บทที่ 3: กล่องของขวัญอนาถา

บทที่ 3: กล่องของขวัญอนาถา

ตูม!

ร่างของข้าวหอมถูกเหวี่ยงลงไปในแอ่งน้ำขังที่เย็นเฉียบทะลุถึงกระดูก น้ำขุ่นคลั่กส่งกลิ่นเหม็นอับระดับที่แมลงสาบยังต้องเบือนหน้าหนี ระดับน้ำสูงปริ่มเอวทันทีที่เธอยันกายลุกขึ้นยืน

แกรก... แกรก...

ทหารยามลากโซ่ตรวนเหล็กเส้นเขื่องสนิมเขรอะมาล็อกข้อมือและข้อเท้าของเธอไว้ โซ่ถูกตรึงเข้ากับห่วงเหล็กบนผนังหิน ทิ้งระยะความยาวไว้พอให้ขยับตัวได้ในระยะแคบ ๆ ก่อนที่ทหารทั้งสองจะเดินจากไปโดยไม่ลืมทิ้งสายตาสมเพชเวทนาเอาไว้

“หนาว... หนาวเป็นบ้าเลย!”

ข้าวหอมกอดอกแน่น ฟันกระทบกันดังกึก ๆ อุณหภูมิน้ำในคุกใต้ดินแทบแตะจุดเยือกแข็ง อาภรณ์ผ้าไหมเนื้อบางเปียกลู่แนบเนื้อ ยิ่งทวีความหนาวเหน็บจนทรมาน เธอพยายามลากโซ่พาตัวเองไปปีนขึ้นนั่งบนชะง่อนหินแคบ ๆ ที่โผล่พ้นน้ำ เพื่อลดการสัมผัสกับความเย็น

นี่มันเกมจีบหนุ่มหรือเกมเซอร์ไววัลเอาชีวิตรอดกันแน่เนี่ย!?

ติ๊ง!

หน้าต่างโฮโลแกรมเด้งขึ้นมาตรงหน้า พร้อมไอคอนรูปกล่องของขวัญสีแดง

[ระบบกอบกู้ฮาเร็ม]

สถานะปัจจุบัน: ติดสถานะ [หนาวสั่นรุนแรง] (HP ลดลง 1% ทุก 5 นาที)

ภารกิจหลักบทที่ 1: ละลายน้ำแข็งในใจแม่ทัพพยัคฆ์

เควสฉุกเฉิน: แก้ไขสภาวะอุณหภูมิร่างกายวิกฤตก่อนตัวแข็งตาย!

คำใบ้: อุณหภูมิร่างกายกำลังลดฮวบ โปรดหาวิธีเพิ่มความอบอุ่น หาก HP กลายเป็น 0 ท่านจะเสียชีวิตทันที

“ไอ้ระบบเฮงซวย! ดึงข้าเข้ามาในนี้แล้วยังจะปล่อยให้นั่งแข็งตายอีกเรอะ! ส่งแพ็กเกจผู้เล่นเริ่มต้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! ยาสมุนไพร ชุดกันหนาว อะไรก็ได้ โยนมา!” ข้าวหอมโวยวายใส่หน้าจอโฮโลแกรม

[ระบบตอบกลับ: ไอเทมและเงินตราทั้งหมดในบัญชี ถูก 'ผู้บุกรุก' ผลาญจนหมดสิ้น]

ยอดคงเหลือ: 0 ตำลึงทอง / ไอเทมในกระเป๋า: ว่างเปล่า

ข้าวหอมอ้าปากค้าง... ไอ้แฮกเกอร์เวรตะไล! ของแรร์ในคลังที่เธอเติมเงินเปย์จนกินมาม่าไปหลายเดือน โดนมันเทขายทิ้งเกลี้ยงเลยหรือเนี่ย!

น้ำตาแห่งความคั่งแค้นแทบไหลพราก ข้าวหอมสูดน้ำมูกฟุตฟิต มองแถบหลอดเลือด (HP) สีแดงตรงมุมมองสายตาที่ค่อย ๆ ลดลงทีละนิด

เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน ระดับเกมเมอร์ฮาร์ดคอร์อย่างข้าวหอม จะมานอนตายอนาถในคุกน้ำไม่ได้!

ถึงไอเทมกับเงินจะหายเกลี้ยง แต่สิ่งหนึ่งที่แฮกเกอร์ขโมยไปไม่ได้ คือองค์ความรู้เรื่องกลไกเกมทั้งหมดในหัวของเธอ

ในฐานะผู้เล่นระดับท็อป ข้าวหอมไม่ได้เลือกเล่นสายต่อสู้ดาษดื่น แต่เธอเลือกคลาส [แพทย์โอสถสวรรค์] ระดับตำนานที่ต้องอดทนทำเควสยาวนานถึงหกเดือนเต็ม และข้อดีที่สุดของคลาสนี้คือ สกิลติดตัว (Passive Skill) ที่แฝงอยู่ในชีพจรโดยไม่ต้องพึ่งพาพลังเวทหรือไอเทม!

“ระบบ! เปิดใช้งานสกิลติดตัว [เพลิงวิญญาณโอสถ]!”

พรึ่บ!

สัญลักษณ์รูปดอกบัวเพลิงสีทองสว่างวาบขึ้นกลางหน้าผากมน แม้ร่างกายนี้จะไร้พลังปราณสำหรับยิงลูกไฟโจมตี แต่ไอร้อนระอุจาก ‘เพลิงโอสถ’ ที่ใช้หลอมสร้างเม็ดยาในจุดตันเถียน เริ่มแผ่ซ่านออกตามเส้นชีพจรทั่วร่าง

อุณหภูมิร่างกายของข้าวหอมพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ความหนาวเหน็บที่เคยทิ่มแทงผิวหนังมลายหายไป ไอร้อนที่แผ่ออกมาปะทะเข้ากับน้ำขังรอบชะง่อนหินจนผืนน้ำรอบกายอุ่นจัด กลายเป็นไอน้ำอุ่นลอยกรุ่น อบอวลไปทั่วห้องขังราวกับบ่อออนเซ็นส่วนตัว

ติ๊ง!

[ระบบกอบกู้ฮาเร็ม แจ้งเตือน:]

สถานะ: ลบล้างสถานะ [หนาวสั่น] สำเร็จ!

ผลลัพธ์: อุณหภูมิร่างกายกลับสู่เกณฑ์ปกติ HP หยุดลดลง

ประเมินผล: พลิกแพลงแก้ไขสถานการณ์ด้วยสกิลคลาสลับ (ระดับ S)

ได้รับรางวัล: [กล่องของขวัญปลอบใจคนอนาถา] 1 กล่อง

“คนอนาถาบ้านแกสิ! บัญชีเดิมข้าเป็นถึงวีไอพีระดับ 10 เลยนะโว้ย!”

ข้าวหอมสบถด่าระบบที่ตั้งชื่อกล่องทำลายศักดิ์ศรี แต่สองมือที่ล่ามโซ่อยู่ก็รีบยื่นไปแตะกล่องของขวัญโฮโลแกรมตรงหน้าอย่างไว

ป๊อป!

[เปิดใช้งาน กล่องของขวัญปลอบใจคนอนาถา สำเร็จ]

โอสถสมานแผลระดับต้น (เกรด F) x 1 (สรรพคุณ: ฟื้นฟู HP 10% และช่วยห้ามเลือด)

ซาลาเปาหมูสับอุ่น ๆ x 1 (สรรพคุณ: ลดค่าความหิว 20%)

เข็มเงินขนาดย่อม x 1 (สรรพคุณ: ดาเมจ 0 เหมาะสำหรับฝังเข็ม สะเดาะกลอน หรือ... แคะฟัน?)

ตุบ!

ซาลาเปาร้อน ๆ ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ขวดยากระเบื้องเคลือบใบจิ๋ว และเข็มเงินเล่มบาง ร่วงลงบนตักของเธอที่นั่งพ้นน้ำอยู่บนชะง่อนหิน

กลิ่นหอมของแป้งและเนื้อหมูทำให้กระเพาะอาหารที่ว่างเปล่าส่งเสียงประท้วงโครกคราก ข้าวหอมไม่รอช้า รีบใช้สองมือกอบซาลาเปาเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อย รสชาติเข้มข้นและความอุ่นของมันช่วยชุบชูวิญญาณที่บอบช้ำได้เป็นอย่างดี

หลังจากสวาปามเสร็จ หญิงสาวก็เก็บขวดยาและเข็มเงินเข้า [ช่องเก็บของมิติ] ของระบบ แม้ของเดิมจะหายหมด แต่อย่างน้อยกระเป๋าระบบก็ยังใช้งานเก็บของได้ตามปกติ

ข้าวหอมเอนแผ่นหลังพิงผนังหินท่ามกลางไออุ่นของเพลิงโอสถ หลับตาลงพักผ่อนเก็บแรง ดวงตากลมโตเป็นประกายมุ่งมั่นในความมืด

คืนนี้รอดตายแล้ว... พรุ่งนี้ค่อยหาทางง้อพ่อเสือขี้โมโหคนนั้นก็แล้วกัน!