ตอนที่ 2/2

"ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะพูดอะไร แต่ถ้าเธอคิดจะเล่นกับฉัน ระวังตัวไว้ให้ดีก็แล้วกัน แล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ" แขนแกร่งออกแรงกอดรัดอิ่มเอมแน่นกว่าเดิมจนเธอรู้สึกอึดอัด เธอรับรู้ได้ถึงแรงมหาศาลของเขาว่ามันน่ากลัวแค่ไหนเพราะเธอไม่สามารถที่จะขยับหนีไปไหนได้เลยแม้แต่นิดเดียว

"อิ่มเอม เธอไปอยู่ที่ไหนเนี่ย" คาร่าตะโกนหาเพื่อนสนิทพลางกวาดสายตาไปทั่วบริเวณงานด้วยความเป็นห่วง

"ฉันเตือนเธอแล้วนะ ถ้าอยากจะลองดีก็ลองดู จะได้รู้ว่าฉันพูดจริงหรือแค่ขู่ ถ้าคิดจะท้าทายคนอย่างฉันก็ลองดู ไปได้ละ! น้องสาวฉันตามหาเธออยู่" มือหนาผลักร่างนุ่มออกจากตัวอย่างแรงจนอิ่มเอมฟุบลงไปกองกับพื้นสนามหญ้า เพราะเขาไม่คิดที่จะยั้งมือผลักเธอออกไปแบบนั้นเลยแม้แต่น้อย

อิ่มเอมรีบทำสีหน้าให้เป็นปกติ ทั้ง ๆ ที่เธอแทบหัวใจหยุดเต้นเมื่อได้เห็นสายตาคมดุของพี่ชายเพื่อน สายตาที่ดุดัน แข็งกร้าว จนแทบจะเชือดเฉือนเธอไปทั้งตัวแบบนั้น

"อิ่มเอม เธอไปที่ไหนมาเนี่ย ฉันเป็นห่วงแทบแย่"

"ฉันเดินเล่นดูบรรยากาศรอบ ๆ แถวนี้น่ะ"

"งั้นเรามานั่งกันเถอะ นี่อิ่มเอม เราก็ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะ ฉันอยากรู้จังว่าเธอจะเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่ไหน" ทั้งสองเดินไปที่โต๊ะจัดเลี้ยง ก่อนจะนั่งคุยกันโดยไม่ได้สนใจคนรอบข้าง ทำให้เพื่อน ๆ ที่เรียนที่เดียวกันกับคาร่าต่างก็ตกใจที่คาร่าทำตัวสนิทสนมกับคนที่สวมชุดนักเรียนราคาถูก ๆ แบบนั้น

"ฉันกำลังรอผลโควตาที่สมัครไปน่ะ ฉันสมัครไปสามมหาวิทยาลัย เป็นโควตาทุนเรียนฟรีทั้งนั้นเลย ฉันก็ได้แต่ภาวนาให้ติดสักที่ ก็เป็นมหาวิทยาลัยที่ใกล้ ๆ บ้านทั้งนั้นแหละ ฉันคงไปเรียนไกล ๆ ไม่ได้หรอกเพราะต้องดูแลพี่ชายด้วย"

"นี่เธอรอทุนอย่างเดียวเลยหรืออิ่มเอม แล้วสมมุติว่าเธอไม่ได้สักที่ล่ะ เธอได้เตรียมแผนสำรองไว้แล้วหรือยัง ฉันไม่ได้แช่งเธอนะ ฉันแค่เป็นห่วงน่ะ เธอควรจะคิดแผนสำรองไว้ด้วยเพราะนักเรียนทุนจะต้องมีคู่แข่งเยอะแน่ ๆ"

"ถ้าไม่ได้ทุนก็คงจะเรียนมหาวิทยาลัยเปิดน่ะ เพราะถ้าฉันไม่มีทุนก็คงไม่มีเงินค่าเทอมแน่ ๆ"

"แต่ถึงจะได้ทุนเธอก็ต้องทำงานไปด้วยอยู่ดีใช่ไหมล่ะ"

"ใช่...เพราะค่าใช้จ่ายในแต่ละวันทุกอย่าง ฉันก็ต้องจัดการเองหมด แถมต้องดูแลพี่ชายอีก ถ้าฉันไม่ทำงานฉันก็ไม่มีรายได้เลยน่ะสิ"

"ฉันพอจะช่วยอะไรเธอได้บ้างไหม เวลาฉันอยากช่วยเธอเรื่องเงิน เธอก็มักจะบ่ายเบี่ยงตลอดเลย"

"ไม่เอาหรอก นี่มันเป็นปัญหาของฉันนะ ฉันไม่ได้คบกับเธอเพราะต้องการเงิน แต่เพราะฉันอยากจะรักษามิตรภาพของเราไว้ตลอดไปต่างหาก ฉันเป็นห่วงเธอมากนะคาร่า จากนี้เราอาจจะไม่ได้เจอกันบ่อยแน่ เพราะเราต่างก็ต้องไปเรียนที่มหาวิทยาลัยแล้ว ต่างก็ต้องไปมีชีวิตเป็นของตัวเอง ฉันก็ได้แต่หวังว่าเธอจะมีจิตใจที่เข้มแข็งขึ้นนะ เธอจะต้องปกป้องตัวเองให้ได้นะคาร่า"

"พูดอย่างกับว่าจะไม่ได้เจอกันแล้วงั้นแหละ แน่นอนสิ ฉันต้องเข้มแข็งอยู่แล้วเพราะว่าฉันมีเธอเป็นกำลังใจให้ไง เพราะว่ามีเธอที่คอยเป็นพลังบวกให้ฉันเสมอ จากผู้หญิงที่เป็นคนอ่อนแอ โดนเพื่อนแกล้งตลอด ตอนนี้ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งขึ้น เธอก็ต้องอยู่เคียงข้างฉันไปตลอดด้วยนะ"

"แน่นอนสิ" อิ่มเอมแอบทำสายตาเศร้า ช่วงเวลาดี ๆ แบบนี้จะมีอีกจริง ๆ หรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาเธอก็โดนครอบครัวของเพื่อนรักกดดันมาตลอด เพียงแค่เพราะเธอไม่ได้มีฐานะร่ำรวย ไม่ได้มีชื่อเสียงเงินทอง ไม่ได้เป็นลูกหลานคนมีอำนาจ แต่ที่คบกันมาจนถึงทุกวันนี้เป็นเพราะคาร่าที่เป็นฝ่ายเข้ามาหาเธอมากขึ้น แม้ว่าเธอจะพยายามหลบเลี่ยงตามคำสั่งของพี่ชายเพื่อนสนิทก็ตาม ครอบครัวของคาร่าจึงไม่สามารถทำอะไรได้

"นี่คาร่า ฉันขอโทษนะที่ไม่มีของขวัญอะไรให้เธอเลย"

"อะไรกัน เรื่องแค่นี้เอง แค่เธอมาร่วมฉลองกับฉันก็ดีใจมากแล้วล่ะ นี่อิ่มเอม สามคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันเอง เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดในห้องแล้วล่ะ"

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ" อิ่มเอมกล่าวทักทายผู้หญิงสามคนที่เดินมาหาคาร่าที่โต๊ะ เป็นสามคนที่ก่อนหน้านี้เคยนึกว่าเธอเป็นลูกของแม่บ้าน เป็นสามคนที่สั่งให้เธอไปเอาเครื่องดื่มมาให้

ทั้งสามคนไม่ได้ยินดีกับการที่ได้รู้จักกับอิ่มเอม ซึ่งอิ่มเอมก็ไม่แปลกใจที่จะได้รับการปฏิบัติแบบนั้น

"คาร่า…เธอคบเพื่อนจน ๆ แบบนี้ด้วยหรือ? ฉันนึกว่าเป็นลูกคนใช้เสียอีก"

"พวกเธออย่าพูดกับเพื่อนของฉันแบบนี้อีกนะ คนนี้คือเพื่อนที่ฉันรักมาก ไม่งั้นฉันเคืองจริง ๆ ด้วย ว่าแต่มาทำความรู้จักกันด้วยสิเพราะทุกคนคือเพื่อนของฉันทั้งนั้น รู้จักกันไว้ก็ดี พวกเธอนั่งลงสิ เดี๋ยวฉันจะไปหาเฮียครูซแป๊บนะ"

"เธอเนี่ยนะเป็นเพื่อนกับยัยคาร่าคนนั้นน่ะ แต่จะว่าไปก็เหมาะสมกันดีนี่" พอคาร่าออกไปจากโต๊ะ เพื่อนของคาร่าก็พากันแสดงกิริยาแตกต่างจากก่อนหน้านี้ทันที

"ทำไมพวกเธอถึงพูดถึงคาร่าแบบนั้นล่ะ พวกเธอเป็นเพื่อนสนิทของคาร่าไม่ใช่หรือไง แล้วนี่พูดอะไรกัน"

"ก็เป็นเพื่อนไง พวกฉันกับคาร่าก็คบกันเพราะครอบครัวของพวกเรารู้จักกันน่ะสิ คุณพ่อบอกว่าเพื่อผลประโยชน์ของธุรกิจในอนาคต ให้ตีสนิทกับคาร่าไว้ แล้วฉันทำอะไรผิด แล้วเธอเข้าหาคาร่าไม่ใช่เพราะเงินหรือไง คนจน ๆ แบบเธอก็คงหวังเศษเงินจากคาร่าอยู่สินะ"

"พวกเธอคิดบ้าอะไรกัน เป็นเพื่อนกันแท้ ๆ ทำไมพวกเธอถึงได้แต่พูดถึงเรื่องผลประโยชน์แบบนี้ล่ะ" อิ่มเอมเห็นคาร่าเดินมาพอดีจึงไม่ได้พูดอะไรต่ออีก เพราะไม่อยากให้เพื่อนที่เธอรักต้องมารับรู้เรื่องที่อาจจะทำให้กระทบต่อจิตใจได้