บทที่ 9

บทที่ 5 ต้องการเวลาให้ผู้ชาย

บ้านข้างกันแล้วไง ใช่ว่าจะได้เจอกันบ่อยหรือเรียกได้ว่าหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาตั้งแต่ทำความรู้จักกันวันนั้นเธอยังไม่เคยเจอหนุ่มข้างบ้านอีกเลย

เพราะว่าเธอกับเขาทำงานไม่ตรงกันเลย จากที่สอบถามจากสายสืบอย่างน้าสวย ได้ความว่าหนุ่มข้างบ้านนามว่าพอร์‍ชยังไม่พาสาวมาบ้านเลยสักครั้ง

เธอจะติต่างว่าเขาโสดไปก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวหาเวลาลองถามเขาอีกที แต่ก่อนจะจีบผู้ชายต้องหาเวลาเจอผู้ชายให้ได้ก่อนสิ

เขาออกจากบ้านราว ๆ หกโมงครึ่งเกือบเจ็ดโมงของทุกวันและกลับมาถึงบ้านราว ๆ หกโมงเย็นและหยุดงานในวันเสาร์อาทิตย์

ส่วนเธอนั้นออกจากบ้านราว ๆ เก้าโมงเช้าและกลับเข้าบ้านอีกทีเวลาเกือบสองทุ่ม เธอหยุดงานในวันจันทร์อังคาร

เห็นไหมเวลาทำงานมีปัญหา เวลาเข้างานเธออาจแก้ไม่ได้แต่วันหยุดนี่สิ เธออยากแก้ไข

ไม่ได้การแล้วไม่ได้การแบบนี้เธอจะได้เจอผู้ชายได้อย่างไร จีบผู้ชายต้องใช้เวลานะ ถ้ายังทำงานแบบนี้คาดว่าจะอดได้ผู้ชายมาครอบครอง

แล้วการรอคอยของเธอก็หมดความหมายสิ 

บุษกรต่อสายหาคุณลุงในวันจันทร์ซึ่งเป็นวันหยุดของเธอคราแรกลุงต้นไม่รับสาย คิดว่าน่าจะยุ่งเพราะเป็นบ่ายของวันจันทร์

สุดท้ายลุงของเธอก็โทรกลับมา

‘ว่าไงแบม’

“ลุงต้นขา แบมอยากหยุดงานเสาร์อาทิตย์” คนอยากหยุดงานเสาร์อาทิตย์รีบบอก แต่เธอจะไม่บอกหรอกว่าจะเอาเวลาไปจีบหนุ่ม

‘อ้าว! ทุกวันนี้หยุดวันไหน’ เสียงผู้เป็นลุงถามมาตามสาย

“หยุดจันทร์-อังคารค่ะ อยากหยุดเสาร์อาทิตย์ได้ไหมคะ หยุดไม่ตรงกับเพื่อนเลย แบมเหงามาก” คนเหงามากทำเสียงน่าสงสารระดับสิบ

รามรู้สึกเห็นใจไม่น้อยเพราะว่าหลานต้องย้ายจากกรุงเทพมหานครไปอยู่พระนครศรีอยุธยาแบบไร้เพื่อน เพื่อช่วยเขาดูแลหลานแฝด

‘เดี๋ยวลุงจัดการให้’ 

“รักลุงต้นที่สุด” บุษกรเอ่ยเสียงหวานให้ผู้เป็นลุง การมีลุงเป็นเจ้าของโรงพยาบาลก็ดีแบบนี้แหละ

 

เพียงไม่ถึงสองชั่วโมงตารางวันทำงานของเธอก็ถูกส่งมาใหม่โดยหัวหน้างาน

‘คุณหมอเด็กเส้น’ คำนี้ไม่เกินจริงเลยสักนิด ถามว่าคนนินทาไหม ไม่ค่ะ ไม่เหลือ

แล้วถามว่าต้องแคร์ไหม บอกเลยจ้าคนอย่างหมอแบม ไม่แคร์ค่ะ มีเส้นก็ใช้ซะ

เด็กเส้นที่โดนตามใจและได้เวลาวันหยุดเพื่อจีบหนุ่มฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

“อารมณ์ดีอะไรคะคุณหมอ” น้าสวยที่ยกของว่างมาถามคนอารมณ์ดีที่ฮัมเพลงไม่หยุด 

“ต่อไปแบมจะหยุดเสาร์อาทิตย์แล้วนะน้าสวย”

คำพูดของเจ้านายทำคนฟังยิ้มยินดี

“จริงเหรอคะดีจัง”

“น้าสวยอยากหยุดวันไหนคะ วันอาทิตย์แบบเดิมหรือจะเปลี่ยนก็ได้นะคะ”

“น้าหยุดวันจันทร์ดีกว่าจะได้เจอคุณหมอบ้าง” ปกติน้าสวยหยุดวันอาทิตย์ ส่วนจันทร์อังคารได้เจอเจ้านายคนสวย ถ้าเจ้านายเปลี่ยนหยุดวันเสาร์ อาทิตย์เท่ากับว่าเธอจะได้เจอเจ้านายแค่วันเสาร์วันเดียว

“ดีเลยค่ะ จะได้มีเวลาคุยกัน” คนหาเพื่อนคุยยิ้มกริ่ม น้าสวยของเธอถึงจะอายุเยอะ แต่ยังคงความสวยไว้ไม่สร่าง นอกจากนี้น้าสวยยังทันสมัยเข้าใจโลก 

“อยากเล่นกับเจ้าแมวบ้านนั้นจัง” คนอารมณ์ดีทำหน้ามุ่ย บ่นถึงแมวข้างบ้าน

น้าสวยเหล่ตามองคนอย่างจับผิดก่อนจะพูดประโยคที่คนฟังแทบมุดพื้นหนีความอาย

“อยากเล่นกับแมวหรือเจ้าของแมวคะ” คนอาบน้ำร้อนมาก่อนเอ่ยแซว ใช่ว่าจะมองไม่เห็นอาการประหม่าของคุณหมอเวลาเจอหนุ่มออฟฟิศข้างบ้าน 

“น้าสวยดูออกเลยเหรอคะ” คนโดนจับได้ถามอย่างตกใจ

“ตาคุณหมอเป็นประกายขนาดนั้น ดูไม่ออกก็แย่แล้วค่ะ” คนตาเป็นประกายต้องใช้มือเกี่ยวผมทัดหูไล่ความเขิน

“ทำอะไรให้แบมกินคะเนี่ย” เปลี่ยนเรื่องจากผู้ชายมาเป็นของกินตรงหน้า 

“พิซซ่าเวียดนามค่ะ” น้าสวยนอกจากจะทำงานบ้านเก่งแล้ว อีกอย่างที่น้าสวยเก่งมากนั่นก็คือการทำอาหาร แม่บ้านวัยผู้ใหญ่จะสรรหาเมนูต่าง ๆ มาให้เธอกินตลอด

“อร่อยค่ะ”

“ตอนเย็นเอาไปฝากบ้านโน้นดีไหมคะจะได้ไปเล่นกับแมวไงคะ” น้าสวยเสนอแนวทางช่วยให้คนคิดถึงแมวได้เล่นกับแมว

“จะดีเหรอคะ” คำแนะนำของน้าสวยแม่บ้านทำคนฟังตาเป็นประกาย แต่กลับถามว่าจะดีไหมทั้งที่ใจร้องกู่ว่า

‘ดีมากแม่’

“ดีสิคะ ไหน ๆ ก็รู้จักกันแล้วไม่เป็นไรหรอกค่ะ”

“เนอะ ว่าแต่พอร์‍ชเขากลับบ้านกี่โมงคะ” เธอเรียกแค่ชื่อเขาเพราะเขาเองก็เรียกแค่ชื่อเธอเท่านั้น เป็นการลดช่องว่างระหว่างเราสองคนได้ดีจริง ๆ 

เอ่อ...หรือผู้ชายจะมีใจ

“น่าจะกลับถึงบ้านประมาณหกโมงเย็นค่ะ วันก่อนที่กลับเร็วเห็นบอกว่ามีธุระ” น้าสวยทำหน้าที่ได้ดีมาก ถ้าลาออกจากตำแหน่งแม่บ้านแนะนำให้น้าสวยรับตำแหน่งแม่สื่อน่าจะรุ่ง