Se connecterPartager
มันต้องการเธอ
Date de publication:
2026-08-21 23:53:02
Dernier chapitre
รัก(ลับ)ของมาเฟีย งานเเต่งของเรา
สี่เดือนผ่านไปไวเหมือนโกหกกัน .. คฤหาสน์หลังใหญ่ที่เคยเงียบเหงาและเต็มไปด้วยบรรยากาศอันแสนตึงเครียดของความบาดหมาง ตอนนนี้กลับอบอวลไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และเสียงอ้อแอ้ของคุณหนูนิรินที่กลายมาเป็นศูนย์กลางจักรวาลและดวงใจของทุกคนในบ้านอย่างแท้จริง พัฒนาการของเด็กน้อยวัยสี่เดือนเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วพวงเอก้มยุ้ยๆ ที่เคยเล็กจิ๋ว บัดนี้อวบอิ่มขาวอมชมพูราวกับซาลาเปาแฝด ดวงตากลมโตสุกใสที่ชอบจ้องมองและส่งยิ้มหวานโชว์เหงือกให้กับทุกคน ทำให้คุณปู่อัครเดชและคุณยายประไพหลงหลานสาวจนแทบไม่อยากจะออกไปทำงานบริหารที่บริษัทเลยทีเดียว แต่ คนที่เห่อและหลงลูกสาวหนักที่สุดจนกู่ไม่กลับ ก็คงหนีไม่พ้น คุณพ่อมาเฟียอย่างอคิน คนตัวร้ายจอมเผด็จการในอดีตได้ตายจากไปอย่างถาวรแล้ว ตอนนี้เหลือเพียง ทาสลูกและ ทาสเมียอย่างเต็มรูปแบบ อคินลดบทบาทการทำงานที่ท่าเรือและธุรกิจสีเทาลงไปเกินครึ่ง ชายหนุ่มโยนงานบริหารส่วนใหญ่ให้พายุและลูกน้องคนสนิทจัดการแทน ส่วนตัวเองก็ขลุกตัวอยู่กับลูกและเมียตลอดเวลา เขาแย่งหน้าที่แม่บ้านและพี่เลี้ยงแทบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นคนอาบน้ำ ชงนม เปลี่ยนผ้าอ้อม และกล่อมนิรินเข้านอนทุกคืน เพื่อใ
รัก(ลับ)ของมาเฟีย เเต่งงานกันนะ
"เปล่าครับ พี่ไม่ได้เจ็บแผลครับ" อคินส่ายหน้าเบาๆ รอยยิ้มละมุนยังคงประดับอยู่บนริมฝีปากหยัก "พี่แค่... กำลังคิดเรื่องอนาคตของเราต่างหาก" เชอเบลล์เลิกคิ้วด้วยความสงสัย "อนาคตของเรา? หมายความว่ายังไงคะ?" อคินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ชายหนุ่มโอบกระชับร่างของภรรยาและลูกสาวให้เข้ามาแนบชิดอกกว้างของเขา ราวกับต้องการให้หัวใจทั้งสามดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน "ตอนนี้ร่างกายของพี่หายดีร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว แผลผ่าตัดของเบลล์ก็หายสนิท แถมลูกสาวของเราก็อ้วนท้วนสมบูรณ์ แข็งแรงพร้อมที่จะเดินทางกลับไทยเเล้ว" อคินเริ่มต้นเกริ่นนำ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายความมุ่งมั่น "พี่ว่ามันถึงเวลาแล้วนะเบลล์เวลาที่เราจะต้องกลับบ้านของเราเสียที" คำพูดของอคิน ทำเอาเชอเบลล์ใจเต้นแรง หญิงสาวรู้ดีว่าบ้านที่เขาหมายถึง ไม่ใช่ทาวน์เฮาส์ที่ลอนดอนแห่งนี้ แต่คือคฤหาสน์ตระกูลอัครเดชที่ประเทศไทย สถานที่ที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด ทั้งความเจ็บปวด และความรัก "พี่ได้สั่งให้พายุกับกวินเตรียมตัวจัดกระเป๋าและเคลียร์เรื่องเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวไว้เรียบร้อยแล้วนะ" อคินเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เราจะบินกลับประเทศไท
รัก(ลับ)ของมาเฟีย สัมผัสคำว่าครอบครัว
เวลาหลายสัปดาห์ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วภายใต้ท้องฟ้าของกรุงลอนดอนที่เริ่มผลัดเปลี่ยนเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเต็มตัวความหนาวเหน็บของสภาพอากาศภายนอก กลับไม่อาจแทรกซึมผ่านกำแพงแห่งความรักและความอบอุ่นที่ก่อตัวขึ้นภายในทาวน์เฮาส์หรูย่านเคนซิงตันได้เลยแม้แต่น้อย หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายที่หน้าลานจอดรถห้างสรรพสินค้าในวันนั้น ปาฏิหาริย์และความรักก็ทำหน้าที่เยียวยาทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างน่าอัศจรรย์ อคิน ใช้เวลาพักฟื้นรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลและกลับมาพักผ่อนต่อที่บ้านเพียงไม่กี่สัปดาห์ บาดแผลจากการถูกยิงที่แผ่นหลังและหัวไหล่ซ้ายก็สมานตัวและหายดีเป็นปลิดทิ้ง ร่างกายกำยำของมาเฟียหนุ่มกลับมาแข็งแกร่งดั่งหินผาและพร้อมจะทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวอย่างเต็มรูปแบบอีกครั้ง ส่วนน้องนิรินลูกสาวตัวน้อยที่เคยตัวเล็กจิ๋วเพราะคลอดก่อนกำหนด บัดนี้ก็ได้รับสารอาหารจากน้ำนมแม่และการดูแลอย่างทะนุถนอมจากคุณพ่อคุณแม่ป้ายแดง จนแก้มยุ้ยๆ ทั้งสองข้างเริ่มพองออกเป็นสีชมพูระเรื่อ น้ำหนักตัวพุ่งพรวดขึ้นมาอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานของเด็กทารกปกติ แข็งแรง ร่าเริง และกลายเป็นแก้วตาดวงใจที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนในบ้าน และสิ่งท
รัก(ลับ)ของมาเฟีย เริ่มใหม่ไปด้วยกันนะคะ
...กึก... สัมผัสที่แผ่วเบาจนแทบไม่รู้สึก แต่กลับสร้างความสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจเชอเบลล์ ปลายนิ้วชี้หนาของอคินที่อยู่ในอุ้งมือของเธค่อยๆ ขยับและกระตุกเบาๆ เชอเบลล์สะดุ้งสุดตัว หญิงสาวเบิกตากว้าง เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของสามีทันทีด้วยความตื่นตระหนกและลุ้นระทึก หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำระรัว เปลือกตาสีเข้มที่ปิดสนิทมาเนิ่นนาน เริ่มขยุกขยิกและสั่นไหวเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันราวกับกำลังต่อสู้กับความเจ็บปวดและความหนักอึ้งของร่างกาย เสียงครางฮือในลำคอดังลอดออกมาเบาๆ "พ... พี่อคิน! พี่อคินคะ" เชอเบลล์เรียกชื่อเขาเสียงหลง รีบชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ ค่อยๆ อย่างเชื่องช้าที่สุด เปลือกตาที่หนักอึ้งของมาเฟียหนุ่มก็ค่อยๆ ปรือเปิดขึ้น รับแสงสว่างของวันใหม่ ภาพแรกที่สะท้อนเข้ามาในนัยน์ตาคมกริบที่ยังคงพร่ามัว คือเพดานสีขาวของโรงพยาบาล ก่อนที่วิสัยทัศน์จะค่อยๆ ปรับโฟกัส จนกระทั่งชัดเจน ภาพของดวงหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตากลมโตที่เบิกกว้างด้วยความดีใจ และรอยยิ้มที่งดงามที่สุดในโลกของผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ... ปรากฏชัดเจนอยู่ตรงหน้าเขา "บ... เบลล์..." เสียงทุ้มที่แหบพร่าและ
รัก(ลับ)ของมาเฟีย ลูกมาหาพี่เเล้วนะคะ
รถตู้คันหรูแล่นมาจอดเทียบที่หน้าทาวน์เฮาส์ย่านเคนซิงตันในเวลาที่ท้องฟ้าของกรุงลอนดอนมืดสนิทไปแล้ว ทันทีที่ประตูรถเปิดออก เชอเบลล์ก็ก้าวลงจากรถด้วยความเร่งรีบ หญิงสาวกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปภายในบ้านโดยไม่สนใจความเจ็บตึงที่แผลผ่าตัดของตัวเองแม้แต่น้อย สัญชาตญาณความเป็นแม่ร่ำร้องให้เธอรีบไปหาลูกสาวที่กำลังส่งเสียงร้องไห้จ้าอยู่บนชั้นสอง "คุณเชอเบลล์! ค่อยๆ เดินครับ เดี๋ยวจะปวดเเผลเอา" กวินที่วิ่งตามมาติดๆ ร้องเตือนด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ไม่สามารถห้ามความร้อนรนของคุณแม่ป้ายแดงได้ เชอเบลล์ผลักประตูห้องนอนเข้าไป ภาพที่เห็นคือป้าแม่บ้านกำลังอุ้มร่างเล็กจิ๋วของ 'น้องนิริน' เดินวนไปวนมาเพื่อพยายามปลอมประโลม แต่ทารกน้อยที่กำลังหิวจัดก็แผดเสียงร้องไม่ยอมหยุดจนหน้าดำหน้าแดง "เบลล์อยู่นี่เเล้วคะ นิริน.. แม่มาแล้วค่ะคนดี" เชอเบลล์รีบวางถุงกระดาษเปื้อนเลือดที่เธอกอดแนบอกมาตลอดทางลงบนโต๊ะ ก่อนจะตรงเข้าไปรับลูกสาวตัวน้อยมาจากอ้อมแขนของแม่บ้าน ทันทีที่ร่างปุยนุ่นสัมผัสกับไออุ่นและกลิ่นกายที่คุ้นเคยของคนเป็นแม่ เสียงร้องไห้จ้าก็ค่อยๆ เบาลง หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งบนเตียง ปลดกระดุมเสื้อเพื่อป้อนนมจากเต้าใ
รัก(ลับ)ของมาเฟีย รีบตื่นขึ้นมานะคะ
เข็มนาฬิกาบนผนังสีขาวสะอาดตาของโรงพยาบาลเคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้า ราวกับต้องการทรมานหัวใจของคนที่กำลังรอคอยอยู่ด้านนอกให้แหลกสลายลงไปทีละน้อยเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง... สองชั่วโมง... สามชั่วโมง... จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่ชั่วโมงที่สี่บรรยากาศหน้าห้องผ่าตัดฉุกเฉินยังคงถูกปกคลุมไปด้วยความตึงเครียดและเงียบสงัดจนน่าอึดอัด เชอเบลล์ นั่งกอดถุงกระดาษเปื้อนเลือดใบนั้นเอาไว้แนบอกราวกับมันเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต หญิงสาวนั่งคู้ตัวอยู่บนเก้าอี้พลาสติกแข็งๆ แววตากลมโตที่เคยส่องประกายสดใส บัดนี้แดงก่ำและบวมช้ำอย่างหนักจากการร้องไห้อย่างต่อเนื่องไม่หยุดพัก คราบน้ำตายังคงไหลรินลงมาอาบสองแก้มเนียนอย่างเงียบเชียบ ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านเป็นระยะตามแรงสะอื้นที่ไม่อาจกักเก็บเอาไว้ได้ภาพของผู้ชายร่างใหญ่ที่มักจะทำตัวกร่างและเย่อหยิ่งใส่เธอเสมอ บัดนี้กลับต้องมานอนจมกองเลือดเพื่อปกป้องชุดเสื้อผ้าของลูกสาว มันตอกย้ำให้ความรู้สึกผิดบาปและความเสียใจตีรวนขึ้นมาจุกที่คอหอย ทำไมเธอถึงต้องทิฐิสูงใส่เขา? ทำไมเธอถึงไม่ยอมพูดคำว่ารักและให้อภัยเขาก่อนหน้านี้? หากเขาเป็นอะไรไปโดยที่ยังไม่ได้ฟังคำว่า อภัยจากป
Vous vous intéresseriez aussi à
BAD GUY ล่ารักเดิมพัน
ลำเจียก41.6K Vuesซีรีส์ มืดมน (ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน)
ณิการ์88.9K Vuesเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees44.2K Vuesสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด10.6K Vuesทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile619 Vuesแค้นรักมาเฟียร้าย
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า444 Vuesพันธะวิวาห์เถื่อน
ณิการ์2.0K Vuesเมียนอกสายตาของเฮียเมฆ (เมฆาร้าย)
กระปุกอ้วน22193 Vues
