เข้าสู่ระบบ"ตับๆๆๆๆๆๆ!!!" นนท์เร่งจังหวะการกระแทกให้รุนแรงและรวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก ร่างของวิภาในท่าคลานสี่ขาสั่นสะท้านไปทั้งตัวตามแรงกระแทกจากด้านหลัง ก้นงอนงามส่ายไปมาตามแรงของเขาจนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ไม่ใช่บนเตียงนุ่มๆ อีกต่อไป "อร๊ายย ซี๊ดดด ผัวขานนท์จ๋า อื้อออ เมียจะตาย เมียจะข
"ชอบโดนตีเหรอครับ..." นนท์ถามเสียงเจ้าเล่ห์ "อื้อ... ชอบ..." วิภาตอบเสียงแผ่ว ยอมรับความร่านในตัวตนใหม่อย่างเต็มปาก "งั้นเตรียมตัวไว้เลย..." นนท์จับเอวเธอกดลงแน่น "คราวนี้... ผมจะตีให้ก้นลายเลยคอยดู!" นนท์กระเด้งสะโพกสวนขึ้นไป ตอกอัดความแข็งแกร่งเข้าใส่ร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำอีกครั้ง "คว่ำลงไปคร
วิภาควบขี่อยู่บนตัวของนนท์อย่างเมามันส์ ท่ามกลางแสงสลัวยามเช้ามืด สะโพกกลมกลึงขยับขึ้นลงเป็นจังหวะจะโคน ผมยาวสลวยสะบัดพลิ้วไหวตามแรงโยก หน้าอกหน้าใจกระเพื่อมเด้งดึ๋งล่อตาล่อใจชายหนุ่มที่นอนมองอยู่ข้างล่าง "ตับ... ตับ... ตับ..." เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสม่ำเสมอ วิภาหลับตาพริ้ม เชิดหน้าครางระบายควา
ร่างของวิภาอ่อนปวกเปียกราวกับขี้ผึ้งลนไฟ เธอหอบหายใจรวยรินอยู่บนพื้นพรมหน้ากระจก ขาเรียวสั่นระริกจนแทบจะยืนไม่อยู่ น้ำรักที่ไหลย้อยลงมาตามปลีน่องเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อครู่นี้เธอโดนจัดหนักจัดเต็มไปขนาดไหน นนท์มองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจ ก่อนจะช้อนตัววิภาขึ้นมาอุ้ม "ไปล้างตัวกันหน่อยนะครั
"ลุกขึ้นมาครับน้องวิ..." นนท์กระซิบสั่งเสียงพร่า มือหนาฉุดรั้งร่างอวบอัดในชุดนักศึกษาให้ลุกขึ้นจากตัก "มาเช็คความเรียบร้อยหน้ากระจกหน่อยสิ... ว่าแต่งตัวถูกระเบียบหรือเปล่า" วิภายอมลุกตามแรงดึงอย่างว่าง่าย ขาแข้งยังอ่อนเปลี้ยจากศึกรักรอบแรก แต่ความตื่นเต้นกับบทบาทสมมติทำให้เธอกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทั
วิภาหยิบมันขึ้นมาดู แล้วก็ต้องเลิกคิ้วสูง มันคือชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย ครบเซ็ต ทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูป กระโปรงพลีทสั้นสีดำ จีบรอบตัว และเข็มขัดหนังสีน้ำตาลที่มีหัวเข็มขัดมหาลัยชื่อดัง "นี่มัน... ของใครเนี่ย?" วิภาแกล้งถามเสียงสูง "ของกิ๊กเก่านนท์เหรอ?" "เปล่าครับ... ผมซื้อเก็บไว้เอง" นนท์ยักไหล
พัชรานอนตะแคง ซบอกอาจารย์ เงียบ ๆ มือเขายังลูบเส้นผมเธอเบา ๆ ทุกจังหวะการหายใจของเธอเริ่มกลับมาเป็นปกติ ราเมศยังไม่พูดอะไร แต่รอยยิ้มมุมปากเขาบอกชัดว่า…คืนนี้เขาพอใจแค่ไหน “โต๊ะนั่น…” เขาพูดขึ้นเบา ๆ “จะถูกล้างด้วยมือผมคนเดียว” “เพราะ?” “เพราะมันจำเสียงหนูได้” เธอหัวเราะในคอ ซบแน่นขึ้นอีก
บ่ายวันนั้น ลุงแสงกำลังเก็บเศษใบไม้หน้าบ้าน พิมพ์ดาวใส่เสื้อยืดตัวหลวมกับกางเกงขาสั้น เดินถือโทรศัพท์ลงบันได เธอส่งข้อความหาลุง… ทั้งที่เขายืนอยู่ไม่ไกล “คืนนี้หนูอยากได้ลำเอ็นทั้งคืน ไปกับหนูไหม” ลุงเงยหน้ามามองเธอ เธอทำหน้าใสซื่อ แต่แววตา…ร้ายชัดเจน ค่ำวันนั้น แม่เธอออกไปเยี่ยมญาติที่ต่างจัง
แต่เขายังหยุดอยู่ตรงนี้ ยังไม่พาเธอเข้าไปในห้อง “หนูกลับห้องไป ก่อนที่ลุงจะทำอะไรที่มันไม่ควรทำ…” ประตูห้องยังเปิดอยู่ครึ่งบาน พิมพ์ดาวไม่พูดอะไรอีก เธอแค่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ใกล้มากจนลมหายใจแตะกัน ลุงแสงยังจับไหล่เธอไว้ มือใหญ่กร้านนั้นทั้งสั่น ทั้งร้อน เขาควรจะปล่อย แต่ก็ปล่อยไม่ลง “กลับห้องไป…
เสียงปรบมือในห้องเรียนวันเปิดเทอมเงียบลง อาจารย์ใหม่เดินขึ้นมายืนหน้าโต๊ะ ท่าทางเงียบขรึม ใบหน้าเรียบไม่มีรอยยิ้ม “ผมชื่อ ราเมศ จะเป็นอาจารย์ประจำวิชานี้ในเทอมนี้” เสียงของเขาเรียบเย็น แต่ไม่รู้ทำไม…เสียงนั้นทำให้หญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งมุมห้อง สะดุ้งเล็กน้อย เขา… คือผู้ชายคืนนั้น พัชรา นักศึกษา