ภรรยาแสนดี แม่ทัพผู้นี้ไม่หย่ากับเจ้า!

ภรรยาแสนดี แม่ทัพผู้นี้ไม่หย่ากับเจ้า!

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-01
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
8.4
6 Peringkat. 6 Ulasan-ulasan
202Bab
8.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ยอดสตรีแห่งเมืองหลวงไม่คิดจะออกเรือน แต่แม่ทัพคลั่งรักกลับตามมายัดเยียดความเป็นสามีให้นาง!... “เจ้าเตรียมตัวแต่งเป็นภรรยาข้าเถิด” เขาเอ่ยเว้าวอนแนบชิดใบหูนาง “เรื่องที่แล้วมาต้องขออภัยด้วย ต่อไปจะไม่ทำให้เจ้าเสียน้ำตาอีกแล้ว”... ชุยซือจิ้งพยายามตั้งสติ แต่แผงอกร้อนรุ่มที่ทาบติดลำตัวบางและริมฝีปากชั่วร้ายที่แทะเล็มประทับจูบแผ่วเบาตรงนั้นทีตรงนี้ทีทำให้นางตัวสั่นสะท้าน ไม่อาจคิดไตร่ตรองได้ชัดเจน... แม้คุณหนูใหญ่สกุลชุยขึ้นชื่อเรื่องความสุขุมเยือกเย็น แต่คนใกล้ตัวต่างรู้ดีว่านางไม่อาจสุขุมเยือกเย็นได้ตลอดรอดฝั่งถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับหลิวเยี่ยน

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 ตำราหายาก

       

                     KABANATA 1

 

 Napakagaan ng loob ko sa kanya. Sa tuwing nakikita ko siya nararamdaman ko na kay lakas ng kabog ng dibdib ko at nangangatog ang mga tuhod ko. Nanlalamig ang mga kamay ko. Oh my ghost... tapos kinikilig talaga ako diko maintindihan kung ano na nga ba nararamdaman ko". Kwento ko kay  Gilda Calbes . Magkapitbahay lang kami at naging matalik ko na rin siyang kaibigan . " Naku bes Brenda pag ibig na yan mukhang na love at first sight ka na ata...hahahaha" sabay tawa nito. Nagtawanan kami ng biglang dumating si Inay" Brenda ! asan ka namang bata ka? Kanina pa naghihintay ang tatay mo kakain na tayo ng hapunan." Galit na sabi ni Inay. " Sorry po Inay napasarap kasi kwentuhan namin ni bes Gilda nakalimutan ko ang oras." Paliwanag ko kay Inay.." O siya sige na halikana nag aantay na yong tatay mo pagod na pagod yon malilintikan ka na naman mamaya. " wika ni Inay. "Paano yan bes mauna na ako sayo. Sa bahay na lang kaya tayo maghapunan." yaya ko sa aking kaibigan. " Naku wag na bes maya hinahanap na rin ako ng nanay ko. ani nito. " ikaw bahala paano mauna na ako baka pagalitan na ako si Inay nanlaki na ang mga mata." Hahaha sabay tawa kaming dalawa. Pagdating namin sa bahay nakangiti naman si Itay kaya nawala ang kaba ko sa dibdib. "Mano po Itay". Sabay kuha ko ng kanang kamay nya."Kaawaan ka ng Diyos anak. Sige na maglagay na kayo ng kanin nagugutom na ako. Gusto ko na matulog bukas maaga pa ako aalis." utos ni Itay. " Napasarap ang kain ko masarap kasi ang niluto ni Inay na adobong talong kahit na walang sahog naparami ang kain ko. " oo nga pala Itay mayroon pala akong bayaran sa skul kasi sumali po ako sa sayaw. Kaya yong gamitin ko na damit para sa sayaw yon po babayaran ko".sabi ko kay Itay. " kailan ba anak ang due date niyan? Hanggang sunod na linggo pa po Itay ". Sabi ko. " Magkano ba bayaran mo?". Tanong ni Itay sa akin. " 250 pesos po ". Sabi ko. " Sige, pagsahod paalala mo sa nanay mo baka makalimutan at magamit na lahat ang pera. Marami pa naman bayaran ang Nanay mo. Alam mo naman maliit lang sahod ko. Pasensiya kana anak ha. Kaya dapat mag aral ka ng mabuti at huwag na huwag ka munang makipagrelasyon.  Sana maintindihan mo kami ng Nanay mo. Lima kayong magkakapatid. Construction lang trabaho ko. Pinagkasya kasya lang ng nanay niyo ang sahod ko para makapag aral kayo lahat kahit papaano. Kaya tutukan mo muna ang pag aaral.  Ikaw ang panganay kaya sana magtapos ka habang nandito pa kami ng Inay mo". paliwanag ni Itay. Mukhang may kirot sa aking dibdib ng sinabi niyang huwag muna ako makipagrelasyon. Parang sasabog ang aking dibdib. Parang bulkan na sasabog hahahah,natawa tuloy ako." Opo Itay , huwag kayo  mag alala mag aaral po ako ng mabuti para sainyo." Sabay yakap ko kay Itay. "Matulog na tayo mga anak, manalangin muna kayo bago matulog.  Magpapasalamat tayo sa ating Panginoon sa biyaya na kanyang binigay sa atin . Lakas ng pangangatawan at hindi tayo nagkakasakit. Patuloy tayong nabubuhay dito sa mundo kahit mahirap lang tayo. " Sabay pikit ng mata si Itay at nanalangin. Nanalangin na rin kami.

 

      Tulog na silang lahat pero ako dipa makatulog. Bakit kaya si Marlon nasa isipan ko. Bakit ba siya lagi nasa isip ko bakit?" Tanong ko sa aking sarili. Hanggang sa nakaidlip na ako. Kinaumagahan maaga pa ako nagising para umigib ng tubig sa kabilang bahay . Dahil sa wala kaming sariling gripo . Kaya bumibili nalang kami ng tubig  nasanay  na din ako sa ganitong gawain sa bahay dahil mula ng maliit pa ako nag iigib na kami araw araw ng tubig sa kapitbahay. Bandang alas sais na ng umaga. Umalis na si Itay at ako naman ay nakabihis na. Nang biglang may kotse na pumarada sa tabi ng bahay namin. " Magandang umaga po,si Brenda po?" Tanong ni Marlon kay Inay. " Nasa loob pa nagbibihis ata bakit sino po sila?"  " Pasensiya na po, ako nga po pala si Marlon Xer , magkaklase po kami. Dinaanan ko nalang siya kasi may kotse naman ako at maaga pa kami may insayo ng pagsasayaw para sa skul po." Paliwanag ni marlon sa nanay ko. " Brenda!Brenda! May naghahanap sayo dito kaklase mo raw. !" sigaw ni Inay. "Opo Inay palabas na po ako.sagot ko kay Inay. Diyos ko ito na naman tayo lakas ng kaba ng dibdib ko nangangatog na naman mga tuhod ko...kaylamig ng aking mga palad. Kinakabahan ako. Gwapo niya talaga." Parang ayokong makita siya sobra kinikilig ako. Pag ibig na kaya ito baka naman paghanga lang."bulong ko sa aking sarili.

" Brenda magandang umaga sayo aking binibini." Sabay kuha nito ng aking mga gamit." Tara sakay na baka malate tayo sa ensayo." Wika nito. Di ako nakakibo nakangiti lang ako. Di ako makapagsalita kinakabahan talaga ako. "Brenda!  Sigaw ni Inay. " Ang baon mo nakakalimutan muna!. Sabay abot sa akin ng pera. "Salamat po Inay". ani ko. " Mag ingat kayo." Sabi ni Inay. " Habang nagmamaneho si Marlon panay naman tingin nito sa akin. " Bakit may dumi  ba ako sa mukha?" inis kong tanong. " ikaw naman masama bang titigan ka?" Paano para akong matunaw akala mo kung may dumi ako sa mukha". patawa kong sabi. Nagtataka lang kasi ako yan lang ba baon mo araw araw 20pesos. Magkano na pamasahi ngayon sa traysikel tapos bilhan mo pa ng pagkain mo sa tanghali? " tanong nito sa akin kaya parang nainis ako. " Bakit may problema ba sa baon ko? E ito lang kaya ng mga magulang ko, pinagkakasya ko nalang. Kaya minsan siguro napapansin mo di ako kumakain kaya naglalakad na lang ako pauwi sa amin kasi kailangan ko magtipid. Walang trabaho nanay ko at tatay ko sa konstraksyon nagtatrabaho. Minsan kulang na kulang sahod ni Itay kaya minsan di ako nakakapasok sa skul." Malungkot na paliwanag ko kay Marlon. " kawawa naman kayo, hayaan mo pag ako nakapagtapos  ng kursong gusto ko tutulungan ko kayo. Naawa kasi ako sainyo. Lalo na sayo. Huwag ka mag alala ako na bibili ng pagkain mo at hatid sundo nalang kita sa bahay niyo." Pangiting sabi nito sabay hawak sa mga kamay ko. " ayusin mo pagmamamaneho mo baka mabangga tayo. Malapit na tayo sa skul." ani ko.Dumating kami nandoon na lahat mga kasama namin sa pag eensayo ng sayaw kaming dalalwa nalang pala ang hinihintay nila. Nakatingin sila lahat sa amin. Nahihiya tuloy ako. " Magandang umaga po sainyong dalawa kanina pa namin kayo hinihintay. " sabi ni Mark Mateo isa sa mga kaklase naman. " paano napasarap kasi ang kain ni Brenda ng almusal ang tagal matapos halata naman di ba sa katawan.? Hahahha. Pang aasar ni Marlon sa akin. " hahahhahaha sabay nagsipagtawanan ang grupo namin sa pag sayaw. Siya din pagdating ng titser namin. Tahimik bigla ang lahat. " Good morning class". Good morning din po sainyo mam. Sagot namin. " Lahat ba ay nandito na? Upang makapagsimula na tayo. Last practice na natin sa araw na ito kaya galingan niyo. Dapat sabay sabay ang mga galaw niyo . Kailangan energy. Kumain na ba ang lahat? Baka kasi di pa kayo nag aalmusal yan kasi magiging dahilan na mawawalan ng gana ang katawan niyo na gumalaw. Handa na ba ang lahat magsimula na tayo. ". Sabi ng titser namin. Masaya kaming naghahanda. 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasanLebih banyak

กัลปังหา สีชมพู
กัลปังหา สีชมพู
เพิ่มเริ่มอ่าน ก็รู้ว่าสนุกแน่ๆ แต่ ได้โปรดสะกดนามปากกา นี้ ให้ทีเถิด ข้าพเจ้าอ่านไม่ออกเจ้าค่ะ
2026-09-02 12:38:01
1
0
Paa2006
Paa2006
อยากอ่านต่อต้องทำยังงัย
2026-07-31 18:32:11
1
0
MDHui
MDHui
เรื่องอัปจบแล้ว ดีที่ไม่เทคนอ่าน สำนวนภาษาดีนะ อ่านสนุก NC ก็ฟิน
2026-07-31 12:32:50
3
0
meme isgnaran
meme isgnaran
...️...️...️...️ ชอบค่ะ น่ารักดี อ่านสนุก
2026-03-27 20:58:41
1
0
meme isgnaran
meme isgnaran
...️...️...️...️...️
2026-03-27 20:58:03
1
0
202 Bab
ตอนที่ 1 ตำราหายาก
กลางยามเหม่า อากาศเย็นเยียบ รอบตัวยังมืดมิด แต่แสงแรกของตะวันใกล้เบิกฟ้าบ่าวเฝ้าเรือนหลักเข้ามารายงานความผิดปกติ ทำให้ ‘ชุยซือจิ้ง’ คุณหนูใหญ่ตระกูลชุย เริ่มร้อนใจว่าพี่ชายของนางอาจตื่นสายจนกระทบการประชุมขุนนางราชสำนักในวันนี้แม้ในใจร้อนรน แต่ร่างบางก้าวเดินอย่างไม่ช้าไม่เร็วตรงไปยังห้องหนังสือของ ‘ชุยซืออวิ๋น’ พี่ชายคนโต เพราะบ่าวรับใช้แจ้งว่าเขาไม่ได้กลับไปที่เรือนของตัวเองตั้งแต่เมื่อคืนเมื่อมาถึงหน้าประตูที่ยังปิดสนิท นางเอ่ยถามขึ้นเบาๆ “พี่ใหญ่ ท่านตื่นแล้วหรือไม่”ท่ามกลางความเงียบยามค่อนรุ่ง เสียงใสของนางฟังอ่อนนุ่มคล้ายสายลมพัดผ่าน แต่กลับดังกังวานชัดเจน“อืม” ชุยซืออวิ๋นขานรับขณะเปิดประตูออกมาเจอหน้าชุยซือจิ้ง “ข้าได้ตำราหายากมาเล่มหนึ่งจึงคร่ำเคร่งอยู่ทั้งคืน ทำให้เจ้าเป็นห่วงแล้ว”ได้ยินพี่ชายบอกเหตุผล ชุยซือจิ้งพยักหน้ารับคำไม่พูดอะไร แต่สายตาลอบมองความเรียบร้อยของคนตรงหน้าชุดประจำตำแหน่งขุนนางอาลักษณ์ของพี่ชายเรียบร้อยดี ดูเหมือนเขาจะชำระล้างตัวและแต่งกายเองภายในห้องหนังสือ ไม่ได้เรียกบ่าวประจำตัวเข้ามาปรนนิบัติรับใช้ดวงตารูปใบหลิวของชุยซืออวิ๋นดูลึกโหลกว่าปกติ อาจเพ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ไม่เป็นดังใจหวัง
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ชุยซือจิ้งเผลอสูดลมหายใจเฮือกใหญ่อย่างตกตะลึง ดวงตารูปเมล็ดซิ่งที่เจือแววอ่อนโยนในยามปกติหรี่ลงเพื่อซ่อนความรู้สึกเจ็บปวดใจบาดแผลของหลิวเยี่ยนไม่อาจประเมินด้วยสายตาได้เพราะร่างกายท่อนบนของเขาล้วนถูกบดบังด้วยผ้าพันแผลที่ควรจะเป็นสีขาวสะอาดตา ทว่าบัดนี้ถูกย้อมด้วยเลือดสีแดงฉานแผ่กระจายเป็นวงใหญ่“แผลน่าจะปริตอนที่ออกแรงเมื่อครู่”หลิวเยี่ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงลุแก่โทษ รับรู้ได้ถึงความไม่พอใจที่ก่อตัวของชุยซือจิ้ง“ใครใช้ให้ท่านออกแรงกัน!”“อ้อ” หลิวเยี่ยนยังเย้าแหย่ไม่เลิก “แล้วเจ้าคิดจะขว้างถ้วยชาทำไมเล่า”“ก็ใครจะรู้ว่าเป็นท่าน...”เมื่อรู้ว่าเผลอหลุดความในใจ ริมฝีปากบางของชุยซือจิ้งเม้มเข้าหากันอย่างขุ่นเคืองขุนพลหนุ่มยิ้ม รู้ดีว่าภายใต้เปลือกนอกของสตรีผู้นุ่มนวลว่าง่ายรู้ความที่ตระกูลในเมืองหลวงต่างชื่นชม ตัวตนแท้จริงของชุยซือจิ้งมีทั้งความฉลาดเฉลียว กล้าได้กล้าเสีย และไม่ยอมคนเมื่อแรกที่เข้ามาในห้อง ชุยซือจิ้งสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติได้ทันที เพียงแต่ยามนั้นนางยังไม่รู้ว่าผู้ที่ซ่อนอยู่ในห้องคือตัวเขา ...ซึ่งจะว่าไปก็นับเป็นคนคุ้นเคย...นางไม่ร้องตะโกนและไม่แสดงท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ความหลังที่ยากจะลืม
เมื่อออกจากห้องหนังสือของพี่ชาย ชุยซือจิ้งพบว่าท้องฟ้าภายนอกสว่างแล้วเสี่ยวตานซึ่งเป็นสาวใช้ขั้นหนึ่งยังคงยืนรออยู่ด้านนอกอย่างสงบเสงี่ยม เตรียมพร้อมรับคำสั่งของคุณหนูใหญ่ แต่ชุยซือจิ้งไม่อยากเอ่ยถ้อยคำใดในตอนนี้จึงเดินกลับไปยังเรือนตัวเองอย่างเงียบๆตลอดทางชุยซือจิ้งถอนใจแผ่วเบานับครั้งไม่ถ้วน พยายามอย่างยิ่งที่จะซ่อนความรู้สึกปั่นป่วนภายใต้สีหน้าสงบนิ่ง แต่ดูท่าว่าจะไม่ได้ผล แม้กระทั่งเสี่ยวตานยังคาดเดาอารมณ์ของนางได้“คุณหนูกังวลเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”เด็กสาวแสนซื่อผู้ถูกเลื่อนเป็นสาวใช้ข้างกายนางได้แค่ปีเดียวเอ่ยถามเมื่อกลับถึงเรือนปีกฝั่งตะวันออกเสี่ยวตานไม่เกรงกลัวชุยซือจิ้งจะลงโทษด้วยข้อหาสอดรู้เรื่องเจ้านาย แม้คุณหนูใหญ่ตระกูลชุยจะเข้มงวดกับคนในความปกครอง แต่ก็ได้รับเสียงชื่นชมว่าเมตตาปรานีและไม่เย่อหยิ่งถือตัวเช่นกัน“ตำราหายากของพี่ชายล้ำค่าเกินไป ข้าเกรงว่าการดูแลรักษาจะยากเย็นยิ่งกว่า”ชุยซือจิ้งไม่คิดปริปากบอกเรื่องลับในห้องหนังสือให้เสี่ยวตานฟัง แต่ถ้อยคำรำพึงรำพันถูกตีความอย่างที่นางตั้งใจ เพราะเด็กสาวอย่างเสี่ยวตานยิ้มตาหยีพลางเอ่ยปลอบคุณหนูใหญ่ด้วยความหวังดี“คุณหนู
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ใช่ว่าจะไม่เคย
ขวดยาและผ้าสะอาดคือสิ่งที่ชุยซือจิ้งมีติดเรือนไว้เสมอ นับเป็นความเคยชินตั้งแต่เด็กนางยังเคยทำแผลให้หลิวเยี่ยนและพี่ใหญ่ตั้งหลายครั้งหลายหนเพราะก่อนที่คุณชายชุยซืออวิ๋นจะมุ่งมั่นอ่านตำราสอบเป็นบัณฑิตหลวง เขาเคยมีความใฝ่ฝันจะเข้าร่วมกองทัพพิทักษ์แผ่นดินมาก่อน เด็กหนุ่มเลือดร้อนสองคนที่เติบโตมาด้วยกันจึงมักต่อยตีกันโดยอ้างว่าฝึกความแข็งแกร่งของร่างกายจนได้เลือดอยู่บ่อยๆเมื่อได้สิ่งของที่จำเป็นแล้วชุยซือจิ้งมุ่งไปยังห้องหนังสือของพี่ชายและสั่งเสี่ยวตานให้กำชับสาวใช้คนอื่นช่วยกันสอดส่องดูแลความเรียบร้อยภายในเรือนหลักในช่วงที่นางวุ่นวายกับการ ‘จัดระเบียบตำรา’ห้องหนังสือยามนี้สว่างไสวต่างจากยามเช้ามืด แต่คนที่เคยซ่อนตัวอยู่หลังชั้นหนังสือกลับไม่อยู่แล้วร่างบางเดินผ่านฉากบังตาเข้าไปยังห้องเล็กด้านข้างก็ยังไม่พบคน มีเพียงตั่งกว้างและเครื่องนอนวางอยู่ บ่งบอกได้ดีว่าคืนที่ผ่านมาพี่ใหญ่ของนางอยู่ที่นี่ตลอดจากนั้นความสนใจของนางมุ่งไปยังภาพเขียนอักษรขรึมขลังที่แขวนประดับบนผนังด้านข้างชุยซือจิ้งเลื่อนภาพนั้นออกและใช้มือลูบไปตามผิวเรียบของผนังด้านหลังจนกระทั่งเจอรอยต่อเล็กๆ ที่มองด้วยตาเปล่าเก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 มีเรื่องราวต้องสะสาง
...กล้าดีอย่างไร... ถ้อยคำที่นางหลุดปากทำให้หลิวเยี่ยนยิ้มขื่นไม่ว่าจะเอ่ยอ้างความเป็นสหายเก่าแก่ของพี่ชายนาง หรือเอ่ยอ้างความสัมพันธ์ระหว่างสกุลชุยกับสกุลหลิวซึ่งเปรียบได้กับน้ำชาที่เย็นชืดจืดจางในสายตาคนนอกผู้ไม่เกี่ยวข้อง เขาล้วนไม่มีคุณสมบัติอันใดดีพอจะเอ่ยปากฝากความคิดคำนึงถึงชุยซือจิ้งได้แม้กระทั่งไมตรีที่แม่นางน้อยผู้นี้มอบให้เขาเมื่อหลายปีก่อน เขาไม่เพียงไม่ตอบรับ ยังวางท่าเฉยชาและรักษาระยะห่างจนกระทั่งนางถอดใจตัดขาดการติดต่อแทบทั้งหมดไปแล้ว...แต่สถานการณ์ในตอนนี้ต่างไปจากเดิม...หลิวเยี่ยนรั้งตัวชุยซือจิ้งเข้ามากอดแน่นอย่างไม่อาจอดทนข่มกลั้นได้อีก“อย่าร้องไห้...”เสียงทุ้มเอ่ยปลอบโยนข้างใบหูเล็ก ก่อนที่ริมฝีปากร้อนรุ่มจะไล่ตามไปจูบซับน้ำตาที่หลั่งลงมายังแก้มนวลอีกหลายหยด มือใหญ่เคลื่อนจากเอวบางไปลูบแผ่นหลังเบาๆ อย่างปลอบโยนชุยซือจิ้งรู้สึกคับแค้นที่ไม่อาจหลอมเหล็กในใจให้กลายเป็นเหล็กกล้าแค่เพียงอ้อมกอดอบอุ่นและถ้อยคำที่ฟังดูง้องอน นางก็พร้อมจะละลายกลายเป็นน้ำต่อหน้าหลิวเยี่ยนอาจเพราะลึกๆ ในใจนางคาดหวังว่าท่าทีเย็นชาของเขาจะเป็นเพียงการแสดงออกเพื่อตบตาผู้อื่นที่จับจ้องม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 แต่งให้ข้าดีหรือไม่
“เป็นข้าเองที่ไม่มีดวงชะตาเรื่องคู่ครอง” ชุยซือจิ้งถอนใจก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้ายหลิวเยี่ยนฟังแล้วขัดใจจนอดไม่ได้ที่จะดุเบาๆ “ใช่ความผิดของเจ้าเมื่อไหร่กัน”เห็นๆ อยู่ว่าบุรุษน่าตายแห่งสกุลเจียงเป็นพวกปากคาบคัมภีร์ เอ่ยอ้างหลักจรรยาเข้าข้างตัวเองเพื่อข่มเหงสตรีซึ่งถูกค่านิยมและจารีตประเพณีตีกรอบกดดันจนไม่อาจเป็นตัวเอง“ที่จริงนี่ก็ไม่ใช่เรื่องอันใดของท่าน...”ถ้อยคำของชุยซือจิ้งฟังดูไร้เยื่อใย แต่กิริยาปรายตามองบอกให้รู้ว่านางมีใจหยอกเย้ากันบ้างแล้ว“อีกไม่นานเรื่องของเจ้าก็เท่ากับเรื่องของข้า”หลิวเยี่ยนเอ่ยอย่างจริงจัง ชุยซือจิ้งรับรู้ความนัยของประโยคนั้นจึงรู้สึกไม่ยินยอม“อาศัยสิ่งใดถึงจะมายุ่งเกี่ยวกับชีวิตข้า ท่านเพ้อฝันอันใดกัน”“อาจิ้ง...” เสียงทุ้มของเขาถูกกดให้ต่ำลงขณะเอ่ยเตือน “เจ้าอย่าบ่ายเบี่ยง”“ใต้เท้าหลิวเข้าใจอะไรผิดหรือไม่ ท่านไม่ใช่บิดา ไม่ใช่พี่ชาย ไม่ใช่คนในครอบครัวข้า”สุดท้ายแม่นางน้อยไม่ได้แค่แง่งอน แต่ไม่พอใจแล้วจริงๆ“ข้ารีบกลับมาเจรจาสู่ขอเจ้ากับซืออวิ๋น” ในที่สุดหลิวเยี่ยนก็เผยเหตุผลแท้จริงที่ทำให้เขารุดกลับเมืองหลวงทันทีที่รู้ข่าวว่านางถูกแม่สื่อท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 ไม่ใช่ไม่เหลือเยื่อใย
ชุยซือจิ้งหลบสายตาของหลิวเยี่ยน ไม่อยากให้เขามองเห็นความอ่อนแอที่ข่มเอาไว้“หากว่าข้าสำคัญยิ่ง...” นางตัดใจถามคำถามสุดท้าย “เหตุใดท่านเพิ่งมาเจรจากับพี่ชายข้า”คำถามนี้พัวพันถึงเรื่องราวอีกมากมายที่หลิวเยี่ยนยังไม่อาจเปิดเผยให้ชุยซือจิ้งรับรู้ได้ ไม่ใช่ไม่ไว้ใจ แต่เขากับชุยซืออวิ๋นกำลังคิดการใหญ่ที่ค่อนข้างสุ่มเสี่ยง ยิ่งคนรอบตัวรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น“เพราะชายแดนไม่น่าเป็นห่วงถึงเพียงนั้นแล้ว เจ้ากับพี่ชายก็ออกทุกข์พอดี” หลิวเยี่ยนเลือกบอกเท่าที่บอกได้ และย้ำเสียงหนักแน่นที่ประโยคถัดมา “...ข้าไม่อาจปล่อยมือจากเจ้า...”ชุยซือจิ้งรู้สึกแสบร้อนที่ดวงตาและโพรงจมูก แต่ยิ้มรับความในใจของหลิวเยี่ยน“ขอบคุณที่ทำให้ข้ากระจ่างแจ้ง”“ถ้าอย่างนั้นเจ้ายอมแต่งให้ข้า?”รอยยิ้มบนใบหน้างามผลิบานยิ่งกว่าเดิม ...ทว่าคำตอบที่เอ่ยจากปากคือ...“ไม่แต่ง”“เพราะเหตุใดเล่า”“ข้าไม่ใช่ชุยซือจิ้งคนเดิมที่รอคอยท่านอีกแล้ว”แม้จะเป็นคำตอบที่คาดเดาได้ แต่ก็ไม่ใช่คำตอบที่หลิวเยี่ยนอยากได้ยิน เขาแทบจะรักษากิริยาสุขุมเยือกเย็นเอาไว้ไม่อยู่ ได้แต่ฝืนยิ้มเอ่ยเกลี้ยกล่อมนางอีกครั้ง“ไม่ว่าอย่างไร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 หมาป่าห่มหนังแกะ
หลิวเยี่ยนโอบเอวรั้งร่างอรชรของชุยซือจิ้งมากักไว้บนตักและในอ้อมอกสีหน้าแม่นางน้อยดูตกตะลึงในคราแรกเพราะไม่คาดคิด แต่ครู่เดียวก็เริ่มดิ้นรนขัดขืนให้หลุดพ้นจากอ้อมกอดที่รัดตรึงอย่างแน่นหนา ทว่าหลิวเยี่ยนไม่ยินดีและไม่ยินยอมปล่อยมือ“อย่ารุนแรงนักสิ เดี๋ยวแผลปริก็เดือดร้อนเจ้าต้องทายาอีกรอบ”เขาว่าพลางจูบขมับและก้มลงกัดใบหูเล็กของชุยซือจิ้งเบาๆ“หน้าไม่อาย! หลิวเยี่ยน! ท่านกล้าใช้วิธีนี้กับข้าหรือ”“ทำไมจะไม่กล้าเล่า”แม่ทัพขุนพลไม่หน่ายกลศึก ถ้าไม่รู้จักพลิกแพลงจะอยู่รอดปลอดภัยจากสนามรบจนถึงวันนี้หรือเมื่อเจรจาดีๆ แล้วไม่ฟังก็ต้องใช้วิธีอื่นเป็นธรรมดา และดูเหมือนว่าแผนการนี้จะได้ผลดีมากเสียด้วยตั้งแต่ลำคอระหงไปจนถึงแก้มนวลทั้งสองข้างของชุยซือจิ้งขึ้นสีแดงก่ำอย่างรวดเร็ว หลิวเยี่ยนก้มมองแล้วรู้สึกน้ำลายสอ แต่ต้องข่มใจพูดจาตกลงกันให้รู้เรื่องเสียก่อน“เจ้าเตรียมตัวแต่งเป็นภรรยาข้าเถิด” เขาเอ่ยเว้าวอนแนบชิดใบหูนาง “เรื่องที่แล้วมาต้องขออภัยด้วย ต่อไปจะไม่ทำให้เจ้าเสียน้ำตาอีกแล้ว”ชุยซือจิ้งพยายามตั้งสติ แต่แผงอกร้อนรุ่มที่ทาบติดลำตัวบางและริมฝีปากชั่วร้ายที่แทะเล็มประทับจูบแผ่วเบาตรงนั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 มื้อแรกในรอบหลายปี
ชุยซือจิ้งมองเห็นเพลิงรัญจวนที่ยังไม่มอดสนิทในดวงตาของหลิวเยี่ยนไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ก่อความรู้สึกกดดัน ไม่ต่างกับแววตาลุ่มลึกและมืดดำที่จับจ้องมองนิ่งๆ โดยไม่เอ่ยคำแต่สามารถปั่นป่วนกวนใจคนได้อย่างร้ายกาจวินาทีที่สบตากัน ชุยซือจิ้งลืมไปแล้วว่านางกำลังจะทำอะไรหรือควรทำตัวเช่นไร จนกระทั่งเสียงดังกังวานของเด็กสาวหน้าห้องหนังสือลอดผ่านบานประตูเข้ามาอีกครั้ง“คุณหนูเจ้าขา ท่านอย่าได้หักโหมจนท้องกิ่วนะเจ้าคะ วันนี้โรงครัวทำอาหารที่ท่านชอบทั้งนั้นเลย”“อื้ม...” ชุยซือจิ้งขานรับคำหนึ่งพลางเบือนหน้าหลบสายตาของหลิวเยี่ยน“คุณหนูให้ข้าเข้าไปจัดสำรับให้ท่านเลยหรือไม่เจ้าคะ”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวข้าจัดการเอง”แม้น้ำเสียงจะสงบมั่นคง แต่แววตื่นตระหนกวาบผ่านดวงตาชุยซือจิ้งทันทีที่ได้ยินคำถามของสาวใช้ตัวน้อย ทำให้หลิวเยี่ยนที่ยังจ้องมองนางไม่วางตาลอบยิ้มอย่างเอ็นดูระหว่างที่นางตอบโต้กับสาวใช้ประจำตัว หลิวเยี่ยนสวมเสื้อกลับคืนอย่างไม่รีบไม่ร้อน“ยังมีอีกเรื่องเจ้าค่ะ” เสี่ยวตานกล่าวต่ออย่างฉาดฉาน “พี่เสี่ยวอวี่กลับมาครั้งหนึ่งแล้ว แต่คุณชายใหญ่ส่งคนมาบอกให้นางไปทำธุระที่ร้านหนังสือ นางบอกว่าเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 จุดเปลี่ยนในวันวาน
พิธีปักปิ่นชุยซือจิ้งปีนั้นไม่ได้จัดใหญ่โต มีเพียงคนในครอบครัวและผู้ใหญ่ที่เคารพมาร่วมงานฮูหยินแม่ทัพหลิวเป็นหนึ่งในผู้ให้เกียรติมาร่วมพิธีช่วงปักปิ่น ส่วนหลิวเยี่ยนติดตามแม่ทัพหลิวมาร่วมงานเลี้ยงซึ่งจัดขึ้นหลังจากนางรวบผมปักปิ่นแล้วชุยซือจิ้งไม่ได้พบหน้าหลิวเยี่ยนนานนับปี เมื่อได้พบเขาอีกครั้งในงานเลี้ยงจึงนิ่งงันด้วยความคาดไม่ถึงเหตุเพราะ ‘พี่เยี่ยน’ ในความทรงจำของชุยซือจิ้งคือเด็กหนุ่มร่างสูงโปร่ง ผิวขาวสะอาด ดวงตายาวรีคมปลาบมีรอยยิ้มเจืออยู่ในนั้นเสมอทว่า ‘นายกองหลิวเยี่ยน’ ที่เพิ่งกลับจากชายแดนกลายเป็นชายหนุ่มร่างสูงกำยำ ผิวถูกบ่มด้วยไอแดด ทั้งยังแผ่กลิ่นอายเยียบเย็นผลักไสให้คนออกห่าง ยามสบตากันมองเห็นแต่ดวงตาสีดำเข้มที่คาดเดาอารมณ์ไม่ออกหากเขาไม่ส่งยิ้มอ่อนโยนที่คุ้นตาให้กันก่อน ชุยซือจิ้งคงไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปทักทายหลังพิธีปักปิ่นของนาง หลิวเยี่ยนรั้งอยู่ในเมืองหลวงนานนับเดือน ทั้งยังแวะเวียนมาหาชุยซืออวิ๋นอยู่บ่อยๆท่าทีของเขาที่มีต่อเด็กสาววัยปักปิ่นอย่างนางเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขาสงวนท่าทีและอยู่ห่างจากนางอย่างน้อยสองสามก้าวเสมอแต่ไม่รู้ว่าเหตุใดหัวใจของชุยซือจิ้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-14
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status