Se connecterรวมเรื่องสั้นโรมานซ์-อีโรติก ที่จะมาพร้อมกับเรื่องราวที่นำไปสู่ความสัมพันธ์ที่แสนวาบหวาม *** นิยายผู้ใหญ่และผู้ที่มีความชอบเฉพาะกลุ่ม ไม่เหมาะสำหรับเด็กและเยาวชน***
Voir plusเจ้าของร่างกำยำตอนนี้คลานอยู่กับพื้น รับบทหมีตัวใหญ่ที่กำลังโดนพรานสาวอย่างเพลินพราวกำลังไล่ล่าและควบคุมหลอดน้ำผึ้งที่เธอถืออยู่ใช้หลอกล่อเจ้าหมีตัวนั้นให้ทำตามคำสั่ง“หมีอยากกินน้ำผึ้งแล้ว” ธาดาผู้รับบทเจ้าหมีผู้อาภัพพูดแล้วเลียริมฝีปากไปรอบๆหญิงสาวเดินไปนั่งที่โซฟาตัวยาวในห้องโถงรับแขก อ้าขาออกกว้างแล้วเทน้ำผึ้งราดที่กลีบกุหลาบและเม็ดคริสตัลสีชมพูใสแววตาของเขามองลุกวาว ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะร่วมสนุกไปกับเขาได้อย่างน่าตื่นเต้นแบบนี้“มาเลียน้ำผึ้งสิเจ้าหมี เลียเสร็จแล้วฉันจะพาเล่นอะไรสนุกๆ” เธอรับบทบาทเป็นพรานสาวที่เจ้าเล่ห์และยั่วยวน และให้เขารับบทผู้ถูกกระทำอย่างที่เขาชอบธาดาค่อยๆ คลานเข้าไปหาแล้วแยกเข่าทั้งสองออกให้กว้างขึ้น จากนั้นก็มุดหน้าเลียกินน้ำผึ้งจากกลีบดอกไม้สีหวานอย่างตะกละตะกลามเพลินพราวรู้สึกเพลิดเพลินไปกับบทบาทสมมติเหล่านี้ มันทำให้เธอตื่นเต้นและชักจะติดใจกับการแสดงในบทบาทต่างๆ มันทำให้ชีวิตเซ็กส์ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป“เลียหนักๆ สิเจ้าหมี เลียหนักๆ ซี้ด อ๊าส์ เลียให้ฉันน้ำแตกไปเลย” เธอพูดหยาบโลนเพื่อกระตุ้นอารมณ์ปรารถนาปลายลิ้นสากละเลงเลียลงไปที่จุดเสียวอย่างบ้าคลั่
สัญญาซื้อขายถูกเซ็นครบพร้อมกับวางมัดจำในจำนวนที่ตกลงกันเอาไว้ ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีอะไรต้องพูดคุยกันให้เสียเวลา“ต้องขอบคุณคุณธาดามากนะคะ ที่ไว้ใจให้พราวได้ดูแลบ้านหลังนี้ให้”“ครับ ถ้าผมได้ลูกค้าที่ต้องการบ้านอีก ผมก็จะแนะนำโครงการนี้ครับ ในตอนนั้นก็คงจะต้องรบกวนคุณพราวอีกอย่างแน่นอน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ดูเหมือนคนเจ้าชู้ใส่เธอ ทุกอย่างเป็นไปตามปกติดูไม่มีอะไรผิดสังเกต“ขอบคุณมากจริงๆ นะครับพี่วางใจให้เราดูแล” วาทิตพูดย้ำอีกครั้ง เขารู้สึกโล่งใจมากที่อีกฝ่ายไม่ได้มีท่าทีสนใจเพลินพราว ไม่อย่างนั้นเขาคงทนไม่ได้แน่เพราะรู้กิตติศัพท์ของเขาดี“ยินดีมากครับรับรองว่ามีหลังต่อๆ ไปแน่” เขาพูดแล้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู บ่งบอกเป็นนัยว่ามีเวลาไม่มาก“เดี๋ยวพราวเดินไปส่งที่รถนะคะ” พนักงานขายสาวพูดด้วยความยินดี เธอจะได้ค่าคอมมิชชั่นจากงานนี้ใหม่น้อยก็ต้องดูแลเขาให้ดีหน่อย“พราวไม่ต่อออกไปก็ได้ครับ ไม่สบายอยู่ไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวผมออกไปส่งคุณธาดาเอง” วาทิตรับอาสาที่จะเดินออกไปส่งลูกค้ารายใหญ่คนนี้แทนแต่หญิงสาวก็ไม่ได้ยินยอม “ไม่เป็นไรค่ะ ตอนออกไปดูบ้านพราวก็ยังออกไปได้ พราวไหวค่ะ” เธ
วันต่อมาเพลินพราวมาทำงานตามปกติ และวันนี้เป็นวันที่ธาดานัดเอาไว้ว่าจะเข้ามาเดินดูบ้านพอเป็นพิธีและเซ็นสัญญาซื้อขายในวันนี้วาทิตเห็นว่าเธอมาถึงก็เดินเข้าไปทักทายด้วยความหวังดี “หายดีแล้วเหรอครับ”“ยังรู้สึกไม่สบายตัวนิดหน่อยค่ะ แต่วันนี้นัดคุณธาดาเอาไว้แล้วเลยมาเซ็นสัญญา พราวไม่อยากพลาดค่าคอมมิชชั่นน่ะค่ะ” หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้มที่สุภาพและเป็นมิตรเธอต้องออกตัวไว้ก่อน เพราะคืนนี้แน่นอนว่าธาดาจะต้องจัดหนักส่งท้ายก่อนจะยุติความสัมพันธ์ชั่วคราวในครั้งนี้ และพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์จึงต้องมีข้ออ้างในการลาที่สมเหตุสมผล“งั้นวันนี้ถ้าคุณธาดาเขาเซ็นสัญญาซื้อขายเสร็จ พราวลาพักได้เลยนะ พรุ่งนี้ไม่ไหวก็ไม่ต้องมา”“ขอบคุณค่ะผู้จัดการ” เธอรับคำพูดนั้นแล้วแอบถอนหายใจเบาๆ อย่างโล่งอกเมื่อวานนี้เขาไปรับประทานอาหารค่ำตามคำเชิญของมารดา ด้วยความที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีเธอต้องต้อนรับเขาตามมารยาท และใช้ข้ออ้างในการป่วยขอตัวกลับเข้าไปพักผ่อนไม่ได้อยู่คุยกับเขาต่อ“ตอนเที่ยงพี่จะซื้ออาหารมาให้ พราวไม่ต้องออกไปนะ ออกจากห้องแอร์ไปเจออากาศข้างนอกร้อนๆ เดี๋ยวจะยิ่งแย่”“ค่ะ ผู้จัดการ” เธอยิ้มให้เขาบางๆ ที่ม
ในตอนเช้าสภาพของเพลินพราวดูอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัดเจน เธอนั่งกินอาหารเช้าฝีมือมารดาอย่างเงียบๆ เหมือนคนกำลังใช้ความคิด“มีอะไรเล่าให้แม่ฟังไหม” นภาถามด้วยน้ำเสียงที่ห่วงใย จะดีเลวอย่างไรคนตรงหน้าก็คือลูกที่คลอดมาเองกับมือ“เปล่าหรอกค่ะ แค่คิดว่าจะลางานดีไหม” เธอตอบตามตรง เพราะว่าสภาพที่ถูกเขาจัดหนักจัดเต็มมันทำให้เธอเดินแปลกๆ เพราะแสบขัดที่น้องสาว“แม่ว่าลาก็ดี ยังไม่ได้แต่งตัวนี่ พราวคงคิดจะลาอยู่แล้วใช่ไหม” นภาถามอย่างรู้ทัน เพลินพราวจึงพยักหน้ายอมรับออกมาตามตรง เพราะเธอเทใจไปทางอยากจะลามากกว่า “ค่ะ ก็คิดว่าจะลา แต่ปัญหามันอยู่ที่นี่ล่ะคะ” เธอถอนหายใจด้วยความหนักอก หากผู้จัดการหนุ่มรู้เข้า เขาจะต้องหาเรื่องมาเยี่ยมเยียนเธอถึงบ้านแน่“ทำงานหนักมาทั้งปีแล้ว ลาหยุดไม่กี่วันคงไม่เป็นไรหรอก”“ก็คงอย่างนั้นค่ะ ครั้งนี้พราวเพลียมากเลยจริงๆ ค่ะ” เธอพูดเสียงอ่อย รู้ว่ามารดาต้องเดาออกอยู่แล้วว่าเธอไปทำอะไรเมื่อคืนนี้ เพียงแต่เธอไม่พูดออกมาเท่านั้นและแล้วก็เป็นไปตามคาด เมื่อเธอโทรศัพท์ไปลางานในช่วงเช้า พอถึงเวลาพักกลางวันสิทธาก็มาเยี่ยมเธอถึงบ้าน และเป็นการมาเยี่ยมแบบเป็นส่วนตัวไม่ได้ชวนเพื
ธาดามีฉลาดพอที่จะยังไม่ตกลงซื้อบ้านในตอนนี้ เพราะตราบใดที่เขายังไม่ได้เชยชมเพลินพราวสมใจ ก็ยังไม่วางใจอะไรทั้งสิ้น“คุณธาดามีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ติดขัดตรงไหนบอกผมได้นะครับ” ผู้จัดการโครงการถามอย่างร้อนใจ กลัวว่าจะเสียลูกค้ารายใหญ่ไปเพราะปกติหากเขาสนใจก็จะซื้อโดยไม่ต่อรอง“ผมลังเลใจระหว่างหลังแรก
หลังจากรอบแรกจบไปอย่างไม่ทันตั้งตัวเพราะเป็นครั้งแรกที่พวกเราแลกเปลี่ยนความสุขกัน แม้จะเป็นเพื่อนบ้านแต่เราก็คุยกันไม่กี่ครั้งจึงตื่นเต้นแล้วควบคุมตัวเองไม่อยู่พี่พีทถอดถุงยางที่มีน้ำสีขาวขุ่นห่อทิชชูทิ้งไปแล้วขยับมานอนกอดฉันบนเตียง เอามือลูบสะโพกและเนินอูบเล่นแล้วสบตาฉันที่เต็มไปด้วยความปรารถนา“
ในคืนนั้นฉันนอนกระสับกระส่ายรอจนกระทั่งแม่หลับไป ลังเลว่าจะออกไปตามที่หัวใจต้องการหรือว่าควรเชื่อฟังคำสั่งสอนของแม่ที่ไม่ให้อ่อยหนุ่มข้างบ้านแล้วเรื่องแบบนี้มันห้ามกันได้ซะที่ไหนล่ะ แม้จะถูกพร่ำสอนมาเป็นอย่างดี แต่เพราะตัวฉันเองที่มันร่านและไม่รักดี ที่ผ่านมาทุกครั้งก็ป้องกันเป็นอย่างดีครั้งนี้ก็ไ
ฉันมองไปยังบ้านข้างๆ ที่ติดประกาศขาย ตอนนี้มีคนมาซื้อแล้วปลดป้ายประกาศขายออกแล้วและมีการเข้ามาทำความสะอาดโดยรถของบริษัททำความสะอาดโดยตรง“เจ้าของคนใหม่จะนิสัยเสียอย่างลุงรงค์ที่ย้ายออกไปรึเปล่านะ” ฉันพึมพำออกมาเสียงเบาเมื่อนึกถึงลุงข้างบ้านที่ย้ายออกไปอยู่ที่บ้านเกิดกับลูกหลานแล้วแปดปีที่ทนกับเสีย
commentaires