Share

หมอหลวงผู้สุภาพ

Author: Pink Jade*
last update publish date: 2026-10-16 20:45:30

เสียงสากหินกระทบครกบดยาดังสลับกับเสียงพลิกหน้ากระดาษอย่างแผ่วเบา ร่มเงาอันร่มรื่นของต้นหลิวด้านนอกทอดตัวคลุมระเบียงทางเดินไม้ขัดเงา ช่วยให้บรรยากาศโดยรอบดูสงบเยือกเย็น

หลังจากหลิวเหมยแอบตัดเส้นด้ายไหมปักเงินชุบพิษชาดคร่าบุปผาออกมาจากชุดของพระสนมเหวยในห้องอบผ้า เธอไม่รีรอที่จะหาช่องทางนำหลักฐานชิ้นสำคัญนี้มาตรวจสอบอย่างเงียบเชียบที่สุด

และโอกาสก็มาถึง เมื่อจ้าวซ่างฝูสั่งให้เธอนำผ้าประคบสมุนไพรอบใหม่มาส่งให้แก่สำนักหมอหลวงด้วยตนเอง

หลิวเหมยในชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อน ยืนประคองถาดไม้บุนวมอย่างสำรวมอยู่หน้าประตูห้องตรวจยา

ร่างของเธออบอวลไปด้วยกลิ่นอายสมุนไพรอ่อนๆ ซึ่งเป็นผลจากการที่เธอเปิดใช้งานไอเทม [ถุงหอมขจัดพิษหมื่นชนิด] ที่พกติดตัวไว้ในแขนเสื้อ กลิ่นหอมสะอาดของสมุนไพรและดอกไม้บริสุทธิ์รอบตัวเธอช่วยกลบกลิ่นอับชื้นและกลิ่นด่างซักผ้าในอดีตจนหมดสิ้น

เบื้องหน้าของเธอ คือโต๊ะไม้ตัวใหญ่ที่เต็มไปด้วยตำรายาและเทียบยาเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ร่างของชายหนุ่มในชุดขุนนางสำนักหมอหลวงสีเขียวไผ่ ปักลายพืชพรรณมงคลอย่างประณีต นั่งตรวจเทียบยาด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยภูมิฐาน

เขาคือ ‘ซ่งซิวหมิง’ หมอหลวงหนุ่มอัจฉริยะ ผู้มีชื่อเสียงที่สุดในราชสำนัก

ใบหน้าของเขาสะอาดหมดจด โครงหน้าเรียวได้รูป ดวงตาคู่คมใต้คิ้วดกดำเต็มไปด้วยความเมตตาและฉลาดล้ำ กลิ่นหอมบริสุทธิ์ของไม้กฤษณาและอบเชยโชยออกมาจากเรือนกายของเขา สมกับเป็นหมอหลวงผู้สุภาพและอ่อนโยนแห่งวังหลวง

หลิวเหมยค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างนิ่มนวล ย่อกายลงคุกเข่าลงบนพรมข้างโต๊ะตรวจยา ถาดไม้ถูกวางลงอย่างแผ่วเบา ไร้ซึ่งเสียงกระแทกใดๆ

“เรียนหมอหลวงซ่ง ผู้น้อยหลิวเหมย นางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดจากสำนักพัสตราภรณ์นำผ้าประคบสมุนไพรอบมาส่งตามคำสั่งเจ้าค่ะ”

น้ำเสียงของหลิวเหมยนุ่มนวลและก้องกังวานอย่างพอเหมาะพอเจาะ

ซ่งซิวหมิงละสายตาจากตำรายาตรงหน้า ค่อยๆ หันมามองนางกำนัลฝึกหัดเบื้องหน้า

ตึ้ง!

[ตรวจพบการปฏิสัมพันธ์กับบุคคลสำคัญ]

[ภารกิจ : สร้างความประทับใจด้วยสเตตัส [กลิ่นอายสมุนไพร]]

[คำอธิบาย : จงใช้วิธีการส่งมอบหลักฐานด้ายพิษด้วยสเตตัสกลิ่นอายสมุนไพรบริสุทธิ์ สร้างความเลื่อมใสและประทับใจต่อหมอหลวงซ่งซิวหมิง เพื่อดึงเขามาเป็นพันธมิตรในศึกวังหลัง]

[ระยะเวลาจำกัด : 05:00 นาที]

[รางวัลภารกิจ : ความสัมพันธ์กับหมอหลวงซ่งซิวหมิง +30 (ระดับ : เลื่อมใส), ปลดล็อกทักษะ [ชันสูตรพิษเบื้องต้น ระดับ 1], แต้มวาสนา +20 , ปลดล็อกไอเทม [รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆา (ระดับ SR)]]

[บทลงโทษหากล้มเหลว : หมอหลวงซ่งปฏิเสธการช่วยเหลือ / ถูกสงสัยว่าก่อกวนสำนักหมอหลวง]

ทันทีที่หมอหลวงซ่งสบตากับหลิวเหมย จมูกได้กลิ่นอายสมุนไพรบริสุทธิ์ที่โชยออกมาจากตัวเธอ แววตาของเขาก็ฉายแววสนใจขึ้นมาทันที

กลิ่นหอมของสมุนไพรที่ติดตัวหลิวเหมย ไม่ใช่กลิ่นแป้งแต่งหน้าหรือกลิ่นน้ำอบฉุนกึกแบบนางกำนัลทั่วไป แต่เป็นกลิ่นหอมของชะเอมและดอกฝูหรงสด ที่ช่วยผ่อนคลายและขจัดความอิดโรยได้อย่างน่าอัศจรรย์

ซ่งซิวหมิงส่งยิ้ม รอยยิ้มของเขาละมุนตาดั่งสายลมฤดูใบไม้ผลิ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฟัง

“กลิ่นอายสมุนไพรบนตัวเจ้า ช่างบริสุทธิ์และสดชื่นยิ่งนัก แม่นางหลิวเหมย เจ้ามิเพียงตัดเย็บผ้าได้ประณีต แต่ยังรู้จักการใช้อบเชยและพฤกษามาปรุงกลิ่นกายได้อย่างมีชาญฉลาด”

หลิวเหมยยังคงคุกเข่า ก้มหน้าลงเล็กน้อย แสดงความเคารพอย่างสง่างาม ไม่แสดงอาการเย่อหยิ่งหรือประจบประแจงแม้แต่น้อย

“หมอหลวงซ่งกล่าวชมเกินไปแล้วเจ้าค่ะ ผู้น้อยเพียงแต่เรียนรู้กลิ่นสมุนไพรจากลานซักล้างและห้องอบผ้าเท่านั้น มิกล้าเทียบกับความรู้ความสามารถของท่านหมอหลวงเจ้าค่ะ”

หลิวเหมยเอ่ยตอบด้วยถ้อยคำถ่อมตน

ซ่งซิวหมิงพยักหน้ารับด้วยความชื่นชมยิ่งขึ้นไปอีก นางกำนัลฝึกหัดผู้นี้วางตัวได้เหมาะสม สติปัญญาสูงส่ง และที่สำคัญคือสายตาของนางไม่มีความโลภหรือกลอุบายเหมือนคนอื่นๆ ในวังหลังเลยแม้แต่น้อย

หลิวเหมยรู้ดีว่านี่คือจังหวะทองคำ เธออาศัยจังหวะที่ซ่งซิวหมิงกำลังเอื้อมมือมารับถาดผ้าประคบ ตวัดแขนเสื้อ คลี่ผ้าห่อจิ๋วออกแล้วยื่นเส้นด้ายไหมปักเงินที่เธอแอบตัดมาจากชุดของพระสนมเหวยส่งให้เขาอย่างเงียบเชียบ

“เรียนหมอหลวงซ่ง ผู้น้อยมีเรื่องสำคัญต้องขอความช่วยเหลือจากท่านเป็นการส่วนตัวเจ้าค่ะ”

หลิวเหมยกระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจัง

“ระหว่างที่ผู้น้อยตรวจสอบผ้าอบในห้องเก็บผ้า ผู้น้อยพบเส้นด้ายไหมปักเงินเส้นนี้ส่งกลิ่นฉุนเอียนผิดปกติ ผู้น้อยหวั่นเกรงว่าจะมีอันตรายต่อพระสนมจึงอยากขอให้ท่านหมอหลวงช่วยตรวจสอบเพื่อความแน่ใจเจ้าค่ะ”

ซ่งซิวหมิงชะงักกึก รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที

เขารีบรับเส้นด้ายไหมปักเงินจากมือหลิวเหมย นำมาจ่อใกล้จมูกแล้วหยิบเข็มเงินและน้ำยาหยดลงไปทันที

ซู่....

ควันสีขาวจาง ๆ พุ่งขึ้นพร้อมกับน้ำยาที่เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม

“พิษชาดคร่าบุปผา!”

ดวงตาของหมอหลวงหนุ่มเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะหันมามองหลิวเหมยด้วยสายตาเลื่อมใสอย่างที่สุด

“เจ้า... เจ้าจำแยกแยะกลิ่นพิษที่ไร้รสไร้กลิ่นชนิดนี้ได้ด้วยหรือ”

“ผู้น้อยโชคดีที่มีจมูกไวต่อสิ่งแปลกปลอมเจ้าค่ะ” หลิวเหมยเอ่ยตอบพลางยิ้มบาง ๆ

“หากปล่อยให้ชุดผืนนี้ถูกส่งไปถวายพระสนมเหวย ไม่เพียงแต่พระครรภ์จะตกอยู่ในอันตราย แต่หมอหลวงที่ถวายการตรวจก็อาจต้องพลอยรับโทษไปด้วย ผู้น้อยจึงมิอาจนิ่งนอนใจได้เจ้าค่ะ”

คำพูดที่เต็มไปด้วยเจตนาที่จะปกป้องความถูกต้องของหลิวเหมย ประทับลึกลงในใจของหมอหลวงหนุ่มทันที

ซ่งซิวหมิงกุมเส้นด้ายพิษไว้แน่น นัยน์ตาคมฉายแววซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง เขายืดตัวขึ้น

“แม่นางหลิวเหมย เจ้ามีจิตใจที่กล้าหาญยิ่งนัก หากไม่ได้เจ้าเตือนภัยในวันนี้ พระครรภ์ของพระสนมเหวยรวมทั้งชีวิตของคนในสำนักหมอหลวงคงต้องสูญสิ้นเป็นแน่”

ซ่งซิวหมิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจและอ่อนโยนเป็นพิเศษ

“นับแต่นี้ไป หากเจ้ามีสิ่งใดให้ซ่งซิวหมิงผู้นี้ช่วยเหลือ โปรดบอกข้าได้ทุกเมื่อ ข้าขอสัญญาด้วยเกียรติของหมอหลวง”

ตึ้ง!

[ภารกิจ : สร้างความประทับใจด้วยสเตตัส [กลิ่นอายสมุนไพร] สำเร็จแล้ว!]

[ประเมินผล : ระดับ SSS (ได้รับการยอมรับและผูกสัมพันธ์กับหมอหลวงชั้นสูงสำเร็จ 100%)]

[รางวัลที่ได้รับ : ความสัมพันธ์กับหมอหลวงซ่งซิวหมิง +30 (ระดับ : เลื่อมใส/พันธมิตร), ปลดล็อกทักษะ [ชันสูตรพิษเบื้องต้น ระดับ 1], แต้มวาสนา +20 , ปลดล็อกไปเทม [รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆา (ระดับ SR)]]

หลิวเหมยคลี่ยิ้มรับ ย่อกายถอนสายบัวอย่างสง่างาม

“ขอบพระคุณท่านหมอหลวงซ่งเจ้าค่ะ เรื่องพิษนี้ผู้น้อยเชื่อว่าท่านหมอหลวงย่อมมีวิธีจัดการเจ้าค่ะ”

“แน่นอน ข้าจะไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล” ซ่งซิวหมิงพยักหน้ารับด้วยความหนักแน่น

เมื่อหลิวเหมยเดินออกจากสำนักหมอหลวงพร้อมกับถาดไม้ในมือ รอยยิ้มมุมปากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้ง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   โจทก์เก่าตามราวี

    ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวันหลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ ปัง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนหัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าเช็ดหน้าแทนคำขอบคุณ

    แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกิ่งหลิวลงมากระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับทั่วสระ บรรยากาศใต้ศาลาหินยังคงสงบร่มรื่น ทว่าหลิวเหมยกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายตามไปด้วยป้ายทองสลักลายมังกรลอยเมฆในมือของนางหนักอึ้งกว่าที่คิด ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของมัน แต่เป็นเพราะความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการได้รับความเอ็นดูจากชินอ๋องหยางเฉิงหยวนย่อมเป็นโอกาสอันหาได้ยาก แต่ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้เหตุผล หากเธอรับน้ำใจจากเขาโดยไม่แสดงความจริงใจตอบแทน ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นอาจเป็นเพียงความเมตตาชั่วครั้งชั่วคราวหลิวเหมยที่เดินไปได้ครึ่งทางตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งกลับไปอีกครั้ง พลางเอ่ยรั้งชายหนุ่มที่กำลังเดินกลับขึ้นศาลา “ชินอ๋องเพคะ โปรดทรงรอสักครู่”หยางเฉิงหยวนหันกลับมาเลิกคิ้วเล็กน้อย“ยังมีเรื่องใดอีกหรือ”หลิวเหมยสูดลมหายใจแล้วล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ นำผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมผืนหนึ่งออกมาวางบนถาดไม้ที่ประคองอยู่ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอมเทาผืนนั้นมีเนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด มุมผ้าปักลายกิ่งหลิวด้วยด้ายทองคำ กิ่งหลิวแต่ละก

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ชายหนุ่มใต้ต้นหลิว

    ทางเดินหินสีเทาทอดยาวคดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้ที่ตัดแต่งเป็นแนวสูง สระน้ำสะท้อนเงาเมฆขาวและกิ่งหลิวโบราณที่ห้อยระย้าลงเหนือผิวน้ำ สายลมยามบ่ายพัดพากลิ่นดอกไม้จาง ๆ ปะปนกับละอองน้ำเย็นฉ่ำ ชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในภาพวาดน่าเสียดายที่หลิวเหมยไม่มีเวลาชื่นชมทิวทัศน์มากนักเธอได้รับมอบหมายให้นำถุงหอมปักลายมงคลไปส่งยังเรือนรับรองทางทิศตะวันออก แต่อุทยานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะจดจำเส้นทางได้ในครั้งเดียว ยิ่งเธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงแบบลายปักใหม่ที่เพิ่งนึกออก รู้ตัวอีกทีทางเดินเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเสียแล้วหลิวเหมยหยุดยืน มองพุ่มไม้สูงใหญ่ทางซ้ายที ขวาที“แปลกจริง... เมื่อครู่ยังเห็นสะพานหินอยู่เลยนี่นา”เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินต่อไปตามทางที่ดูคุ้นตาที่สุดแต่แทนที่จะพบเรือนรับรอง เธอกลับเดินมาถึงสระน้ำอันเงียบสงบซึ่งมีต้นหลิวอายุนับร้อยปียืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งบริเวณนี้ไร้เงาผู้คน มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ และเสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นระยะ บรรยากาศสงบงามจนแทบไม่เหมือนส่วนหนึ่งของวังหลวงที่เต็มไปด้

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าไหมเปื้อนโคลน

    หลังจากคว้าอันดับหนึ่งในการสอบประเมินช่างปัก หลิวเหมยก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงห้องเก็บผ้าชั้นใน พร้อมกับความไว้วางใจจากจ้าวซ่างฝูที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ในวังหลวงแห่งนี้ ความสามารถที่โดดเด่นไม่ได้มีเพียงผู้ชื่นชมเท่านั้นที่มองเห็นยิ่งนางก้าวหน้าเร็วเท่าไร ก็ยิ่งมีคนอยากฉุดนางลงจากที่สูงมากเท่านั้นสายลมยามสายพัดผ่านสระบัวหลวงฝั่งตะวันตกของสำนักพัสตราภรณ์ ใบบัวเขียวชอุ่มไหวเอนตามแรงลม ดอกบัวสีชมพูบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำ ทางเดินหินขัดทอดยาวเลียบสระ เงากิ่งหลิวทอดตัวลงบนพื้นเป็นลวดลายอ่อนช้อยหลิวเหมยเดินมาตามทางอย่างระมัดระวัง ในมือประคองถาดไม้บุนวมที่รองผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งเอาไว้ผืนนี้คือ ‘ผ้าไหมหิมะจุติ’ วัสดุล้ำค่าที่ทอด้วยกรรมวิธีโบราณ เนื้อผ้าบางเบาราวหิมะ แต่กลับมีความเหนียวแน่นและเป็นประกายเมื่อกระทบแสง ทั้งยังเป็นผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัดเย็บฉลองพระองค์ของพระสนมผู้หนึ่งก่อนออกจากสำนัก จ้าวซ่างฝูกำชับนางด้วยตนเองว่าให้พาผ้าไปผึ่งลมเพื่อขจัดความชื้น ห้ามให้เกิดรอยเปื้อนหรือความเสียหายแม้แต่น้อย

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   สอบประเมินการปักผ้า

    บรรยากาศยามเช้าบริเวณลานกว้างหน้าสำนักพัสตราภรณ์เงียบสงบ จนได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดผ่านพุ่มไม้ โต๊ะปักผ้าหลายสิบตัวถูกจัดเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ บนโต๊ะแต่ละตัวมีเข็ม กรอบไม้ขึงผ้า และด้ายไหมสีสันต่าง ๆ วางไว้อย่างครบครันเหล่านางกำนัลฝึกหัดนั่งประจำที่ด้วยท่าทางสำรวม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือนครั้งนี้ คือโอกาสสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของพวกเธอในสำนักพัสตราภรณ์บนแท่นหินด้านหน้าลานมีจ้าวซ่างฝูนั่งสง่างามในชุดขุนนางฝ่ายในสีม่วงเข้ม ข้างกายมีคณะผู้ประเมินคอยสังเกตการณ์อย่างเข้มงวด สายตาคมกริบของหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์กวาดมองเหล่านางกำนัลฝึกหัดทีละคน ก่อนจะหยุดลงที่หลิวเหมยซึ่งนั่งหลังตรงสง่างาม รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆาสะท้อนแสงแดดเบาๆ ขับเน้นรังสีความสูงส่งออกมาอย่างเด่นชัด“การทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือน เริ่มได้!”จ้าวซ่างฝูประกาศก้องอย่างเป็นทางการหัวข้อการทดสอบในวันนี้คืองานปักลายมงคลบนผืนผ้าไหม ซึ่งต้องใช้ความประณีต การไล่โทนสีด้าย และความแม่นยำของฝีเข็มข

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   รองเท้าที่ถูกซ่อน

    ตอนที่ 9รองเท้าที่ถูกซ่อนเสียงผ้าเสียดสีกันดังระงมไปทั่วหอนอนนางกำนัลฝึกหัด กลิ่นแป้งหอมจาง ๆ ปะปนกับเสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นวันนี้คือวันสอบประเมินช่างปักประจำเดือน ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับโอกาสเลื่อนขั้นและเข้าไปถวายงานปักฉลองพระองค์ในวังชั้นใน ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านก็ต้องรอคอยโอกาสในเดือนถัดไปสำหรับบางคน นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต และสำหรับใครบางคน...นี่คือโอกาสกำจัดเสี้ยนหนามให้พ้นทางหลิวเหมยนั่งอยู่บนเตียงไม้ขัดเงาริมหน้าต่าง เธอสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งได้รับมาใหม่ เนื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ลายปักกิ่งหลิวบนชายแขนเสื้อพลิ้วไหวอย่างประณีต เส้นผมดำขลับถูกรวบเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยปิ่นไม้เรียบง่ายเมื่อจัดอาภรณ์เรียบร้อย เธอจึงก้มลงหยิบรองเท้าข้างเตียงแต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงพื้นไม้เย็นเฉียบหลิวเหมยชะงักรองเท้าผ้าปักลายกิ่งเหมยที่หัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายจ้าวมอบให้หายไปแล้ว!เธอก้มมองใต้เตียง ก่อนจะสำรวจรอบห้องอย่างรวด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status