7

หญิงสาวตั้งชื่อบุตรสาวว่าเด็กหญิงอุษมา ที่แปลว่าความอบอุ่น   เธอหวังว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะเข้ามาเป็นความอบอุ่นให้กับชีวิตของเธอ

“หลานย่าขอให้หนูสุขภาพแข็งแรง เลี้ยงง่ายโตไวๆ นะลูก”  คุณมัญชุตาสวมกำไลทองเข้าที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของเด็กหญิง

“ของแม่กับพ่อนะอ้อม แม่ตั้งใจเลือกมาให้น้องเอื้อ ส่วนคุณพ่อมีพระนางพญามาให้ด้วยลูก” ท่านส่งกล่องพระสมเด็จนางพญาเก่าแก่เลี่ยมทอง พร้อมกับสร้อยคอทองคำหนักสองบาทให้อวิกา หญิงสาวพนมมือไหว้รับมาอย่างตื้นตันใจ 

“ขอบคุณค่ะคุณแม่  ฝากขอบคุณคุณพ่อด้วยนะคะ”

“ส่วนนี่ของอาสนต์ให้น้องเอื้อนะลูก”  วสนต์คุยกับเด็กหญิงที่ส่งเสียงอ้อแอ้  เขาส่งซองสีขาวให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดูเป็นเช็คเงินสดจำนวนสองล้านบาท  อวิกามีสีหน้าตกใจเธอจะส่งคืนแต่วสนต์รีบพูดดัก

“ต้องรับนะอ้อมสนต์อยากให้หลาน  เด็กคนนึงกว่าจะโตต้องใช้ทั้งเงินทั้งการดูแลตั้งเท่าไหร่  ถ้าอ้อมไม่รับเราจะถือว่าอ้อมรังเกียจ” 

“ขอบใจมากนะสนต์”  เธอน้ำตาคลอ ถึงแม้ว่าน้องเอื้อจะไม่มีพ่อมาคอยดูแลเหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่เด็กหญิงก็ยังมีคุณปู่คุณย่า คุณอาที่รักเธอมาก

ในปีต่อมาอวิกายังอยู่ที่ลำพูนในเขตตัวเมือง เธอซื้อบ้านเป็นของตัวเอง ตั้งแต่ลูกสาว “น้องเอื้อหรือเด็กหญิงอุษมา”  อายุหกเดือน  เหตุผลที่ซื้อบ้านเพราะพีรยาแต่งงานไปกับไอยเรศและย้ายไปอยู่บ้านสามี

บ้านหลังที่เธอเลือกซื้อ ไอยเรศเป็นผู้แนะนำให้ ตัวบ้านเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น ชั้นบนมีสองห้องนอนและหนึ่งห้องโถงสำหรับพักผ่อนหรือใช้เป็นที่ทำงานได้  และเธอจัดมุมหนึ่งสำหรับตั้งโต๊ะหมู่บูชา

ส่วนชั้นล่างมีห้องรับแขก ห้องทานอาหาร ครัวไทยครัวนอก ห้องซักล้างและห้องแม่บ้าน มีลานซักล้างหลังบ้าน ด้านนอกตัวบ้านมีพื้นที่ว่างค่อนข้างมาก

อวิกาเลือกทำสวนหย่อมเล็กๆ ปูหญ้า ก่อบ่อปลาเป็นแนวยาวมีน้ำตกจำลองเพื่อความร่มรื่น  และปลูกไม้ยืนต้นหลายชนิดมีทั้งไม้ดอกหอมและไม้ผล พืชสวนครัว  เช่นจำปี  โมกข์  พุดน้ำบุศย์ มะม่วง  มะนาว มะกรูด ละมุด  มะยม  พริกหลายสายพันธุ์ เช่นพริกจินดา พริกขี้หนูสวน พริกเหลือง พริกชี้ฟ้า  ข่า ตะไคร้  ฯลฯ

“อ้อมปลูกอะไรก็งาม น่าอิจฉาจัง”  พีรยามาแวะคุยด้วยเสมอ  หญิงสาวมองดูต้นแพรเซี่ยงไฮ้หลากสีสัน ที่อวิกาใส่กระถางแขวนตามชายคาบ้าน

“แต่งบ้านน่ารักจัง”  เพื่อนสาวพูดต่อ  อวิกาอาจจะโชคร้ายที่สามีขอหย่า พ่อของลูกไม่เหลียวแลแต่ผู้ชายคนนั้นก็ให้เงินไว้ในจำนวนที่เพื่อนเธอจะอยู่ได้สบายๆ ในระหว่างลูกยังเล็ก

“ก็ปลูกธรรมดานี่ล่ะ รดน้ำมั่งไม่รดมั่ง ปุ๋ยก็ไม่ค่อยได้ใส่”  อวิกาตอบ เธออุ้มน้องเอื้อออกมาดูปลาคาร์ฟตัวโตที่เลี้ยงไว้ในบ่อจำนวนมาก  บ่อปลาขนาด 1.5 เมตรยาว 10 เมตรเชื่อมกับน้ำตกจำลองใช้ระบบน้ำหมุนเวียนเดียวกัน 

ตอนแรกเธอซื้อปลามาเลี้ยงเพียงแค่สิบคู่  หากไปๆ มาๆ ในตอนหลังมีตัวเล็กตัวน้อยเพิ่มขึ้นมาตอนไหนไม่รู้  กว่าจะรู้อีกทีปลาก็เต็มบ่อแล้ว  ล้วนมีสีสันสดใส

“แล้วตกลงเรื่องร้านสนใจไหม”  พีรยาถาม 

ร้านผ้าร้านหนึ่งของไอยเรศในตัวเมืองลำพูน  ชายหนุ่มไม่อยากทำต่อเพราะงานด้านอื่นเยอะขึ้น เขาจึงให้มาถามอวิกาว่าสนใจเซ้งกิจการไหม  เนื่องจากทำเลดี มีลูกค้าและแหล่งผ้าก็สามารถรับจากโรงงานผ้าของเขาได้ในราคาพิเศษ 

“สนใจสิ  พรุ่งนี้มดว่างไหมเราไปดูร้านกัน  อยากเห็นแบบละเอียด”  อวิกาพูด ตอนนี้น้องเอื้ออายุหนึ่งขวบแล้วโตพอที่เธอจะพาไปข้างนอกได้ หรือให้พี่เลี้ยงช่วยดูแลได้ 

“โอเคงั้นพรุ่งนี้เรามารับ สายๆ เนอะ” พีรยาพูด