เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 42: เล่ห์กลจิ้งจอก
วันที่เผยแพร่:
2026-06-02 00:02:30
บทล่าสุด
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 55: สี่สหาย (จำเป็น)
บทที่ 55: สี่สหาย (จำเป็น)“ข้าไม่ใส่!”เสียงทุ้มทรงอำนาจของแม่ทัพพยัคฆ์ขาวปฏิเสธเสียงแข็ง ไป๋หู่จ้องมองชุดคลุมขนสัตว์สีดำขลับประดับลวดลายกระดูกมารในมือของข้าวหอมด้วยสีหน้าขยะแขยง“ข้าเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ผู้กุมปราณทองคำบริสุทธิ์ จะให้ข้ามาสวมชุดคลุมของพวกมารนอกรีตเยี่ยงนี้ได้อย่างไร เสียเกียรติยศสิ้นดี!”“อาภรณ์สีดำทึมทึบไร้รสนิยมเช่นนี้ บดบังความสง่างามของข้าไปเสียแปดส่วน”จิ่วเหวยสะบัดพัดจีบ ค่อนขอดด้วยแววตาหยาดเยิ้ม“ภรรยาข้า... เจ้าอยากเห็นข้าในสภาพน่าเกลียดเช่นนี้จริง ๆ หรือ?”ข้าวหอมยืนกอดอก คิ้วกระตุกกึก นางกวาดสายตามองสามีทั้งสามด้วยสายตาพิฆาต“ถ้าใครไม่ใส่ ก็จงนอนอยู่ที่นี่คนเดียว!”หญิงสาวออกคำสั่งเสียงเฉียบ“พวกท่านคิดว่าแดนปีศาจเป็นตลาดสดแถวบ้านหรือไร? พยัคฆ์ขาวสง่างาม จิ้งจอกเก้าหางสีเพลิง แล้วก็นายท่านหมาป่าทมิฬผู้ไร้หัวใจ... หากเดินเข้าไปโต้ง ๆ มีหวังพวกจอมมารล้อมฉีกร่างตั้งแต่หน้าประตูเมือง!”พูดจบ ข้าวหอมก็เปิดหน้าต่างระบบ ซื้อไอเทม [โอสถพรางกลิ่น] 4 เม็ดในราคา 700 แต้ม แล้วยัดใส่ปากสามหนุ่มคนละเม็ดอย่างเผด็จการ“กลืนลงไปเดี๋ยวนี้! แผนการของเราคือ ข้าจะเป็น คุณหนูใหญ่ผู้
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 54: พันธมิตรจำเป็น
บทที่ 54: พันธมิตรจำเป็น“เฟิ่งหลิน... ข้าแค่เป็นห่วงเจ้า...” ไป๋หู่เอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม ช้อนตาสีอำพันมองนางอย่างน่าสงสาร“ข้าก็แค่อยากสั่งสอนไอ้หมานี่...” จิ่วเหวยพึมพำแผ่วเบา แสร้งทำปากยื่น“พวกมันบุกรุกเรือนของเราก่อนนะ...” อิ่งหลางขมวดคิ้ว บ่นอุบอิบในลำคอ“เงียบ!!”ข้าวหอมชี้หน้าเรียงคนตั้งแต่เสือ จิ้งจอก ไปจนถึงหมาป่า“พวกท่านอายุรวมกันกี่พันปีแล้วฮะ?! เจอหน้ากันทีไรก็จ้องแต่จะฆ่าจะฟัน แย่งกันว่าใครเป็นสามีอันดับหนึ่งอยู่นั่นแหละ! ถ้ารักจะตีกันนัก วันหลังข้าจะหนีไปโกนหัวบวชชีเข้าอาราม ไม่ต้องมีมันแล้วสามีสักคน ดีหรือไม่!”“อย่านะ!”สามเสียงประสานขึ้นพร้อมกันอย่างตื่นตระหนก สายตาเว้าวอนระคนสำนึกผิดส่งตรงมาที่นางอย่างพร้อมเพรียงข้าวหอมสูดหายใจลึก พยายามระงับอารมณ์เดือดดาล ก่อนจะปรับน้ำเสียงให้จริงจัง“ข้ารู้ว่าพวกท่านบุกมาที่นี่เพราะเป็นห่วงข้า! แต่หยุดฟัดกันแล้วฟังให้ดี ยามนี้มีเรื่องคอขาดบาดตายยิ่งกว่าการมาแย่งตัวข้าเสียอีก!”แววตาของข้าวหอมเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยว นางกวาดสายตามองหน้าสามีทั้งสาม“คนของอิ่งหลางสืบพบแล้วว่า ‘แก่นหัวใจราชันหมาป่า’ ที่ถูกขโมยไป กำลังจะถูกนำขึ้นประมูลในงาน
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 53: ศึกสามเส้าหน้าปราการ
บทที่ 53: ศึกสามเส้าหน้าปราการตูมมมมมม!!ประตูหินบานยักษ์หน้าปราการหมาป่าระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เศษหินกระเด็นว่อนไปทั่วทิศ ทหารองครักษ์เผ่าหมาป่านับสิบร่างลอยละลิ่วกระแทกพื้น ร้องโอดโอยระงมท่ามกลางกลุ่มควันและเปลวเพลิงที่ลุกโชนคลื่นพลังทำลายล้างสองสายพุ่งทะลวงเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด สายหนึ่งคือประกายสายฟ้าสีทองคำอันดุดันราวกับทัณฑ์สวรรค์ ส่วนอีกสายหนึ่งคือมังกรเพลิงสีชาดที่หมุนวนเผาผลาญม่านอาคมจนมอดไหม้!“อิ่งหลาง! ไอ้สุนัขลอบกัด! ส่งฮูหยินของข้าคืนมาเดี๋ยวนี้!!”เสียงคำรามดังกึกก้องสะเทือนฟ้าของไป๋หู่ แม่ทัพพยัคฆ์ขาวในชุดเกราะเกล็ดสีทองสะบัดดาบยักษ์ฟาดฟันคลื่นปราณสายฟ้าแหวกอากาศ ก้าวเดินฝ่าม่านควันเข้ามาด้วยนัยน์ตาสีอำพันที่ลุกเป็นไฟเคียงข้างกันคือจิ่วเหวยในอาภรณ์สีแดงสด พวงหางสีเพลิงทั้งเก้าสายสยายออกเต็มแผ่นหลังอย่างสง่างาม มือเรียวสะบัดพัดจีบสร้างพายุเพลิงคุ้มกันรอบกาย ริมฝีปากหยักยกยิ้มเย็นเยียบ ทว่าดวงตาสีเพลิงกลับวาวโรจน์ไปด้วยจิตสังหาร“แอบย่องมาชิงฮูหยินของผู้อื่นกลางดึก... ช่างหน้าหนาสมเป็นหมาป่าจรจัดจริง ๆ นะ อิ่งหลาง”จิ่วเหวยเอ่ยเหน็บแนมเสียงหวาน ทว่าแฝงไอสังหารเ
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 52: เบาะแสแก่นหัวใจราชัน
บทที่ 52: เบาะแสแก่นหัวใจราชันกลิ่นคาวเลือดในห้องนอนจางหายไป เหลือเพียงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกำยานสงบจิตอิ่งหลางประคองร่างของข้าวหอมขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างทะนุถนอม มือหนาที่เคยเปื้อนเลือดกุมมือเธอแนบแก้มสากของตัวเองไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้เพียงเสี้ยววินาที ราวกับกลัวว่าหากคลายมือ ร่างตรงหน้าจะอันตรธานหายไป“ยังเจ็บตรงไหนอีกหรือไม่...”น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและแผ่วเบา นัยน์ตาสีเงินคู่คมที่เคยดุดัน บัดนี้เหลือเพียงความหวาดหวั่นที่ปิดไม่มิด ลมปราณอุ่นร้อนถูกถ่ายทอดเข้าสู่ฝ่ามือเธออย่างต่อเนื่อง เพื่อขับไล่ไอเย็นที่ยังตกค้างในร่างข้าวหอมส่ายหน้าเบา ๆ เธอยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สบสายตากับเขาด้วยแววตาอ่อนโยน“ข้าไม่เป็นไรแล้ว ลมปราณโอสถสวรรค์ขับพิษออกไปหมดแล้วล่ะ... ท่านไม่ต้องกังวล”อิ่งหลางถอนหายใจยาว เขาก้มมองรอยแผลเป็นลึกกลวงตรงอกซ้ายของตนเอง ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเนื้อผ้าตรงจุดที่ไร้ซึ่งการเต้นของหัวใจ ก่อนจะแค่นยิ้มขมขื่น“ข้าช่างโง่เง่านัก... บุกไปชิงตัวเจ้ามาเพื่อทวงแค้น แต่สุดท้ายกลับเป็นต้นเหตุให้คนเกือบพรากชีวิตเจ้าไปต่อหน้าต่อตา”“อิ่งหลาง...”“ข้าเกลียดตัวเองเหลือเกิน เฟิ่งหลิน”ราช
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 51: ดัดหลังหมาป่าทรยศ
บทที่ 51: ดัดหลังหมาป่าทรยศหยาหนานยืนกอดอก แววตาสีเหลืองอำพันจับจ้องมองชามโอสถในมือของข้าวหอมอย่างกระหาย รอคอยวินาทีที่ยาพิษสลายกระดูกวิญญาณจะไหลผ่านลำคอของศัตรูหัวใจข้าวหอมยกชามกระเบื้องเคลือบขึ้นจรดริมฝีปาก แสร้งทำเป็นสูดดมกลิ่นหอมของบัวหิมะทว่าในเสี้ยววินาทีนั้น ประสาทสัมผัสของเธอกลับได้ยินเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังก้าวตรงมายังเรือนพัก...อิ่งหลางกำลังเดินมา!จังหวะสวรรค์ประทานมาถึงแล้ว! เธอสามารถใช้โอกาสนี้ดัดหลังหมาป่าสาวให้ดิ้นไม่หลุด ทว่าเธอก็ไม่อาจเสี่ยงกลืนยาพิษสลายกระดูกลงคอไปจริง ๆ‘ระบบ! ในร้านค้ามีไอเทมอะไรที่กินแล้วแกล้งทำเป็นโดนพิษ หรือจำลองอาการชีพจรแตกซ่านแบบเนียน ๆ พอจะหลอกประสาทสัมผัสสัตว์เทวะได้บ้างไหม?!’ข้าวหอมกรีดร้องถามในใจอย่างร้อนรนติ๊ง![ระบบค้นหาไอเทมฉุกเฉินตามคำขอ!]ไอเทมแนะนำ: 'โอสถลวงชีพจร (จำลองธาตุไฟแตกซ่าน)'คุณสมบัติ: ขับเลือดเทียมสีดำคล้ำ และทำให้คลื่นชีพจรวิญญาณปั่นป่วนเสมือนถูกพิษทำลายร่างกายจริงเป็นเวลา 1 เค่อ ไร้ผลข้างเคียงต่อร่างกาย 100%!ราคา: 300 แต้มระบบต้องการสั่งซื้อหรือไม่? [ยืนยัน / ยกเลิก]‘ยืนยัน! ซื้อเดี๋ยวนี้เลย!’ติ๊ง![หักชำ
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 50: ยาพิษในชามโอสถ
บทที่ 50: ยาพิษในชามโอสถไออุ่นชื้นจากสระศิลาใต้พิภพค่อย ๆ จางหายไป แทนที่ด้วยอากาศเย็นสบายของเรือนพักใหญ่อิ่งหลางอุ้มร่างบอบบางที่อ่อนระทวยและหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้าไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ร่างสูงตวัดเสื้อคลุมขนสัตว์สีดำผืนใหญ่ห่อหุ้มเรือนร่างเปลือยเปล่าของนางไว้จนมิดชิด มีเพียงใบหน้างดงามที่แดงระเรื่อโผล่พ้นออกมาซบอกแกร่งโซ่ตรวนไอปีศาจที่เคยพันธนาการข้อเท้าของนางบัดนี้สลายไปสิ้นแล้ว หลงเหลือเพียง ‘รอยกัดตีตราสีทองเรืองรอง’ ที่สลักลึกอยู่บนซอกคอและลาดไหล่ บ่งบอกถึงการผูกพันธะวิญญาณคู่แท้ของเผ่าหมาป่าทมิฬอย่างสมบูรณ์!ทว่า ในจังหวะที่อิ่งหลางก้าวพ้นปากทางลับใต้ดินขึ้นมาสู่โถงเรือนใหญ่...เงาร่างของสตรีในชุดเกราะหนังสัตว์สีดำทมิฬที่ยืนซุ่มรออยู่ในเงามืด ก็พลันก้าวสะกดรอยตามออกมาอย่างเงียบกริบหยาหนานจับจ้องมองแผ่นหลังกว้างของราชันที่ตนหลงรัก สลับกับร่างของหญิงสาวในอ้อมแขน จมูกของหมาป่าเทวะที่เฉียบคมอย่างยิ่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันลึกซึ้งที่อบอวลออกมาจากคนทั้งสอง... กลิ่นของหยาดเหงื่อ กลิ่นไอผสานหยินหยาง และที่สำคัญที่สุดคือ กลิ่นอายเฉพาะตัวของอิ่งหลางที่ชโลมทับอยู่บนร่างของเฟิ่ง
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 15: ความลับของโลกที่บิดเบี้ยว
บทที่ 15: ความลับของโลกที่บิดเบี้ยวเจ็บ... เจ็บมากเลย...นั่นคือความรู้สึกสุดท้ายก่อนที่สติของนางจะดับวูบลง ทว่าเมื่อข้าวหอมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆ บนร่างกายเลยแม้แต่น้อย ไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ที่แผ่นหลัง ไม่มีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง มีเพียงความว่างเปล่าและสีขาวโพลนที่
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 6: คัตซีนลับที่กลายเป็นจริง
บทที่ 6: คัตซีนลับที่กลายเป็นจริงแสงอรุณรุ่งสาดส่องผ่านช่องลูกกรงเหล็กแคบๆ ลงมากระทบพื้นหินในคุกใต้ดินอันเย็นเยียบคิ้วเข้มของแม่ทัพพยัคฆ์ขาวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนที่เปลือกตาจะเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า ไป๋หู่กะพริบตาเพื่อปรับการมองเห็น สิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้คือความเบาสบายอย่างประหลาด ความเจ็บปวดท
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 5: ป้อนยาแนบชิด
บทที่ 5: ป้อนยาแนบชิดสิบนาที... เวลากำลังนับถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง!ข้าวหอมกัดฟันกรอด พยายามใช้ไหล่บางพยุงร่างอันหนักอึ้งของแม่ทัพพยัคฆ์ขาวเอาไว้ นางเพ่งสมาธิเรียก [ช่องเก็บของ] ขึ้นมากลางอากาศ นิ้วเรียวกดเลือกเข็มเงินเล่มเล็กออกมาอย่างรวดเร็วหญิงสาวไม่รอช้า นางขยับตัวดันร่างของไป๋หู่ให้พิงกำแพงหิน
ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่! บทที่ 4: ปานดอกบัวกับพยัคฆ์สิ้นฤทธิ์
บทที่ 4: ปานดอกบัวกับพยัคฆ์สิ้นฤทธิ์ภายในคุกน้ำใต้ดินอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงหยดน้ำที่กระทบผิวน้ำดังเปาะแปะ สลับกับเสียงลมหายใจที่พยายามประคองสติของหญิงสาวผู้ถูกจองจำ ข้าวหอมหลับตาพริ้ม เอนศีรษะพิงกำแพงหินเย็นเยียบ นางโคจรพลังจากสกิลติดตัว [เพลิงวิญญาณโอสถ] ให้แผ่ซ่านไปทั่วร่างเพื่อรักษาระดับพลัง
บางทีคุณอาจจะชอบ
ร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.9K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน174.3K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า86.4K viewsคุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko25.6K viewsใต้หล้าแปดทิศ ข้าฆ่าคนได้ทั้งสิ้น…เว้นเพียงนาง
moonlight -mini383 viewsเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน1.6K viewsท่านพี่เจ้าขา ได้โปรดอย่าเอาแต่กินข้า
วันว่างว่างของหญิงใหญ่53 views1989 ย้อนเวลากลับมาเป็นนิติเวชสาวหัวใจแกร่ง
หวงตี้ny123 views
