อาจารย์ บทที่ 3

อาจารย์ บทที่ 3

ฝ้ายสีขาว เปียกชุ่มน้ำไหลเยิ้มจนติดนิ้วเขาเป็นสาย

“โอ๊ย… พิมพ์… เงี่ยนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” 

เขากระซิบเสียงแหบ แล้วสอดนิ้วเข้าไปสองนิ้ว ขยับเข้าออกช้า ๆ จนเธอครางลั่น พิมพ์ลดาเอามือกุมปาก  แต่ยันสะโพกโยกเข้าหานิ้วเขาเอง 

“หนู… หนูไม่รู้ค่ะ…”

เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเธอช้า ๆ สายตาไม่ละจากจุดนั้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว กางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวบาง ๆ ถูกนิ้วโป้งสองข้างเกี่ยวขอบ แล้วรูดลงช้า ๆ จนถึงข้อเท้า ผ้าชิ้นนั้นเปียกชุ่มจนหยดน้ำ

พิมพ์ลดายืนขาสั่น ขมิบขาแน่น แต่เขาจับข้อเท้าทั้งสองข้างแยกออกเบา ๆ จนจุดที่ยังไม่เคยถูกแตะต้องโผล่ให้เห็นเต็มตา

ชมพูอ่อน ๆ เรียบเนียนมีขนอุยเบาบาง เม็ดเล็ก ๆ บวมด้วยความเสี้ยนที่เธอไม่รู้ตัว น้ำเหนียวเยิ้มลงต้นขาใน

ธัชชัยกลืนน้ำลายเสียงดัง ครางต่ำ ๆ ดังขึ้นในลำคอเขาโดยไม่ตั้งใจ

“สวย… ของหนูสวยมากเลย”

เขาก้มลงใกล้ พ่นลมหายใจร้อน ๆ พัดติ่งเนื้อ แล้วแลบลิ้นออกมาเลียตั้งแต่รูก้นยันเม็ดในครั้งเดียว

“อ๊าาา!” พิมพ์ลดาร้องลั่น ตัวสะดุ้งสุดแรง

ปากเขาไม่รอช้า ดูดเนื้อเล็กเข้าเต็มปาก วนลิ้นรอบ ๆ สลับดูดแล้วดูดอีก มือใหญ่สองข้างประคองก้นเธอไว้ไม่ให้ล้ม

เสียงชุ่ม ๆ ดังขึ้นไม่ขาดสาย น้ำสวาทของนักศึกษาสาวพุ่งใส่ปากทุกครั้งที่เขาออกแรงดุน

พิมพ์ลดาเอามือจิกผมเขาแน่น สะโพกโยกเข้าหาปากเขาเองโดยไม่รู้ตัว

“อาจารย์… อ๊าาา…”

เขายิ่งดูดแรงขึ้น สอดลิ้นเข้าไปในรูตอดขยับเข้าออกถี่ พิมพ์ลดาแอ่นตัวโค้งสุด ขาเธอสั่นระริก น้ำหลั่งรินใส่ปากอาจารย์

“อ๊า!”

ร่างของเธอกระตุก เธอไม่รู้ว่านี่คือความสุขสม ดวงตาหรีปรือพร่า ร่องสวาทมีน้ำรสหวาน ๆ ทะลักเอ่อจนเขาต้องกลืนลงคอสองสามครั้ง

เขาใช้ลิ้นละเลง วนลิ้นรอบเม็ดเนื้อที่กำลังกระตุกไม่หยุด

พิมพ์ลดายืนขาอ่อนแทบยืนไม่อยู่ น้ำตาไหลพราก ยิ้มเอียงอายมองลงมาที่เขา

“อาจารย์…”

เขายกหน้าขึ้น ปากและคางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำสวาทของพิมพ์ เขาลุกขึ้นร่างทะมึนอยู่ตรงหน้าเธอจนบังแสงโคมไฟทั้งดวง

นิ้วยาวรูดเข็มขัดเสียง “คลิก” ซิปกางเกงสแลคสีดำถูกดึงลงช้า ๆ แล้วเขาถกกางเกงพร้อมบ็อกเซอร์ลงแค่ครึ่งน่องในคราวเดียว

ลำเนื้อเด้งออกมาเต็มตาเกือบเก้านิ้ว ใหญ่จนกำมือเดียวไม่รอบ เส้นเลือดปูดโปนรอบลำสีอ่อน ปลายหัวแดงเป็นมันเงา น้ำคาวสวาทของอาจารย์หยาดออกจากรูเล็ก ๆ ขณะที่เขาสาวช้า ๆ

พิมพ์ลดาตาโต อ้าปากค้าง “มัน… อาจารย์คะ”

เขาจับข้อเท้าเธอทั้งสองข้างยกขึ้น แยกกว้าง กางเกงในยังคาอยู่ที่ข้อเท้าข้างหนึ่ง อาจารย์ย่อเข่าแทงหัวถอกชิดปากรูทางเข้าเปียกชุ่ม เขาขยับเอวเบา ๆ ถูหัวขึ้นลงตามร่องหลายรอบจนเธอคราง

“อาจารย์… อ๊า”

เขาค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ ให้เธอรู้สึกถึงลำยาว ท่อนหัวเห็ดดันร่องเยิ้มเนื้อแน่นเข้าไปทีละนิด ทางรักถูกบังคับให้ขยายกว้าง เขากระแทกความบริสุทธิ์ขาดออก

พิมพ์ลดากัดปากแน่น ครางในลำคอ “เจ็บ… อ๊าาา…”

เขาดันอีกครั้ง กระทุ้งจนสุดในครั้งเดียวฝังแน่น เธอสะดุ้งสุดตัว ขาเกร็งจนนิ้วเท้างุ้ม

เขาหยุดนิ่งครู่หนึ่ง ก้มลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ กระซิบข้างหู “เก่งมาก ของหนูกลืนอาจารย์หมดแล้วนะ”

จากนั้นเขาก็เริ่มขยับเอว ช้า ๆ แล้วเร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไปจนสุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ดับ ตับ ตับ ผสานเสียงแฉะ ๆ ในทางรัก

พิมพ์ลดาเอามือโอบคอเขาแน่น ครางชื่อเขาลั่นห้อง

“อาจารย์… อ๊ะ อ๊า”

อาจารย์หนุ่มกระทุ้งขึ้นหนัก ๆ มือยันกำแพงส่งท่อนเนื้อแข็งเข้าไปข้างในตัวนักศึกษาสาว แรงจนกำแพงดังปึก ๆ ทั้งคู่ลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยกลัวอะไรกันมาก่อน

เขายังเอาไม่หยุด จังหวะหนักแน่น เข้าสุดกระแทกมดลูกเธอจนเสียงหวานครางดัง

“อ๊าาา… อาจารย์…”

เขาก้มลงใกล้ใบหูเธอ ลมหายใจร้อนผ่าว “ชอบไหม…”  เสียงแหบต่ำ

“ค่ะ ค่ะ หนู อื้อ ชอบมาก อ๊า” พิมพ์ลดาเอามือสองข้างโอบคอเขาแน่น นิ้วเล็ก ๆ จิกต้นคอเขาเบา ๆ หน้าแดงก่ำ ตาเยิ้มปริ่มไปด้วยความเสียว   

“แรง ๆ ค่ะ… อ๊า!”

คำพูดนั้นเหมือนจุดไฟในตัวเขา ธัชชัยยิ้มมุมปากจับเอวเธอแน่น ส่งท่อนลำปูดเลือดร้อนผ่าวกระทุ้งถี่ แรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับ ตับ รัวเสียจนแทบไม่มีช่องว่าง 

น้ำสวาทใสของหญิงสาวไหลอาบท่อนขา กลิ่นหวาน ๆ ของเธอลอยเต็มห้อง พิมพ์ลดาแอ่นอกสุด โยกสะโพกสวน 

“เร็วอีกค่ะ… แรงอีก… หนูใกล้แล้ว… อ๊าาา!”

เขาครางลึกในลำคอ ลำยาวเต้นตุบ ๆ ในช่องสวาทของเธอแล้วแตกน้ำ อุ่นซ่านพุ่งร้อนเต็มข้างในทางรักของเธอจนล้นทะลักออกมา ไหลตามท่อนลำหยดลงพื้นห้อง 

พิมพ์ลดาสะดุ้งเสียวสุดตัว ขาสั่นระริก ตอดเนื้อยาวเขาแน่นจนเขาต้องหยุดนิ่งครู่หนึ่ง 

“อาจารย์ อ๊า”  

อาจารย์หลั่งน้ำจนแห้งเหือด แต่เขายังกอดเธอแน่นเหมือนกลัวเธอจะหายไป  จูบปากเธอต่ออย่างหิวกระหาย ลิ้นเกี่ยวลิ้น ดูดปากกันจนน้ำลายไหลข้างปาก ของใหญ่ยังแข็งค้างอยู่ในทางสวาทเธอ ไม่ยอมดึงออก 

แล้วเขาก็ขยับเอวเบา ๆ อีกครั้ง เธอครางในปากเขา เขากระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบที่สุด 

“คืนนี้ยังอีกยาวนะพิมพ์…” เขาขบใบหูเธอด้วยฟันเบา ๆ “อาจารย์จะทำให้หนูเสียวจนเดินไม่ได้… จะเอาหนูทั้งคืน”

พิมพ์ลดาหน้าแดงระเรื่อ ยกมือขึ้นลูบแก้มเขาเบา ๆ นิ้วเล็ก ลากผ่านหนวดสั้น ๆ 

“ลองดูสิค่ะ…” เธอกระซิบตอบเสียงหวาน “ขอแค่ให้อาจารย์มีความสุข… หนูยอมให้ทำอะไรก็ได้”

คำนั้นทำให้เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ  เสียงหัวเราะแรกในรอบหลายปี  แล้วเขาก็อุ้มเธอขึ้นจากกำแพง เดินไปวางบนโต๊ะทำงาน  กวาดหนังสือและโน้ตบุ๊กลงพื้นดังกระจาย 

คืนนั้นทั้งคืน ห้องแล็บชั้นเก้าเต็มไปด้วยเสียงครางหวาน ๆ ของพิมพ์ลดา  เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่หนัก