Mag-log inShare
ตอนที่ 4
Petsa ng paglalathala:
2026-09-18 19:30:09เสียงสปีกเกอร์รอบสนามแข่งดังก้องกังวาน สลับกับเสียงโห่ร้องต้อนรับจากผู้ชมหลายคนที่นั่งเบียดเสียดกันอยู่บนอัฒจันทร์จนแทบไม่มีที่ว่าง
ผู้บรรยาย : “สวัสดีครับทุกท่าน! ขอต้อนรับเข้าสู่เรซการแข่งขันที่ร้อนแรงที่สุดแห่งปี! วันนี้คือวันที่ทุกคนรอคอย... บนกริดสตาร์ทขณะนี้ รถแข่งระดับเวิลด์คลาสแต่ละคันกำลังเตรียมพร้อม เสียงเครื่องยนต์คำรามสั่นประสาทราวกับจะประกาศว่านี่คือสมรภูมิแห่งความเร็ว! อีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า... เราจะได้รู้กันว่าใครจะได้ครองบัลลังก์เจ้าแห่งแทร็กในวันนี้! ท่านผู้ชมบนอัฒจันทร์พร้อมกันหรือยังครับ!!!” เฮ้!!!!!!!!!!! เสียงเชียร์ของแฟนความเร็วดังระเบิดลั่นจนแผ่นดินแทบสะเทือน ในขณะที่ผู้บรรยยากายายการแข่งกำลังพูดแนะนำนักเเข่งในวันนี้ มิณที่อยู่ในห้องเปลี่ยนชุดก็ได้ยินเสียงของผู้ที่มาชมการแข่งวันนี้ ไม่คิดว่าจะมีคนมาเยอะขนาดนี้! หลังจากที่มิณเองเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ก็เดิมออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด แล้วยังคงมองหาเพื่อนตัวดีอย่างปร และในเวลาเดียวทีมงานของพี่เอกก็กรูเข้ามาเตรียมตัวให้มิณ ผู้บรรยาย : “และแล้ว... ก็ถึงเวลาสำคัญครับ! การแนะนำไลน์อัปเหล่านักขับที่จะมาดวลความเร็วกันในวันนี้!” “นักแข่งผู้คร่ำหวอดในวงการ เจ้าของสไตล์ดุดันไม่ยอมใคร ผลงานโดดเด่นและประสบการณ์ที่ยาวนานทำให้เขาคือหนึ่งในเต็งหนึ่งขวัญใจมหาชน... ขอเสียงปรบมือให้กับ ‘ก้อง ฟ้าแลบ’ จากเบอร์ 11 ครับ!” “ถัดมาที่... ชายผู้ถูกขนานนามว่านักล่าโค้ง ความแม่นยำในการเดินคันเร่งและจังหวะเสียบสกัดที่เฉียบขาดทำให้เขาเก็บชัยมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน! วันนี้เขาพร้อมจะขย้ำชัยชนะอีกครั้ง... ‘เจย์ สายฟ้า’ เบอร์ 7!" “และอีกหนึ่งตำนานที่ยังโลดแล่น... สถิติของเขาในฤดูกาลที่แล้วสูสีเบียดบี้กับทีมตัวตึงชนิดตาต่อตาฟันต่อฟัน ความเก๋าบวกความกล้ากับ ผู้หญิงคนนี้... ‘เรย์ ไอซ์โคลด์’ เบอร์ 23!” เรย์หันไปพูดกับเจย์ว่า "เฮียวินไม่ลงหรอ" เจย์ส่ายหัวตอบกลับไป “โอ้โฮท่านผู้ชมครับ! สัญญาณไฟยังไม่ทันเริ่ม ทางเรซไดเรกเตอร์ส่งเอกสารด่วนแจ้งเปลี่ยนตัวนักขับมาในมือผมสดๆ ร้อนๆ! และนี่คือเซอร์ไพรส์ใหญ่จากทีมตัวตึงแถวหน้าของการแข่งวันนี้ครับ! ปกติทีมนี้จะส่งมือเก๋าเบอร์ใหญ่ลงสนาม แต่วันนี้... พวกเขาตัดสินใจส่ง ‘นักแข่งหน้าใหม่’ ลงประเดิมสนามใหญ่ช็อคสายตาคนดู! ไม่มีใครรู้จักประวัติ ไม่มีใครคาดเดาไลน์ขับของเขาได้... แต่เจ้าตัวลงทะเบียนในระบบสั้นๆ เพียงคำเดียวว่า... ‘เอ็ม’ !!! นามแฝงลึกลับภายใต้รถแข่งหมายเลข 95! เขาจะมาสร้างปาฏิหาริย์ หรือจะถูกความกดดันของสนามใหญ่กลืนกิน... แฟนๆ ทุกคน เตรียมจับตาดูเบอร์ 95 ให้ดีครับ!” ผู้บรรยาย : “เอาละครับคุณผู้ชมทุกท่าน ถึงเวลาสำคัญแล้วครับ ไฟสีแดงสัญญาณปล่อยตัว... เริ่มติดขึ้นแล้วครับ! นักแข่งทุกคนเตรียมตัว!!” เสียงสัญญาณไฟออกดังเริ่มนับถอยหลัง ฟุ่บ! ทันทีที่ไฟดับลง! “ รถทุกคันพุ่งทะยานออกไปแล้วครับ! ก้อง ฟ้าแลบ ออกตัวได้เฉียบคมขึ้นนำเป็นจ่าฝูงทันที! ตามติดด้วย เจย์ สายฟ้า ที่กดคันเร่งไล่จี้ติดท้ายไม่ยอมห่าง ในขณะที่ เรย์ ไอซ์โคลด์ ใช้ความเก๋าคุมสติประคองตัวอยู่ที่อันดับสามได้อย่างสมบูรณ์แบบ!” “แต่... เกิดอะไรขึ้นกับรถหมายเลข 95! เอ็ม นักขับหน้าใหม่กะทันหันจากทีมตัวตึง ออกตัวได้ไม่ดีนักเนื่องจากจังหวะปล่อยคลัตช์พลาดไปนิดทำให้รถสปิน รั้งท้ายอันดับสุดท้ายในตอนนี้ครับ! ...ทว่า แฟนๆ ดูนั่นสิครับ! แม้จะรั้งท้าย แต่จังหวะกำลังจะเข้าโค้งแรก สายตาและท่าทางการหักเลี้ยวของเขากลับนิ่งสนิทและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น! เขาไม่ยอมหลบไลน์และไม่คิดจะถอนคันเร่งให้ใครทั้งนั้น!! เตรียมลุ้นกันให้ดีครับท่านผู้ชม ว่าไอ้หนูหน้าใหม่คนนี้จะไต่ขึ้นมาทวงอันดับได้เมื่อไหร่!!” ณ pit box ของทีมพี่เอก (บริเวณโซนควบคุมและดูแลรถแข่ง) สายตาของพี่เอกจับจ้องไปยังหน้าจอมอนิเตอร์ถ่ายทอดสดด้วยความลุ้นระทึก ทันทีที่เห็นสถานการณ์บนแทร็ก ชายหนุ่มก็หลุดสบถออกมาด้วยความเครียด “ชิบหายแล้ว... จังหวะออกตัวของไอ้มิณไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยว่ะ!” ปรซึ่งยืนกอดอกมองจออยู่ข้างๆ เห็นท่าทางเลิ่กลั่กของรุ่นพี่บวกกับรู้จักนิสัยเพื่อนสนิทตัวเองดี จึงเอ่ยปากพูดปลอบให้พี่เอกคลายกังวล “รอดูก่อนดิพี่... ในเมื่อพวกพี่กล้าที่จะเสี่ยงยอมให้เพื่อนผมลงแข่งแทบกะทันหันขนาดนี้แล้ว พี่ก็ช่วยเชื่อมั่นในฝีมือของมันหน่อยเหอะ" ณ ในรถที่มิณขับอยู่ (รถหมายเลข 95) ตัดกลับมาที่ฝั่งคนขับ... มิณรู้ตัวดีว่าจังหวะปล่อยตัวเมื่อครู่เธอทำได้ไม่ดีนัก เสียงสบถพึมพำปนหงุดหงิดดังอยู่ภายใต้หมวกกันน็อกใบโต ความกดดันในสนามเริ่มทำให้เธออยากจะรีบแข่งให้มันจบๆ ไป จะได้ไปจัดการเรื่องที่ยังค้างคาใจให้เสร็จ เมื่อคิดได้ดังนั้น มิณจึงสูดหายใจเข้าลึกๆ สะกดอารมณ์พลุ่งพล่านให้กลับมานิ่งสงบ ดวงตาคมกริบเพ่งสมาธิทั้งหมดโฟกัสไปที่ไลน์วิ่งบนถนนเบื้องหน้า มือบางกระชับพวงมาลัยแน่นก่อนจะกระแทกคันเร่งส่งเร่งสปีดเครื่องยนต์คำรามไล่บี้คันหน้าอย่างเต็มกำลัง ‘ไอ้สัสปร... มึงเตรียมตัวรอไว้เลยนะมึง!’ มิณคาดโทษเพื่อนซี้ในใจพลางเตรียมสาดโค้งแรกด้วยความเร็วสูง! ณ ในสนามลานแข่ง ผู้บรรยาย : “สายตาทุกคู่ห้ามกระพริบเด็ดขาดครับ! เอ็ม นักแข่งหน้าใหม่ทีมตัวตึงกำลังกดมิดไมล์ ทะยานเข้าใกล้เจย์ สายฟ้า!” “และแล้ว... โอ้โห! เอ็มหักพวงมาลัยมุดไลน์ในขโมยโค้งกลางสนาม แซงเจย์ได้สำเร็จแบบช็อกคนดูทั้งแทร็ก! เสียงเชียร์นี่กระหึ่มเลยครับ!” “ขณะที่กลุ่มหน้า ก้อง ฟ้าแลบ ยังคงนำขบวน โดยมี เรย์ ไอซ์โคลด์ ไล่กวดมาติดๆ... แต่ตอนนี้สปอตไลท์ส่องมาที่เอ็มเต็มๆ ครับ หน้าใหม่ไฟแรงคนนี้ทำเอานักแข่งรุ่นพี่มีหนาวๆ ร้อนๆ แน่นอน!” ยานพาหนะทุกคันบึ่งผ่านจุดจับเวลาครบรอบแรก ผู้บรรยาย : “ผ่านไปแล้วครับสำหรับรอบแรก! ผู้นำอย่างก้อง ฟ้าแลบ กำลังเจองานยากเมื่อ เรย์ ไอซ์โคลด์ บดบี้เข้ามา... และตรงโค้งนี้เอง! เรย์ใช้จังหวะเบรกที่เฉียบขาดแซงก้องขึ้นเป็นผู้นำอันดับหนึ่งเรียบร้อย!” “ส่วนอันดับสามตกเป็นของ เอ็ม จากทีมตัวตึง ที่โชว์ฟอร์มโหดไต่จากรั้งท้ายขึ้นมาอยู่ท็อปทรีได้อย่างเหลือเชื่อ ทิ้งให้เจย์ สายฟ้ารั้งท้ายไปในรอบนี้... รอบแรกจบลงอย่างดุเดือด แฟนๆ ลุ้นกันต่อในรอบที่สอง ใครจะอยู่ใครจะไป ห้ามกระพริบตาครับ!”
Pinakabagong kabanata
ระยะที่พอดี "The Right Distance" ตอนที่ 28
ณ มหาวิทยาลัยของมิณ... เข็มนาฬิกาบอกเวลาสิบโมงเช้าที่คณะนิติศาสตร์ หลังจากที่มิณและเพื่อนๆ นั่งจมอยู่กับเนื้อหาวิชาภาคของสาขามาพักใหญ่ ในที่สุดอาจารย์ก็ประกาศปล่อยพักเบรกเป็นเวลาสิบนาที ก่อนจะกลับมาลุยเนื้อหาที่เหลือต่อในวันนี้ กลุ่มนักศึกษาสาวเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัว “พวกมึงแวะลอว์สันป่ะ?” เนยเอ่ยปากชวนขึ้นมา “ไปดิ” วิวตอบรับคำชวนทันที “กูนั่งรออยู่ข้างบนนะ” มิณบอกปัดเพราะขี้เกียจเดินลงไป “เออ ครึ้มอกครึ้มใจอะไรไม่รู้ กูอยู่ข้างบนกับไอ้มิณด้วยละกัน” ปานหันไปบอกเนยกับวิว หลังจากแยกย้ายกันเข้าห้องน้ำเรียบร้อย เนยกับวิวก็พากันเดินลงไปหาของกินข้างล่าง ส่วนมิณและปานเดินกลับมานั่งแหมะรออยู่ที่ม้านั่งหน้าห้องพักสาขา ยิ่งนั่งเงียบมิณก็ยิ่งรู้สึกหัวตื้อ ท้ายที่สุดจึงหันไปสะกิดคนข้างๆ “...ปาน เรียนรู้เรื่องป่ะมึง?” ปานหันมาทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ทันที “ไม่อ่ะ... ไม่เข้าหัวเลยสักนิด” พูดจบเจ้าตัวก็หลุดหัวเราะแห้งๆ ออกมาอย่างปลงตก “จริง” มิณพยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง ในระหว่างนั้น เพื่อนผู้ชายในสาขาก็เดินตรงเข้ามาสมทบหลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จ “โย่! ว่าไงไอ้
ระยะที่พอดี "The Right Distance" ตอนที่ 27
ณ ภายในรถยนต์ของวิน หลังจากที่ยานพาหนะคันหรูเคลื่อนตัวออกมาจากอาณาเขตบ้านของปร ความเงียบสงัดก็โรยตัวลงมาได้ไม่นาน ทว่าคราวนี้มิณกลับเป็นฝ่ายเริ่มเปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อนท่ามกลางความเงียบ “พี่วินรู้จักพี่นุชด้วยหรอคะ?” ชายหนุ่มหลังพวงมาลัยละสายตาจากท้องถนนหันมามองหน้าคนถามแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ “อืม” “แล้ว... รู้จักกันนานยังอ่ะ?” หญิงสาวซักต่อด้วยความอยากรู้ “ก็น่าจะตั้งแต่มอต้นแล้วล่ะ” “อืม...” มิณรับคำในลำคอเบาๆ เมื่อได้คำตอบในสิ่งที่อยากรู้เรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็กลับไปนั่งเงียบตามเดิม ทว่าอีกคนที่กำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่เห็นว่าคนข้างกายเริ่มที่จะยอมเปิดใจยอมพูดดีด้วยแล้วหลังจากที่เกิดเหตุการณ์ขัดแย้งกันเมื่อคราวก่อน ชายหนุ่มจึงเป็นฝ่ายชวนคุยต่อเพื่อทำลายความเงียบ “แล้วมิณล่ะ... รู้จักกับเจ้าปรมานานหรือยัง?” “สามสี่ปีมั้งคะ? น่าจะประมาณสามสี่ปีได้ ช่วงมอปลายน่ะค่ะ” “แล้วเรื่องขับรถล่ะ?” วินถามถึงทักษะที่เธอแสดงให้เห็นในสนาม “ไม่นานเท่าไหร่หรอกค่ะ” “แล้วอย่างเวลาว่าง มิณชอบทำอะไรหรอ ใช่ขับรถหรือเปล่า?” “ก็มีหลายอย่างนะคะพี่วิน” “อย่างเช่
ระยะที่พอดี "The Right Distance" ตอนที่ 26
ด้วยความที่บรรยากาศภายในรถตอนนี้หลงเหลือเพียงแค่สองคนที่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน ส่วนตัวภาระอีกหนึ่งรายด้านหลังได้ล้มนอนสลบไสลราบไปกับเบาะที่นั่งยาวเป็นที่เรียบร้อย ประกอบกับระยะทางที่จะต้องเดินทางไปส่งปรที่บ้านนั้นค่อนข้างไกลจากจุดที่ทุกคนอยู่มาก บรรยากาศเงียบเชียบชวนให้อึดอัด วินที่กำลังควบคุมพวงมาลัยอยู่เริ่มใช้นิ้วเคาะลงบนคอนโซลรถเป็นจังหวะแก้เก้อ ทว่าพอเจ้าตัวรู้สึกว่าการเคาะนิ้วมันอาจจะดูเสียมารยาทและสร้างความรำคาญ ชายหนุ่มจึงเลื่อนมือไปกดเปิดระบบเสียง เพลงสากลท่วงทำนองนุ่มลึกคลอเคล้าดังขึ้นเบาๆ ส่วนมิณที่รู้ดีว่าระยะทางไปบ้านของปรนั้นค่อนข้างใช้เวลา เธอจึงเลือกที่จะเอนกายพิงพนักเบาะเพื่อของีบหลับเอาแรงก่อนจะถึงจุดหมาย ยี่สิบนาทีผ่านไป... ยานพาหนะก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบท่า ณ บริเวณหน้าคฤหาสน์หลังโตของปร มิณที่รู้สึกได้ถึงแรงเบรกของรถค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น สายตาคู่สวยมองทอดผ่านกระจกหน้าเห็นทัศนียภาพวิวทิวทัศน์ที่แสนคุ้นเคย หญิงสาวจึงเบี่ยงตัวหันไปทางเบาะหลังเพื่อปลุกเพื่อนสนิททันที “ปร... ปร! ไอ้คุณปร! ตื่นมึง!” มิณเริ่มส่งเสียงเรียก ทว่าคนเมาก็ยังคงนิ่งสนิท วินจึงช่วยส่งเส
ระยะที่พอดี "The Right Distance" ตอนที่ 25
หลังจากนั้นจูโน่ก็จัดการแลกคอนแทกต์กับวินสำเร็จ แถมยังลากแขนรามให้เอาโทรศัพท์มาแลกไลน์ด้วยอีกคน ก่อนจะเปิดฉากชวนวินคุยจ้ออย่างเป็นกันเอง ระหว่างที่จูโน่กำลังชวนวินคุยอยู่นั้น มิณที่สังเกตเห็นว่าวันนี้ปรเพื่อนสนิทของเธอเงียบขรึมผิดปกติ จึงเดินอ้อมบาร์มาหยุดอยู่ข้างๆ พลางเอ่ยถามด้วยความเตือนใย “วันนี้มึงเป็นไรเนี่ย... เงียบผิดปกตินะไอ้คุณปร” ปรที่ได้ยินคำถามทำเพียงแค่นั่งหมุนแก้วเครื่องดื่มในมือไปมาคล้ายคนตกอยู่ในภวังค์ มิณเห็นอาการชะงักงันแววตาหม่นลงของเพื่อนสนิทก็พอจะเดาทางออก หญิงสาวจึงขยับไปกระซิบเสียงแผ่ว “...เรื่องน้องคนนั้นสินะ” มือที่กำลังหมุนแก้วของปรหยุดกึกลงทันควัน มิณยกยิ้มบางเมื่อเห็นว่าเดาไม่ผิด “กูพูดถูกจุดสินะมึง...” “........” มีเพียงความเงียบและแววตาสับสนที่ตอบกลับมา “กูว่านะ... ทำตามที่ใจมึงคิดเหอะ เรื่องความรู้สึกของแต่ละคนน่ะ กูที่เป็นคนนอกสมการคงห้ามอะไรที่ตัวแปรหลักอย่างมึงในสมการนี้จะทำได้หรอก... ตราบใดที่เรื่องนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนน่ะนะ” มิณเอ่ยปากปลอบโยนพลางให้คำแนะนำตามหลักเหตุและผลในแบบฉบับของเธอ ก่อนจะแสร้งตบไหล่เพื่อนเบาๆ
ระยะที่พอดี "The Right Distance" ตอนที่ 24
หน้าร้าน 9-1... รถเก๋งสีดำขลับป้ายทะเบียน 9208 เคลื่อนตัวเข้ามาจอดนิ่งสนิทอยู่ที่หน้าร้าน ภายในห้องโดยสารด้านหน้าปรากฏร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวคู่เดิมที่นั่งเงียบกันมาตลอดทาง “ถึงแล้ว... น้องมิณ” เสียงทุ้มเอ่ยปลุก หญิงสาวที่ได้ยินเสียงทักพลันลืมตาตื่นขึ้นโดยอัตโนมัติ มิณกะพริบตาถี่ๆ พลางเอ่ยปากกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายตามมารยาทก่อนจะเปิดประตูลงจากรถและสับเท้าเดินเข้าร้านไป ทว่าหลังจากที่เธอเดินคล้อยหลังไปได้ไม่นาน เสียงเคาะกระจกข้างรถก็ดังขึ้นรัวๆ วินหันไปมองตามเสียงเคาะ ปรากฏว่าเป็นร่างของปร รุ่นน้องคนสนิทที่ยืนยิ้มกวนประสาทคู่มากับราม ชายหนุ่มจึงกดสวิตช์ลดกระจกรถลง ทันทีที่กระจกเลื่อนลงได้ระดับหนึ่ง รามก็ยกมือไหว้ทักทายอย่างสุภาพ “หวัดดีครับ เฮียวิน” วินพยักหน้ารับก่อนจะตวัดสายตาเข้มไปทางตัวดี “...ไหนมึงบอกว่าแม่เรียกกลับบ้านไงวะไอ้ปร?” ปรทำเพียงส่งยิ้มแห้งไม่ยอมตอบคำถาม เพราะรู้ดีอยู่แก่ใจว่านั่นมันเป็นแค่ข้ออ้างตบตาเพื่อหนีออเดอร์ซ้อมสนามล่วงหน้ามาเฉยๆ วินเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนเอ่ยถามต่อ “เออ... แล้ววันนี้เพื่อนมึงรับงานเสริมหรอวะ?” “เปล่าครับเฮีย” ปรปฏิเสธ “...ตอบ
ระยะที่พอดี "The Right Distance" ตอนที่ 23
ณ บริเวณชั้นล่างของห้องรับรอง... ทันทีที่เรียวขาคู่สวยของมิณก้าวเดินลงมาจากบันทึกห้องรับรอง เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มรุ่นพี่ผู้มีอายุมากกว่าก็เอ่ยปากทักขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเจื่อน “มิณ... พี่ขอโทษทีนะที่ปล่อยให้รอนานเลยว่ะ” “ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่เอก หนูหอบเอาหนังสือเรียนลงมานั่งอ่านทบทวนฆ่าเวลาเพลินๆ อยู่พอดีค่ะ” มิณตอบกลับด้วยท่าทีสุภาพ “ป่ะ... ถ้าอย่างนั้นเรามาลองซ้อมขับกันจริงๆ จังๆ เลยดีกว่า วันนี้พี่จะจำลองสถานการณ์ให้เหมือนกับอยู่ในสนามแข่งจริงเลยนะ พี่อยากจะรู้เหมือนกันว่ายามที่มิณอยู่หลังพวงมาลัย... จะสามารถกดความเร็วได้โหดมากขนาดไหน” มิณที่ได้ยินคำท้าทายก็เลิกคิ้วสูงพลางยิงคำถามถามต่อ “แล้ว... ใครจะเป็นคนลงไปขับจำลองสถานการณ์คู่กับหนูล่ะคะพี่เอก?” ในจังหวะนั้นเอง ร่างสูงของวินกับปรก็กำลังก้าวสับเท้าเดินตามลงมาจากห้องรับรองพอดิบพอดี พี่เอกที่สบโอกาสขยับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พลางบุ้ยปากไปทางด้านหลังของมิณ “นั่นไง... คนที่จะมาขับประกบจำลองสนามให้มิณน่ะ” สิ้นประโยคที่พี่เอกกล่าว มิณก็หมุนตัวหันหลังกลับไปมองหาคนที่อีกฝ่ายพูดถึงทันควัน และปรากฏว่าร่างสูงใหญ่ที่เดินหน้านิ่งลงม
Maaari mong magustuhan
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปในนิยายของตัวเอง
จันทร์ส่องแสง3.1K viewsแค้นรักแพทย์อัจฉริยะ
คันธรส สุภาสนันท์149.1K viewsโคตรคนยอดปรมาจารย์
เฉิงกวงโฮ่วถู่302.7K viewsคุณชาย แห่ง ประตูมังกร
นายกัวผู้เล่าเรื่อง260.1K viewsหลังหย่ากัน ประธานสาวสวยขอคืนดี
เสี่ยวฉู่360.9K viewsมหาเทพ แห่ง สงคราม
โมเนโต้390.3K viewsจอมอสูรคลั่งอันดับหนึ่ง
อู๋ซิน65.5K viewsJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.3K views
