LOGINShare
บทที่ 8
Last Updated:
2025-09-16 14:32:38อย่าว่าแมวเลยเวลานี้เธอเองก็กลายร่างเป็นแมวเชื่องตามเจ้าน้องเสือไปเสียแล้ว
“นั่งก่อนครับ แบม” เจ้าของบ้านผายมือไปยังโซฟาในห้องรับแขก รอยยิ้มที่เขาส่งมาให้ทำหัวใจเธอแทบละลาย
หล่อ สะอาด โครงหน้าลูกครึ่งแบบนี้แหละสเปกหมอแบม
“ขอบคุณค่ะ” แขกจากข้างบ้านยิ้มและนั่งลง รู้สึกว่าโซฟาบ้านเขาน่าจะนิ่มกว่าบ้านเธอสักร้อยเท่า ความรู้สึกตัวลอย ๆ มือไม้ไม่รู้จะเก็บไว้ที่ไหนนี่มันอะไรกัน
เขิน...เขินตัวแตกเป็นอย่างนี้เองสินะ
“น้าสวยขอน้ำให้แบมหน่อยครับ”
“ค่ะ ค่ะ” อีกคนคงตัวลอย ๆ ไม่ต่างจากคุณหมอสาวก็คือแม่บ้านนี่แหละ เคยได้ยินพี่สาวบอกว่าเจ้าของบ้านหล่อ แต่ไม่ได้คิดว่าจะหล่อขนาดนี้ หล่อไม่ลืมหูลืมตา หล่อ! หล่อแบบตะโกนเป็นอย่างนี้สินะ
“แบมอยู่บ้านข้าง ๆ เหรอครับ”
“ใช่ค่ะ พอดีเดินออกกำลังกายอยู่ได้ยินน้าสวยเรียกน้องเสือ”
“มิน่าละหน้าแดง ๆ ออกกำลังกายอยู่นี่เอง” หน้าแดงเพราะออกกำลังกายที่ไหนกันเล่า เธอเดินออกกำลังกายแค่สามก้าวเอง ที่หน้าแดงเพราะเขานั่นแหละ
อ้อมกอดเขาที่ประคอง กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ นั่นต่างหากเล่าที่ทำหัวใจเธอเต้นแรงสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงทั่วร่าง
“เอ่อค่ะ” เพราะไม่รู้จะตอบอะไร คนเขินได้เพียงแต่รับคำ จากคนพูดเก่งเวลานี้เธอกลายเป็นคนไม่กล้าพูดไปเสียแล้ว เขินจนมือสั่น ตื่นเต้นจนเวลานี้หัวใจเธอเต้นในโซนสามแล้วโดยที่ยังไม่ได้ออกกำลังกายสักนิด
“น้ำค่ะ”
น้าสวยวางน้ำตรงหน้าคุณหมอคนสวย บุษกรยังไม่กล้ายกน้ำขึ้นดื่มเพราะเวลานี้มือยังสั่นเพราะความตื่นเต้น ไม่เคยเสียอาการเท่านี้มาก่อนไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะเสียอาการได้ขนาดนี้
“แบมเป็นหมอเหรอครับ”
“ใช่ค่ะ สูติฯ” คุณหมอแนะนำตัวเองแต่คนตรงหน้ากลับขมวดคิ้วเล็กน้อย
“อ๋อ OB-GYN (โอบีจีวายเอ็น) obstetrician-gynecologist (ออบสทิทริชเชิน-ไกนิคอลละจิสทฺ) ” สูตินรีแพทย์สาวรีบอธิบายต่อเพราะคิดว่าคนฟังที่หน้าตาลูกครึ่งหน่อย ๆ อาจไม่เข้าใจคำว่า ‘สูติฯ’
“ครับ” เจ้าบ้านตอบรับว่าเข้าใจสิ่งที่เธอพูดพร้อมทั้งยิ้มให้อีกครั้ง
“แล้วพอร์ชทำงานที่ไหนคะ” จากชุดที่เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนโลโก้แสนคุ้นตา น่าจะยูนิฟอร์มของพนักงานออฟฟิศหรือไม่ก็โรงงานแถว ๆ นี้
“ผมทำงานโรงงานครับเป็น SCM” คำว่า SCM ทำคุณหมอสาวขมวดคิ้ว คุ้น ๆ แต่ไม่แน่ใจว่างานอะไร
“Supply chain management นะครับดูแล warehouse , purchasing , Planning and Logistic น่ะครับ”
ถามว่าเข้าใจไหมตอบเลยว่า ‘ไม่’ แต่ไม่เป็นไรยิ้มออกไปก่อน ผู้ชายทำงานอะไรก็ได้แบมไม่ถือเพราะได้ค่าสินสอดบางส่วนมาจากลุงต้นแล้ว
‘การได้มาเจอกันอีกครั้งนี่มันวาสนา บุพเพสันนิวาส my destinies ชัด ๆ ไม่ใช่เนื้อคู่จะให้เรียกอะไรอีก’
คำพูดพร่ำเพ้อในใจของสูตินรีแพทย์ยังดังไม่หยุด แต่ ถูกปิดบังด้วยใบหน้ายิ้มราวกับว่าเธอไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเขาทั้งนั้น
ไม่ได้คิด ไม่ได้คิดสักนิดเลยค่ะ ไม่ได้คิดจริง แค่คิดว่าลูกเราจะชื่ออะไรดี แม่ชื่อแบม พ่อชื่อพอร์ช
“เมี้ยว”
“อุ้ย!” ความคิดของบุษกรสะดุดเมื่อรู้สึกว่ามีก้อนขาวมานอนแหมะอยู่ตรงปลายเท้า
“พอลลี่ไม่ซนนะลูก”
พ่อชื่อพอร์ชลูกชื่อพอลลี่ก็พอได้นะ น่ารัก เจ้าก้อนกลมสีขาวขนฟูนี่น่าจะเป็นแมวต่างชาติ แต่ด้วยความรู้เรื่องสายพันธุ์ของแมวเท่ากับศูนย์
เธอไม่รู้ว่าแมวตรงหน้าสายพันธุ์อะไร แต่ดูจากการแต่งเนื้อแต่งตัวที่มีชุดเหมือนเจ้าหญิงนี้ เธอจะเรียกน้องว่าเป็นพันธุ์เจ้าหญิงก็แล้วกัน
“แบมอุ้มได้ไหมคะ” รักพ่อเขาก็ต้องรักลูกเขาด้วยเช่นกัน เมื่อเขาพยักหน้าอนุญาต บุษกรช้อนร่างเจ้าแมวอ้วนขึ้นมาวางบนตัก เจ้าหญิงของเธอน่าจะลดน้ำหนักสักหน่อยนะเนี่ย
“เมี้ยว” เจ้าแมวอ้วนคลอเคลียกับฝ่ามือบาง คนมองอมยิ้มกับท่าทางของเจ้าพอลลี่ ลูกเขาชอบตกคนให้มารักประจำ ดูท่าแล้วคุณหมอข้างบ้านคงโดนพอลลี่ตกเข้าด้อมแล้วแน่
“ผมคุ้นหน้าแบมจัง” พอร์ชเอียงคอมองหน้าหญิงสาวที่นั่งห่างกันแค่ช่วงแขน โดยทั้งสองอุ้มแมวไว้คนละตัวบนตัก
“คอนโด The Sunshine” คนคุ้นหน้าเอ่ยชื่อคอนโดมิเนียมที่เขาและเธอเคยพักอาศัยครั้งเมื่ออยู่กรุงเทพฯ
“ใช่แล้ว คนข้างห้องผม แต่ผมย้ายออกมานานแล้วนะครับเกือบเจ็ดเดือน”
มิน่าละลุงต้นเลยหาเขาไม่เจอ
“แบมก็ย้ายออกมานานแล้วค่ะ พอ ๆ กับพอร์ช”
พอร์ช! พอร์ช! เธออยากกู่ร้องว่าเขาชื่อพอร์ช เวลานี้เธอได้รู้จักเขาแล้ว เราได้รู้จักกันแล้ว
“แต่เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่แค่เดือนกว่า ๆ ก่อนหน้าอยู่คอนโดครับ” เขาเล่าอย่างเป็นกันเอง ทำคนฟังยิ้ม
บุพเพฯ เสียจริง เธอกับเขาย้ายไปย้ายมาจนได้เจอกันอีกจนได้
“ดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้งนะแบม” ใครก็ได้ช่วยเธอด้วย ผู้ชายดีใจที่ได้เจอเธออีกครั้งได้ยินไหมผู้ชายบอกว่าดีใจที่ได้เจอกัน
“ค่ะ ดีใจเช่นกันค่ะ”
Latest chapter
รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+) แค่คนเมามาเจอกัน บทที่12 (จบ)
เขาเองก็สุขไม่ต่างจากเธอเสียงครางต่ำในลำคอของเขาดังตลอดในจังหวะที่ทั้งคู่ยังสอดประสาน กายทั้งสองแนบสนิท รสจูบเร่าร้อนยิ่งปลุกเร้าความต้องการของนนท์ให้สูงขึ้นอารมณ์เขาจะขึ้นสูงทุกครั้งเมื่อได้จูบ โดยเฉพาะจูบกับเธอคนนี้ หลงใหล รักใคร่หรือติดใจ ยากจะนิยามความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ หากแต่ทั้งเขาและเธอรู้ดีว่าความรู้สึกทั้งหมดที่ว่ามาคือส่วนประกอบของคำว่า ‘รัก’“เรารักเธอ แอลี่”“อื้อ...อ๊า...เราก็รักเธอ นนท์”บทสรุปของการขอเลี้ยงแมวโดนปัดตกเป็นที่เรียบร้อยเพราะนนท์เหมาะแก่การทำลูกมากกว่าการเลี้ยงลูกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา “ลูกกูทำไมผอมหมดเนี่ย” พอภัทรโวยวายวันที่มารับลูก ๆ กลับบ้าน “ผอมห่าอะไร ลูกมึงอ้วนเกินไปต่างหาก กูเนี่ยซื้อลู่วิ่งแมวมาให้ หัดออกกำลังกายบ้าง จากแมวจะกลายเป็นหมูแล้ว” นนท์ผู้รักสุขภาพบ่นอย่างใส่อารมณ์ “เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว” เสียงลูก ๆ ทั้งสามตัวของพอภัทรรีบฟ้องว่าสิ่งที่เด็กต้องเจอตลอดทั้งสัปดาห์คืออะไรบ้าง หากแต่พอภัทรเป็นมนุษย์ไม่เข้าใจภาษาแมว “ชอบกันเหรอ ได้ ๆ เดี๋ยวพ่อเอาลู่วิ่งกลับบ้านด้วย” “เมี้ยว เมี้ยว” ‘พอลลี่ไม่
รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+) แค่คนเมามาเจอกัน บทที่11
บทที่ 7 เลี้ยงลูกเพื่อนสองหนุ่มสาวมองหน้ากันอย่างเหนื่อยใจเมื่อเพื่อนรักอย่างพอภัทรพาลูก ๆ สี่ขาทั้งสามมาฝากเลี้ยง“สองผัวเมียนั่นหนีเที่ยวอีกแล้ว” นนท์เอ่ยอย่างเหนื่อยใจ งานการไม่ทำบ้างหรือไงนะ เที่ยวเก่งทั้งผัวทั้งเมีย ไหนใครเคยบอกว่าไม่ชอบออกไปไหนไง“เห็นบอกว่าไปเยี่ยมญาติหมอแบมที่เชียงใหม่” แอลี่พูดพร้อมทั้งอุ้มเจ้าแมวขนสีขาวปุกปุยขึ้นอุ้ม“พอลลี่คิดถึงมามี้ไหม”“เมี้ยว เมี้ยว” เจ้าแมวผู้รู้หน้าที่ร้องตอบคนอุ้มทันที“น้องเสือน้องแพมตามลุงมาเร็ว” นนท์เรียกแมวทั้งสองตัวให้เดินตาม เจ้าแมวทั้งสองตัวก็ฉลาดเกินคนเมื่อวิ่งตามคนเรียก“เมี้ยว เมี้ยว” ‘เปียก เปียก’ หากใครสักคนฟังที่แมวทั้งสองเข้าใจคงรู้ว่าเวลานี้เจ้าแมวทั้งสองกำลังร้องขออาหารเปียก“เราต้องทำลูกแล้วไปให้พวกนั้นเลี้ยงบ้างแล้ว” นนท์ว่า คุณหมอสาวได้แต่สั่นหัวกับความคิดนั้น“อยู่กันสองคนให้รอดก่อนไหม”“แรงอะ” นนท์ว่าพาดแขนบนไหล่มนของแฟนสาว“ตั้งแต่เป็นแฟนกันมีวันไหนปกติบ้าง พอใจเอย เฮียภามเอย แต่ละคนญาตินนท์มีแต่น่ากลัว”เมื่อไม่กี่วันก่อนคุณหมอสาวเพิ่งโดนเฮียภามลูกพี่ลูกน้องของนนท์มาหลอกว่าเป็นเจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบของนนท์ ชีว
รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+) แค่คนเมามาเจอกัน บทที่10
“ ฮือ พอใจสงสารคุณจริง ๆ พี่นนท์นะพี่นนท์พอมาทำงานไกลบ้านก็เจ้าชู้แบบนี้ทุกที” ใบหน้างามของคนตัวเล็กสลดเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด“เธอพูดเรื่องอะไร” แอลี่ถามอย่างไม่เข้าใจ“ฉันกับพี่นนท์แต่งงานกันแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันกำลังท้องลูกของเขา” คนตรงหน้ายื่นแผ่นฟิล์มอัลตราซาวนด์ให้คนที่ยืนนิ่งค้าง“ไม่จริง!” ปากบอกว่าไม่จริงแต่แอลี่ก็ยื่นมือรับฟิล์มนั้นมาดูอย่างอยากรู้“เราสองคนสนิทกันตั้งแต่เด็กและแต่งงานตั้งแต่พอใจยังเรียนมหาวิทยาลัยค่ะ พอใจขอโทษแทนพี่นนท์ด้วยนะคะ ที่หลอกคุณ พี่นนท์ทำตัวไม่น่ารักเลยพอใจต้องตามเช็ดตามล้างให้ตลอด”แอลี่ไม่รู้จะตกใจกับเรื่องอะไรก่อนดี ระหว่างผู้หญิงคนนี้กำลังท้องกับแฟนของเธอ หรือจะตกใจเรื่องที่เธอเพิ่งกลายเป็นเมียน้อย หรือตกใจเรื่องที่ผู้หญิงคนนี้ขอโทษแทนผู้ชายและไม่คิดโกรธผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีซึ่งกำลังนอกใจ“น้องชื่อพอใจใช่ไหม”“ค่ะ พอใจ”“น้องควรรักตัวเองนะ ไม่ใช่รักแต่ผู้ชาย”“พอใจรักพี่นนท์ค่ะ คุณจะเอาเงินเท่าไหร่คะ ค่าเสียหาย เอ่อ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะคะ พอใจไม่อยากให้เราติดค้างกัน สิบล้านพอไหมคะ” คุณหมอสาวตาเบิกกว้าง ตกใจกับจำนวนเงินและความคิดของอี
รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+) แค่คนเมามาเจอกัน บทที่9
“กินไม่ได้ครับเสือ” นนท์บอกกับแมวจอมตะกละของเพื่อน“เมี้ยว! เมี้ยว!” เสืออยากกิน เจ้าแมวน้อยร้องบอกแต่ไม่มีใครเข้าใจภาษาแมวสักคน เจ้าแมวตัวเริ่มอ้วนจึงต้องเดินคอตกกลับบ้านพร้อมกับเจ้านายทันทีที่ถึงบ้านแฟนหนุ่มผู้ไปหาข่าวจากบ้านอีกซอยรีบรายงานเมียรักทันที“แบมจ๋า เป็นอย่างที่แบมว่าจริง ๆ ไอ้นนท์มันจีบแอลี่อยู่”“เห็นไหมแบมว่าแล้วเชียว”“ขอรางวัลค่าข่าวหน่อย” คนอยากได้รางวัลค่าข่าวยื่นปากจู๋ออกมาอยากได้จุ๊บจากเมียรักเป็นรางวัล“เมี้ยว เมี้ยว” อยากกินปลา มีแมวอีกตัวที่ไปหาข่าวด้วยกันกับพ่อพอร์ชอยากได้รางวัลแต่เมื่อสองปากของคู่ผัวเมียตัวแซ่บประสานกันเท่านั้น นัวเนียกันสักพักก็ตีหัวเข้าห้องปล่อยให้แมวเกือบอ้วนร้องอยากกินปลาโดยไม่มีใครสนใจ“เมี้ยว เมี้ยว” ‘ปลาตัวใหญ่ไหม’ พอลลี่แมวสีขาวขนฟูฟ่องนอนเกียจคร้านอยู่บนโซฟาเอ่ยถาม“เมี้ยว เมี้ยว” ‘เท่าผนังเลย ใหญ่มาก’“เมี้ยว เมี้ยว” ‘ระวังโดนปลากิน’ เสียงของพอลลี่ทำน้องเสือขนหัวลุก เขาลืมไปได้อย่างไรปลาใหญ่ขนาดนั้นต้องกินแมว แทนที่แมวจะกิน“เมี้ยว เมี้ยว” ‘พี่เสือเป็นไรคะ’ แมวสาวอย่างน้องแพมเดินเข้ามาคลอเคลียเสือ แมววัยหนุ่มใหญ่นอนหงายท้องให้แมว
รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+) แค่คนเมามาเจอกัน บทที่8
“งั้นไม่ไป” คำตอบของคุณหมอทำเขาหัวเราะชอบใจ เขากับเธอนี่นะหื่นเสมอกันจริง ๆ“กินข้าวเสร็จแล้วไปบ้านเรานะ แอล ออกกำลังกายกัน”“เนอะ กินข้าวเสร็จก็ต้องออกกำลังกาย” คุณหมอสาวอยากจะหยิกแขนตัวเองสักหลาย ๆ ครั้ง ก่อนที่จะเห็นหน้าเขาเธอบอกกับตัวเองว่าจะเล่นตัว แต่นี่อะไรกันลืมหมดเลยงือ...ผู้ชายอย่างนนท์เธอปล่อยไปไม่ได้จริง ๆ“เราไปฮ่องกงแล้วโทรศัพท์หาย งานก็ด่วนมาก พอกลับมารีบมาหาเธอเลยนะ” เธอบอกกับตัวเองว่าจะไม่ยิ้ม จะไม่ยิ้ม แต่คงไม่ทันแล้วเพราะเวลานี้ปวดไปทั้งแก้ม“เรารอนนท์ทุกวันเลย”“ขอโทษนะ ต่อไปจะไม่ให้รออีกนะ”“นึกว่าได้แล้วทิ้งกันแล้ว”“ใครได้ใครกันแน่ เราว่าแอลได้เรานะ เธอ..อื้ม” คุณหมอรีบปิดปากคนไข้จอมลามก“พอ ๆ ออกไปจ่ายเงินแล้วรอรับครีมนะ เย็น ๆ ค่อยเจอกันนะ”“ครับ คิดถึงอยากพาหมอกลับบ้านตอนนี้เลย”“กลับได้ไงเล่าทำงาน” ก่อนหน้านี้คุณหมอยังว่าพยาบาลบิดตัวเป็นเกลียว แต่เวลานี้เธอคิดว่าเธอน่าจะบิดเพราะความเขินยิ่งกว่าพยาบาลนุ่นนอกห้องตรวจ พยาบาลรีบกระซิบกระซาบกับพี่พยาบาลรุ่นพี่ เรื่องราวของคุณหมอคนสวยมีหนุ่มหล่อลากไส้มาจีบ“หล่อมากแม่ เขามาจีบคุณหมอแอลี่” คนฟังตาเป็นประกายเพราะ
รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+) แค่คนเมามาเจอกัน บทที่7
“อย่าบีบ”“มันนิ่มดี ก้นเธองอนดีเราชอบ” แอลี่ได้แต่กลอกตาและซุกหน้ากับอกกว้าง รู้อยู่แล้วว่านนท์เป็นพวกหื่นกามแถมลามก กิตติศัพท์เขาเธอก็รู้ดี ไม่น่าหลงกลเขาเลย ไล่กลับตอนนี้ทันไหม“ลามก นนท์นี่หื่นไม่เคยเลิก”“อ้าว! คนสวยทำไมถึงด่ากันได้ครับ ไม่หื่นคุณจะเสร็จแล้วเสร็จอีกเหรอ”“บ้า! โอยพูดแต่ละอย่าง เราไม่อยากคุยกับนนท์แล้ว ไปอาบน้ำดีกว่า” แอลี่พยายามยันกายลุกขึ้น แต่คนหื่นก็ยังเป็นคนหื่นไม่เลิก“เดี๋ยวเราไปส่ง” ท่าอุ้มที่เขาพาเธอไปส่ง บอกได้เลยล่อแหลมและสุดท้ายเธอก็โดนเขาจัดการในห้องน้ำอีกครั้งคนหื่น!!!ช่วงเวลาแห่งความหื่นที่เชียงใหม่ผ่านพ้นไปอย่างหวานชื่น เธอกับนนท์ใช้ช่วงเวลานั้นด้วยกันอย่างมีความสุข วันที่จากลามาถึงเขามาส่งเธอขึ้นเครื่องกลับ ในขณะที่เขาขับรถกลับแอลี่หวังว่าเขาจะชวนเธอนั่งรถกลับด้วยกัน แต่เขากลับไม่ชวน ในเมื่อเขาไม่ชวนเธอก็ไม่คิดจะขอติดรถไปด้วยหรอก เขาอาจจะไม่สะดวกใจก็ได้ทำไมไม่สะดวกใจ เธอยังสะดวกใจให้เขานอนค้างด้วยที่ห้องพักตั้งสามวันสองคืนคิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจก็รู้ว่าเขาเป็นพวกเจ้าชู้ พอภัทรว่าตัวร้ายแล้ว นนท์คือลาสบอส เรื่องนี้เธอก็รู้ดี ทำไมยังเล่นกับไฟอี
You may also like
