Partager

Five of Wands - 2/3

Auteur: LadyRaina
last update Date de publication: 2025-12-03 11:53:10

“นี่อีคุณบุรวิชญ์ เอาน้ำแข็งล้างปากซะ ไล่ให้เพื่อนไปดูเอ็น ไม่ได้ห่วงกันเลยใช่ไหม” เธอว่าพลางเอามือล้วงหยิบน้ำแข็งจากถังข้าง ๆ ยัดเข้าปากเพื่อนอย่างที่พูด “กินเข้าไปเลย จะได้ล้างปากเน่า ๆ แนะนำเพื่อนแต่ละอย่างหาดีไม่ได้” ถึงจะพูดแบบนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่าบุรวิชญ์เป็นถึงผู้จัดการดารามือทอง และไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนอย่างเธอแน่นอน แต่ตอนนี้หมั่นไส้ขอระบายอารมณ์หน่อย

“หยุดดด หยุดบัดเดี๋ยวนี้…หน้าฉันเละเทะหมดแล้วนางเตย ฉันก็แค่พูดเผื่อเฉย ๆ ถ้าแกอยากรับงานเอ็น เราก็หาลูกค้าแบบงานเอ็นสายขาวสิ นั่งคุยเป็นเพื่อนกันเฉย ๆ ไง” บุรวิชญ์เอาทิชชูออกมาซับหน้าตัวเอง พร้อมพูดต่อ

“หรือแกจะลองมาเป็นดาราบ้างไหมล่ะ หน้าตาระดับแก ฉันว่าดีกว่าแม่อ้อ อรพิณนั่นเป็นกอง” บุรวิชญ์เสนอ พูดก็พูดเถอะ พุฒิตามีทั้งหน้าตาและความสามารถเพียบพร้อม แถมยังเป็นคนตั้งใจทำงานอย่างที่สุด คนทำงานด้วยไม่เหนื่อย ต่างจากยัยดาราสองหน้าตัวแม่ออสการ์ด้านหาผู้ชายคั่วคนนั้น ทำตัวเรื่องมากเหลือทน ขนาดเห็นไกล ๆ ยังต้องบึนปากใส่

“ได้ที่ไหนกัน เป็นดาราไม่ได้ใช้แค่หน้าตาสักหน่อย อีกอย่าง ฉันเรียนทำอาหารมานะ ไม่ใช่การแสดง อย่างฉันเนี่ยแสดงไม่ได้หรอก” พุฒิตาว่า พร้อมกระดกแก้วตามอีกครั้ง

“เฮ้ย แก เบาหน่อย เดี๋ยวก็เมาหรอก” บุรวิชญ์ปราม แต่คงไม่ทัน เมาแล้วแหละดูทรง คอพับคออ่อนขนาดนี้

“ขอย้อมใจหน่อยเถอะ ฉันจะหางานที่ไหนดีอ่าแก เงินเก็บก็หมดบัญชีแล้ว ต้องแย่แน่ ๆ” พุฒิตาคร่ำครวญขึ้นมาอีก ก่อนตบโต๊ะจนถ้วยกับแกล้มอันประกอบด้วยถั่วและพริกเกลือปลิวเข้าปากบุรวิชญ์ที่กำลังอ้าปากจะปลอบ

บุรวิชญ์เคี้ยวถั่ว กลืนลงคอไป พร้อมรับรู้ความแสบที่กระจายอยู่ตามแก้ม ใช่แล้ว พริกเกลือกระเด็นใส่หน้าเต็ม ๆ

“อร่อย เอ๊ย โอ๊ย กรี๊ด แสบ! นังเต๊ย! แกทำร้ายเพื่อน!!” บุรวิชญ์โวยวายพร้อมคว้าทิชชูมาเช็ดถู ส่วนพุฒิตาเมาแต่ก็ตกใจรีบขอโทษแล้วช่วยเพื่อนเช็ดหน้า

บุรวิชญ์เคืองแต่ก็ไม่ถึงกับโกรธ เพราะรู้ว่าคนเมาอาจซุ่มซ่ามเป็นธรรมดา เพียงแต่พุฒิตาอาจจะเพิ่มเลเวลกว่าชาวบ้านหน่อย เดือดร้อนคนรอบข้าง แต่ก็ไม่น่าถือสา เพราะเจ้าตัวไม่เคยเจตนา

ทว่าระหว่างทำความสะอาดพริกเกลืออยู่นั้นเอง บุรวิชญ์เหลือบไปเห็นคนรู้จักเข้า จึงชะงักกึก เขารีบยัดแก้วใส่มือพุฒิตาพลางทำเป็นยกแก้วตัวเองจิบ ก่อนส่งซิกให้อีกฝ่ายมองไปทางโต๊ะข้าง ๆ

“แก เก้านาฬิกาอย่ารีบหันนะ ทำเป็นมองไปเรื่อย” พร้อมบุ้ยปากทำหน้าพยักพเยิด เนียนซะเหลือเกิน

พุฒิตามึนเต็มที่แต่ยังทำทียกแก้วขึ้นจิบเครื่องดื่ม พร้อมหันไปทางเก้านาฬิกาตามที่เพื่อนสาวบอก “ไหนวะ เจอแต่โต๊ะชะนี” เก้านาฬิกาของเราไม่เท่ากัน

“เอ้าอีนี่ เก้านาฬิกาฉันก็สามนาฬิกาแกสิ เป๋อจริง ๆ เลย” บุรวิชญ์ปรามาส พุฒิตาจึงลุกไปยืนข้างเพื่อนสาว ทำทีกอดคอชนแก้วแล้วลอบมองตามทิศทางที่เพื่อนบอก

สิ่งที่เห็นคือ ภาพด้านข้างของปลายฟ้า เพื่อนรักเพื่อนซี้ในชุดเรียบ ๆ ไม่เหมือนมาเที่ยว แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกไม่สบายใจคือ ปลายฟ้าเพื่อนเธอกำลังร้องไห้ ขณะนั่งอยู่กับผู้ชายสองคนที่ท่าทางคุ้น ๆ ชอบกล แต่ด้วยองศาและไฟในผับที่มืดเกินไปทำให้มองจากตรงนี้ไม่ถนัด

“แกเห็นเหมือนฉันเปล่าวะบีหนึ่ง” พุฒิตาถาม

“โอ๊ย บีหน่งบีหนึ่งอะไรเกิดไม่ทัน ชัดค่ะนังเตย นั่นนังฟ้าเพื่อนเรา!”

พุฒิตาคิดตามประสาคนเมาว่าตัวเองไม่ได้เมา ส่วนเรื่องตาฝาดหรือเปล่า ก็ยืนยันกันกับบุรวิชญ์แล้วเรียบร้อย

ขณะที่ตัวพุฒิตากำลังเจอมรสุมหนักหน่วง ทางปลายฟ้าก็ไม่ต่างกันสักเท่าไร เธอรู้มาว่าเมื่อเพื่อนสาวได้ฟังพินัยกรรมหลังจากบิดาเสีย กลับพบว่าบิดาไม่ได้หลงเหลือมรดกใด ๆ เอาไว้ให้ผู้เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างตนเลย แต่ดันยกทรัพย์สินทั้งหมดให้คนอื่น

รายละเอียดที่เหลือปลายฟ้าไม่ได้เล่า ถามว่าเธออยากรู้ไหม ตอบได้เลยว่ามาก แต่พยายามอดทนไม่ถาม และรอคอยจนกว่าเพื่อนจะอยากเล่าออกมาเอง

สิ่งเดียวที่พุฒิตารู้แน่คือ คนอย่างปลายฟ้าไม่มีทางมานั่งเศร้า น้ำตารินทำตัวห่อเหี่ยวในผับกับผู้ชาย ซ้ำยังเป็นผู้ชายถึงสองคนเด็ดขาด

เกิดอะไรขึ้น ฟ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไอ้พวกสารเลวนั่นมันทำอะไรเพื่อนฉัน

ไวเท่าความคิด พุฒิตาวางแก้วของตัวเองลง คว้าเครื่องดื่มแก้วใหม่ที่บริกรเพิ่งวางเสิร์ฟพอดีขึ้นมา แล้วเดินโซเซตรงไปยังโต๊ะนั้น ปล่อยให้บุรวิชญ์อ้าปากค้าง

“เอ้า! เตย แกจะไปไหน ทำอะไรน่ะ!” ขณะจะลุกตามเพื่อนไป ก็มีโทรศัพท์เข้า บุรวิชญ์ที่เปิดโหมดสุดสั่นสะท้านอุราเอาไว้ ถึงกับสะดุ้ง ‘อุ๊ย’

“โอ๊ย ใครนะดันโทรมาตอนนี้” บุรวิชญ์ล้วงมือถือออกมาดู ก่อนเบิกตากว้าง เป็นสายสำคัญที่ไม่รับไม่ได้ ห่วงเพื่อนก็ห่วง แต่ชีวิตตัวเองก็สำคัญ บุรวิชญ์ชะเง้อมองตามหลังเพื่อนอีกครั้ง ฟ้าก็อยู่ คงไม่เป็นไรหรอก

เดี๋ยวเสร็จแล้วฉันจะรีบตามไปนะเตย คิดเสร็จก็พุ่งออกไปหาที่เงียบ ๆ เพื่อรับโทรศัพท์

“ฟ้า” พุฒิตาร้องเรียก ปลายฟ้าหันมาพร้อมน้ำตาอาบแก้ม ภาพน้ำตาของเพื่อนทำให้หญิงสาวตื่นตะลึง

ตลอดหลายปีที่ทั้งสองรู้จักกันมา เรียกได้ว่าแทบจะนับครั้งได้ที่เธอเห็นปลายฟ้าร้องไห้ เพื่อนเธอคนนี้เป็นคนเชื่อมั่นในตัวเองสูง ปากร้าย ใจกล้า แต่หลังจากคุณพ่อเสีย ปลายฟ้าถึงกับเปลี่ยนเป็นคนละคน สูญเสียความเป็นตัวเองไปจนหมด

พุฒิตาไม่ได้เอ่ยถามว่าใครทำเพื่อนเธอเสียน้ำตา และเพราะอะไรถึงร้องไห้ ณ เวลานี้สิ่งเดียวที่ต้องทำคือปกป้องปลายฟ้า

ซ่า...

ราเชนทร์ผู้กำลังนั่งเป็นเพื่อนปรับทุกข์ให้ลูกสาวอดีตเจ้าของโรงแรมอยู่ดี ๆ รู้ตัวอีกทีก็มีของเหลวเย็นพร้อมเศษผลไม้สาดลงมาเต็มศีรษะ ของเหลวดังกล่าวไหลลงตามใบหน้า เข้าปากบางส่วน...กลิ่นแบบนี้ รสแบบนี้ น่าจะเป็นแซงเกรีย…วิธีเสิร์ฟเครื่องดื่มแนวใหม่เหรอ แต่เดี๋ยวก่อน ไม่ได้สั่งแซงเกรียนะ ผิดโต๊ะ?

เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นเงาผู้หญิงคนหนึ่งในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีเบอร์กันดีผ่านแว่นตาเลอะเครื่องดื่ม ราเชนทร์ยังมองเห็นไม่ชัด แต่มั่นใจแล้วว่าเครื่องดื่มแก้วนี้เขาไม่ได้สั่ง และคนเสิร์ฟก็ไม่ใช่บริกร ทว่าเป็นหญิงสาวผู้ไม่รู้โผล่มาจากไหน ถึงกับกล้าราดแซงเกรียใส่เขา

ราเชนทร์ถอดแว่น ยกมือลูบปาดเศษผลไม้และคราบของเหลวออกจากใบหน้า พร้อมส่งสายตาที่มองจากดาวอังคารก็ยังเห็นความในใจสื่อออกมาว่า ‘ต่อยกับพี่ไหมน้อง’

“ทำอะ...” ขณะกำลังจะอ้าปากถามอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจเต็มสูบ ก็กลับโดนสาวเจ้าสวนมาซะก่อน

“แกทำอะไรเพื่อนฉัน!!” น้ำเสียงกราดเกรี้ยวดังลั่นพร้อมกระชากคอเสื้อเขาขึ้นอย่างแรง แขกตามโต๊ะใกล้เคียงเริ่มหันมอง

ก่อนที่หญิงสาวจะทำอะไรมากไปกว่านี้ ราเชนทร์คว้าข้อมือหญิงสาวแล้วกระชากกลับ จนมือเธอหลุดจากคอเสื้อของเขา ทว่าก็ทำให้ตัวเธอเสียหลักเซปะทะกับแผงอกแน่นหนั่น หญิงสาวถูกล็อกข้อมือไว้ให้ประจันหน้า ดังนั้นเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น ทั้งสองจึงสบตากัน

ราเชนทร์รู้สึกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมายาวนานพอสมควร...

เริ่มจากเมื่อสิบกว่าวันก่อนที่ไปกินมื้อกลางวันกับเพื่อน ทั้งที่เป็นห้องอาหารโรงแรมหรูของเพื่อนเอง แต่ทั้งเขาและเพื่อนกลับได้รับประสบการณ์ท้องไส้ปั่นป่วนชวนอับอาย ต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่โรงพยาบาลจนเสียงานเสียการไปหลายวัน

เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้แผนสร้างความประทับใจเพื่อพูดคุยกับดาราสาวอย่างอรพิณ ให้ตกลงมาเป็นไม้กันแม่ของเขาต้องล้มพินาศในสภาพอนาถสุด ๆ ทั้งหมดทั้งมวลเพราะเธอคนนี้คนเดียว เขาจำเธอได้แม่นเชียวละ!

“อ้อ! ที่แท้ก็คุณมารยาทงามนี่เอง ห้าแสนที่จ่ายมาเมื่อเช้ายังไม่เข็ดใช่ไหม” ราเชนทร์แสยะยิ้มเย็น

“โอ๊ย! ปล่อยนะ! ไอ้คนเฮงซวย!” พุฒิตาตกใจที่ได้ยินอีกฝ่ายเรียกเธอว่ามารยาทงาม ที่แท้ก็เป็นบักสี่ตาราแฉะ! ความตกใจเปลี่ยนเป็นความเดือดดาล เธอพยายามสะบัดตัวเองให้หลุดพร้อมผรุสวาทออกไป

“อะไรกันคุณ อยู่ ๆ มาสาดน้ำใส่เจ้านายผมได้ยังไง” ผู้ชายอีกคนข้าง ๆ พูดพลางรีบคว้ากระดาษทิชชูซับเสื้อให้ชายหนุ่มที่เขาเรียกว่าเจ้านาย

“ก็เจ้านายคุณทำเพื่อนฉันร้องไห้!” พุฒิตาส่งสายตาเคืองขุ่น กระแทกเสียงพร้อมดิ้นแต่ไม่มีทีท่าจะหลุดจากมือที่แข็งเหมือนคีมเหล็กนั้นสักที เธอเจ็บจนเริ่มรู้สึกชา

“ทำมาเป็นเก่ง สาดเหล้าใส่คนอื่น ตอนนี้มาร้องให้ปล่อยงั้นเหรอ” เขาเพิ่มแรงบีบให้อีกฝ่ายหยุดดิ้น แต่กลับได้ผลตรงกันข้าม

“จะปล่อยไม่ปล่อย นี่แน่ะ!” พุฒิตาดิ้นสุดแรงพร้อมยกขาหมายเตะหน้าแข้งของชายหนุ่มตรงหน้า เสียแต่ว่าเขาหลบอย่างรู้ทัน ไม่อย่างนั้นคงได้แจ้งข้อหาทำร้ายร่างกายจากแม่สาวคนนี้อีกกระทง

“ฤทธิ์เยอะนักนะ”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 4/4

    “คือว่าพอดีทางนี้สั่งอาหารเดลิเวอรีไว้ด้วยค่ะ คิดว่าน่าจะถึงในอีกไม่กี่นาทีนี้ จะต้องทำอย่างไรคะ”“อ๋อ โดยปกติต้องโทรแจ้งป้อมยามส่วนใน ก็คือป้อมยามตรงทางเข้ามาที่นี่นะคะ เสร็จแล้วเดี๋ยวทางนั้นจะจัดการต่อเองค่ะ” เธออธิบายพลางชี้ขอที่สมุดมาเปิดหน้ารายชื่อเบอร์โทรศัพท์ จากนั้นกาเครื่องหมายดอกจันไว้ให้พุฒิตา เพื่อที่ครั้งหน้าจะได้มองเห็นง่าย“เรียบร้อยนะคะ มีอย่างอื่นเพิ่มเติมไหมคะ” เจ้าหน้าที่นิติฯ หมู่บ้านถาม“ตอนนี้ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ” พุฒิตาสวมรอยยิ้มประดับบนหน้า พลางคิดในใจว่าเดี๋ยวคงได้โทรถามจนเบื่อกันไปข้างเลยละค่ะ แค่เห็นจำนวนกุญแจกับปุ่มรีโมตเมื่อกี้ก็ท้อแล้ว“หากมีอะไรเพิ่มเติมก็โทรสอบถามนิติฯ ได้ตลอดเวลาเลยนะคะ ที่นี่เรามีเจ้าหน้าที่ประจำการคอยให้ความช่วยเหลือตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ” เจ้าหน้าที่นิติบุคคลย้ำถึงความช่วยเหลือตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงอีกครั้ง ไว้ต่อไปเวลาคุยเล่นหยุมหัวกับเพื่อน ๆ เปลี่ยน มาเป็นนัดตบกันหลัง ‘นิติฯ หมู่บ้าน’ ปิดก็เก๋ไม่หยอก...“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” พุฒิตายกมือไหว้ลานิติฯ ตามประสาสาวมารยาทงาม ก่อนกลับมาให้ความสนใจกับพวงกุญแจในมือ ทำไมมันเยอะเบอร์นี้ดู

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 3/4

    ปึง! กิ่งกาญจน์ตบโต๊ะด้วยความโมโห“จะไปไหนก็ไป อย่าโผล่หัวกลับมาที่นี่อีกก็แล้วกัน” พร้อมผลักกระเป๋าหญิงสาวออกจากตัว จากนั้นโบกมือไล่ส่ง ๆ พุฒิตาก็ไม่รอช้า คว้ากระเป๋าข้าวของก้าวฉับ ๆ ออกจากห้องพักพนักงานครัวทันที“พี่เตยคะ” เสียงเรียกอันคุ้นเคยของอดีตเพื่อนร่วมงานอีกคนดังขึ้นจากด้านข้าง หญิงสาวที่เพิ่งก้าวพ้นประตูห้องพักมาหันไปหาต้นเสียง“มีอะไรเหรอเฟยเฟย” พุฒิตาเอ่ยถามหญิงสาวลูกครึ่งหน้าตาจิ้มลิ้มพลางมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ ในมือเฟยเฟยมีซองสีน้ำตาลฉบับหนึ่ง“เมื่อวานนี้มีเอกสารฝากถึงพี่เตยค่ะ เฟยเฟยส่งข้อความบอกพี่แล้วแต่ยังไม่เห็นพี่อ่านค่ะ” เฟยเฟยกล่าวพร้อมยื่นซองนั้นให้เธอด้วยสองมือพุฒิตาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เธอเห็นแถบแจ้งเตือนข้อความที่เฟยเฟยส่งมาแวบหนึ่งจึงรู้ว่ามีเอกสาร แค่ไม่ได้เปิดอ่านเพราะเมื่อวานมัวแต่ยุ่งจนลืมไปนั่นเอง ว่าแต่เอกสารอะไรกันหนาเป็นปึก จำได้ว่าตัวเองไม่ได้ไปลงสมัครอะไรไว้ที่ไหนนี่ แล้วใครส่งมากันนะหญิงสาวคิดพลางพลิกดูชื่อผู้ส่ง‘สำนักงานกฎหมายราเชนทร์แอนด์พาร์ตเนอร์’...ชื่อคุ้นมาก แต่ยังไม่ทันนึกอะไรเพิ่มเติม พุฒิตาก็สัมผัสได้ถึงสายตาคล้ายมีอะไรอยากจะพู

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 2/4

    “ลูกค้าครับ ไม่เอาแมวไปเหรอครับ” พนักงานเอ่ยถามหญิงสาวที่ก้าวขึ้นมานั่งข้างคนขับก่อนคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย“ฉิบหาย! ลืมแมว...รอแป๊บนะคะ” พุฒิตาปลดเข็มขัดก่อนเปิดประตูกระโดดลงจากรถไปอย่างไว ทิ้งให้พนักงานเกาหัวแกรก ๆพุฒิตาซอยเท้าขึ้นบันได พุ่งไปอดีตห้องพักของตนเร็วจี๋เพื่อพบว่า เธอวางตะกร้าเจ้าหมูตุ๋นไว้ข้างห้องนั้นเอง เจ้าแมวนมชมพูโวยวายแง้ว ๆ ใส่เธอด้วยความไม่พอใจ หากพูดภาษามนุษย์ได้มันคงบ่นว่ายัยทาสใจร้ายทำไมถึงลืมแมวน่ารักอย่างมันได้ลงคอ“โอ๋ ๆ เมื่อกี้มี้แค่ลงไปเช็กของ ไม่ได้ลืมตุ๋นตุ๋นจริง ๆ น้า” หญิงสาวพยายามง้อเจ้านายตนด้วยน้ำเสียงปลอบประโลม เจ้าหมูตุ๋นหยุดร้องทันทีที่ได้ยินเธอพูด พุฒิตายิ้มกริ่มปนโล่งอกที่ง้อแมวง่ายดายเสียนี่กระไร ก่อนพบสายตาจ้องเป๋งที่บ่งบอกได้ชัดเจนว่า หึ ยัยตอแหล เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงส่งยิ้มเจื่อนพร้อมทำตาปิ๊ง ๆ ออดอ้อนใส่อีกครา เจ้าแมวส่งเสียงพ่นลมฉุนเฉียวก่อนทิ้งตัวลงกับเบาะในตะกร้า ปล่อยให้ยัยทาสจอมเฟอะฟะหิ้วตนขึ้นรถแต่โดยดี“เรียบร้อยนะครับ” พนักงานคนเดิมถามจากฝั่งที่นั่งคนขับ ก่อนมองเจ้าก้อนกลมสีชมพูในตะกร้า พุฒิตาส่งยิ้มพยักหน้าให้“ค่ะพี่ ออกรถได

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 1/4

    “ถ้าอย่างนั้นเตยขอลากลับก่อนจะได้ไหมคะ กลัวจะจัดของไม่ทันค่ะ” ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร เธอก็ต้องรีบลากลับบ้านเสียแล้ว“เอาเถอะ ไว้พรุ่งนี้หรือวันหลังแม่แวะไปหาที่บ้านเจ้าเชนแล้วกันนะ” คุณนายสุพรรณีรู้สึกเสียดาย ยังไม่ทันได้ศึกษาอุปนิสัยของว่าที่ลูกสะใภ้เลย ก็ต้องส่งเธอให้กับเจ้าลูกชายสุดแสบเสียแล้ว ความรู้สึกนี้มันช่างเหมือนตอนที่กำลังจะส่งชิฌาเข้าเรือนหอเลยไม่ผิดเพี้ยนร่ำลากันเสร็จ พุฒิตารีบเดินทางกลับห้องพักพร้อมเจ้าหมูตุ๋น และห้องน้ำแมวอันใหม่ที่เพิ่งจะได้มา ทำการเก็บข้าวของลงกล่องและกระเป๋าเดินทางในแบบฉบับที่คิดว่าหยิบอะไรได้ก็ยัด ๆ ไปก่อนเมื่อแพ็กของตัวเองเรียบร้อย เธอจึงหันไปจัดแจงเก็บของใช้ของเจ้าหมูตุ๋น ไม่ว่าจะเป็นกระบะทราย ที่นอนแมว และของเล่นสารพัดอย่างที่กระจัดกระจายอยู่ทุกมุมห้องทุกอย่างดูเหมือนจะเสร็จสิ้น เหลือบไปดูเวลาก็พบว่าขณะนี้ล่วงเลยไปจนห้าทุ่มแล้วนี่เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า! ว่าแล้วก็คุ้ยหาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กดน้ำร้อนใส่รอประมาณสามนาทีแล้วก็นั่งซดไปพลางเปิดแชตพิมพ์หากลุ่มเพื่อน ๆ ไปพลางToei: นอนแล้วยังสาว~Wann: ยางงงงงToei: ทำไรอะหวาน ดึกมว้ากWa

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   The Chariot - 3/3

    ชิฌาขับตามทางเข้าไปจอดภายในโรงจอดรถ จากนั้นหันมาแซวหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหลังนิดหน่อย“เป็นยังไง เห็นบ้านแล้วลมแทบจับเลยไหม”ใช่…ลมแทบจับ หวังว่าบ้านของคุณเชนอะไรนั่นจะไม่ใหญ่เท่านี้หรอกนะตอนที่ขับผ่านเพียงหน้าบ้านก็เล่นเอาเธอคิดสะระตะว่า ถ้าต้องทำความสะอาดบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้คนเดียว มีหวังเธอคงตายคาที่แน่นอน“เดี๋ยวเราเข้าไปคุยรายละเอียดกันในบ้านดีกว่า” ชิฌาเสนอ เพราะทุกคนต่างนั่งรถเดินทางกันมาเหนื่อยๆ ถึงระยะทางไม่ไกล แต่การจราจรที่ติดขัดเกินไปก็สร้างความเมื่อยล้าให้กับผู้โดยสารได้เช่นกันเมื่อเข้าไปภายใน พุฒิตาวางตะกร้าเจ้าหมูตุ๋นลงข้าง ๆ เพราะระยะทางระหว่างโรงจอดรถกับตัวบ้านก็ใช่ว่าจะใกล้ ๆ แบกมานาน ๆ เล่นเอากล้ามแขนแทบขึ้นเช่นกันจากนั้นเธอก็ก้มลงถอดรองเท้าแล้วนำไปวางบนชั้นที่จัดไว้สำหรับแขกผู้มาเยี่ยมเยือน“แมวชื่ออะไรเหรอจ๊ะ” คุณนายสุพรรณีถามขึ้น“หมูตุ๋นค่ะ”“มันไม่อึดอัดเหรออยู่แต่ในกรง ไหนจะต้องกินน้ำ ขับถ่ายอีก” จะว่าไปตัวมันก็ดูเนียนน่าสัมผัสพิกล“ไม่หรอกค่ะ มันชินแล้ว” เมื่อก่อนเธอเคยหิ้วมันไปด้วยทุกที่ แต่นั่นก็ค่อนข้างนานมาแล้วเหมือนกัน“ถ้าน้องไม่ข่วนข้าวของ ไม่เข้าห้อ

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   The Chariot - 2/3

    Toei: โอ๋ยยย เอาดี ๆ ชมอยู่LadyGecko: บอกแล้ว ฉันแม่น ฉันเก่ง ฉันสวย และรวยมว้ากToei: ไหนบอกมีหนี้เยอะLadyGecko: นังลูกจกตกอับ เคยได้ยินคำนี้ไหม ‘รวยหนี้’ นั่นแหละแม่เลยLadyGecko เพิ่มคุณเป็นเพื่อนToei: ไหนบอกจะเพิ่มเพื่อนต้องเสียเงินไงLadyGecko: ยกให้เป็นกรณีพิเศษ ไว้ลับฝีปาก แต่ถ้าจะดูดวงจ่ายเงินนะบอกก่อนToei: ลับฝีปากอะไรก๊อน ลูกจกออกจะเรียบร้อยดุจผ้ายับที่พับไว้ แต่เดี๋ยวแชร์ให้ค่าLadyGecko: ดีมาก แล้วอย่าลืมไปตามหาญาติด้วยนะ เผื่อมีญาติเหลืออยู่Toei: ตอนนู้นเจ้าหน้าที่เหมือนเคยตาม แล้วบอกว่าประสานงานติดต่อไม่ได้LadyGecko: บางทีเขาอาจจะตกหล่น ถ้าไม่เขาตกหล่น ก็ฉันมั่ว แค่นั้น จะเสียหายอะไรToei: โอเคร ขอบคุณมัก ๆ แม่จก ไว้ลูกจกจะเอาธูปเทียนและพานดอกไม้ไปกราบไหว้LadyGecko: เปลี่ยนจากธูปเทียน พานดอกไม้ เป็นพวงมาลัยเงินทองแล้วกันนะToei: งก!LadyGecko: ยอมรับ ฉันไปก่อน ง่วงจะนอนหลังจากได้แชร์ความสุขกับใครสักคนแล้ว พุฒิตามุ่งตรงกลับไปยังหอพักของตัวเอง และเริ่มลงมือเก็บข้าวของอย่างจริงจังสิ่งหนึ่งที่เธอกังวลมากคือ เจ้าหมูตุ๋นแมวเป็นสัตว์ที่ค่อนข้างจะติดที่ เธอเคยอ่านเจอ บ

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 3/3

    “ฤทธิ์เยอะนักนะ” ราเชนทร์ตรึงแขนเธอชูขึ้น ให้ร่างเธอปะทะกับลำตัวของเขาอีกครั้ง ได้ผล คราวนี้พุฒิตาที่เดิมก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่เพราะฤทธิ์สุรา ถึงกับมึนงงเห็นดาวจนนิ่งไปชั่วครู่“เตย หยุดก่อน ไม่มีใครทำอะไรฟ้าทั้งนั้นแหละ” ปลายฟ้าที่เพิ่งหายตกใจรีบลุกขึ้น แล้วเข้ามาแตะตัวเพื่อนด้วยความเป็นห่วง พร้อมหัน

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 1/3

    ดนตรีดังกระหึ่ม แสงไฟสลัวสลับกับแสงแวบวาบหลากสีสัน ผู้คนแน่นขนัดสมเป็นคืนสุดสัปดาห์ หลังตรากตรำกรำงานมาทั้งอาทิตย์ การมานั่งพูดคุยดื่มกิน ลุกเต้นปลดปล่อยอารมณ์ตามเสียงเพลงในผับ ย่อมเป็นอีกตัวเลือกที่ช่วยผ่อนคลายไม่เลวบรรยากาศกำลังคึกคักด้วยเพลงจังหวะสนุก บรรดาสายแดนซ์ สายย่อทั้งหลายต่างลุกขึ้นเต้น

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Ten of Swords - 2/2

    “ตอแหล” กิ่งกาญจน์หลุดปาก เพราะรู้ความจริงอยู่แก่ใจ พอยัยเด็กนี่เล่าออกมาเลยเผลอโพล่งขึ้นตัดบท เธอนึกไม่ถึงว่าคนที่ดูเงียบ ๆ ไม่หือไม่อืออะไรมาตลอดจะเริ่มมีปากเสียงขึ้นมาได้แบบนี้ แต่ก็ช่างเถอะ กิ่งกาญจน์พยายามนิ่งไว้เพราะไม่ว่าจะเถียงให้ตายยังไงยัยหัวอ่อนนี่ไม่มีปัญญาดิ้นหลุดหรอก“เชฟจงใจใส่ร้ายหน

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Ten of Swords - 1/2

    สิบวันต่อมา...เวลาเดินไปอย่างรวดเร็ว แต่ช่างแสนยาวนานช้าเป็นเต่าคลานสำหรับพุฒิตาและแล้วการรอคอยอันแสนทรมานก็สิ้นสุดลงเสียทีเมื่อมีโทรศัพท์เรียกตัวเธอทว่าครั้งนี้ไม่ได้ให้ไปที่ห้องครัวเหมือนอย่างเคย แต่เป็นส่วนสำนักงานของโรงแรม ซึ่งการไปที่นั่นทำให้เธอรู้สึกหวั่นใจเหลือเกินตลอดสิบวันมานี้หญิงครุ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status