บทที่3 บทชีวิตNC

บทที่3

บทชีวิตNC

ผับ ESSO 

หมอศรัณย์เดินเฉิดฉายเข้ามารอบกายรายล้อมไปด้วยบอดี้การ์ด ทุกคนในผับต่างหันมามองคนผิวขาวเหมือนแสงไฟไม่ว่าจะมุมไหนเขาก็ขาวสะอาดหมดจดเหมือนสำลี 

"คุณหมอ!!! คุณหมอศรัณย์รอฉันด้วย!!!" 

น่านน้ำวิ่งตามเขามาติดๆ เธอถูกเขาวีนใส่เป็นฟืนเป็นไฟกับอีแค่ชวนไปบาร์โฮสต์ถึงกับโกรธจนด่าเธอมาตลอดทาง ขึ้นมาชั้นสองน่านน้ำก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเขาต้องเจอกับสามหนุ่มเนื้อทองความหล่อสูสีกินกันไม่ขาดเลยเลือกคนไหนใจก็เจ็บ ไม่สิน่านน้ำเป็นเด็กเรียบร้อยเหมือนผ้าที่โยนใส่ตะกร้าแล้วใช้เท้าเหยียบลงไป 

"ใครวะไอ้ศรัณย์" 

"อย่าบอกว่าเมียนะมึง" 

นาวาและนาโนหันมาถามน้องชายพกสาวสวยตัวเล็กปุ๊กปิ๊กเหมือนหมากระเป๋าไม่ให้ทักได้ยังไงกัน 

"เลขา!" เขาตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดบริกรด้านหลังรีบจัดแชมเปญราคาหลักแสนมาให้ศรัณย์ น่านน้ำมองแชมเปญราคาแพงแล้วใจสั่น นั่นมันของดีประจำบ้านเธอเลยคุณพ่อทั้งสองเป็นคนช่วยกันคิด

"สวัสดีค่ะ ขอโทษด้วยนะคะทุกคน" น่านน้ำหันมามองเจ้านายหนุ่มที่นั่งหลบหนีการประชันหน้ากับเธอ "คุณหมอ! ฉันจองโต๊ะที่บาร์โฮสต์ไว้แล้วจู่ๆ มาเปลี่ยนแบบนี้จ่ายค่าเปิดโต๊ะมาค่ะ!" 

สามหนุ่มแทบจะสำลักแอลกอฮอล์เขารู้ดีว่าปัญหาของศรัณย์คือใบหน้าที่หวานเหมือนผู้หญิงแถมนิสัยจู้จี้เป็นระเบียบเรียบร้อยของเขาก็ยิ่งทำให้ใครต่างคิดว่าเขาเป็นเกย์ 

"เธอสะเออะไปเปิดโต๊ะเองเกี่ยวอะไรกับฉัน!" ประโยคเดียวเล่นเอาเงียบทั้งโต๊ะ

"หึ!!" 

สุดท้ายน่านน้ำก็ต้องจำใจต้องนั่งร่วมโต๊ะกับหนุ่มๆ เธอถูกหนุ่มๆ ชวนคุยหลายเรื่องจนหมอศรัณย์รู้อย่างหนึ่งว่าเธอเป็นพวกปากไม่มีหูรูด พูดน้ำไหลไฟดับ ยิ่งเมายิ่งพูดมาก พูดยันเรื่องพี่ชายเป็นนักบินใครปากไม่ดีจะเอาF16มาทิ้งระเบิดใส่หลังคา 

"ไอ้หมอคืนนี้มึงจะไปส่งเลขาของมึงไหม" นาโนถามด้วยความเป็นห่วงเพราะสภาพของน่านน้ำคงกลับบ้านเองไม่ได้จะปล่อยให้นั่งรถกลับก็น่าห่วงเขามีน้องสาวย่อมรู้ดีว่าอันตรายมีอยู่รอบตัวเขาสองคนถึงต้องพกปืนตั้งแต่อายุ18

"เดี๋ยวผมจัดการเองพวกพี่กลับเถอะ" 

นาวากับนาโนขอตัวกลับก่อนเพราะเขาสองคนต้องไปรับน้องสาวที่โรงพยาบาลเหลือเพียงหมอซันเจ้าของผับแห่งนี้เท่านั้นที่ยังนั่งยิ้มให้น่านน้ำ 

"ไอ้ซันเปิดห้องให้กูด้วย"

"อ่าา ถุงยางด้วยไหมเดี๋ยวให้เด็กจัดการให้"

เขาไม่ตอบแต่อุ้มเลขาสาวมายังห้องพักVIPที่ทำไว้สำหรับลูกค้ากระเป๋าหนัก น่านน้ำฮัมเพลงเธอไม่รู้ตัวว่าเองกำลังถูกคุณหมอหนุ่มอุ้มมาวางบนที่นอนขนาดคิงไซส์ เมื่อหัวถึงหมอนน่านน้ำก็ควานหาตุ๊กตาประจำกายแต่หายังไงก็ไม่เจอเธอติดตุ๊กตาตัวนี้มาก

"หมอออ ช้างฉันอยู่หนายยย~" 

"อยู่นี่ไง ลองเอามือมาจับงวงช้างสิ-_-" 

หมับ! 

น่านน้ำมองคุณหมอหนุ่มตาใสซื่อเธอเมาจนใบหน้าแดงก่ำ เสื้อคลุมสีขาวถูกถอดออกจนเหลือเพียงสายเดี่ยวสีขาวตัวจิ๋ว เนินอกเธอสวย เอวคอด สะโพกมนกลมน่าจะรับแรงกระแทกได้ดี 

เอาสักทีจะได้จบๆ ยัยนี่จะได้เลิกวุ่นวายกับเขาและเก็บของออกจากบ้านเขาไปเสียที เจอกันยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงก็ปวดหัวแล้วขืนอยู่ต่อให้ครบสามเดือนตามคำสั่งของคุณแม่ หมอศรัณย์ได้ตายก่อนพอดี

"คุณหมอ เพื่อนฉาววว~" 

ยัยบ้า! ศรัณย์ทั้งโกรธทั้งเสียวเขามองดวงตาคู่นั้นด้วยความโมโหอยากรู้เหมือนกันถ้าเลขาคนโปรดของคุณแม่กลับไปร้องไห้ขอลาออกจะเป็นยังไง 

"อื๊มม~" 

รสสัมผัสแรกที่ได้จูบทำเอาศรัณย์รู้สึกดีไม่น้อย ปากเธอหวานกลิ่นคอกเทลผสมแชมเปญตีกันวุ่นวาย เขาดูดลิ้นเธอปาดเลียความหวานในโพรงปากจนพอใจ 

"อ่าาา~" 

เสียงร้องครางของน่านน้ำทำให้หมอศรัณย์ทนไม่ไหว เขาถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนเห็นความสวยงามเต็มสองตา เขาเคยเห็นแต่สรีระร่างของอาจารย์ใหญ่และหนังสดที่เขาเคยเข้าไปดูในโลกมืดตอนเรียนอยู่อเมริกา เขาชอบเรื่องบนเตียงมีความรุนแรงทางเพศ ชอบทรมานแต่ความเป็นจริงเขาไม่เคยมีอะไรกับใครเพราะกลัวความสกปรก 

ในใบสมัครงานของน่านน้ำเธอยังไม่มีแฟนสถานะโสด ไม่มีโรคที่สำคัญยังบริสุทธิ์ด้วย ถ้าเธอไม่บริสุทธิ์เขาอาจจะนึกพิเรนทร์หาคนมาสวิงกิ้งจนเธอเข็ดขยาดแต่ใบหน้าซื่อบื้อและปากเล็กๆ น่าจุ๊บนี่ให้ตายเขาก็ไม่กล้าทำ 

"นมเธอสวยของแท้ใช่ไหม" 

"อื๊มม~" 

เขาบีบเบาๆ ทั้งสองข้างนมเธอเด้งสู้มือเขานัก แบบนี้สิถึงจะมัน คนปากร้ายตะปบดูดจุกสีชมพูพีช สะโพกถูกมือหนาวนเวียนลูบไล้บีบคลึง หุ่นเธอเหมือนตุ๊กตายางเสียจริง ทนไม่ไหวแล้วโว้ย! 

"ปากหวาน นมหวาน แล้วน้ำ.... ของเธออร่อยไหม" 

ไม่มีคำหวานปลอบโยนเธอเลย คนหน้าหวานพูดจาหยาบคายแต่คนฟังหายใจไม่ทั่วท้องสายตามองมือหนากระตุกกางเกงตัวเองโชว์ลำยักษ์ขนาดใหญ่ ใหญ่กว่าคลิปฝรั่งที่เธอเคยดูมาเสียอีก 

"ฉันถามว่าน้ำ.... เธออร่อยไหม" 

"อ๊ะ~" 

ในเมื่อไม่พูดเขาก็ต้องพิสูจน์ด้วยการส่งนิ้วยาวเขี่ยจุดอ่อนไหวขึ้นลงแล้วยัดนิ้วใส่ปากให้เธอดูด คนไม่เคยทำหน้าตกใจแต่ก็ยอมจำใจดูดน้ำรักของตัวเองบนนิ้วเขา หมอศรัณย์หัวใจเต้นตึกตักเด็กคนนี้เป็นงานเร็ว รู้จักใช้ลิ้นขยี้ปลายนิ้ว ถ้าเปลี่ยนนิ้วเป็นหัวตัดของเขาจะเสียวขนาดไหนกัน 

"อร่อยไหม หืม~" 

"อร่อยค่ะ~ อร่อยมากเลย~" 

"อ้า.... สิ ฉันจะเลียให้น้ำแตกเลย" 

น่านน้ำเหมือนถูกมนต์สะกดเขาสั่งอะไรเธอก็ทำ ที่สำคัญเขาทำดีมาก ดีเสียจนเธอดิ้นพล่านอยู่บนเตียง 

"อ๊าา~ อ๊ะ~ คุณหมออ~ อืออ~" 

แผล็บ~ 

น่านน้ำตบเตียงด้วยสองมือสองเท้าจิกเกร็งเพราะใกล้ถึงฝั่งฝัน สุดท้ายเธอก็คว้าชัยชนะมาครอบครอง ศรัณย์ดูดน้ำรักจนหมดจดเขาก็หยิบคอนดอมบนหัวเตียงส่งให้แม่เลขา 

น่านน้ำรับมันมาพลิกดูก่อนจะฉีกมันแล้วสวมใส่ให้เขาแต่ของเขามันใหญ่เกินไป

"นอนลงไปแล้วอ้าขาให้กว้างฉันจะ.... เธอให้เลือดสาด!"