Share

เด็กดี

last update Tanggal publikasi: 2026-08-22 00:04:57

ความเขินอายและความไม่ประสีประสาทำให้เชอเบลล์ถึงกับทำตัวไม่ถูก เธอนิ่งค้างไปชั่วขณะด้วยความทำอะ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   เธอสบายดีรึเปล่า

    เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า... อันเกรี้ยวกราดของมาเฟียหนุ่มที่เคยแผดเผาทุกสิ่งรอบกาย บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความพ่ายแพ้ต่อสภาวะทางร่างกายอย่างราบคาบ อาการวิงเวียนศีรษะและคลื่นไส้อย่างรุนแรงไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพียงวันเดียว แต่มันกลับโจมตีร่างสูงใหญ่ของอคินอย่างต่อเนื่องมาหลายวันติด ทุกๆ เช้าที่ลืมตาตื่น โลกทั้งใบของเขาจะหมุนคว้าง กลิ่นน้ำหอมราคาแพง กลิ่นสบู่ หรือแม้แต่กลิ่นอาหารเช้าที่เคยโปรดปราน ล้วนกลายเป็นกลิ่นเหม็นเน่าชวนสะอิดสะเอียนที่ทำให้เขาต้องวิ่งหน้าตั้งไปกอดโถสุขภัณฑ์ โก่งคออาเจียนจนหมดไส้หมดพุงแทบทุกเช้าเย็น สภาพมาเฟียใจร้าย บัดนี้อิดโรยและซูบผอมลงไปถนัดตา อคินไม่สามารถก้าวเท้าออกจากคฤหาสน์ไปตรวจงานที่ท่าเรือน้ำลึกได้เลยแม้แต่วันเดียว ภาระงานทุกอย่างถูกโยนไปให้ พายุ มือขวาคนสนิทรับหน้าแทนทั้งหมด ส่วนตัวเขาก็ทำได้เพียงหมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน สลับกับการคลานไปเข้าห้องน้ำอย่างหมดสภาพ ในความโชคร้ายและความทรมานนั้น กลับมีเรื่องน่าแปลกประหลาดเกิดขึ้น ทุกครั้งที่อคินรู้สึกพะอืดพะอมจนหน้ามืด หรือมีอาการอยากจะอ้วกจนทนไม่ไหว บานประตูห้องนอนของเขาจะถูกเคาะเบาๆ พร้อมกับการปรากฏตัว

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   น้ำลายไหล

    ประไพลุกจากโต๊ะอาหาร รีบเดินตรงเข้าไปในห้องครัวใหญ่ทันที หญิงวัยกลางคนเปิดตู้เย็นกวาดสายตาหาผลไม้รสเปรี้ยวจี๊ด แต่กลับพบว่าในตู้มีเพียงผลไม้รสหวานที่อคินโปรดปรานเท่านั้น เธอจึงรีบกวักมือเรียกแม่บ้านให้รีบวิ่งออกไปตลาดหน้าหมู่บ้าน เพื่อซื้อ 'มะม่วงเปรี้ยวจี๊ด' และเครื่องจิ้มมาให้ด่วนที่สุด รอไม่นาน แม่บ้านก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับมาพร้อมกับถุงมะม่วงน้ำดอกไม้ดิบรสเปรี้ยวเข็ดฟัน ประไพจัดการปอกเปลือก ฝานเป็นชิ้นพอดีคำ จัดเรียงใส่จานอย่างสวยงาม พร้อมกับถ้วยใส่ 'พริกเกลือ รสชาติเผ็ดเค็มหวานกำลังดี เมื่อเตรียมเสร็จ ประไพก็ยกถาดของว่างรสเปรี้ยวจี๊ด เดินตรงขึ้นไปยังห้องนอนของอคินบนชั้นสองทันที ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ภายในห้อง อคินที่เพิ่งคลานกลับมาจากห้องน้ำ ทิ้งตัวนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงกว้างอย่างหมดเรี่ยวแรง ร่างกายกำยำอ่อนปวกเปียกราวกับถูกสูบวิญญาณ ชายหนุ่มปรือตาขึ้นด้วยความรำคาญ ก่อนจะฝืนพยุงสังขารเดินลากเท้าไปเปิดประตูด้วยใบหน้าที่บึ้งตึงสุดขีด ทันทีที่ประตูเปิดออก อคินก็ต้องชะงักและขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูไม่ใช่แม่บ้าน แต่กลับเป็น 'ป

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   เเพ้ท้องเเทนอีกคน

    ความมืดมิดภายในห้องทำงานส่วนตัวของมาเฟียหนุ่มเต็มไปด้วยรังสีความกดดันอันหนักอึ้ง หลังจากที่สั่งการให้ลูกน้องคนสนิทไปสืบเสาะหาร่องรอยการเดินทางของเชอเบลล์ อคินก็นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ ชายหนุ่มเดินวนเวียนไปมาพร้อมกับแก้วบรั่นดีในมือ รอคอยสายโทรศัพท์รายงานผลด้วยความร้อนรนราวกับถูกไฟสุมทรวงจนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น อคินรีบกดรับสายทันที"ได้เรื่องว่ายังไงไอ้พายุ! แกหาพิกัดยัยนั่นเจอหรือยัง " น้ำเสียงดุดันตวาดถามแทบจะทะลุคลื่นสัญญาณ"เอ่อ... เจ้านายครับ..." เสียงของพายุสั่นเครือและเต็มไปด้วยความลำบากใจ "สายสืบของเราเจาะข้อมูลสายการบินและตรวจเช็กกล้องวงจรปิดได้แล้วครับ คุณเชอเบลล์บินไปลอนดอน ประเทศอังกฤษจริงๆ ด้วยเที่ยวบินชั้นธุรกิจเมื่อเช้าตรู่นี้เองครับ แต่ว่า...""แต่อะไร! พูดมาให้หมดเดี๋ยวนี้!""แต่หลังจากที่เครื่องแล่นลงจอดที่สนามบินฮีทโธรว์แล้ว ร่องรอยทุกอย่างก็ถูกลบหายไปหมดเลยครับเจ้านาย"พายุรายงานด้วยความหวาดหวั่น "คนของท่านอัครเดชที่ประจำอยู่ที่ลอนดอนทำงานกันอย่างมิดชิดมาก พวกเขาเปลี่ยนรถหลายคันและใช้เส้นทางหลบหลีกสายตาคน ทำให้คนของเราที่ตามสืบที่นั่นไม่สามารถ

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   พ่อคิดได้ไงว่าผมจะเกลียดลูกตัวเอง

    เธอยอมทิ้งบริษัทพ่อเธอ ทิ้งทุกอย่าง เพื่อหนีเขาไปงั้นเหรอ? ความรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่กลางสี่แยก มันเจ็บแสบและชาดิกไปทั่วทั้งร่าง ผู้หญิงที่เขาคิดว่าเป็นแค่ของเล่นในกำมือ กลับกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวถึงขั้นยอมสละสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต เพียงเพื่อแลกกับการไม่ต้องทนอยู่ใต้ร่างของเขาอีกต่อไป การกระทำนี้มันบ่งบอกชัดเจนว่า เธอรังเกียจและหวาดกลัวเขามากแค่ไหนทว่าความเจ็บปวดนั้นกลับถูกกลบเกลื่อนด้วยทิฐิและความเย่อหยิ่งอันมืดบอดในเวลาอันรวดเร็ว"แต่แก... กลับมาตามราวีเขาอีก" อัครเดชถอนหายใจยาวเหยียด แววตาเต็มไปด้วยการร้องขอและตักเตือนในฐานะพ่อคนหนึ่ง "หยุดเถอะนะอคินถ้าแกเกลียดเขา เกลียดลูกที่เกิดมากับน้องเขา แกก็ควรปล่อยเขาไปนะอย่าสร้างเวรสร้างกรรมให้กันและกันไปมากกว่านี้เลย ถือซะว่าปล่อยนกปล่อยกา ให้แม่ลูกเขาได้ไปมีชีวิตที่ดีเถอะ" กึก...คำว่า 'เกลียดที่หลุดออกมาจากปากของผู้เป็นพ่อ เปรียบเสมือนสวิตช์ระเบิดที่กดทำลายสติเส้นสุดท้ายของอคินให้ขาดสะบั้นลงมาเฟียหนุ่มเบิกตากว้าง เส้นเลือดที่คอและขมับปูดโปนจนเห็นได้ชัด ร่างกายกำยำสั่นสะท้านไปด้วยพายุอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัด ช

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   รู้เเล้วสินะ

    เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กระแทกกระทั้นลงบนพื้นพรมหนานุ่มบนทางเดินชั้นสองของคฤหาสน์ บ่งบอกถึงพายุอารมณ์อันบ้าคลั่งที่กำลังก่อตัวขึ้นจนถึงขีดสุด ร่างสูงใหญ่ของอคินก้าวย่างด้วยความเร็วและดุดันราวกับมัจจุราชที่กำลังออกล่าวิญญาณ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง บัดนี้ถมึงทึงและแดงก่ำไปด้วยเพลิงโทสะ ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ดุจสัตว์ป่าที่กำลังคลุ้มคลั่งเมื่อถูกกระตุกหนวดอย่างแรง มือหนากำถุงยาพลาสติกจากโรงพยาบาลไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีดเป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่ที่ไหนไกล แต่คือห้องทำงานส่วนตัวของผู้เป็นพ่อที่ตั้งอยู่สุดทางเดิปัง!!มือแกร่งผลักบานประตูไม้สักทองสลักลายให้เปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะขออนุญาตใดๆ ทั้งสิ้น เสียงประตูกระแทกผนังดังสนั่นลั่นห้อง บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบพลันตึงเครียดขึ้นมาทันทีภายในห้องนั้น ไม่ได้มีเพียงอัครเดชที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่เพียงลำพัง แต่ยังมี ประไพเเม่ของเชอเบลล์ ที่กำลังยืนจัดเตรียมนำถาดของว่างและน้ำชามาเสิร์ฟให้กับพ่อของเขาอยู่พอดีทันทีที่เสียงประตูเปิดผางออก ประไพสะดุ้งสุดตัว หญิงวัยกลางคนหันขวับมามองผู้บุกรุก สีหน้าของประไพซีด

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   ความลับของเธอ

    เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาปลายเตียง ล้วงโทรศัพท์มือถือราคาแพงออกมาจากกระเป๋ากางเกง ปลดล็อกหน้าจอแล้วกดเข้าไปในช่องแชตของเชอเบลล์อีกครั้ง ความหงุดหงิดพลุ่งพล่านขึ้นมาเมื่อเห็นว่าข้อความเมื่อเช้ายังคงไร้การตอบสนอง ยัยเด็กดื้อคนนี้ชักจะเหิมเกริมและกล้าลองดีกับเขามากเกินไปแล้ว!​นิ้วเรียวแกร่งพิมพ์ข้อความข่มขู่ส่งไปหาเธออีกรอบด้วยความรวดเร็วและกระแทกกระทั้น​อคิน : "อย่าเล่นตัวให้มันมากนะเชอเบลล์... เดี๋ยวฉันจะไม่ทน แล้วเธอจะลำบากเอานะ!"​เขากดปุ่มส่งข้อความ พร้อมกับแสยะยิ้มมุมปาก นึกจินตนาการถึงใบหน้าตื่นตระหนกของหญิงสาวเมื่อได้อ่าน ทว่า... ในวินาทีถัดมา รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าของมาเฟียหนุ่มกลับชะงักค้างและแข็งทื่อไปในทันที​หน้าจอโทรศัพท์ปรากฏสัญลักษณ์ที่ทำให้เส้นเลือดที่ขมับของเขาเต้นตุบๆ...​...ไม่สามารถส่งข้อความได้...​...คุณถูกผู้ใช้นี้บล็อก...​อคินเบิกตากว้างเล็กน้อย มาเฟียหนุ่มจ้องมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอซ้ำๆ ไปมาอยู่หลายรอบราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง นิ้วหนากดรีเฟรชหน้าจอ กดส่งสติกเกอร์ และพิมพ์ข้อความซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยังคงเหมือนเดิม คือการถูกตัดขาดการติดต่ออย่างสมบ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status