MasukShare
ตอนที่ 8 จูบทีเดียว
Tanggal publikasi:
2026-10-12 18:43:57
Bab terbaru
รักกลมกลม (: ดารันต์ศิขร) ตอนที่ 14 กลม ที่ไม่กลม
เช้าวันนั้น อากาศสดชื่นกว่าทุกวัน ลมเย็นพัดผ่านใบไม้ทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบ แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านกิ่งไม้เป็นลำ กลมเดินออกจากที่พักคนงานพร้อมกระเป๋าผ้าใบเล็ก เขาสูดลมหายใจลึก รู้สึกถึงความอุ่นในอกที่ยังคงอยู่ตั้งแต่เมื่อคืนที่ได้กอดเงินไว้จนหลับสนิทรู้สึกดีแปลก ๆ… เหมือนหัวใจไม่ว่างเปล่าอีกต่อไปแล้ว กลมคิดกับตัวเองพลางก้าวเดินไปยังป้ายรถสองแถววันนี้เขามีจุดหมายที่ โรงงานซ่อมเครื่องจักรของ “คิม” เพื่อนสนิทสมัยเรียนวิทยาลัยช่าง คิมเป็นคนเก่งเรื่องกลไก ตรวจสอบเครื่องจักรได้อย่างแม่นยำเพียงแค่มองหรือฟังเสียง กลมเชื่อมือคิมที่สุดเวลาเลือกเครื่องจักรสำคัญโรงงานตั้งอยู่ชานเมือง ตัวอาคารเป็นโกดังเหล็กสูงใหญ่ ลานด้านหน้ามีรถบรรทุกและเครื่องจักรเก่าจอดเรียง เสียงเครื่องเชื่อมดังแซ่บ ๆ ผสมกับเสียงโลหะกระทบกันเป็นจังหวะ กลิ่นน้ำมันและสนิมเหล็กคละคลุ้งในอากาศจนสัมผัสได้กลมเดินเข้าไปด้วยท่าทางคุ้นเคย ทักทายคนงานบางคนที่เคยเจอเมื่อก่อน“เฮ้ย! ไอ้กลม!” เสียงทุ้มดังลั่นพร้อมรอยยิ้มกว้างของคิม เจ้าของโรงงานกำลังเช็ดมือมัน ๆ ด้วยผ้าขี้ริ้ว“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเว้ย” คิมเดินเข้ามาหาพร้อมตบไหล่แรง ๆ
รักกลมกลม (: ดารันต์ศิขร) ตอนที่ 13 เรื่องจริง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเงิน
แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดไฟเก่าที่ติดอยู่บนเพดาน ทำให้ห้องพักคนงานเล็ก ๆ ดูอบอุ่นกว่าทุกวัน กลมวางถุงยาและน้ำแข็งลงบนโต๊ะไม้เก่า ๆ เสียงวัตถุกระทบกันเบา ๆ ดังคลิก เขาหันไปมองเงินที่นั่งเงียบอยู่บนขอบเตียง พลางยกมือแตะคอตัวเองเบา ๆ ซึ่งรอยช้ำยังเห็นได้ชัด“นั่งนิ่ง ๆ นะครับ เดี๋ยวผมทาให้” กลมเอ่ยเสียงนุ่ม พลางบีบยาทาออกมาบนปลายนิ้วเงินพยักหน้าเบา ๆ “ครับ…”กลมโน้มตัวเข้ามาใกล้ ปลายนิ้วอุ่นค่อย ๆ แตะลงบนรอยฟกช้ำที่คอเงิน ความรู้สึกเย็นของยาและสัมผัสที่อ่อนโยน ทำให้เงินเผลอหลับตาลง เขา… อ่อนโยนเสมอเลยกลมขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยช้ำที่เป็นสีม่วงเข้ม “เจ็บมากไหม?”เงินส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่เท่าไหร่ครับ ผม… ชินแล้ว”คำตอบนั้นทำให้กลมชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เหมือนเคยเจอแบบนี้บ่อย ๆ”เงินหลุบตาลง “ก็นิดหน่อยครับ…”กลมทายาช้า ๆ แต่แววตากลับเริ่มคมขึ้น “คุณรู้จักยาพวกนี้ดีเกินไปนะครับ ตอนไปซื้อยา พูดเหมือน… คุณเคยใช้มันเป็นประจำ”เงินเงียบไปชั่วครู่ ยิ้มบาง ๆ อย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจูบกลมเบาๆ เพื่อขอกำลังใจ ครั้งนี้กลมไม่ได้ตกใจ หรือเขินอาย ปล่อยให้เงินจูบ และเขาจ
รักกลมกลม (: ดารันต์ศิขร) ตอนที่ 12 แผลในใจ
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดลอดหน้าต่างเล็ก ๆ ของห้องพักคนงานเข้ามา เสียงนกที่เกาะอยู่บนสายไฟข้างนอกดังแว่ว ๆ เงินค่อย ๆ ลืมตาตื่น พลิกตัวอย่างงัวเงียทันทีที่มือสัมผัสกับพื้นเย็น ๆ ความรู้สึกว่างเปล่าก็แล่นเข้ามา เขาหันมองเตียงเหล็กที่เมื่อคืนกลมนอนอยู่ว่างเปล่า ไม่มีร่างของคนที่เขาเฝ้าคิดถึงทั้งคืนมีเพียงผ้าห่มที่พับเรียบร้อยและกลิ่นหอมสะอาดอ่อน ๆ ที่ยังคงติดอยู่ มันเป็นกลิ่นที่เงินจำได้ดี… กลิ่นที่ทำให้เขารู้สึกอุ่นใจตั้งแต่ครั้งแรกที่อยู่ใกล้กลมเงินนั่งนิ่งอยู่พักใหญ่ ยกมือแตะผ้าห่มเบา ๆ ราวกับพยายามเก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจ คุณไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ…เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะลุกขึ้นไปล้างหน้าแต่งตัวเพื่อเริ่มงานวันใหม่เช้าวันนี้เงินตั้งใจทำหน้าที่ รปภ. อย่างเต็มที่ แม้ในใจจะรู้สึกโหวงเหวง เขาตรวจบัตรพนักงาน จดบันทึกการเข้าออก และคอยเปิดปิดประตูอย่างเคร่งครัด“ดีมากเลยคุณเงิน แบบนี้แหละที่ลุงชอบ เห็นไหม งานยามไม่ใช่แค่ยืนเฉย ๆ” ลุงนพพูดพลางตบไหล่เบา ๆเงินยิ้มบาง ๆ “ครับผม”“ฮ่า ๆ ใช่สิ ต้องทำให้พ่อคุณเห็นว่าลูกชายเขาก็ทำได้ทุกอย่างเหมือนกัน”ระหว่างเดินตรวจรอบบริษัท ลุงนพยังคอยเล่าเทคนิค
รักกลมกลม (: ดารันต์ศิขร) ตอนที่ 11 กลมที่ต่างออกไป
ภายในสถานีตำรวจบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงหลังจากที่กลมจัดการเรื่องค่าปรับเรียบร้อย เขาไม่ได้จ่ายให้แค่เงิน แต่ยังรวมถึงลุงนพและพนักงานที่มามีเรื่องด้วยกันทั้งหมด“ขอบคุณนะครับคุณกลม…” ลุงนพพูดเสียงอาย ๆ เพราะรู้สึกผิดที่ทำให้เรื่องบานปลาย“ไม่เป็นไรหรอกครับลุงนพ แค่คราวหน้าดื่มกันให้พอประมาณก็พอนะครับ” กลมพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่แฝงด้วยความจริงจังเมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกลับห้องพักของตัวเอง เหลือเพียงกลมที่ยังเดินออกมาพร้อมกับเงินตามหลัง การก้าวเท้าช้าลง ซึ่งเงินอยากใช้เวลากับกลมให้ยาวนานขึ้นเงินก้มหน้าเดินเงียบไปตลอดทาง จนกระทั่งเสียงของกลมดังขึ้นเบา ๆ “คุณพักอยู่ที่ไหนครับ?”เงินชะงักไปนิด ก่อนตอบอย่างไม่เต็มเสียง “ห้องพักคนงานครับ… อยู่หลังบริษัท”กลมพยักหน้ารับ ก่อนจะพูดเรียบ ๆ “ผมขอเดินไปส่งนะครับ”ระหว่างทางไม่มีใครพูดอะไร ต่างฝ่ายต่างเดินท่ามกลางแสงไฟถนนสลัว ๆ จนมาถึงห้องพักเล็ก ๆ ของเงินเมื่อกลมก้าวเข้ามาในห้อง เขาก็ชะงักเล็กน้อย สายตามองไปรอบ ๆ ที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่กองอยู่บนเก้าอี้ โต๊ะเล็ก ๆ ที่มีข้าวของวางระเกะระกะ และเตียงเหล็กที่ปูผ้าห่มไม่เรียบร
รักกลมกลม (: ดารันต์ศิขร) ตอนที่ 10 เด็กฝึกงานกับใจที่ไม่เหมือนเดิม
เช้าวันแรกของการฝึกงาน เงินยืนอยู่หน้าอาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัทพ่อในชุดเครื่องแบบยามรักษาความปลอดภัย หมวกแก๊ปสีกรมถูกสวมอย่างเรียบร้อย แม้เสื้อผ้าจะไม่หรูหราเหมือนที่เคยใส่ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น“มาแล้วเหรอคุณหนู เอ้ย! คุณเงิน” ชายวัยกลางคนท่าทางใจดีเดินเข้ามาหา เขาคือ ลุงนพ หัวหน้า รปภ. ของบริษัทที่พ่อสั่งให้คอยดูแลเงินเป็นพิเศษ“เรียกผมว่าเงินเฉย ๆ ก็ได้ครับ” เงินยิ้มบาง ๆ“โอ้ ได้เลย งั้นวันนี้เดี๋ยวลุงจะพาเดินรอบ ๆ บริษัทก่อน รู้ทาง รู้หน้าที่ก่อนนะ” ลุงนพพูดพลางตบไหล่เบา ๆตลอดทั้งวัน ลุงนพพาเงินเดินดูรอบบริษัท ตั้งแต่ประตูทางเข้า โรงจอดรถ ไปจนถึงคลังสินค้า คอยอธิบายขั้นตอนการตรวจสอบรถ พนักงาน และผู้มาติดต่อ และมุมลับตาที่มักจะมีคนแปลกหน้ามาหลบอยู่ “งานยามนี่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริง ๆ สำคัญนะ ต้องใช้ทั้งความจำ ความละเอียด และความรับผิดชอบ บางครั้งต้องใช้พละกำลังด้วย” ลุงนพพูดจริงจัง เงินตั้งใจฟังทุกคำ ตอบคำถามอย่างไม่ถือตัวแม้จะเป็นลูกเจ้าของบริษัท เขายืนตรวจบัตรพนักงาน รับโทรศัพท์แจ้งเหตุเล็ก ๆ และจดบันทึกการเข้าออกอย่างตั้งใจเวลาพักกลางวัน ลุงนพยื่นกล่องข้าวให้
รักกลมกลม (: ดารันต์ศิขร) ตอนที่ 9 การตัดสินใจ
บ่ายวันหนึ่ง หลังจากร้านกาแฟปิดเงียบลง เงินเดินออกมานั่งเล่นที่ม้านั่งหน้าร้าน กลิ่นกาแฟอ่อน ๆ ยังลอยคลุ้งในอากาศ ลมเย็นพัดผ่านเบา ๆโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้นพร้อมกับชื่อ “พ่อ” ที่ปรากฏบนหน้าจอเงินลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะกดรับสาย “ครับพ่อ…”เสียงทุ้มหนักแน่นของผู้เป็นพ่อดังขึ้น “เงิน… ถึงเวลาที่ลูกต้องกลับมาบ้านแล้วนะ”เงินเงียบไปเล็กน้อย “มีเรื่องอะไรเหรอครับ?”“ลูกก็รู้ว่าบริษัทของเราต้องการคนสืบต่อ พ่ออยากให้ลูกเริ่มเรียนรู้งาน ตั้งแต่ตำแหน่งเล็ก ๆ ไปจนถึงตำแหน่งสูงสุด ถ้าช้ากว่านี้ คนในบริษัทจะไม่ยอมรับการขึ้นมาของลูกง่าย ๆ”เงินเม้มริมฝีปากแน่น เขารู้ดีว่านี่คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้“ลูกต้องตัดสินใจ ถ้าอยากดูแลกิจการครอบครัวจริง ๆ ต้องเริ่มตั้งแต่ตอนนี้”น้ำเสียงของพ่อไม่ดุ แต่แฝงไปด้วยความจริงจัง เงินรู้ดีว่าพ่อพูดด้วยความหวังดี“ผม… เข้าใจครับ” เสียงของเงินเบาลง“ถ้าอย่างนั้นพ่อรอลูกกลับมา…” พ่อพูดอย่างหนักแน่น “เงิน… พ่อเชื่อว่าลูกทำได้”เงินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “ครับพ่อ… ผมจะกลับไป”เมื่อวางสายลง เงินนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม มองไปยังไร่กาแฟที่มีแสงอาทิตย์ยามเย็นส่
Anda juga akan menyukai
ทรยศรักนายมาเฟีย
อินทิตา1.9K Dibacaสถานะลับ(รับ)สถานะรัก [เมะxเมะ]
คุณลูกเกด5.2K DibacaMy Daddy ยอมแล้วครับ พ่อทูนหัว
Bblackpeony2.0K Dibaca(จบ)ผมอยากเป็นคุณชายไม่อยากเป็นแค่เด็กเลี้ยง (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE1.7K Dibacaสืบพันธุ์ซอมบี้
นรกสร้าง487 Dibacaขังร้ายล่ามรัก
loyalheart / ตัวม้วน721 Dibacaโคตรหวงเมียเด็ก
A'vigetor1.0K Dibacaลับหลังวิศวะ
นรกสร้าง326 Dibaca
