ログイン“อาสาม คงรู้เรื่องที่ ท่านหญิงหวังลี่เฉียว ลงมือทำเรื่องพวกนั้นแล้วสินะ? เอาเถอะ พี่ก็พอจะเดาเรื่องพวกนั้นได้อยู่แล้วล่ะ จะว่าไป มารดาของพวกเจ้าและท่านแม่ของพี่ พวกนางอยู่ที่ไหนหรือ?” หลังพี่น้องตระกูลโจวได้ฟังประโยคที่หลุดออกจากปากของสตรีตรงหน้า พวกนางและพวกเขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย“ท่านแม่ นางเลือกท
“พะ พี่ลู่เหอ!” โจวเจียงหนิงปล่อยเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมทั้งร้องเสียงหลงถามออกมาด้วยความหวาดกลัวในความตาย“เจ้าพูดความจริงออกมา! ในชาติภพก่อนของเจ้า เจ้าเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารบุตรสาวทั้งสองของข้าใช่หรือไม่!?” โจวลู่เหอจำได้ถึงแววตาที่แตกสลายของบุตรสาวของเขา แม้จะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน
“ท่านพ่อ ข้าหายไปเพียงไม่นาน ก็มีสตรีมาทอดสะพานให้ท่านถึงที่เลยหรือ?” สิ้นเสียงนั้นทุกผู้ที่อยู่ในเรือนหลักของผู้เป็นประมุขก็หันขวับมองหาเจ้าของเสียงนั้นทันทีอิงหลิวย่างเท้าเข้ามาภายในเรือนของผู้เป็นประมุขตระกูลโจว สายตาคู่โตจับจ้องไปยังสตรีเจ้าของประโยคที่นางได้ยินจากนอกเรือน และหากนางได้ยินไม่ผิด
“หลังจากคนผู้นั้นรักษาท่านพ่อจนหายดีจากอาคมต้องห้าม เขาก็ได้ขอให้ท่านพ่อช่วยดูแลบุตรสาวของเขาหรือเจ้าคะ?” โจวชิงไฉเอ่ยปากออกมาทันทีด้วยความสงสัย“ใช่แล้วล่ะ ในตอนนั้นหลังอาคมต้องห้ามถูกถอนไปบางส่วน คนผู้นั้นก็เอ่ยปากเล่าเรื่องราวของตัวเขาเองและบุตรสาว แต่พวกเขาไม่ได้บอกหรอกนะว่าพวกเขามาจากต่างมิติ พ
“ฮวาฮวา เป็นห่วงหลิวหลิวมากนะ ครานี้หลิวหลิวหลับไปนานมากเลย” เสียงของภูตตัวน้อยดังขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด“เจ้านาย การบรรลุขอบเขตการเป็นเซียนของเจ้านายค่อนข้างแตกต่างจากผู้อื่น เจ้านายลองเคลื่อนพลังดูก่อนว่ามีส่วนไหนที่ติดขัดหรือไม่?” สิ้นเสียงของปิงปิง อิงหลิวก็ลองเรียกใช้พลังของต
โจวลู่เหอมองดูบานประตูตรงหน้าที่ถูกเปิดอีกครั้งด้วยแววตาเหนื่อยใจ ยังไม่ทันที่ตัวเขาจะได้เอ่ยห้ามปรามบุตรชายและหลานชายของตน บุตรสาวทั้งสามของเขาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่อัดแน่นไปด้วยความไม่พอใจ“ลูกทำความเคารพท่านพ่อเจ้าค่ะ” เสียงของบุตรสาวคนโต โจวเหมยเหม่ยดังขึ้นเป็นผู้แรก และตามด้วยบุตรสาวคนรอง แล
อิงหลิวใช้เวลาที่เหลือของวันนี้ในการเพาะปลูกสมุนไพรในพื้นที่ว่าง สวนสมุนไพรขนาดใหญ่ของนาง ยังพอมีพื้นที่ว่างส่วนหนึ่งที่ไม่ได้ถูกใช้งาน ทั้งยังมีส่วนอื่น ๆ ด้วยที่นางสามารถเปลี่ยนมาปลูกสมุนไพรแทน อย่างบริเวณหลังประตูทางเข้าส่วนหน้าของบ้านพักของนาง ที่มีศาลาหินอ่อน และเรือนรับรองที่มีไว้สำหรับต้อนรับ
“คุณหนูอย่าได้โทษตัวเองเลย ตอนนี้คุณชายทั้งสองก็ปลอดภัยแล้ว นายท่านและนายหญิงอาจกำลังรอคุณหนูอยู่ก็ได้” หม่าหานจี้ปวดใจไม่น้อยที่เห็นคุณหนูที่ตนดูแลตั้งแต่เยาว์วัยมีสภาพเช่นนี้“น้องสาม พี่ใหญ่ได้ข่าวของท่านพ่อแล้ว” เสียงนุ่มชวนหลงใหลไม่น้อยของบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้นจากหน้าทางเข้ารถม้า ทันทีที่ผ้าม่านห
ในเช้าวันใหม่ หลังอิงหลิวทำอาหารเช้าของตนเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็เดินยกถาดอาหารของตนที่แกะสลักจากไม้ออกมานั่งกินที่หน้าชานพักบ้านหลัก ในตอนนี้นางไม่มีผู้ช่วยในการดูแลสวนสมุนไพรของตน นางจึงต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ที่ว่างจากงานอื่น ๆ มานั่งเฝ้าสวนสมุนไพร“ระบบสุ่มวงล้อของวันนี้”“ยินดีด้วยโอสต์ ท่านได้รับภ
“เรื่องเล่าพวกนี้ก็อยู่มาเป็นร้อย ๆ ปีแล้ว ตอนที่ข้าเผลอเล่าให้เด็ก ๆ กลุ่มนั้นฟังเมื่อยี่สิบปีก่อน ก็เป็นเรื่องที่ข้าฟังมาจากปู่ของข้า ปู่ของข้าก็ฟังมาจากบรรพบุรุษของข้า ก็เลยไม่รู้ว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหกจากปากของบรรพบุรุษสมัยนั้น” ผู้ใหญ่เปิดปากออกมาระบายความเครียดที่อยู่ในใจ“







