Mag-log in"ตับๆๆๆๆๆๆ!!!" นนท์เร่งจังหวะการกระแทกให้รุนแรงและรวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก ร่างของวิภาในท่าคลานสี่ขาสั่นสะท้านไปทั้งตัวตามแรงกระแทกจากด้านหลัง ก้นงอนงามส่ายไปมาตามแรงของเขาจนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ไม่ใช่บนเตียงนุ่มๆ อีกต่อไป "อร๊ายย ซี๊ดดด ผัวขานนท์จ๋า อื้อออ เมียจะตาย เมียจะข
"ชอบโดนตีเหรอครับ..." นนท์ถามเสียงเจ้าเล่ห์ "อื้อ... ชอบ..." วิภาตอบเสียงแผ่ว ยอมรับความร่านในตัวตนใหม่อย่างเต็มปาก "งั้นเตรียมตัวไว้เลย..." นนท์จับเอวเธอกดลงแน่น "คราวนี้... ผมจะตีให้ก้นลายเลยคอยดู!" นนท์กระเด้งสะโพกสวนขึ้นไป ตอกอัดความแข็งแกร่งเข้าใส่ร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำอีกครั้ง "คว่ำลงไปคร
วิภาควบขี่อยู่บนตัวของนนท์อย่างเมามันส์ ท่ามกลางแสงสลัวยามเช้ามืด สะโพกกลมกลึงขยับขึ้นลงเป็นจังหวะจะโคน ผมยาวสลวยสะบัดพลิ้วไหวตามแรงโยก หน้าอกหน้าใจกระเพื่อมเด้งดึ๋งล่อตาล่อใจชายหนุ่มที่นอนมองอยู่ข้างล่าง "ตับ... ตับ... ตับ..." เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสม่ำเสมอ วิภาหลับตาพริ้ม เชิดหน้าครางระบายควา
ร่างของวิภาอ่อนปวกเปียกราวกับขี้ผึ้งลนไฟ เธอหอบหายใจรวยรินอยู่บนพื้นพรมหน้ากระจก ขาเรียวสั่นระริกจนแทบจะยืนไม่อยู่ น้ำรักที่ไหลย้อยลงมาตามปลีน่องเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อครู่นี้เธอโดนจัดหนักจัดเต็มไปขนาดไหน นนท์มองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจ ก่อนจะช้อนตัววิภาขึ้นมาอุ้ม "ไปล้างตัวกันหน่อยนะครั
"ลุกขึ้นมาครับน้องวิ..." นนท์กระซิบสั่งเสียงพร่า มือหนาฉุดรั้งร่างอวบอัดในชุดนักศึกษาให้ลุกขึ้นจากตัก "มาเช็คความเรียบร้อยหน้ากระจกหน่อยสิ... ว่าแต่งตัวถูกระเบียบหรือเปล่า" วิภายอมลุกตามแรงดึงอย่างว่าง่าย ขาแข้งยังอ่อนเปลี้ยจากศึกรักรอบแรก แต่ความตื่นเต้นกับบทบาทสมมติทำให้เธอกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทั
วิภาหยิบมันขึ้นมาดู แล้วก็ต้องเลิกคิ้วสูง มันคือชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย ครบเซ็ต ทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูป กระโปรงพลีทสั้นสีดำ จีบรอบตัว และเข็มขัดหนังสีน้ำตาลที่มีหัวเข็มขัดมหาลัยชื่อดัง "นี่มัน... ของใครเนี่ย?" วิภาแกล้งถามเสียงสูง "ของกิ๊กเก่านนท์เหรอ?" "เปล่าครับ... ผมซื้อเก็บไว้เอง" นนท์ยักไหล
วิภากัดฟันแน่น เกร็งสะโพกค้างไว้ กดน้ำหนักตัวลงมาทับท่อนเนื้อของนนท์จนสุดโคน เพื่อให้ปลายหัวหยักของเขาชนเข้ากับปากมดลูกเธอเต็มๆ แล้วค้างเติ่งไว้อย่างนั้น "อึก... อื้ออ... นนท์... สวน... สวนขึ้นมา" เธอสั่งเสียงลอดไรฟัน นนท์รู้หน้าที่ทันที เขาจับเอวสอบของเธอไว้มั่น แล้วเกร็งหน้าท้อง เด้งสะโพกสวนกระแ
กึก... เสียงแก้วเหล้าเปล่ากระทบโต๊ะไม้ดังลั่นกว่าปกติในห้องที่จมอยู่ในความเงียบ หนุ่มจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าไม่วางตา แพรนั่งหน้าแดงก่ำ ตาปรือเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เพิ่งกระดกไป เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาพอดีก่อนจะรีบหลบวูบ "จ้องอะไรขนาดนั้น..." แพรพึมพำพลางแค่นหัวเราะห้วน ๆ "ฉันไม่ได้สวยให้มองนานขนา
หนุ่มขยับตัวยันเข่าขึ้นกับโซฟา มือใหญ่รวบกำความแข็งขึงที่สั่นหงึกๆ สู้มือของตัวเองไว้ แพรเบิกตากว้าง อ้าปากค้างเมื่อเห็นขนาดของมันเต็มสองตา... มันใหญ่โตและคัดตึงจนมือเขาแทบจะกำไม่มิด บ้าไปแล้ว... ขืนเข้ามามีหวังตัวขาดแน่ “หนุ่ม... เดี๋ยวก่อน...” เธอส่ายหน้า ถอยกรูดจนแผ่นหลังชิดพนักโซฟา “มันใหญ่เกิ
"แอปมันค้างหรือไงเนี่ย..." วิภาพึมพำกับหน้าจอมือถือ นิ้วเรียวไถหน้าจอไปมาด้วยความหงุดหงิดระคนตื่นเต้น ในแอปขึ้นเตือนว่า 'ไรเดอร์ถึงแล้ว' มาตั้งเกือบห้านาที แต่เสียงเคาะประตูยังเงียบกริบ เธอถอนหายใจยาว ก้มลงมองชุดตัวเองอีกรอบ... เสื้อกล้ามสีขาวตัวบางที่ไม่ได้ใส่บรา กับกางเกงขาสั้นกุดที่แทบจะปิดแก้ม







