ENDสาวเปิดลิฟต์เอวสะเด่า-ติวเข้มถึงเตียง NC25++

-------------

@บ้านเดี่ยวติดริมน้ำ 

บ้านเดี่ยวสไตล์คลาสสิคสีขาวให้ความรู้สึกอบอุ่นและหรูหราในเวลาเดียวกันข้างบ้านนั้นมีโดมกระจกขนาดกำลังเหมาะพอที่จะเข้าไปนั่งจิบกาแฟยามเช้าได้หนึ่งถึงสองคน ข้างโดมนั้นถูกประดับไปด้วยดอกไม้นานาชนิดสีสันสดใส ข้างหลังบ้านมีสระว่ายน้ำไม่ใกล้ไม่ไกล เป็นริมแม่น้ำสายใหญ่ไหลผ่าน บริเวณรอบบ้านมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาเพียงแค่เห็นก็ให้ความรู้สึกร่มรื่นเย็นสบายเป็นบ้านที่สวยงามที่สุดเท่าที่เมลเคยเห็นมาเธอได้แต่ยืนยิ้มมองมันด้วยสีหน้าอิ่มเอมใจ 

"เข้าบ้านก่อนไหมนี่ก็ใกล้ค่ำแล้ว" 

"ค่ะ นี่ขนาดยังเห็นไม่ชัดเท่าตอนกลางวันยังสวยขนาดนี้เลย" 

"งั้นหรอ งั้นก็มาอยู่ที่นี่ด้วยกันนานๆ สิ" 

"อะ....เออ" 

ใบหน้าใสปรากฏขึ้นเลือดฝาดแก้มแดงลามไปถึงใบหูแสดงให้เห็นว่าเธอนั้นหวั่นไหวกับคำเขามากเท่าไหร่

"มาเถอะ เดี๋ยวฉันช่วยถือ" 

"คุณเคลกะ...." 

ไม่ทันจะปฏิเสธกระเป๋าเป้ขนาดเล็กถูกชายร่างใหญ่ดึงเอาไปครอบครองก่อนจะเดินปรี่เข้าไปยังตัวบ้าน 

"ผู้ชายอะไร อบอุ่นชะมัด ^^ " 

@ห้องนอนคาราเมล 

ห้องนอนขนาดใหญ่บนชั้นสองถูกตกแต่งอย่างสวยงามราวกับที่นี่เป็นห้องนอนของเจ้าหญิงในเทพนิยายผ้าม่านสีขาวพลิ้วไหวเตียงนอนขนาดใหญ่สีขาว โคมไฟสีเหลืองอ่อนให้ความรู้สึกอบอุ่นเพียงแค่ย่างกายเข้ามาก็รู้ได้ทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ 

"ที่นี่คือห้องของเมลหรอคะ?" 

"ใช่ที่นี่แหละคือห้องพักของเธอข้างๆ นี้เป็นห้องของฉันเองมีอะไรก็ไปขอที่ห้องฉันได้ตลอดนะ" 

เข้าขยิบตาเชื้อเชิญให้คิดไปในเรื่องอย่างว่า ก่อนร่างบางจะรีบหันหน้ามองเฟอร์นิเจอร์แสนสวย 

"คงแพงน่าดูนะคะ เป็นแบบนี้แล้วเมลรู้สึกเกรงใจมากเลยค่ะ" 

"เกรงใจทำไม หรือเธอกำลังดูถูกอาชีพแม่บ้านอยู่คิดว่าแม่บ้านไม่สามารถอยู่ห้องดีๆ แบบนี้ได้เลยไง" 

"เปล่านะคะ! ไม่ได้คิดแบบนั้นเลยค่ะแค่รู้สึกเกรงใจคุณก็เท่านั้นเอง"  

"ไม่ต้องเกรงใจไปหรอกเธอก็รีบจัดข้าวจัดของเธอเดี๋ยวฉันจะสั่งวัตถุดิบเอามาไว้ให้เธอทำอาหารก็แล้วกันพอดีที่บ้านฉันยังไม่ได้ซื้อของเข้าเลยนะ" 

"ค่ะ ^^ "

@ห้องครัว

ห้องครัวสไตล์คลาสสิคสีขาวเรียบหรูดูแพงขณะนี้ถูกปกคลุมไปด้วยวัตถุดิบในการทำอาหารทั้งข้าวสาร ผัก เนื้อสัตว์ และผลไม้นานาชนิด ทำเอาแม่ครัวมือใหม่ถึงกับผงะกับของมากมาย

"คุณสั่งมาเยอะจังเลยนะคะ นี่ไม่เยอะเกินไปหรือคะ?" 

"ฉันไม่รู้ว่าต้องใช้อะไรบ้างก็เลยกดสั่งมามั่วๆ แหละคงได้ใช้หมดใช่ไหม" 

"ฮ่าฮ่า"

เมลเผลอหลุดหัวเราะคำใหญ่เมื่อเห็นสีหน้ากระวนกระวายใจของชายผู้เป็นเจ้านาย 

"ไม่รู้แหละ รีบทำอาหารได้แล้วฉันหิว"  

ไม่รอให้เสียหน้าเขาเร่งออกคำสั่งก่อนจะพาตัวเองออกไปสงบสติอารมณ์ที่โต๊ะอาหารอีกห้อง

"พอเขินแล้วเสียอาการเลยแฮะ" ฉันเผลอยิ้มพลางหัวเราะให้กับเขานับครั้งไม่ถ้วนยิ่งได้อยู่กับเขามากเท่าไหร่ยิ่งทำให้ตัวตนที่ฉันพยายามเก็บซ่อนไว้ข้างในเบ่งบานโดยไม่ต้องเก็บซ่อนมันเอาไว้ มีความสุขจัง 

เพียงไม่นานเมนูง่ายๆ มื้อแรกสำหรับแม่บ้านป้ายแดงก็ถูกยกมาเสิร์ฟข้าวผัดไข่ใส่กุ้งเน้นๆ ตัวโตสีส้มน่าทานวางลงบนโต๊ะอาหาร กลิ่นหอมทำเอาท้องร้องครวญคราง 

"หื้ม! หอมดีนี่" 

"ลองทานดูสิคะ" 

"แล้วของเธอล่ะ" 

เคลเกอร์เหลือบมองดูจานอาหารสำหรับเธอแต่ก็ไม่พบ พบเพียงรอยยิ้มจางๆ ของแม่บ้านสาวก็เท่านั้น 

"คุณทานก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวฉันทานที่หลัง" 

"ไม่ได้ รีบไปเอาจานอาหารของเธอมานั่งกินด้วยกัน ไม่งั้นฉันไม่กิน"

ช้อนส้อมถูกวางลงในที่เดิมชายร่างใหญ่นั่งหลังตรงกอดอกจ้องหน้าเธออย่างกับเด็กเอาแต่ใจ 

"ค่ะ เข้าใจแล้ว"

เมลไม่รอช้ารีบเดินตีกลับเข้าไปในครัวก่อนจะยกจานอาหารที่เธอได้แบ่งส่วนเอาไว้ออกมานั่งลงที่ฝั่งตรงกันข้ามกับเจ้านาย 

"สงสัยคืนนี้เราคงต้องติ้วเข้มการเป็นแม่บ้านกันสักหน่อยแล้วล่ะ" 

"อึก!"

น้ำเสียงเรียบเฉยบวกกับสายตามีเลศนัยทำให้เธอเสียวสันหลังวาบเธอเข้าใจได้ทันทีว่าการติ้วเข้มของเขานั้นคงจะยิงยาวหลายชั่วโมงเหมือนครั้งก่อนเป็นแน่

@ห้องนอนคาราเมล

"อื้อ" 

"อือ อย่ากลั้นหายใจสิเดี๋ยวก็ได้ตายหรอก" 

ฝ่ามือหนาประคองกรอบหน้าร่างบางบนเตียงขนาดใหญ่ โดยที่มีเขาเป็นคนคร่อมกักกันตัวเธอเอาไว้ น้ำลายยืดสายเป็นใยเปรอะริมฝีปาก บ่งบอกว่าทั้งสองพึ่งจะผละจูบออกจากกันได้ไม่นาน 

"กะ...ก็อยู่ๆ คุณเคลเกอร์ก็เข้ามาคร่อมเมล จะไม่ให้เมลตกใจได้ไงคะ" 

"ฉันบอกเธอตั้งแต่ตอนที่เรากินข้าวแล้วนี่ ว่าคืนนี้ฉันจะติวเข้มให้เธอ" 

"อ๊ะ!" 

ริมฝีปากหนาเม้มดูดทำรอยกุหลาบที่เนินอก ชุดนอนกระโปรงถูกกระชากกระดุมหลุดออกจากกันปรากฏให้เห็นเรือนร่างวาบหวิวของหญิงสาวซึ่งไร้ชุดชั้นในปกปิด ฝ่ามือหนารวบเต้ากลมบีบขยำฟัดมันราวกับของเล่นแสนสนุก 

"สะ...เสียวค่ะ" 

"จริงหรือเปล่า ขอสำรวจหน่อยสิ" 

"อ๊ะ!"ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ไอ้นั่นของคุณเคลเกอร์ถูกถอดออกมา เพียงแค่ครู่เดียวมันถูกส่งเข้ามาในร่างของฉันเรียบร้อย ทั้งยังถูกเอวหนากระแทกควงจนหนำใจ 

"ตาเหลือกเชียวนะแม่บ้านของผม" 

จุมพิตถูกมอบเป็นรางวัลให้แม่บ้านสาวที่หน้าผาก ทั้งที่เอวหนายังขยับเคลื่อนตัวรุนแรง เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นเบาๆ ข้างหู 

"ฉันชอบเธอนะแม่สาวกดลิฟต์" 

"คะ...คุณพูดคำนี้บ่อยแล้วนะคะ" 

"ฉันจะพูดจนกว่าเธอจะยอมเป็น...คนของฉันเมล" 

"อ๊างง!!!" 

ผมกล้าพูดได้เต็มปากว่าทั้งรักทั้งหลงจนไม่อยากปล่อยเธอให้ห่างตัว อยากอยู่กับเธอในทุกๆ คืนเวลาเราได้อยู่ด้วยกันบนเตียงเป็นอะไรที่วิเศษมาก คิดไม่ผิดที่วันนั้นผมไปที่ห้างแห่งนั้นจนได้เธอมาครอบครองในตอนนี้

สาวเปิดลิฟต์เอวสะเด่า...

____________________END__________________ 

จบแล้วครับสนุกฟินกันหรือเปล่าคอมเม้นกันได้เด้อ

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตอนจบแต่ว่าเรื่องของเรายังไม่จบเพียงเท่านี้ไปอ่านกันต่อในตอนพิเศษตอนต่อไปกันเลยครับรับรองฟินจนจิกหมอนแน่ๆ