ログイン"ตับๆๆๆๆๆๆ!!!" นนท์เร่งจังหวะการกระแทกให้รุนแรงและรวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก ร่างของวิภาในท่าคลานสี่ขาสั่นสะท้านไปทั้งตัวตามแรงกระแทกจากด้านหลัง ก้นงอนงามส่ายไปมาตามแรงของเขาจนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ไม่ใช่บนเตียงนุ่มๆ อีกต่อไป "อร๊ายย ซี๊ดดด ผัวขานนท์จ๋า อื้อออ เมียจะตาย เมียจะข
"ชอบโดนตีเหรอครับ..." นนท์ถามเสียงเจ้าเล่ห์ "อื้อ... ชอบ..." วิภาตอบเสียงแผ่ว ยอมรับความร่านในตัวตนใหม่อย่างเต็มปาก "งั้นเตรียมตัวไว้เลย..." นนท์จับเอวเธอกดลงแน่น "คราวนี้... ผมจะตีให้ก้นลายเลยคอยดู!" นนท์กระเด้งสะโพกสวนขึ้นไป ตอกอัดความแข็งแกร่งเข้าใส่ร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำอีกครั้ง "คว่ำลงไปคร
วิภาควบขี่อยู่บนตัวของนนท์อย่างเมามันส์ ท่ามกลางแสงสลัวยามเช้ามืด สะโพกกลมกลึงขยับขึ้นลงเป็นจังหวะจะโคน ผมยาวสลวยสะบัดพลิ้วไหวตามแรงโยก หน้าอกหน้าใจกระเพื่อมเด้งดึ๋งล่อตาล่อใจชายหนุ่มที่นอนมองอยู่ข้างล่าง "ตับ... ตับ... ตับ..." เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสม่ำเสมอ วิภาหลับตาพริ้ม เชิดหน้าครางระบายควา
ร่างของวิภาอ่อนปวกเปียกราวกับขี้ผึ้งลนไฟ เธอหอบหายใจรวยรินอยู่บนพื้นพรมหน้ากระจก ขาเรียวสั่นระริกจนแทบจะยืนไม่อยู่ น้ำรักที่ไหลย้อยลงมาตามปลีน่องเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อครู่นี้เธอโดนจัดหนักจัดเต็มไปขนาดไหน นนท์มองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจ ก่อนจะช้อนตัววิภาขึ้นมาอุ้ม "ไปล้างตัวกันหน่อยนะครั
"ลุกขึ้นมาครับน้องวิ..." นนท์กระซิบสั่งเสียงพร่า มือหนาฉุดรั้งร่างอวบอัดในชุดนักศึกษาให้ลุกขึ้นจากตัก "มาเช็คความเรียบร้อยหน้ากระจกหน่อยสิ... ว่าแต่งตัวถูกระเบียบหรือเปล่า" วิภายอมลุกตามแรงดึงอย่างว่าง่าย ขาแข้งยังอ่อนเปลี้ยจากศึกรักรอบแรก แต่ความตื่นเต้นกับบทบาทสมมติทำให้เธอกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทั
วิภาหยิบมันขึ้นมาดู แล้วก็ต้องเลิกคิ้วสูง มันคือชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย ครบเซ็ต ทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูป กระโปรงพลีทสั้นสีดำ จีบรอบตัว และเข็มขัดหนังสีน้ำตาลที่มีหัวเข็มขัดมหาลัยชื่อดัง "นี่มัน... ของใครเนี่ย?" วิภาแกล้งถามเสียงสูง "ของกิ๊กเก่านนท์เหรอ?" "เปล่าครับ... ผมซื้อเก็บไว้เอง" นนท์ยักไหล
เสียงล้อลากของกระเป๋าเดินทางบดไปกับพื้นถนนคอนกรีตของหมู่บ้าน ท่ามกลางความเงียบยามเย็น พราวเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นด้วยฝีเท้าที่มั่นคงแต่หัวใจกลับสั่นไหวอย่างรุนแรง เธอไม่ได้หันหลังกลับไปมอง...เธอรู้ดีว่าหากหันกลับไป ความเข้มแข็งที่พยายามสร้างขึ้นมาทั้งหมดอาจพังทลายลง เมื่อเธอเดินพ้นป้อมยามของหมู่บ้
เสียงดนตรีแนว EDM ดังกระหึ่มจนอกสั่นสะเทือน แสงไฟเลเซอร์หลากสีสาดส่องไปทั่วฟลอร์เต้นรำที่เนืองแน่นไปด้วยหนุ่มสาวซึ่งกำลังปลดปล่อยตัวตนไปตามจังหวะเพลง กลิ่นแอลกอฮอล์คละเคล้ากับกลิ่นน้ำหอมลอยอบอวลอยู่ในอากาศ สร้างบรรยากาศมึนเมาและเร่าร้อนให้กับค่ำคืนวันศุกร์ ธาม ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาค
"คิน...ข้างหน้า...เห็นทางแยกเข้าป่านั่นไหม" คินเหลือบมองไปตามที่เธอบอก เห็นทางดินเล็กๆ ที่แยกออกจากถนนใหญ่ หายเข้าไปในความมืดของแนวป่าข้างทาง มันเป็นทางที่ดูเปลี่ยวและน่ากลัว "เห็นครับ...ทำไมเหรอ" "เลี้ยวเข้าไปสิ" เธอกระซิบ "พาฉันเข้าไปตรงนั้น...ตรงที่มันเปลี่ยวและเงียบ...ฉันอยาก...อยากลองอะไรตื่
...ติ๊ด... เสียงตัดสายที่ดังขึ้นในหูทำให้ธันยืนนิ่งงันราวกับถูกแช่แข็ง โทรศัพท์มือถือยังคงแนบอยู่ที่หู แต่สมองของเขากลับขาวโพลนไปชั่วขณะ ‘เมียมึงอยู่กับกู...และจากนี้ไป...เธอจะเป็นเมียกูคนเดียว...มึงไม่ต้องตามหาเธออีก’ ประโยคของคิน...เพื่อนสนิทที่สุดของเขา...ยังคงดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัว มันเหมือนเ







