังรับผิดชอบเรื่องภัยแล้ง และเรื่องปากท้องของชาวบ้าน คงจะไม่เหมือนเสด็จพี่ที่เก่งกาจเพียงแต่เรื่องการรบ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status