Partager

ตอนที่ 4 เลี้ยงสัตว์ปลูกผัก

last update Date de publication: 2025-10-28 20:07:03

ตอนที่ 4  เลี้ยงสัตว์ปลูกผัก

ดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า ท้องนภาเริ่มมีพระจันทร์ขึ้นมาแทนที่ เซี่ยวซือเตรียมอาหารรอน้อง ๆ ทั้งสองเสร็จแล้วรีบเรียกให้น้อง ๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าล้างไม้ล้างมือเพื่อกินข้าวเย็น

“ตอนนี้อาหารเสร็จแล้ว เจ้าทั้งสองไปเปลี่ยนอาภรณ์เถิดแล้วมากินข้าวด้วยกัน” เซียวหลงหลับตาสูดดมกลิ่นหอมที่คละคลุ้มเต็มอากาศโชยมายั่วกระเพาะของเขาจนท้องเริ่มร้องประท้วง

“กลิ่นหอมจริง ๆ รสชาติต้องดีมากแน่ ๆ  ข้าจะรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้” เด็กชายไม่ว่าเปล่ารีบเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในกระท่อมถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนและนำผ้าเปียกไปตากไว้ข้างนอก ส่วนเซียวจ้านยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ 

“เจ้าไม่รีบไปเปลี่ยนอาภรณ์กับน้องเล็กจะได้มากินข้าวพร้อมกัน”

“ท่านพี่ เรื่องที่ท่านพี่เอ่ยมาเป็นความจริงเช่นนั้นหรือ?  หากท่านพี่ไม่ใช่พี่ใหญ่ของข้าแล้วยามนี้พี่ใหญ่ของข้าอยู่ที่ใดกัน” เซียวจ้านตระหนักได้ถึงสิ่งที่สตรีตรงหน้าเอ่ยออกมาเมื่อเช้า เขาเริ่มเป็นห่วงพี่สาวของเขาขึ้นมา  ใบหน้าของเซี่ยวซือนิ่งเรียบเพราะนางเองก็ตอบสิ่งที่น้องชายสงสัยไม่ได้เช่นเดียวกัน

“เรื่องนั้นข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่แน่พี่สาวของเจ้าอาจจะอยู่ในร่างเดียวกับข้าเพื่อรอวันที่ข้าทำภารกิจสำเร็จแล้วพี่เจ้าคงกลับมาเมื่อนั้นข้าเองก็คงได้กลับโลกเดิมของข้า ”

“เช่นนั้นคงเป็นสวรรค์ลิขิตมาข้าหวังว่าพี่สาวของข้าจะสบายดี และต่อจากนี้ข้าจะเชื่อฟังท่านทุกอย่างเสมือนท่านเป็นพี่สาวของข้าเช่นเดิม ” เอ่ยจบเซียวจ้านเดินเข้าไปในเรือนเปลี่ยนอาภรณ์เพื่อมากินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา เซี่ยวซือจ้องมองแผ่นหลังของเขาพรางถอนหายใจ 

“ข้าก็หวังว่าให้พี่สาวของเจ้าสบายดีเพราะเมื่อไหร่ที่ข้าทำภารกิจสำเร็จข้าจะได้กลับไปยังโลกของตัวเองไปใช้ชีวิตสุขสบายอย่างที่เคยเป็นไม่ต้องมาเหน็ดเหนื่อยอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน” นางเอ่ยพึมพำก่อนจะเดินตามหลังน้องเข้าไปด้านใน 

    เมื่อทั้งสองคนมานั่งที่โต๊ะกินข้าวต้องตกใจเพราะวันนี้มีทั้งผัดผักน่ากิน ต้มปลาเป็นตัว ๆ อย่างที่ไม่เคยได้กินมาก่อน

“นี่คือสิ่งที่ท่านพี่เอ่ยบอกเมื่อเช้าใช่หรือไม่ขอรับ ว้าวดีจริง ๆ ต่อจากนี้พวกเราจะไม่ต้องอดมื้อกินมื้ออื่นแล้ว ”ดวงตาของเซียวหลงเป็นประกายจ้องมองอาหารที่อยู่ต่อหน้า 

“ใช่แล้ว เจ้ากินเยอะ ๆ จะได้แข็งแรงต่อจากวันนี้ไปเรามีงานที่ต้องใช้แรงเยอะมาก ดังนั้นเราจะต้องกินอาหารที่มีประโยชน์ ปลายังไม่หมดเพียงเท่านี้ พรุ่งนี้ข้าจะเผาปลาให้เจ้ากิน ส่วนอีก 2 ตัวข้าจะนำไปตากแดดเพื่อไว้ใช้ปรุงอาหารในวันถัดไป ไม่แน่พรุ่งนี้ถ้าเราขยันทำงานได้มากกว่าวันนี้ ของในเรือนแม้แต่เสื้อผ้าของกิน ต้องมีมากกว่าเดิมดังนั้นวันนี้เรามากินข้าวให้อิ่มกันเถอะ” เซี่ยวซือยิ้มกว้างก่อนที่จะลงมือคีบเนื้อปลาให้น้อง ๆ ทั้งสองคน หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จเซียวหลงกับเซียวจ้านเป็นคนอาสาเก็บกวาดและล้างชามเอง ส่วนเซี่ยวซือนางเข้ามาดูที่นอนที่นางจะนอนในวันนี้ เตียงไม้ที่แข็งจนแทบปวดหลังฟูกบางจนแทบไม่รู้สึกว่านอนฟูกด้วยซ้ำ ผ้าห่มก็บางและขาดจนแทบไม่อาจจะทำความอุ่นได้หากถึงฤดูเหมันต์ 

“ชีวิตของพวกเขาช่างน่ารันทดจริง ๆ เฮ้อ หากเป็นไปได้อยากจะพาทั้งสองคนไปที่โลกของข้าจริง ๆ เลย เอาล่ะมีเท่านี้ก็นอนเท่านี้ไปก่อน เอาไว้ที่ทุกอย่างเข้าร่องเข้ารอยคงต้องจัดการใหม่หรือไม่ก็นำคะแนนไปแลกของใช้ในเรือนใหม่ทั้งหมด ” 

      ฝั่งด้านเซียวจ้านกับเซียวหลงเมื่อทั้งสองอยู่ด้วยกันตามลำพังผู้เป็นพี่จึงเอ่ยถามความรู้สึกของเสี่ยวเอ๋อร์ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาล้างชามอยู่ 

“เซียวหลงเจ้าไม่รู้สึกอันใดเลยหรือสตรีที่อยู่กับเรายามนี้มิใช่ท่านพี่เซี่ยวซือของเรา”

"ทำไมข้าต้องรู้สึกอันใดด้วยเล่าพี่รองในเมื่อพี่เซี่ยวซือต่างก็ดีกับเรา ทำให้เรามีข้าวกินไม่ต้องอดอยากเช่นเดิม ข้าเชื่อว่าท่านพี่เซี่ยวซือก็คือท่านพี่ของข้าไม่เช่นนั้นนางคงหาทางหนีไปจากเรามากกว่าที่จะทนลำบากขอรับ ท่านพี่เลิกกังวลเสียที" เด็กชายเอ่ยตามที่เขารู้สึก เพราะไม่ว่าอย่างไรสตรีที่มาอยู่ในร่างของพี่สาวก็ทำหน้าที่ไม่ต่างจากพี่สาวของเขาเลยแม้แต่น้อยแถมยังแข็งแรงมีความคิดที่เฉลี่ยวฉลาดสามารถปกป้องเขาจากชาวบ้านได้ 

“หากเจ้าคิดเช่นนั้นข้าเองก็เบาใจและหวังว่าพี่เซี่ยวซือยังอยู่ในร่างเช่นเดิม เอาล่ะตอนนี้ชามล้างหมดแล้วเข้านอนกันเถอะต่อจากนี้เราต้องทำตามที่ท่านพี่บอกทุกอย่างเพื่อที่จะได้มีชีวิตที่สุขสบาย” ทั้งสองเดินเข้าไปในเรือน ดับเทียนที่เป็นเพียงแสงสว่างหนึ่งเดียวในเรือนหลังนี้เพื่อพักผ่อน ค่ำคืนที่เงียบสงัดร่างบางไม่เคยทำงานหนักก็หลับสนิททันทีที่หัวถึงหมอน 

    รุ่งเช้าวันต่อมา

เซี่ยวซือตื่นแต่เช้าตรู่ หุงข้าวทำอาหารโดยมีเซียวจ้านเป็นคนช่วยเหลือ เมื่อนางทำเสร็จจึงเดินออกมาสำรวจนอกเรือน พื้นที่กว้างขวางหากปลูกผักและเลี้ยงสัตว์คงทำได้สบายจึงรีบไปถามเซียวจ้านที่กำลังจ้องมองน้ำในตุ่มเล็กที่ใสสะอาด

“น้องรอง ข้ามีสิ่งหนึ่งที่อยากถามเจ้า” 

“มีเรื่องอันใดหรือขอรับ”

“พื้นที่บริเวณโดยรอบนี้เป็นของผู้ใด เราสามารถใช้ทำมาหากินได้หรือไม่?”

“เดิมทีที่ตรงนี้เป็นพื้นที่รกร้างขอรับ เรามาอาศัยอยู่จึงทำให้พื้นที่ไม่รกเหมือนแต่ก่อน”

“ดีเลยวันนี้เราต้องออกไปตัดไม้ไผ่กัน ข้าจะปลูกผักและเลี้ยงสัตว์เอาแม่ไก่ไข่มาเลี้ยงสัก 5 ตัว ปลูกผักเอาไว้กินและขายที่ตลาดจะได้มีอยู่มีกิน แม้ไม่ร่ำรวยก็สามารถทำให้พวกเจ้าไม่อดตาย เจ้าเตรียมอาหารขึ้นโต๊ะเถิดข้าจะไปปลุกน้องเล็กเอง” เซี่ยวซือตื่นเต้นรีบไปปลุกน้องชายอีกคนเพื่อมากินข้าวและทำงานเพื่อแลกคะแนนเพื่อนำของออกมาใช้ 

     ตะวันเริ่มส่องสว่างแดดที่อ่อนเริ่มแรงขึ้นเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นอยู่กลางศีรษะทั้งสามคนพี่น้องขะมักเขม้นตั้งใจทำงานกันอย่างสามัคคี ช่วยกันแบกไม้ไผ่และทำเล้าไก่เสร็จในที่สุด

“เฮ้อในที่สุดก็เสร็จจนได้ ”

“ท่านพี่ ท่านคิดอันใดอยู่เหตุใดถึงต้องเลี้ยงไก่ขอรับ กว่าจะได้โตและได้กินก็อีกนานเลย ”

“ข้าไม่ได้หวังให้เจ้ากินเนื้อไก่เสียหน่อย ที่ข้าจะเลี้ยงเพราะไก่ที่ข้าจะเอาคะแนนแรกมาคือแม่ไก่ที่สามารถออกไข่ให้เจ้าได้ทุกวันต่างหาก แถมยังสามารถเอามูลของไก่ไปใส่ผักที่กำลังจะปลูกอีกด้วยเช่นนี้จะได้ใช้ประโยชน์ร่วมกัน อากาศร้อนจริง ๆ เจ้าไปตักน้ำในตุ่มมาให้กินหน่อยสิ” เซี่ยวซือนั่งลงบนแคร่ ร่างกายเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ 

“ขอรับ” เด็กชายไม่รอช้ารีบไปดูน้ำที่พี่สาวกรอกเอาไว้ ยามนี้ใกล้เต็มตุ่มใสสะอาดไม่มีเศษฝุ่นแม้แต่น้อยเขารีบตักมาให้พี่สาวด้วยความตื่นเต้น

“พี่รอง พี่รองดูสิขอรับน้ำที่พี่ใหญ่กรองเอาไว้ใสสะอาดมากจริง ๆ ขอรับ ”

“เห็นหรือไม่ข้าบอกแล้วว่าสิ่งที่ข้าทำจะทำให้น้ำใสสะอาดมากกว่าเดิม ”

“ท่านพี่ ท่านบอกว่าท่านมาจากโลกอื่นท่านช่วยเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่ว่าท่านใช้ชีวิตอย่างไร เป็นอย่างที่เป็นตอนนี้หรือไม่” เซี่ยวซือวางจอกน้ำลงจ้องมองเด็กชายที่รอนางเล่าให้ฟังด้วยความตั้งใจ 

“ได้สิข้าจะเล่าให้ฟัง ” เซี่ยวซือใช้เวลาที่ดวงอาทิตย์สาดแสงร้อนระอุไม่อาจจะออกไปทำงานอันใดได้เล่าเรื่องโลกของตนเองและการใช้ชีวิตของนางให้น้อง ๆ ฟัง เซียวหลงทั้งตื่นเต้นและอยากเห็นโลกที่พี่สาวเคยอาศัยอยู่จริง ๆ จนกระทั่งดวงอาทิตย์ถูกบดบังด้วยก็อนเมฆ ทั้งสามคนก็เริ่มเตรียมแปลงผัก พรวนดินกันคนละไม้คนละมือ 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 43 ใจอ่อนตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว(ตอนจบ)

    ตอนที่ 43 ใจอ่อนตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว เซียวจ้านเห็นสีหน้าแววตาของเหวินโม่หลานแม้เขาไม่ได้แสดงออกมามากนักแต่ก็ปกปิดเซียวจ้านมิได้ว่าเขาเศร้าและเสียใจเพียงใดคนที่ฟื้นคืนกลับมามิใช่สตรีที่เขารัก หลังจากคุยกับเซี่ยวซือเสร็จเซียวจ้านให้พี่สาวนอนพักผ่อนก่อนที่ตนจะเดินออกมาที่หน้าเรือนเห็นโม่หลานจ้องมองไปยังเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย“ท่านจะทำอย่างไรต่อไปขอรับ ข้าเข้าใจความรู้สึกท่านดี ข้าเองก็ไม่ต่างจากท่านสักนิดแม้ว่าคนที่กลับมาจะเป็นพี่สาวตัวจริงของข้าแต่ข้าก็อยากให้พี่สาวคนนั้นกลับมาเช่นเดียวกัน เฮ้อ ! ชีวิตคนเราช่างน่าเศร้านะขอรับ มาให้พบเจอผูกพันและจากลาแม้ว่าจะจากลากันเมื่อไหร่ก็ต้องถึงคงวันจากลาอยู่ดี อากาศเย็น ๆ อย่างนี้เราไปดื่มสุราให้ร่างกายอบอุ่นกันเถอะขอรับ” “นั่นสินะ มาให้ผูกพันและยังไม่ได้ร่ำลาด้วยซ้ำ เอาสิข้าเองก็อยากดื่มสุราเช่นเดียวกัน” ทั้งสองเดินทางไปที่โรงเตี๊ยมในหมู่บ้านดื่มสุรากันอย่างเศร้าใจเมื่อเริ่มเมาทั้งสองก็เอ่ยถึงเซี่ยวซือด้วยความคิดถึง“เฮ้อ ! ข้าคิดว่าเมาแล้วจะเลิกคิดถึงแต่ไม่เลย ยิ่งข้าดื่มเข้าไปมากเท่าไหร่ข้ายิ่งเห็นใบหน้าของนางชัดเจน ข้าคิดถึงเจ้าเหล

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 42 ท่านพี่ตัวจริง

    ตอนที่ 42 ท่านพี่ตัวจริง“ท่านพี่ไม่ใช่คนของโลกนี้ ท่านพี่มาจากที่อื่นขอรับ ” เซียวจ้านได้เล่าเรื่องทั้งหมดของเซี่ยวซือให้โม่หลานได้รับรู้ ตอนนี้เขารู้ความจริงหมดทุกอย่างราวกับโลกหยุดหมุน มองไปทางใดเคว้งคว้างไปหมด อากาศที่หนาวเหน็บยังหนาวไม่เท่าหัวใจของเขายามนี้ หวนย้อนกลับไปคิดถึงเรื่องเก่า ๆ ที่ผ่านมาและจำคำถามที่นางถามเขาออกมาได้ ว่าวันหนึ่งนางไม่เหมือนเดิมเขาจะยังรักอยู่มั้ย ตอนนี้สติของโม่หลานไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาเดินผ่าหิมะที่ตกลงมาอย่างโหมกระหน่ำ ไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมายเพราะยอมรับความจริงไม่ได้เขาเสียใจปวดร้าวทั้งหัวใจ ไม่ใช่แต่เขารักนางไม่ได้แต่เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่านางคือใครและอยู่ที่ใด สู้ตายจากกันไปยังดีกว่ารู้ความจริงเรื่องนี้ “ทำไม ทำไมต้องเกิดเรื่องบ้า ๆ นี่ขึ้นด้วย จริงสิตอนนี้ข้าจะมาเสียใจจนไม่ได้สติเช่นนี้ไม่ได้ ข้าจะต้องตามหาหมอที่เก่งที่สุด ใช่แล้วหมอหลวงต้องรักษานางได้แน่ ๆ ” เมื่อคิดได้อย่างนั้นโม่หลานรีบเดินทางกลับเรือนของเขาเพื่อให้เจิงหลงไปตามหมอหลวงที่วังหลวงมารักษาเซี่ยวซือ ตอนนั้นเองเขาได้พบกับลี่เหมยเอ๋อที่กำลังมาหาเขาที่เรือนพอดี นางไม่ใช่คู่หมั้

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 41 ข้าไม่ต้องการเช่นนี้

    ตอนที่ 41 ข้าไม่ต้องการเช่นนี้ หลังจากที่ลี่เหมยเอ๋อกลับไปเซี่ยวซือกลับห้องคิดทบทวนทุกอย่างและเสียใจที่ตนเองรักคนที่มีเจ้าของ นางไม่อยากให้เขามาตกต่ำอยู่กับนางที่นี่หากสตรีนางนั้นเอ่ยความจริง นางจะเป็นคนเดินออกไปจากโม่หลานเอง ก๊อก ๆ เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง เซี่ยวซือหันขวับไปมอง พบสาวใช้คนเดิมเดินเข้ามา“มีอะไรอีกอย่างนั้นหรือ ? หรือว่าสตรีคนเมื่อครู่นี้นางกลับมา”“มิใช่เจ้าค่ะ มีคุณชายตัวน้อยมาที่นี่บอกว่าเขาคือคุณชายน้อยจางเซียวหลงเจ้าค่ะ”เซียวซือได้ยินลุกขึ้นพรวดวิ่งออกไปหาน้องชายทันที ไม่คิดเลยว่าเขาจะกลับมาเร็วขนาดนี้ แต่ก้มาในช่วงที่นางต้องการเช่นเดียวกัน “เซียวหลงเจ้ากลับมาไม่เห็นแจ้งข้าล่วงหน้า ข้าจะได้ไปรับเจ้า”“ข้าอยากเดินทางกลับมาด้วยตนเองขอรับ ก่อนมาที่นี่ข้าไปหาพี่เซียวจ้านมาแล้ว ที่นี่กว้างใหญ่จริง ๆ ขอรับ ”“เจ้าไปแจ้งพ่อครัวทำซุปร้อน ๆ มาต้อนรับคุณชายน้อยจางเซียวหลงและให้สาวใช้ไปจัดเตรียมห้องให้เขาด้วย” “เจ้าค่ะคุณหนู” สาวใช้ก้มโค้งรับคำสั่งของเจ้านาย“เจ้าเดินทางมาคงหนาวมาก ๆ สินะนั่งลงตรงนี้ก่อนเดี๋ยวข้าจะไปเอาผ้าห่มมาห่มกายให้เจ้าจะได้คลายความหนาว”

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 40 มีพบต้องมีจาก

    ตอนที่ 40 มีพบต้องมีจาก“เจ้าจะเศร้าทำไมกัน ข้าไม่ได้ต้องบอกเจ้าแล้วให้เจ้าเศร้าแบบนี้เสียหน่อย ที่ข้ามาวันนี้มิใช่ว่าข้ามาลา เพียงแต่ข้าคิดถึงเจ้าท่านนั้น แต่ถึงแม้ว่าข้าจะไปในวันใด ตอนนี้ข้าก็หมดห่วงแล้ว เซียวจ้านมีครอบครัวที่ดี ส่วนเจ้าก็ได้เรียนมีความรู้ติดตัว ดีไม่ใช่หรือหากวันใดข้าจากพวกเจ้าไปพี่สาวตัวจริงของพวกเจ้าก็กลับมา ” เซียวหลงกัดริมฝีปากกอดเซี่ยวซือแน่นน้ำตาไหลรินอาบแก้มใจหายอย่างบอกไม่ถูก “แม้ว่าข้าจะรักพี่สาวของข้า แต่ท่านก็เป็นพี่สาวของข้าเช่นเดียวกัน ข้ารักท่านนะขอรับ”“เด็กน้อยเจ้านี่นะยังขี้แยไม่เลิกจริง ๆ หากวันหนึ่งข้าจากไปจริง ๆ พวกเจ้าอย่าโศกเศร้าเสียใจเลยให้คิดถึงวันเวลาที่เรามีความทรงจำดี ๆ ต่อกัน และจำคำสอนของข้าเอาไว้ไม่ว่าจะเป็นการแก้ปัญหาหรือหนทางเอาตัวรอด ข้าเชื่อพวกเจ้าจะเติบโตและใช้ชีวิตได้เป็นอย่างดี” เซี่ยวซือลูบศีรษะของเซียวหลงเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มแสนเศร้ามิใช่นางไม่เสียใจและเสียดายหากต้องกลับไปจริง ๆ แต่นี่เป็นสิ่งที่นางไม่สามารถเลือกได้เลย เซียวจ้านเห็นเช่นนั้นเข้าไปกอดทั้งสองกลมเกรียว พูดคุยกันอยู่พักใหญ่จนถึงเวลาแยกจาก เซี่ยวซือไม่ลืม

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่39 กลับเรือน

    ตอนที่39 กลับเรือน สองเท้าหยุดชะงักไม่กล้าจะเดินต่อทุกอย่างเบื้องหน้าราวกับความฝันจนคิดถึงน้อง ๆ ทั้งสองหากสองคนนั้นมาด้วยคงดีใจไม่น้อย“ตกใจสินะ ไม่ต้องเกร็งต่อจากนี้ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นสาวใช้ของเจ้า ไม่ว่าเจ้าต้องการอันใดเพียงแค่เรียกใช้พวกนางทุกคนก็ทำให้เจ้าทุกอย่าง มาเถอะข้าจะพาเจ้าเดินดูรอบ ๆ เรือน ส่วนพวกเจ้าไปทำงานของพวกเจ้าได้แล้ว ต่อจากนี้ต้องดูแลคุณหนูจางเซี่ยวซือให้เป็นอย่างดี หากผู้ใดไม่เชื่อฟังข้าจะจัดการอย่างไร้ความปราณีและความเมตตา“ขอรับ/เจ้าค่ะ” ทุกคนต่างแยกย้าย โม่หลานพาเซี่ยวซือเดินรอบ ๆ เรือน เรือนหลังนี้กว้างใหญ่เกินไปสำหรับนาง แม้จะมีสาวใช้มากมาย จู่ ๆ นางกลับใจหายขึ้นมา“เป็นอะไรไปทำไมสีหน้าถึงดูไม่ดีเช่นนั้น”“ข้าแค่คิดว่าที่นี่กว้างใหญ่เกินไปสำหรับข้า ไม่ว่าจะมองไปที่ใดข้าไม่คุ้นชินเลยสักนิด ”“ที่นี่คือบ้านของเจ้า เจ้าคือเจ้าของที่นี่ ข้าเข้าใจว่าเจ้าอาจจะเหงาเพราะไม่มีน้องชายมาอยู่ด้วย แต่ไม่นานเกินรอข้าจะมาอยู่ที่นี่กับเจ้าแน่ ๆ เอาไว้รอให้ข้าสะสางเรื่องของข้าเสร็จเมื่อไหร่ เรามาแต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นี่มีบุตรสัก 3-4 คนเจ้าจะได้ไม่เหงา ดีหรื

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 38 เปิดใจ

    ตอนที่ 38 เปิดใจเรือนของเซี่ยวซือ ตื่นเช้ามาวันนี้นางเตรียมอาหารสำหรับสามคนเสร็จแล้วกำลังเดินไปที่ร้านขายของหน้าเรือน ตอนนั้นเองเห็นเสี่ยวเอ๋อร์นางปัดกวาดเช็ดถูร้านอย่างขมักขะเม้นจนนางแปลกใจ “เสี่ยวเอ๋อร์เจ้าทำงานพวกนี้เป็นด้วยอย่างนั้นหรือ ไม่เห็นต้องทำเลยข้ามิได้บังคับให้เจ้าต้องทำงานเสียหน่อย ตอนนี้เจ้าคอยดูแลเซียวจ้านก็พอแล้ว”“ข้าไม่อยากให้ตนเองเป็นภาระให้พี่เซี่ยวซือเจ้าคะ แม้ว่าข้าไม่เคยทำงานแต่ก็ใช่ว่าจะเรียนรู้มิได้ จะให้ข้านั่งกินนอนกินเหมือนตอนเป็นคุณหนูมู่เสี่ยวเอ๋อร์ได้อย่างไร”“เช่นนั้นก็ดี จริงสิข้ามีเรื่องหนึ่งจะบอกเจ้ากับเซียวจ้าน หลังจากที่เหวินโม่หลานกลับมาเขาจะพาเราทุกคนเดินทางไปที่เรือนตระกูลจาง พวกของใช้ทุกอย่างคงต้องขนไปด้วย คิดแล้วก็ใจหายข้าไม่อยากทิ้งที่นี่ไปเลย ที่นี่คือเรือนที่ข้ารักและผูกพัน ไหนจะแม่ไก่เต็มเล้าไหนจะผักที่กำลังเติบโต อีกอย่างร้านค้าของข้าที่เปิดอยู่ที่นี่กำลังไปได้ด้วยดีแถมยังมีอีกคนที่ข้าเป็นห่วงคือชิงชิงกับท่านยายของนาง หากเราเดินทางไปอยู่ที่เรือนตระกูลจางอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่งนางคงกลับไปใช้ชีวิตอด ๆ อยาก ๆ เช่นเดิม ข้าไม่อยากจะทิ้งนางไปเ

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 27 ตามหาเซียวจ้าน

    ตอนที่ 27 ตามหาเซียวจ้านโม่หลานเดินกลับมาหาเซี่ยวซือเล่าให้นางฟัง ตอนนี้นางมืดแปดด้านไม่รู้ว่าเซียวจ้านจะพาเสี่ยวเอ๋อร์หนีไปทางใด “ในเมื่อสาวใช้บอกว่าเสี่ยวเอ๋อร์ยังอยู่ในนี้หมายความว่ายังไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าตอนนี้นางได้หนีไปกับเซียวจ้าน ต้องมีคนช่วยเหลือทั้งสองแน่ ๆ หากเป็นเช่นนั้นใต้เท้ามู่เอง

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 24 ท่านไม่เคยรักใคร

    ตอนที่ 24 ท่านไม่เคยรักใคร“คงสนุกมากสินะ ใบหน้าของเจ้าเบิกบานเสียจริง ๆ บุรุษที่ข้าหาให้เจ้าไม่สนใจแต่กลับเลือกคว้าชาวบ้านจน ๆ ไร้สกุลมาเคียงข้าง นี่นะหรือบุตรสาวของใต้เท้ามู่ น่าอับอายจริง ๆ ”“ท่านพ่อ ข้าไม่ได้ทำอะไรเสียหายเลยนะเจ้าคะ ”“ไม่เสียหายอย่างนั้นหรือ? มีสตรีไม่ออกเรือนที่ใดกันกล้าไปย

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 17 มาทางใดกลับไปทางนั้น

    ตอนที่ 17 มาทางใดกลับไปทางนั้น“แก่จวนจะลงโรงยังมักโลภของคนอื่นไม่รู้จักพอ ตอนนั้นที่ข้ายอมเพราะข้ายังเด็กและไร้ทางสู้คิดไม่ทันคนคดโกงเช่นท่าน แต่ครั้งนี้ข้าจะไม่ยอมอีกต่อไป ห้ามท่านก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียวมิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน ”เซี่ยวซือเอ่ยออกมาเสียงดังจนเซียวจ้านที่ยกสำรับมาได้ยินรีบย่

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 13 ขอทำตามใจตัวเอง

    ตอนที่ 13 ขอทำตามใจตัวเอง เซี่ยวซือเดินไปที่ตลาดเพื่อหาน้องชายของตัวเองทว่าเดินไปทางใดไม่พบเจอจึงเลือกที่จะเดินกลับไปรอที่เรือนอย่างไรเขาก็ต้องกลับเรือน ตามหากันไปเช่นนี้ก็เสียเวลาเปล่านำเวลาที่เหลือไปทำอย่างอื่นจะดีกว่า ตอนนี้คะแนนของนางที่สะสมมีมากมายจึงอยากจะต่อเติมสวนผักและคอกสัตว์ แต่ขอ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status