บทที่ 5

ซ่า... ซ่า...

เสียงฝนด้านนอกห้องกระจกดังแข่งกับเสียงแอร์ในห้องทำงานดึกสงัด บนโต๊ะตัวใหญ่ที่เต็มไปด้วยกระดาษพิมพ์เขียว ร่างเล็กของ พลอยใส นั่งตัวลีบอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างด้วย พี่ธีร์ หนุ่มมาดนิ่ง และ พี่กร หนุ่มเจ้าเสน่ห์ คู่หู 'เพื่อนรักเพื่อนร้าย' ประจำออฟฟิศ

พี่ธีร์เหลือบตามองนาฬิกาแขวนผนัง ก่อนจะถอนหายใจพรืดใหญ่ แล้วโยนปากกาในมือลงบนโต๊ะเสียงดัง กริ๊ก

"สี่ทุ่มแล้ว..." เสียงทุ้มเรียบเอ่ยขึ้น สายตาคมกริบตวัดมามองหน้าเธอ "กลับไปได้แล้วพลอยใส เดี๋ยวที่เหลือพี่เคลียร์เอง"

มือใหญ่ของเขาเริ่มรวบแฟ้มตรงหน้าเธอเก็บเข้ากอง [ความคิดพี่ธีร์: ขืนให้อยู่ต่อ กูเนี่ยแหละจะสติแตกเอง กลับไปซะ ก่อนที่ฉันจะห้ามใจไม่ไหว]

พลอยใสกำลังจะอ้าปากรับคำ แต่เสียงหัวเราะ หึๆ ดังขึ้นจากอีกฝั่ง พี่กร ที่ยืนพิงขอบโต๊ะอยู่เลิกคิ้วขึ้น ดวงตาแพรวพราวฉายแววเจ้าเล่ห์

"จะรีบไล่น้องไปไหนวะไอ้ธีร์..." กรเอียงคอถามเพื่อน แต่ตายังจ้องพลอยใสไม่กะพริบ "งานไฟล์อัปเสร็จหรือยังครับเราน่ะ?"

พลอยใสสะดุ้ง "เอ่อ... เหลืออีกนิดหน่อยค่ะพี่กร"

"นั่นไง..." กรกระตุกยิ้มมุมปาก โน้มตัวลงมาเท้าแขนกับโต๊ะจนหน้าห่างจากเธอแค่คืบ "งั้นไม่ต้องรีบกลับหรอก ฝนตกหนักขนาดนี้... อยู่เป็นเพื่อนพวกพี่ก่อนสิครับ"

[ความคิดพี่กร: ฝนตก บรรยากาศเป็นใจขนาดนี้ คิดจะหนีเหรอตัวเล็ก... คืนนี้ยาวแน่]

พลอยใสกลืนน้ำลายเอื๊อก หันซ้ายทีขวาที สายตาพี่ธีร์ที่มองมาเหมือนจะดุ แต่ก็ไม่ได้ห้ามจริงจัง

"มึงเลิกแกล้งน้องมันสักที" ธีร์พูดเสียงดุ แต่ตากลับมองสำรวจเรือนร่างเธอเงียบๆ

"กูเปล่าแกล้ง... กูแค่ถามด้วยความปรรรถนาดี" กรหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ ก่อนจะยื่นมือมาแตะไหล่พลอยใสเบาๆ นิ้วหัวแม่มือไล้วนที่หัวไหล่เนียนช้าๆ "ใช่ไหมคะพลอยใส... เมื่อวานพี่เห็นนะ... ไปกินข้าวกับใครมา?"

คำถามเปลี่ยนเรื่องดื้อๆ ทำเอาพลอยใสชะงัก "คะ? คือ... เพื่อนสมัยเรียนค่ะ"

"เพื่อนผู้ชาย?" กรสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคมวาววับขึ้น [ความคิดพี่กร: ตอบให้ดีนะแม่ตัวดี ถ้าเป็นไอ้หน้าจืดแผนกอื่น พี่ไม่ปล่อยไว้แน่]

พลอยใสตัวเกร็ง หันไปขอความช่วยเหลือจากพี่ธีร์ที่นั่งซ้อนหลังอยู่ แต่แทนที่พี่ธีร์จะช่วย เขากลับขยับเก้าอี้เลื่อนเข้ามาจนอกแกร่งแทบจะชนแผ่นหลังเธอ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาเตะจมูก

"ตอบมันไปสิ..." ธีร์กระซิบเสียงพร่าข้างหู ลมหายใจอุ่นรดต้นคอจนขนลุกชัน "เพื่อนพี่มันขี้หวง... เราก็น่าจะรู้" มือหนาของธีร์วางแหมะลงบนพนักเก้าอี้ของเธอ ราวกับตีตราจองพื้นที่

"มัน... ไม่ใช่เรื่องของพวกพี่นี่คะ" พลอยใสตอบเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือ [ความคิดพลอยใส: ทำไมต้องมาคาดคั้นกันขนาดนี้ด้วย ใจจะวายแล้วนะ]

"หืม? ไม่ใช่เรื่องของพี่?" กรทวนคำเสียงสูง มือที่จับไหล่อยู่เลื่อนขึ้นมาเชยปลายคางเธอให้เงยหน้าสบตา "แน่ใจเหรอครับ... ว่าไม่ใช่เรื่องของพี่"

"ไอ้กร..." ธีร์เรียกชื่อเพื่อนเสียงต่ำ เหมือนเตือน แต่แขนแกร่งกลับเลื่อนมาโอบรอบเอวบางไว้หลวมๆ จากด้านหลัง "อย่าไปขู่พลอยใสมาก... น้องกลัวหมดแล้วเห็นไหม"

"กลัว? หรือชอบ?" กรยิ้มร้าย โน้มหน้าลงมาจนจมูกเกือบชนแก้มเธอ "เป็นเพื่อนกัน... แต่เรื่องบางเรื่อง พี่กับไอ้ธีร์... เราแบ่งกันไม่ได้หรอกนะรู้ไหม"

เปรี้ยง! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นพร้อมกับไฟในห้องที่กระพริบวูบหนึ่งแล้วหรี่ลง เหลือเพียงไฟสลัวจากโคมหัวโต๊ะ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากที่ทำงานกลายเป็นกรงขังแห่งความปรารถนาทันที

"จะ... จะทำอะไรคะ" พลอยใสถามเสียงสั่นเมื่อเห็นท่าทีคุกคามของทั้งคู่ เธอขยับตัวจะลุกหนี แต่ติดวงแขนของพี่ธีร์ที่รัดแน่นขึ้นทันที

"จะไปไหน..." เสียงธีร์กระซิบชิดใบหู ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำสั่ง "นั่งลง..."

"พี่ธีร์... ปล่อยใสก่อน..."

"ชูว์..." กรยกนิ้วชี้แตะปากตัวเอง ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะมายืนประจันหน้าเธอ "นั่งนิ่งๆ นะคนเก่ง... ถ้าไม่ดื้อ... จะไม่เจ็บ"

สิ้นเสียงทุ้ม ริมฝีปากหยักของกรก็ฉกวูบลงมาปิดปากเธอทันที รสจูบที่ไม่ได้ขออนุญาต ร้อนแรงและเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาควานหาความหวานอย่างช่ำชอง มือไม้ของพลอยใสที่พยายามจะผลักไสกลับไร้เรี่ยวแรงเมื่อเจอกับสัมผัสรุกรานจากทั้งข้างหน้าและข้างหลัง

"อื้อ!!" พลอยใสครางประท้วงในลำคอ แต่กลับกลายเป็นเสียงกระตุ้นอารมณ์ดิบของคนฟัง

"อย่าเม้มปาก..." กรสั่งเสียงพร่าเมื่อถอนจูบออกมานิดเดียวเพื่อให้เธอหายใจ "ครางออกมา... พี่อยากได้ยิน"

มือหนาของกรเริ่มซุกซน ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาเม็ดแรกหลุดออกอย่างง่ายดาย ตามด้วยเม็ดที่สอง [ความคิดพลอยใส: ไม่นะ... หยุดไม่ได้ ร่างกายมันไม่ฟังคำสั่งเลย]

"อืม... หวานชะมัด" กรพึมพำชิดริมฝีปากเธอ

ในขณะเดียวกัน สัมผัสวาบหวามจากด้านหลังก็เริ่มทำงาน จมูกโด่งของธีร์ซุกไซ้ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ลากไล้ปลายลิ้นลงมาตามแนวชีพจร

"อ๊ะ... พ...พี่ธีร์"

"เรียกอีก..." ธีร์สั่งเสียงกระเส่า มือหนาบีบเคล้นเอวคอดกิ่วหนักหน่วง "เรียกชื่อพี่... ให้ไอ้กรมันได้ยินชัดๆ" [ความคิดพี่ธีร์: เสียงหวานขนาดนี้... ใครจะไปทนไหววะ]

กรผละหน้าออกมามองผลงานตัวเอง เสื้อนักศึกษาหลุดลุ่ยเผยให้เห็นผิวขาวจัดตัดกับความมืด เขาแสยะยิ้มพอใจ ปลายนิ้วปาดคราบน้ำลายที่มุมปากเธอเบาๆ

"ไม่ต้องกลัว..." สายตาของกรอ่อนลงวูบหนึ่งแต่เต็มไปด้วยความต้องการที่อัดแน่น "คืนนี้... ให้พี่กับมันดูแลเรานะ... ได้ไหม?"

พลอยใสหายใจหอบถี่ อกกระเพื่อมขึ้นลงแรง สายตาพร่ามัวมองผู้ชายสองคนที่เธอเคารพ ตอนนี้กลายเป็นราชสีห์ที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ [ความคิดพลอยใส: ควรปฏิเสธสิ... ต้องปฏิเสธ... แต่ทำไมปากมันไม่ขยับ]

"ไม่ตอบ... แปลว่าตกลง" กรสรุปเองเออเอง ก่อนจะกดไหล่เธอให้เอนพิงอกพี่ธีร์ "เงยหน้าขึ้นมา... มองหน้าพี่"

มือหนาของทั้งคู่เริ่มทำงานประสานกันราวกับนัดหมาย มือหนึ่งลูบไล้หน้าท้องแบนราบ อีกมือสอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงเอ ลูบไล้ต้นขาด้านในจนเธอสะดุ้งเฮือก

"อ๊ะ! ... อย่า..."

"บอกแล้วไงว่าอย่ากลั้น" ธีร์กัดเม้มใบหูเธอเบาๆ "ครางออกมาดังๆ... ห้องนี้เก็บเสียง... ไม่มีใครได้ยินหรอกนอกจากพวกพี่"

เสียงฝนข้างนอกที่ว่าดัง ยังดังไม่เท่าเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามอยู่ในอก พลอยใสรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมน้ำ ในวังวนความร้อนรุ่มที่ชายหนุ่มสองคนมอบให้

"ไปที่ห้องประชุม..." ธีร์พูดขึ้นลอยๆ ก่อนจะช้อนตัวเธออุ้มขึ้นจากเก้าอี้เหมือนตุ๊กตา พลอยใสหวีดร้องเบาๆ รีบคว้าคอเขาไว้แน่น

"ใจร้อนจริงนะมึง" กรหัวเราะ เดินนำไปเปิดประตูห้องประชุมเล็กที่อยู่ติดกัน เสียง แกร๊ก ของการล็อกลูกบิดประตูดังขึ้น เหมือนเสียงปิดตายทางหนีสุดท้ายของเธอ

ภายในห้องประชุมมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวจากด้านนอกส่องเข้ามา ธีร์วางเธอลงบนขอบโต๊ะประชุมเย็นเฉียบ แต่ความเย็นนั้นอยู่ได้ไม่นานเมื่อร่างหนาของกรแทรกเข้ามาตรงกลางระหว่างขาเธอทันที

"แยกขาออก..." กรสั่งเสียงแหบพร่า มือหนาลูบไล้เรียวขาเธอขึ้นมา "จะได้ถนัดๆ..."

"พี่กร... ฮึก... หนู..."

"ชูว์... ไม่ร้องนะเด็กดี" ธีร์ที่ซ้อนอยู่ด้านหลังรวบมือเธอทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัว กดจูบลงบนไหล่เปลือยเปล่า "คืนนี้เธอเลือกไม่ได้แล้ว... พลอยใส"

เสื้อผ้าชิ้นน้อยค่อยๆ หลุดร่วงลงพื้นทีละชิ้นตามแรงอารมณ์ ผิวเนื้อเปล่าเปลือยกระทบกับอากาศเย็น แต่กลับร้อนผ่าวเพราะฝ่ามือที่ลูบไล้ไปทั่วร่าง

"สวย..." กรพึมพำ สายตาโลมเลียไปทั่วร่างอย่างไม่ปิดบัง "สวยไปหมด..."

"อื้อ... พี่ธีร์... พี่กร..." เสียงหวานครางระงมเมื่อจุดอ่อนไหวถูกสัมผัสพร้อมกัน [ความคิดพลอยใส: มันมากเกินไป... รับไม่ไหวแล้ว]

"ดี... เรียกชื่อพวกพี่" ธีร์กระซิบ สองมือประคองสะโพกเธอไว้แน่น ดันให้รับสัมผัสจากกรที่กำลังรุกเร้าอยู่เบื้องหน้า

"พร้อมกันเลยนะ..." กรเงยหน้าขึ้นสบตาธีร์ ทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างรู้ทัน ก่อนจะหันมามองร่างเล็กที่สั่นระริกอยู่ตรงกลาง

"จะ... จะทำอะไรคะ" พลอยใสตื่นตระหนกเมื่อเห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของทั้งคู่ มันดุดันและหิวกระหายกว่าเดิม

"ก็ทำให้รู้ไง..." กรโน้มหน้าลงมาจูบปิดปากเธออีกครั้ง พร้อมกับขยับร่างกายเข้าแนบชิด "...ว่าคืนนี้เธอเป็นของใคร"

บทรักบรรเลงขึ้นท่ามกลางเสียงฝน สองร่างแกร่งผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนปรนเปรอความสุขสมและความเจ็บปวดที่แสนหวานให้กับเธอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงหอบหายใจ และเสียงครางหวานหู ดังประสานกันในห้องสี่เหลี่ยม

"อ๊า... พี่... ลึก... มันลึก..." พลอยใสหวีดร้องเมื่อความคับแน่นรุกล้ำเข้ามาในร่างกาย

"ซี๊ดดด... แน่นชิบ..." ธีร์สบถพึมพำ ขยับสะโพกสอบเข้าหาจังหวะเดียวกับที่กรปรนเปรอช่วงบน "ทนหน่อยนะคนดี... เดี๋ยวก็ดีเอง"

"มองหน้าพี่..." กรสั่งเสียงเข้ม จับใบหน้าเธอให้หันมาสบตา ขณะที่ร่างกายเบื้องล่างเชื่อมต่อกันลึกซึ้ง "บอกมาสิ... ว่าเสียวไหม"

"อื้อ... เสียว... พี่จ๋า... หนูไม่ไหว"

คำตอบนั้นเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟ ทั้งธีร์และกรเร่งจังหวะรักรุนแรงขึ้น จนร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก [ความคิดพลอยใส: เหมือนจะขาดใจ... แต่มันดีเหลือเกิน]

"ของพี่..." ธีร์คำรามข้างหู "จำไว้... เธอเป็นของพวกพี่"

"แค่คืนนี้เหรอคะ..." พลอยใสถามเสียงขาดห้วง สมองพร่าเบลอไปหมด

กรยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับในความมืด "คิดว่าจะจบแค่คืนนี้เหรอ..." เขาขยับกายเน้นย้ำความลึกซึ้งให้เธอหวีดร้องอีกครั้ง

"...เริ่มแล้วมันหยุดไม่ได้หรอกนะ... พลอยใส"