Se connecterเพี๊ยะ! “ปะ..ป๋า ทำไม แรงแบบนี้ แก้มจะไม่ไหวแล้วนะ” แม้ว่าเธอจะห้ามปราบเขาสักเท่าไหร่ เหมือนคนหื่นจะไม่ฟังคำขอร้องของเธอเลยสักนิด เขายิ่งกระแทกแก่นกายราวกับแท่งร้อน ๆ เข้ามาในร่องรักของเธอด้วยจังหวะกระชั้นชิด เสียงการร่วมรักยามที่แก่นกายฝากฝังเข้าไปในกายสาวมันก็ยิ่งเกิดเสียงเย้ายวนยั่วใจ แก้มใสครวญครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ มือของเขากำลังหยอกเย้าทรวงอกทั้งสอง บีบเคล้นยอดถันราวกับมันเป็นของเล่นชิ้นโปรดของเขา “อะ.. แต่งงานกันนะครับ ป๋ารักหนู ไม่ใช่แค่ตอนนี้ มาเป็นคู่ชีวิตของป๋าเถอะนะครับ” ดอนขอแต่งงานด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า พร้อม ๆ กับผลักดันแก่นกายเข้าไปในกายของเธอในจังหวะที่ไม่สามารถหยุดหยั้งตัวตนได้ ยิ่งร่องสาวตอดรัดท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของเขาก็ไม่อาจจะทานทนต่อไปได้อีก “คะ..ค่ะ แต่ป๋าต้องไปขอแม่พ่อหนูก่อนนะ อ้า...ระ..แรงเหลือเกิน” แก้มใสตอบแต่งงานด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น สาวน้อยร้องครางในยามชายหนุ่มผลักดันตัวตนเข้ามาอย่างหมดมิด ปลายนิ้วของเขาสัมผัสจุดแห่งความเสียวซ่านกลางกายสาว เธอสั่นหน้ารั
แก้มใสตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันใหม่ มาเฟียหนุ่มขี้หื่นยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ สาวน้อยแบะปากด้วยความหมั่นไส้ เสื้อผ้าเธอก็ไม่มี ถึงมีก็ขาดแบบไม่เหลือชิ้นดี ทั้งหมดก็เป็นฝีมือของเขาอีกตามเคย แก้มใสแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงไม่คิดว่าตัวเองจะจับพลัดจับผลูมีสามีเป็นมาเฟีย แก้มใสเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของชายหนุ่มก็พบแต่เสื้อตัวเขื่อง เธอหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวอย่างเลี่ยงไม่ได้ พร้อมกับสวมเสื้อแขนยาวของเขาทับอีกที เธอแง้มประตูออกมาจากห้องอย่างช้า ๆ พอพบว่าไม่มีคนอยู่สาวน้อยจึงเดินออกมาอย่างอย่างช้า สายตากลมโตเพ่งพินิจมองรอบ ๆ สมกับที่เขาเป็นมาเฟียถึงรวยขนาดนี้ เชอะ! เธอก็รวยเหมือนกัน ด้วยความหิวหญิงสาวจึงเดินไปเรื่อย ๆ เพื่อหาห้องครัว ทำไมบ้านเงียบแบบนี้ สาวน้อยคิดในใจ หารู้ไม่ว่าดอนเป็นคนสั่งให้ลูกน้อง แม่บ้าน ออกไปพักอยู่บ้านอีกหลังที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล เพราะเขาอยากจะใช้เวลาสวีตกับหญิงสาวให้มากที่สุด การออกกำลังกายใต้ร่มผ้ากับชายหนุ่มช่างกลืนกินพลังงานของเธออย่างที่สุด ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่ของเธอจะเป็นห่วงเธอมากขนาดไหน พอคิ
“หิวเหรอครับ” เสียงเข้ม ๆ ของคนบางคนทำให้เธอเหลียวหลังมอง แก้มใสกลืนน้ำลงคอทันที ดอนอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าเดินอาด ๆ ไปเปิดไฟทันที ยิ่งทำให้เห็นเรือนร่างอันกำยำของเขาได้ชัดเจน แถมตอนนี้เธอก็เปลือยเปล่าไม่แพ้เขาด้วย อาการนิ่งงัน อ้าปากค้างของแก้มใส ทำให้เขาถึงกลับหัวเราะออกมาเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู เขาก้มมองสภาพตัวเล็กน้อยก็พบต้นเหตุที่ทำให้หญิงสาวถึงกลับอ้าปากค้าง “อะ..เอ่อ” แก้มใสแก้มร้อนไปหมด มองชายหนุ่มที่กำลังเดินมาใกล้เธอ นั่งลงบนโซฟาพร้อม ๆ กับรั้งตัวเองเอาไว้ด้วยความทะนุถนอม “ไม่ต้องพูดแล้วครับ” เขาหัวเราะหึ ๆ ราวกับเอ็นดู จากนั้นเขาก็เดินออกไปเปิดประตู ไม่นานเขาก็ยกอาหารที่เย็นชืดหมดแล้วมาวางตรงหน้าเธอ “หวังว่ามันคงจะยังทานได้อยู่นะ” ดอนอมยิ้มน้อย ๆ นั่งลงข้างเธอแรง ๆ โอบสะโพกเปลือยเปล่าของเธอมานั่งบนตักแกร่งของเขา สูดดมกลิ่นกายเธออย่างรังเกียจสักนิด ตอนนี้ก็เท่ากับร่างกายของเขาและเธอเปลือยเปล่าแถมยังนั่งชิดกันอีกต่างหาก แก้มใสกลืนน้ำลายมองอาหารที่เย็นชืดหมดแล้ว เธ
“เหนื่อยไหม คราวหน้าอย่าทำให้ป๋าหึงรู้ไหม” ดอนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันนุ่มนวลจนลืมไปว่าตัวเองกำลังลงโทษเธออยู่ ใบหน้าสวยแดงก่ำยังคงหลับตาพริ้ม เธอหอบหายใจนั่นทำให้เขารับรู้ว่าเธอเหน็ดเหนื่อยจากบทรักโดยไม่ต้องถาม แต่เขาอยากจะได้ยินเสียงหวาน ๆ ที่หลุดออกมาจากปากเล็กน่ารักของเธอมากกว่า คำตอบของชายหนุ่มคือความเงียบ เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนก้มชิดกกหูเล็ก ก่อนจะกระซิบบางอย่าง “ถ้าไม่ตอบ ป๋าของผลิตลูกเพิ่มนะคะ” มาเฟียผู้เหี้ยมโหดพูดคำหวานออกมาโดยไร้การเอียงอายสักนิด เพราะตอนนี้ร่างกายเขาเต็มไปด้วยความต้องการที่มีต่อสาวน้อยใต้ร่างเกินกว่าจะสนใจคำพูดที่หลุดออกมา ถ้าลูกน้องของเขาได้ยินคงหัวเราะเขาอย่างแน่นอน ดอนดำเนินบทรักไปเรื่อย ๆ ไม่ว่าแก้มใสหลับใหลหรือไม่ก็ตาม แต่ทุกครั้งเธอก็ยังคงมีอารมณ์กับเขาเสมอมันยิ่งทำให้เขาต้องการเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ มากเท่าไหร่ก็ไม่มีทางพอ สาวน้อยขยับตัวยุกยิกในอ้อมกอดของชายหนุ่ม แก้มใสลืมตาในความมืด พยายามแกะมือหนาที่กำลังกกกอดเธออยู่ หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นกระหน่ำเพ่งพินิจมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาชัด ๆ ยกมือลูบไ
“ชอบไหมครับ” มาเฟียหนุ่มถามเสียงแหบพร่า “อื้อ แก้มไม่อยาก...อื้อ” แก้มใสยังไม่ทันทักท้วงอะไรชายหนุ่มก็จุมพิตเธออีกครั้งและอีกครั้ง ชายหนุ่มดื่มด่ำความหอมหวานจากพวงปากสาวจนพอใจจากนั้นซุกไซ้ซอกคอระหง ตามด้วยทรวงอกที่ใหญ่พอเหมาะ เขาชื่นชอบการซุกไซ้ใบหน้าเข้ากับหน้าอกหน้าใจของสาวน้อยใต้ร่างเหลือเกิน มันทั้งนุ่ม หอมหวานเกินต้านทาน เธอทำให้เขาไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนหลังจากได้ดื่มด่ำความหอมหวานจากเจ้าหล่อน แก้มใสปล่อยตัวปล่อยใจไปตามการชักนำของเขาในเมื่อเธอไม่อาจห้ามเขาหรือหนีออกไปจากอ้อมแขนแสนอบอุ่นของเขาไปได้ ร่างบางหนาวสั่นเล็กน้อยด้วยความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศ ความเสียวซ่านโหมกระหน่ำเข้าสู่กายสาวเมื่อริมฝีปากหยักเคลื่อนลงไปตามผิวพรรณ ก่อนจะไปสัมผัสกับดอกไม้งามกลางกายของหญิงสาว “รู้ไหมว่าแก้มทำให้ป๋าแทบบ้า รู้ไหม” มาเฟียหนุ่มครวญครางด้วยเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการที่มีต่อหญิงสาว ไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้เมื่ออยู่ใกล้แก้มใส เขาอยากจะเล้าโลมหญิงสาวมากกว่านี้ แต่ร่างกายของเขาไม่อาจจะทนต่อไปได้อี
“ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันกลัวแล้วนะ นะนะ” แก้มใสพยายามดีดดิ้นในอ้อมกอดของมาเฟียหนุ่ม เขาอุ้มเธอลงจากรถด้วยท่าเจ้าสาว เดินเร็ว ๆ เข้ามาในบ้าน แม่บ้านรีบเข้ามาถามเจ้านายหนุ่มทันที “พาลูกใครมาเหรอคะ นายน้อย” ป้าหวานถามเจ้านายหนุ่มหน้าตาตื่น ร้อยวันพันปีเจ้านายน้อยไม่เคยมาผู้หญิงคนไหนเข้ามาในบ้าน แล้วสาวน้อยในอ้อมกอดของเจ้านายก็ช่างน่าสงสาร แก้มใสส่งสายตาอ้อนวอนเพื่อหวังเรียกร้องความสนใจร้องห้าไม่ให้อีตามาเฟียพาเธอไปทารุณกรรม “ไม่ใช่ลูกครับ เมียครับ เมียผมดื้อ ผมต้องลงโทษ ป้าหวานช่วยเอาอาหารไปเสิร์ฟหน้าห้องหน่อยนะครับ สักดึก ๆ ตอนนั้นผมคงโทษเมียผมเสร็จแล้ว” ดอนหันมาพูดกับป้าหวานที่เขาเคารพเหมือนแม่คนที่สอง และไม่รอที่จะให้ป้าหวานถามอะไรอีกเขาก็พาแม่กวางน้อยขึ้นไปบนห้องนอนกว้าง ตุ๊บ! ร่างบางถูกโยนแรง ๆ ลงไปในเตียงนุ่ม ๆ “จะทำอะไร อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ” แก้มใสพยายาม ดวงตากลม ๆ เต็มเปี่ยมไปด้วยประกายการเว้าวอนขอ ดอนหัวใจเต้นตึกตักกับท่าทางน่ารักน่าชังของหญิงสาว มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะเบือนหน้าหนี เขาไม่อยากใจอ่อนไปมากกว่านี้ ถ้าหญิงส







