로그인อิ่มเอมที่กำลังคิดถึงช่วงเวลาที่ทำให้ได้รู้จักกับคาร่าอยู่เพลิน ๆ ก็สะดุ้งโหยงเมื่อโดนเพื่อนสะกิดที่แขน
"ถึงแล้วนะ เหม่ออะไรอยู่ล่ะอิ่มเอม"
"อ้อ...ขอโทษนะ ฉันคิดอะไรเพลิน ๆ ไปหน่อย โอ้โห...นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมงานมันถึงได้ใหญ่โตขนาดนี้ล่ะ"
ตรงหน้าคฤหาสน์หรูหลังใหญ่สไตล์ยุโรปบนพื้นที่ส่วนตัวในพื้นที่เกือบสองไร่ ตรงลานน้ำพุรูปมังกรสีทองตรงหน้าทางเข้าตัวคฤหาสน์ ได้ตกแต่งสถานที่จัดงานเลี้ยงสุดยิ่งใหญ่อลังการ สมกับเป็นงานเลี้ยงของลูกสาวคนเดียวของตระกูลดังที่มีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจมากมาย
"เธอก็มาบ่อยแล้วนะ ยังไม่ชินอีกหรือไง"
"อย่าพูดคำว่าชินสิ ฉันไม่ชินกับอะไรที่ยิ่งใหญ่แบบนี้หรอก ต่อให้มาสิบครั้งร้อยครั้ง ฉันก็ตื่นเต้นทุกครั้งแหละที่ได้มาบ้านของเธอ"
"งั้นเดี๋ยวเราไปที่งานกันเลยเถอะ คนน่าจะมาเยอะแล้วดูสิ งั้นเราไปนั่งโต๊ะตรงโน้นกัน แต่ว่าเธอนั่งรอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปทักทายแด๊ดกับคุณแม่ก่อน"
"ได้สิ" อิ่มเอมมองตามหลังของเพื่อนสาวไป พอเดินเข้าไปที่งาน ทุกคนต่างก็รุมล้อมพร้อมกับมอบของขวัญราคาแพงให้ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนเดียวกันกับคาร่า เพราะสวมชุดนักเรียนนานาชาติเหมือนกัน ส่วนมากก็เป็นลูกหลานของคนตระกูลดังที่มีฐานะและมีชื่อเสียงเป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาในโทรทัศน์และตามหน้าข่าวหนังสือพิมพ์ธุรกิจทั้งนั้น
"เธอมานั่งอะไรตรงนี้ล่ะ ฉันจะเอาเครื่องดื่มก็รีบเอามาให้ฉันสิ เธอคงจะเป็นลูกของคนใช้สินะ เพราะดูจากชุดนักเรียนที่ใส่แล้ว ไม่น่าจะเป็นเพื่อนของคาร่าได้"
อิ่มเอมรีบลุกขึ้นทันที ก่อนจะรีบเดินไปเอาเครื่องดื่มตามที่เพื่อนของคาร่าสั่ง เพราะเธอไม่อยากทำให้งานของเพื่อนต้องมีปัญหาเพราะเธอ
"มานี่กับฉัน เดี๋ยวนี้!" มือหนารั้งแขนเล็กของอิ่มเอมในชุดนักเรียนมัธยมปลายให้ไปที่มุมอับของลานน้ำพุขนาดใหญ่ หลังจากที่เธอกำลังเดินไปยังจุดบริการเครื่องดื่ม เธอไม่สามารถสะกดกลั้นความกลัวกับคนตรงหน้าไว้ได้เลย พลางมองตามร่างแกร่งของพี่ชายเพื่อนที่ทั้งสูงใหญ่และบึกบึน แถมยังออกแรงบีบไปที่แขนของเธอด้วยพละกำลังมหาศาล
"คะ...คุณครูซมีอะไรกับฉันหรือคะ"
"ฉันเตือนเธอกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามายุ่งกับน้องสาวฉันอีก นี่เธอกำลังจงใจจะท้าทายฉันใช่ไหม!"
"เปล่านะคะ คือฉันพยายามแล้ว แต่คาร่าก็ตามมาหาฉันถึงที่บ้าน ฉันก็เลยหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็อยากจะเป็นเพื่อนของคาร่าต่อไปจริง ๆ นะคะ"
"เธอต้องการเท่าไหร่?"
"คุณหมายถึงอะไรคะ"
"อย่ามาทำไก๋เลยน่า ฉันถามว่าเธอต้องการเงินเท่าไหร่ เธอจะเอาเท่าไหร่เพื่อแลกกับการเลิกยุ่งกับน้องสาวของฉัน"
"ฉันไม่ได้ต้องการ..."
"อ๋อ...จะโก่งราคาว่างั้น? ไม่ต้องเล่นตัวหรอกนะ เธออยากได้เท่าไหร่ก็ว่ามาเลย ไม่ต้องทำฟอร์มเยอะหรอก"
"ทำไมคุณถึงตีราคาของคำว่าเพื่อนระหว่างฉันกับน้องสาวของคุณแบบนั้นล่ะคะ คุณคิดว่ามิตรภาพระหว่างฉันกับคาร่าเพียงแค่ใช้เงินก็สามารถทำให้ฉันเลิกยุ่งกับน้องสาวของคุณได้จริงหรือคะ ถึงฉันจะจน ฉันจะเป็นเพื่อนกับคาร่าไม่ได้เลยหรือคะ"
"ใช่...คนอย่างเธอจะเป็นเพื่อนกับน้องสาวของฉันได้ยังไง แค่สามปีที่ผ่านมามันก็มากพอแล้ว ฉันให้เวลาเธอมามากพอแล้ว เธออยากจะให้ฉันพูดยังงั้นหรือ? ว่าทำไมเธอถึงเป็นเพื่อนกับน้องสาวฉันไม่ได้ งั้นฉันจะบอกเธอให้ จะได้หัดเจียมตัวแล้วก็สำเหนียกตัวเองซะบ้าง"
"คุณครูซไม่ต้องบอกหรอกค่ะ ฉันรู้ตัวเองดีทุกอย่าง แต่คำว่ามิตรภาพมันแบ่งแยกชนชั้นด้วยหรือคะ ฉันทราบดีค่ะว่าถ้าเทียบกับคาร่าแล้วฉันไร้ค่าแค่ไหน ฉันทราบดีค่ะว่าด้วยสถานะทางสังคมและฐานะของคาร่ากับฉันมันต่างกันแค่ไหน ฉันรู้ดีแก่ใจทุกอย่าง แต่ฉันจะไม่สามารถเป็นเพื่อนกับคาร่าได้เลยหรือคะ ฉันแค่อยากจะมอบความรู้สึกและความปรารถนาดีให้กับคาร่าบ้างแบบที่ผ่านมาไม่ได้เลยหรือคะ"
"มิตรภาพบ้าบออะไรแบบนั้นฉันไม่สนใจหรอก ถ้าฉันบอกให้เธอเลิกยุ่งก็ต้องเลิก ถ้าเธอรักเพื่อนจริง ๆ ก็อย่าฉุดให้คาร่าไปยังจุดที่ต่ำกว่านี้เลย คาร่าเป็นคนหัวอ่อน เป็นคนที่ไม่ทันคน ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอเคยหลอกลวงอะไรน้องสาวของฉันบ้าง คาร่าถึงได้ไม่ยอมเลิกคบกับเธอสักที แล้วนี่ก็จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะให้เธอมาเจอน้องสาวฉัน ถ้าเธอไม่อยากเดือดร้อน ก็เลิกเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของคาร่าซะ!"
อิ่มเอมมองดูมือหนาที่ยื่นโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดมาตรงหน้าของเธอ อิ่มเอมก็มองด้วยความไม่เข้าใจ
"กรอกเลขบัญชีของเธอลงซะ แล้วก็ใส่จำนวนเงินที่เธอต้องการได้เลย ฉันให้ขนาดนี้แล้ว เธอคงจะทำตามที่ฉันต้องการนะ ฉันอุตส่าห์ลดตัวมาคุยกับเธอขนาดนี้ รีบกรอกจำนวนเงินที่ต้องการซะ!"
อิ่มเอมเงยหน้ามองคนตัวใหญ่ ก่อนจะดันมือหนาออกไปทันทีโดยไม่ต้องคิด
"ฉันไม่ต้องการเงินของคุณหรอกค่ะ คุณเก็บเอาไว้เถอะ"
"นี่ฉันให้เธอกรอกตัวเลขเองขนาดก็ยังไม่พอใจอีกหรือไง เงินก้อนนี้มันสามารถเปลี่ยนชีวิตจน ๆ ของเธอได้เลยนะ แถมยังสามารถซื้อบ้านหลังใหม่ได้ มันดีกว่าตึกแถวเก่า ๆ ที่ซอมซ่อและสกปรกแบบนั้นอีกเป็นไหน ๆ"
"ฉันไม่ต้องการเงินของคุณค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ อ๊ะ!" ไหล่เล็กของอิ่มเอมถูกกระชากเข้าหาคนตัวใหญ่อย่างรวดเร็ว อิ่มเอมไม่สามารถขยับตัวได้เลย เธอรู้สึกตัวได้ว่ากำลังถูกตรึงโดยคนร่างใหญ่ ร่างกายแนบชิดกันจนเธอได้กลิ่นของน้ำหอมกระทบปลายจมูกที่มาจากร่างกายของเขา พร้อมกลิ่นบุหรี่จากลมหายใจของคนตัวสูงเล็กน้อย
ชีวิตหลังแต่งงานผ่านไปสี่ปีแล้ว วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่สำคัญในชีวิตที่อิ่มเอม วันที่เธอรอคอยอย่างใจจดใจจ่อมาตลอด ชีวิตของนักศึกษาที่เธอได้มีโอกาสกลับไปเรียนอีกครั้งพร้อมกับคาร่า ชีวิตในตอนกลางวันที่เป็นนักศึกษา ส่วนกลางคืนก็เป็นภรรยาและมารดาของลูกชาย ซึ่งอิ่มเอมก็ทำหน้าที่ทั้งสองอย่างได้ดีมาโดยตลอดที่มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังของประเทศ อิ่มเอมและคาร่าในชุดครุยสีเข้ม ที่มีคนสำคัญในชีวิตมาร่วมแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"คุณแม่ครับ คินยินดีกับคุณแม่ด้วยนะครับ วันนี้คุณแม่สวยมาก ๆ เลย""ขอบคุณนะครับลูกชายของแม่ ดอกไม้สวยมากเลยครับ""คินเลือกเองเลยนะครับ คินไปเลือกกับแด๊ดมา แล้วก็คุณย่าคุณปู่ แล้วก็ป้าหญิงกับลุงโอบด้วยครับ แล้วก็มียายลินกับลุงพจน์ด้วยนะครับเสียงของหลานชายตัวน้อยที่พูดเสียงเจื้อยแจ้วก็เรียกเสียงหัวเราะให้ทุกคนได้เป็นอย่างดี"อคินซื้อดอกไม้มาให้อาคาร่าด้วยไหมครับ""นี่ครับของอาคาร่า คินเลือกเองเลยนะครับ""ขอบใจนะครับหลานรักของอา""เดี๋ยววันนี้มีเลี้ยงฉลองที่บ้านด้วยนะลูก แม่ให้คนจัดสถานที่ไว้รอแล้ว""คุณแม่จะจัดให้ยุ่งยากทำไมคะ ไม่เห็นต้องลำบากเลยค่ะ" คาร่าเข้าไปกอดมารดาของตัว
พิธีมงคลสมรสของคู่บ่าวสาวคู่ใหม่ที่จัดงานยิ่งใหญ่สมเกียรติแก่ทั้งสองตระกูลดัง โดยตอนเช้าจะเป็นพิธีหมั้นและจัดพิธีแต่งในวันเดียวกันทั้งหมดแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวคู่ใหม่กันอย่างคับคั่ง โดยสถานที่จัดงานเป็นโรงแรมหรูอันดับหนึ่งระดับประเทศซึ่งได้เช่าพื้นที่จัดงานชั้นบนสุดโดยเช่าตึกไว้ทั้งชั้นสำหรับจัดงานแต่งของวันนี้โดยเฉพาะงานแต่งงานของครูซและอิ่มเอมที่จัดงานกันอย่างยิ่งใหญ่สมฐานะ ก็มีทั้งดารานักแสดง นักธุรกิจ นักลงทุนและคนรู้จักต่างก็มาร่วมงานกันอย่างล้นหลาม ในงานธีมสีขาวที่จัดแต่งด้วยดอกกุหลาบสีขาวไปทั่วทั้งงานอย่างยิ่งใหญ่อลังการ จนเป็นที่ประทับใจของแขกที่มาร่วมงานเป็นอย่างมาก"เหนื่อยไหมครับเจ้าสาวของพี่" หลังจากงานแต่งงานเสร็จสิ้นแล้ว ทั้งสองคนก็อยู่ในห้องหอที่เป็นห้องของครูซ โดยที่เตียงตกแต่งด้วยกลีบกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์ที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วห้องกว้างเป็นอย่างดีห้องนอนที่เธอคุ้นเคย เป็นห้องนอนที่เธอจำได้ไม่มีวันลืม เพราะห้องนี้เป็นห้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำที่แสนเศร้า แต่อิ่มเอมก็ได้แต่แปลกใจที่ตัวเองกลับไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนกับตอนนั้นอีกแล้ว เพราะตอนนี้เธ
ภาพพาดหัวข่าวของครูซและอิ่มเอมที่ขอแต่งงานกันในงานแต่งของโอบอุ้ม ก็กลายเป็นข่าวดังไปในชั่วข้ามคืน ทั้งสื่อออนไลน์ หนังสือพิมพ์และนิตยสารต่าง ๆ ก็พากันเล่นข่าวนี้กันมากมาย เพราะครูซถือเป็นนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่แนวหน้าของประเทศในตอนนี้ที่ทุกคนต่างก็จับตามอง แถมยังมีหวานใจเป็นถึงหลานของเจ้าสัวผู้ยิ่งใหญ่ที่มีโรงงานอุตสาหกรรมมากมายในประเทศด้วยถือเป็นข่าวที่สะเทือนวงการธุรกิจเป็นอย่างมาก เพราะสองครอบครัวตระกูลดังที่มีอิทธิพลต่อวงการธุรกิจกำลังเกี่ยวดองกัน ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อทั้งสองตระกูลเป็นหนึ่งในครอบครัวเดียวกันแล้ว นั่นก็หมายถึงความยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามของสองตระกูลก็ยิ่งมีมากขึ้นอีกเท่าตัวหลังจากที่ครูซได้คุกเข่าขอแต่งงานกับอิ่มเอมแล้ว วันต่อมาเขาก็พาครอบครัวมากราบขอขมาและมาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งกับคนสำคัญของอิ่มเอมด้วยผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็พูดคุยและปรึกษากันถึงข่าวดีที่จะเกิดขึ้นอีกในเร็ว ๆ นี้ โดยที่อิ่มเอมก็จ้องไปที่บิดาของครูซที่เป็นชาวต่างชาติแทบไม่วางตา ใบหน้าคมหล่อเหลาที่เหมือนว่าที่สามีของเธอราวกับถอดมาจากพิมพ์เดียวกัน จนเธอไม่แปลกใจเลยว่าเขาได้ใบหน้าหล่อเหลาแบบนี้ม
บรรยากาศในบริเวณคฤหาสน์หรูของเจ้าสัวสุพจน์ก็เป็นไปด้วยความชื่นมื่น มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีกับงานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของคู่บ่าวสาวที่มาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างคับคั่งงานแต่งงานของหลานชายเจ้าสัวตระกูลใหญ่ที่มีสื่อมวลชนและแขกมากมายเนืองแน่น โดยโอบอุ้มกับสมหญิงที่ยืนต้อนรับแขกที่ซุ้มดอกไม้สีขาวขนาดใหญ่พร้อมกับครอบเจ้าสัวสุพจน์และภรรยาที่ยืนต้อนรับแขกอยู่ด้วยอิ่มเอมกับอคินที่เป็นเจ้าของงานก็แต่งตัวด้วยชุดหรูของแบรนด์เนมชื่อดังที่สั่งตัดเป็นพิเศษเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ส่วนอคินก็วิ่งวุ่นทักทายแขกไปทั่วด้วยความสนุกสนานตามประสาเด็ก แขกในงานต่างก็อมยิ้มด้วยความเอ็นดูในความฉลาดของเด็กชายตัวน้อยบรรยากาศเป็นไปด้วยความชื่นมื่น มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคนในงานที่อิ่มเอมกับบรรยากาศแห่งความสุขนี้ จนงานมงคลสมรสก็เข้าสู่ช่วงสุดท้ายของงาน เป็นช่วงเวลาที่สาว ๆ ในงานต่างก็ตื่นเต้น เพราะจะเป็นช่วงที่เจ้าสาวต้องโยนช่อดอกไม้ก่อนจะจบงานมงคลนี้อิ่มเอมก็มองหาลูกชายไปทั่วงานด้วยความเป็นห่วง เพราะกลัวเหลือเกินว่าลูกชายจะไปเล่นซนที่ไหน โดยไม่ได้สนใจเสียงกรีดร้องของสาว ๆ ที่กำลังรอรับช่อดอกไม้ของเจ้าสาวก
"อะไรนะลูก จริงหรือที่ว่าลูกชายของคุณคริสและคุณมุนีคือพ่อของอคินหลานป้า" ไพลินตกใจกับข่าวใหม่เป็นอย่างมาก เพราะเธอทราบดีว่าลูกสาวของเธอชอบครูซมากขนาดไหน ถึงแม้ทั้งสองคนจะไม่ได้ติดต่อหรือพูดคุยกันอีกแล้ว แต่เธอก็รู้ว่าลูกสาวของเธอยังอาลัยอาวรณ์ชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย"ค่ะคุณป้า""ถึงว่าแหละ ลูกชายของคุณมุนีถึงอยากจะมาที่นี่หลายครั้ง ป้าก็ยังงง ๆ อยู่ว่าทำไมเขาถึงได้อยากจะมาไหว้ป้ากับลุงอย่างเป็นทางการ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ตอนแรกป้าก็คิดว่าเขาอยากจะมาทาบทามเพราะอยากคุยกับนับดาวต่อเสียอีก"อิ่มเอมไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะเธอก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปเหมือนกัน หลังจากย้ายมาอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้เจอหน้ากันมาสองสัปดาห์แล้ว ก็มีแค่คาร่าที่มาที่นี่ประจำเพราะเป็นปกติของคาร่าที่จะมาหาเธอและอคินบ่อย ๆ อยู่แล้ว"แล้วนี่เอมจะเอายังไงต่อล่ะลูก เรื่องราวร้าย ๆ ที่ผ่านมามันอาจจะทำให้หนูฝังใจ ไม่ว่าหนูจะตัดสินใจทางไหนป้าก็เคารพการตัดสินใจของหนูนะลูก เพราะไม่ว่ายังไงถึงหนูจะไม่ให้อภัยผู้ชายคนนั้น ป้าก็มั่นใจว่าจะเลี้ยงดูอคินให้ดีที่สุดอยู่แล้ว ป้าอยากให้หนูทำตามหัวใจที่ตัวเองต้องการเถอะ""ค่ะคุณป้า เอมขอเวลาตัดสิ
สี่เดือนผ่านไปอิ่มเอมกับอคินและโอบอุ้มพร้อมภรรยาอยู่กันพร้อมหน้าในบ้านของตัวเอง โดยมีเจ้าสัวสุพจน์และภรรยาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาด้วย หลังจากที่โอบอุ้มได้ทำกายภาพบำบัดรักษาตัวเองจนหายเป็นปกติ แล้วกลับมาพักที่บ้านได้หนึ่งสัปดาห์ส่วนเจ้าสัวสุพจน์และภรรยาก็เดินทางมาเยี่ยมเยียนอิ่มเอมและหลานชายเป็นประจำอยู่แล้ว จึงทำให้ได้มีโอกาสพบกับโอบอุ้มและภรรยาพอดีในช่วงที่กลับมาจากต่างประเทศหลังจากที่โอบอุ้มได้ฟังความจริงต่าง ๆ ทั้งหมดผู้ใหญ่ทั้งสอง เขาก็ไม่คาดคิดเลยว่าน้องสาวต่างมารดาของตัวเองจะเป็นถึงลูกหลานคนมีชื่อเสียงและมีฐานะชาติตระกูลที่สูงส่งแบบนี้ ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าอิ่มเอมไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ มาตลอดก็ตาม แต่สิ่งที่เขาได้รับรู้ก็ทำให้เขาตกใจไม่น้อยเลยโอบอุ้มมองไปที่น้องสาวกับหลานชายตัวน้อย ๆ ที่หลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของอิ่มเอม ก่อนจะตัดสินใจพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดทันที"เอม...ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของเราสองคน เอมก็รู้ว่าเราลำบากกันมากแค่ไหน พี่รู้ตัวเองมาตลอดว่าพี่ยังไม่สามารถดูแลเอมได้ดีพอ ทั้ง ๆ ที่พี่รับปากต่อหน้าโลงศพพ่อกับแม่ว่าจะดูแลเอมให้ดีที่สุดแท้ ๆ แต่พี่ก็ยังทำให้เอมลำบากมาตลอด ตอ
อิ่มเอมตกใจมากเมื่อได้ยินเสียงที่เธอจำได้ดี ก่อนจะรีบคว้าข้อมือหนาของมาเฟียหนุ่มแล้วขอร้องเขาด้วยสายตาอ้อนวอน"มะ...ไม่นะคะคุณครูซ ฉันยอมคุณทุกอย่าง คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ แต่อย่าให้คุณคนนั้นเข้ามาทำอะไรฉันเลยนะคะ""ปล่อยมือของเธอออกจากตัวฉันได้ละ ฉันว่าดีออกนะ เธอจะได้ผัวทีเดียวพร้อมกันสองคนเลยไง
อิ่มเอมเห็นครูซกำลังเดินมาทางนี้ เธอก็รีบเช็ดน้ำตาอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะเดินมาถึงที่นี่ "มากินลมชมวิวเยอะไปแล้วมั้ง กลับเข้าไปในที่ของเธอซะ อ้อ...เดี๋ยวคืนนี้อย่าลืมมาทำหน้าที่ด้วยล่ะ รู้หรือเปล่าว่าอะไร""ค่ะ" อิ่มเอมรับคำสั้น ๆ ก่อนจะลุกจากมานั่งแล้วเดินตามลูกน้องของครูซเข้าไป"เห้ย! ไหนแกบอกว
"ถามได้...ก็ฉันสนใจเธออยู่ไง อย่าเล่นตัวหน่อยเลยน่า ฉันรู้นะว่าเธอเป็นใครเพราะเจ้าครูซมันเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว เธอไม่ต้องเล่นตัวหรอก ต้องการเท่าไหร่ล่ะว่ามาสิ""นี่คุณพูดอะไรคะเนี่ย ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ แต่ว่าคุณปล่อยมือฉันเถอะนะคะ""มาเป็นเด็กของฉันสิ แล้วเธอจะได้หลุดพ้นจากเจ้าครูซมันไง สนใจไหม
"ขอบคุณมากนะคะที่ชมหนู แต่จริง ๆ แล้วหนูไม่รู้จักพ่อกับแม่หรอกค่ะ ตั้งแต่จำความได้หนูก็อยู่กับพี่ชายแค่สองคน พี่ชายก็เป็นคนอบรมสั่งสอนและดูแลหนูมาตลอดเลยล่ะค่ะ""ป้าขอโทษนะลูก ป้าไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้หนูรู้สึกไม่ดีจริง ๆ""หนูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ คุณป้าไม่ต้องขอโทษหนูหรอกนะคะ ว่าแต่คุณป้ามา