Mag-log inบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
พนักงานย่อกายลงอย่างสง่างามก่อนจะนำชามาเสิร์ฟในถ้วยกระเบื้องเคลือบลวดลายงดงาม กลิ่นหอมของใบชา อ่อน ๆ ลอยคลุ้งชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย“นี่คือชาที่ข้าลองคิดค้นนำมาทำเป็นเครื่องดื่มเจ้าค่ะ” หลิวหยุนจิงกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจก่อนจะพูดต่อด้วยรอยยิ้มเกลื่อนใบหน้า “ข้าเรียกมันว่าชาหอมหมื่นลี้ เป็นช
“สถานที่แห่งนี้เหมาะสม” หลิวอวี้เฟยกล่าวในที่สุด ก่อนจะหันไปมองทางซุนเหวิน “หากไม่มีปัญหาเรื่องราคา ข้าคิดว่าที่นี่สามารถใช้เป็นร้านของเราได้”ซุนเหวินพยักหน้า “เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา เจ้าของเดิมต้องการขายกิจการอยู่แล้ว ข้าจะจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้เอง”“รบกวนท่านแล้ว” หลิวอวี้เฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มี
“ท่านลุงคงไม่คิดจะถอดใจใช่หรือไม่เจ้าคะ” หลิวหยุนจิงหรี่ตามองเขาเอ่ยถามตามตรง“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรเล่า เจ้ารู้หรือไม่ไม่มีวันไหนที่ข้าลืมแม่ของเจ้าได้เลย อีกทั้งข้ายังโทษเรื่องราวทั้งหมดเป็นความผิดของตนด้วย ในเมื่อตอนนี้นางไร้ซึ่งพันธะข้ายิ่งมีแต่ต้องเดินหน้าให้สุดเท่านั้นเอง ว่าแต่เยว่ฮวาเจ้าค
หลิวอวี้เฟยพิจารณาข้อมูลบนแผ่นไม้ มือเรียวของนางลากปลายนิ้วไล่ไปตามชื่อสถานที่ที่ถูกระบุไว้ก่อนจะมองขึ้นไปสบตากับชายหนุ่ม“ข้าเชื่อว่าท่านไม่ใช่คนที่จะนำเรื่องที่ไม่มีประโยชน์มาให้ผู้อื่น ท่านคงเลือกมาอย่างรอบคอบแล้ว” นางกล่าวเสียงเรียบซุนเหวินยิ้มบาง “แน่นอน ข้าให้คนไปตรวจสอบมาแล้วว่าทุกแห่งไม่มีป







