ท่านประธานร้อนรัก

ท่านประธานร้อนรัก

By:  เวอรารี่Ongoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
977views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ก่อนถึงวันแต่งงานไม่กี่วัน ลอร่าออกไปฉลองปาร์ตี้สละโสดกับน้องสาวและเพื่อนสนิทไม่กี่คนพวกเธอหัวเราะอย่างสนุกสนาน ทั้งดื่มและเต้นจนกระทั่งภาพตัดไป จนในที่สุดเธอก็ได้สติ ศีรษะของเธอปวดตุบ เธอพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องพักของโรงแรมข้างผู้ชายที่เธอไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ความตื่นตระหนกถาโถมเข้าใส่ เธอรีบคว้าข้าวของของตัวเอง แล้วหนีออกมาชนิดไม่เหลียวหลัง แต่พอเธอถึงบ้าน พ่อของเธอก็รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเรียบร้อยแล้ว งานแต่งงานถูกยกเลิก และลอร่าก็ถูกไล่ออกจากบ้าน นับจากวินาทีนั้น ชีวิตของเธอพลิกฝันไปในแบบที่เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อน

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ปาร์ตี้สละโสด

彼女の娘は死んだ。

葬式もなければ、埋葬もない。

普通の墓を買うお金すらなかった。

黒い骨壷――

それが咲紀(さき)のすべて。

火葬場の待合室に設置されたテレビには、贅を極めた結婚式の中継が映っていた。

新郎は彼女が離婚したばかりの元夫、そして咲紀の実の父。

新婦は、彼がずっと忘れられなかった元カノ。

彼はついに望みを叶えたのだ。

関水蒼空(せきみず そら)は骨壷を胸に抱え、火葬場から出た。

外では雨が降っていた。

火葬場で働く若い女性が、ためらいながらも声をかけた。

「奥様、外はすごい雨です......お迎えは来てますか?」

蒼空は骨壷を見下ろし、顔色はまるで死人のように白かった。

迎えに来る人などいるはずがない。

彼女にとって唯一の家族である男は、今まさに元カノと結婚式の真っ最中。

母娘のことなど気にかける暇もない。

きっと娘が亡くなったことすら、知らないだろう。

仮に知っていたとしても、彼は決して来たりはしない。

松木瑛司(まつぎ えいじ)は、彼女を心底憎んでいた。

その憎しみは娘にまで及んだ。

数日前、久米川瑠々(くめがわ るる)が運転する車が、彼女と咲紀が乗ったバスに衝突した。

咲紀は重傷を負い、その場で意識を失った。

混乱の中、彼女は人混み越しに瑛司の姿を見つけた。

救いを求めるように、彼のもとへ駆け寄った。

「瑛司、咲紀がケガしてる......早く病院にいかないと......お願い、病院に連れてって......」

だが瑛司は彼女を突き飛ばし、頭を打った彼女は地面に崩れ落ち、目が回った。

「そんな古臭い芝居、誰が信じると思ってるんだ」

そう言い捨てると、彼は慌てた様子で瑠々の息子を抱き上げ、救急車へと向かった。

蒼空は朦朧としながら、彼のズボンの裾を掴み、地面にひれ伏すように縋った。

「お願い......咲紀はあなたの娘なのよ......助けてあげて......」

だが瑛司は冷たい目で彼女を見下ろし、言い放った。

「何度言えばわかる。俺の子供は瑠々が産んだ子だけだ。

お前も、お前の子供も、俺にとってはただのゴミだ。離婚届の件、早く終わらせろ」

そう言って、彼は彼女を蹴り飛ばし、軽い擦り傷しか負っていない男の子を抱えて救急車に乗り込んだ。

そのせいで、たった三十分の遅れが致命傷となり、咲紀は救えなかった。

蒼空の心は、そこで完全に壊れた。

彼に抱えられていたその男の子は、今、彼と瑠々の結婚式でフラワーボーイとしてリングを運んでいる。

蒼空は乾いた笑みを浮かべ、声は掠れていた。

「自分で帰れますので。ご心配、ありがとうございます」

彼女は雨の中へと歩き出した。

火葬場の職員は彼女の背中を見つめ、何か言いかけてやめた。

もう充分すぎるほど尽くしたのだ。

これ以上関われば、松木社長の怒りを買いかねない。

蒼空は雨の中、骨壷に上着をかけ、それを抱くようにして身を丸め、嵐から守った。

「咲紀、お母さんが守ってあげるからね」

雨の帳を突き破るように、強いライトとクラクションの音が響き、一台の黒いマイバッハが彼女の横に停まった。

だが、彼女は足を止めることなく、ひたすら前へと歩き続けた。

......

三十分後。

元は彼女と瑛司の新婚宅だったその家――

今や瑠々との新婚宅は、祝いの装飾で華やかに彩られていた。

ずぶ濡れた蒼空がリビングに立っていた。

その姿はその空間に全く馴染んでいなかった。

使用人たちは、濡れた彼女が床を汚さぬよう、玄関から奥へは入れさせなかった。

彼女は静かに骨壷を足元に置き、ポケットから雨に濡れた離婚届を取り出して手渡した。

使用人は書類を受け取ると、つま先で骨壷を蹴飛ばした。

「なんだよこれは。さっさと持ち出しなさいよ」

上着がずれて、骨壷の端が露わになる。

刻まれた名前に目を留めた使用人の表情が固まった。

それは、蒼空の娘の名だった。

蒼空は黙って上着を引き寄せ、背を向けて家を出ていった。

一時間後、近くの海辺。

蒼空は骨壷を胸に抱きしめながら、海へと足を踏み入れた。

顔は血の気を失い、目には確かな決意が宿っていた。

「咲紀、大丈夫よ。お母さん、死んでもずっと一緒だから」

海水が、徐々に彼女の全身を覆っていった。

......

結婚式会場。

瑠々が着替えを終え、休憩室から出てきた。

ワインレッドのドレスが彼女の美しさを引き立て、その姿はまるで花のようだった。

「瑛司、お客さんが待ってるわ。一緒に行きましょう?」

瑠々は白く細い手を差し出す。

「ああ」

瑛司は優しいまなざしでその手を取り、二人は手を繋いで休憩室を出ようとした。

その瞬間、アシスタントが慌てて飛び込んできた。

「松木社長......関水さんが海に身を投げました!」

場が静まりかえり、誰かが口を開いた。

「ちょっと、松木社長はもう彼女と離婚してるわよ。生きようが死のうが関係ないでしょ。今日が何の日か分かってる?」

だが次の瞬間、瑛司の表情が凍りついた。

彼はアシスタントに詰め寄り、声を震わせた。

「何を言ってるんだ......あり得ない。どうせまた蒼空の嘘だろ?あんな狡猾な女が、死ぬなんて......」

アシスタントの声は震えていた。

「本当です、松木社長。先ほど、救助隊が海から彼女の遺体を引き上げました。それと......

それと、娘さんの骨壷も一緒に......」

誰もが思っていた。

あの瑛司が蒼空のことで動揺するはずがないと。

だが、彼の顔色は一変し、目元が強く引き締まり、視線の先を鋭く睨みつけていた。

誰も声を発せず、誰も動けなかった。

目を合わせることすらためらった。

そんな中、瑠々だけが彼に駆け寄り、手を取って優しく囁く。

「瑛司......?」

だが瑛司は彼女を一瞥すらせず、その手を振り払って背を向けた。

瑠々の顔から、一瞬で血の気が引いた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
บทที่ 1 ปาร์ตี้สละโสด
“อึก...” ลอร่า ฮาร์ทลีย์ส่งเสียงครวญเบา ๆ ขณะที่รู้สึกถึงความเปียกชื้นที่คอ พร้อมลมหายใจหอบถี่ของชายคนหนึ่งซึ่งเป่ารดจั๊กจี้หูของเธอ‘นั่นมันใครกัน...?’ ลอร่าสงสัย เธอพยายามลืมตาขึ้นเพื่อมองว่าคนที่อยู่ข้าง ๆ เป็นใครแต่สายตาของเธอพร่ามัวจากความสับสนและมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย“อ๊ะ!” เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของลอร่า เมื่อเธอรู้สึกถึงบางสิ่งของเขาที่เริ่มรุกล้ำเข้ามาทางด้านล่าง“ไม่นะ... อย่า...” ลอร่าสะอื้นแผ่วเบา เสียงที่ชัดเจนในจิตใจที่ยังมึนเมาของเธอตะโกนว่าเรื่องนี้ไม่ควรจะเกิดขึ้นชายคนนั้นหยุดชะงัก เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เรียกร้องให้เขาสานต่อ“หยุดนะ...” ลอร่าผลักไปที่หน้าอกของเขา แต่เธอกลับอ่อนแรงจนเหลือเชื่อการปฏิเสธต่อต้านของเธอทำให้ชายคนนั้นจับข้อมือของเธอทั้งสองข้างตรึงไว้เหนือศีรษะ“ผมขอโทษ... ผมยั้งไว้ไม่ไหว” เสียงทุ้มแหบห้าวของชายคนนั้นฟังดูยั่วยวนอย่างน่าประหลาด ทำให้ลอร่ารู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง“อ่าห์...” ดวงตาของลอร่าเบิกกว้างเมื่อส่วนสำคัญของเธอถูกรุกรานดวงตาสีฟ้าสวยของเธอเอ่อล้นไปด้วยน้ำต
Read more
บทที่ 2 กับดัก
“แกกล้าดียังไงถึงยังมีหน้ากลับมาที่บ้านหลังนี้ หลังจากเกิดเรื่องแบบนั้น! แกมันไร้ยางอาย!” ไซม่อนก่นด่าคำด่าทอของไซม่อนทำให้เธอตัวแข็งทื่อ ทำไมเขาถึงมีท่าทีแบบนี้?เมื่อเห็นสีหน้าว่างเปล่าของลอร่า ฝ่ามือของไซม่อนก็เตรียมจะฟาดลงมาอีกครั้ง แต่ทันใดนั้น นอร่า น้องสาวต่างแม่ของลอร่าก็คว้าแขนพ่อไว้“พ่อคะ! จะทำอะไรน่ะ? ทำไมต้องตบพี่ลอร่าด้วย?!” นอร่าร้องออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลไซม่อนสะบัดแขนออก “อย่ามายุ่ง! พ่อต้องสั่งสอนพี่สาวไม่รักดีของแกเสียหน่อย!” กิลด้า ภรรยาคนที่สองของไซม่อนผู้เป็นแม่ของนอร่า ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายก็รีบวิ่งออกมาเมื่อเห็นเหตุการณ์ทีเกิดขึ้น เธอก็ช่วยลูกสาวรั้งสามีทันที “ที่รักคะ ใจเย็น ๆ! อย่าทำแบบนี้!” ขณะที่กิลด้าและนอร่าพยายามยื้อไซม่อน ลอร่าก็ตัวสั่นไม่หยุด ลางสังหรณ์อันน่ากลัวถาโถมเข้าใส่ ไซม่อนรู้เรื่องที่เธอทำลงไปเมื่อคืนแล้วใช่ไหม?“เงียบนะ! พวกแกไม่รู้หรอกว่าพ่อรู้สึกอับอายขายขี้หน้าแค่ไหน! ตระกูลไมเยอร์สขอยกเลิกงานแต่งงานก็เพราะความไร้ยางอายของลอร่า!” ไซม่อนตะโกนก้อง ทำให้ทุกคนตกตะลึงลอร่าเงยหน้าขึ้น “อะไรนะคะ...? ทำไม...?”ดวงตาของไซม่
Read more
บทที่ 3 ข่าวช็อกโลก
“พ่อของเธอทำแบบนั้นได้ยังไง!” เสียงตะโกนดังก้องออกมาจากห้องของบ้านขนาดใหญ่หลังหนึ่งชานเมืองลอร่านั่งอยู่บนโซฟาข้าง ๆ เอ็มม่า โรบินสัน เพื่อนสนิทของเธอ ลูกสาวของตระกูลโรบินสันลอร่าเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้เอ็มม่าฟัง ทำให้เอ็มม่าโกรธจัด“เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่านอร่าเป็นคนบังคับให้เธอไปที่นั่น แต่ดันกลายเป็นความผิดเธอทุกอย่าง! พ่อเธอนี่ลำเอียงชัด ๆ!” ลอร่านั่งกอดเข่าตัวเองเงียบ ๆ ไม่โต้ตอบความคิดเห็นของเอ็มม่า เธอรู้อยู่แล้วว่าพ่อของเธอรักนอร่ามากกว่า จากการใช้ชีวิตร่วมกันมาหลายปีก็จะมีบางเรื่องที่เป็นปกติในบ้านฮาร์ทลีย์เช่นถ้าลอร่าต้องการอะไรบางอย่าง นอร่าก็จะขอสิ่งนั้นบ้าง ซึ่งแน่นอนว่าไซม่อนก็จะบังคับลอร่าให้ยอมลงน้องและมอบของนั้นให้นอร่า แต่หากนอร่าทำผิด ลอร่ากลับเป็นคนถูกลงโทษเหตุเพราะเธอไม่ดูแลและไม่เอาใจใส่น้องสาวทุกสิ่งที่ลอร่ามี นอร่าจะต้องมี แต่ทุกสิ่งที่นอร่ามี... ลอร่าถูกห้ามไม่ให้ครอบครอง มีเพียงสิ่งของที่นอร่าไม่ต้องการเท่านั้นถึงจะตกมาถึงมือลอร่าได้ด้วยสาเหตุเหล่านี้ทำให้ลอร่าและนอร่ามีรูปลักษณ์และบุคลิกที่แตกต่างกันมาก ลอร่าดูเรียบง่ายและเงียบขรึม ในขณะท
Read more
บทที่ 4 ผู้ชายคนนั้น
ขณะที่คำถามทั้งหมดนั้นวิ่งวนอยู่ในความคิดของลอร่า เธอก็ได้ยินเอ็มม่าสบถด้วยอารมณ์ที่รุนแรง“นางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั่น! ฉันพนันได้เลยว่านอร่าต้องตามตื้อโนอาห์มาตลอด! นี่แปลว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับลอร่าจะต้องเกี่ยวกับหล่อนแน่ ๆ!” หญิงสาวยังไม่ลืมที่จะเสริมว่า “โนอาห์ก็ด้วย! เขาจะไม่รู้เลยเหรอว่าประกาศมาแบบนี้แล้วจะลอร่าจะเป็นยังไง? นี่เขาไม่สนใจความรู้สึกของลอร่าเลยรึไง?! ถ้าเจอคนน่ารังเกียจสองคนนั้นเมื่อไหร่ ฉันจะฉีกพวกเขาเป็นชิ้น ๆ แน่!” เสียงของเอ็มม่าที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้อลันขมวดคิ้ว “อย่าเสียงดังสิ ยัยโง่! แล้วลดเสียงทีวีลงหน่อย! เดี๋ยวลอร่าได้ยิน...” ทันใดนั้นคำพูดของชายหนุ่มก็หยุดลง เมื่อสายตาของเขาหันไปเห็นลอร่าที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่บนบันได“ล…ลอร่า!” เสียงตะโกนของอลันทำให้เอ็มม่ารีบปิดโทรทัศน์ทันที สองพี่น้องนั่งตัวแข็งทื่ออยู่กับที่จนกระทั่งลอร่าเดินเข้ามาใกล้เอ็มม่าและอลันรีบลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปหาลอร่า“ลอร่า อย่าไปสนใจคนเลวสองคนนั้นเลยนะ? พวกเขาไม่คู่ควรให้เธอใส่ใจหรอก!” “ใช่แล้ว! ไม่คู่ควรสักนิด!” สองพี่น้องพยายามปลอบลอร่าอย่างเต็มที่ พวกเขากังวลว่าเธ
Read more
บทที่ 5 ขโมย
เมื่อตั้งสติได้ว่าเธอกำลังทำให้ธีโองุนงง ลอร่าก็ฝืนยิ้มออกมา“ค…ค่ะ ฉันไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ... ฉันแค่ประหม่านิดหน่อย” ลอร่านั่งลงบนเก้าอี้ที่ธีโอผายมือให้มือของลอร่าประสานกันพลางบิดไปมาอย่างประหม่า เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอ จนกระทั่งสายตาของเธอที่กวาดมองไปทั่วโต๊ะ พบวัตถุที่ดูคุ้นตา ลอร่าหรี่ตามองสร้อยคอที่อยู่ใกล้มือของแอชเชอร์ หลังจากเห็นชัดเจนแล้ว ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง‘สร้อยคอนั่น...’ ลอร่าหรี่ตาลง มุ่งความสนใจไปยังวัตถุคุ้นตาที่แอชเชอร์กำลังถืออยู่ลอร่าทำสร้อยคอหาย เธอเพิ่งรู้สึกตัวเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนตอนที่อาบน้ำ เธอค้นหาไปทั่วแต่ก็ยังหาไม่เจอ จนเมื่อเห็นสร้อยคอในมือของแอชเชอร์ ลอร่ารู้สึกอยากถามเพื่อยืนยันว่ามันเป็นของเธอจริง ๆลอร่านั้นไม่รู้ว่าสร้อยคอที่เธอตามหามาหลายสัปดาห์ได้หลุดออกจากคอในตอนที่เธอรีบร้อนออกจากโรงแรมและถูกแอชเชอร์เก็บได้แม้ว่าจะเป็นเพียงวัตถุที่ไม่มีชีวิต แต่หากไม่มีสร้อยคอนั้น ลอร่าก็รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งขาดหายไปเพราะสร้อยคอเส้นนั้นเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยให้ลอร่ารำลึกถึงมารดาผู้ล่วงลับแอชเชอร์สังเกตเห็นความกระสับกระส่า
Read more
บทที่ 6 หญิงสาวตัวปัญหา
ลอร่าตัวสั่นเทิ้มน้ำตาไหลอาบแก้มทันที ไม่ใช่แค่เพราะความเจ็บปวดที่ข้อมือ แต่คำพูดของแอชเชอร์นั้นทำร้ายจิตใจอย่างเหลือเชื่อขโมยเหรอ? ลอร่าจะขโมยสิ่งที่เป็นของเธอเองได้ยังไง?“คุณตั้งใจมาทำงานที่นี่เพื่อขโมยของงั้นเหรอ?!” แอชเชอร์จ้องลอร่าเขม็ง “ผมจะแจ้งตำรวจ!” เขาพูดจริงจัง พร้อมกับลากลอร่าไปทางประตูลอร่าทำได้เพียงส่ายหน้า สะอื้นไม่หยุด “ไม่! ปล่อยฉันนะ!” ลอร่ากรีดร้อง “ฉันไม่ได้ขโมยอะไรเลย!” การระเบิดอารมณ์ของลอร่าทำให้แอชเชอร์หยุด “ไม่ได้ขโมยงั้นเหรอ?” เขาพูดซ้ำ คิ้วขมวดเข้าหากันขณะที่เขายังคงถามต่อ “ถ้าคุณไม่ได้ขโมย งั้นสร้อยเส้นนี้เป็นของคุณเหรอ?”คำถามของแอชเชอร์ทำให้ลอร่าเงียบไป เธอควรบอกความจริงกับเขาไหม?“ฉัน...!” ขณะที่ลอร่ากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง อาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงก็โจมตีเธออย่างกะทันหัน“อึก...” แอชเชอร์ดูประหลาดใจ “ลอร่า?”แต่ลอร่าไม่สามารถขานตอบแอชเชอร์ได้ ภาพที่พร่ามัวด้วยน้ำตาของเธอยิ่งมืดลงไปอีก ศีรษะของเธอเจ็บปวดเหมือนถูกเข็มพันเล่มทิ่มแทง ในที่สุดสติของเธอก็ดับวูบลงและร่างกายก็อ่อนปวกเปียกจนล้มลงกับพื้น“ลอร่า!” แอชเชอร์รีบรับร่างของลอร่าทันที
Read more
บทที่ 7 ขีดจำกัดของคำลวง
ความเงียบเข้าปกคลุม ไม่มีใครพูดอะไรลอร่าเงยหน้าขึ้นและเห็นสีหน้าแอชเชอร์สับสน“ถูกข่มขืน?”ลอร่าไม่ได้โกหก เธอไร้ทางสู้จริง ๆ ตอนที่แอชเชอร์ทำร้ายเธอ เพียงแต่เขาจำเธอไม่ได้... หรืออาจจะแค่ไม่สนใจลอร่าเริ่มอธิบายด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มว่า “ค่ะ... ฉันถูกข่มขืน... และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ฉันถูกไล่ออกจากบ้านโดยไม่มีทรัพย์สินใด ๆ ติดตัวมาเลย” เธอคุกเข่าต่อหน้าแอชเชอร์ “ฉันอาศัยอยู่กับเพื่อน แต่ก็คงอยู่แบบนี้ได้ไม่นาน นั่นคือเหตุผลที่ฉันพยายามจะขโมยสร้อยคอนั้น เพื่อหาเงินให้ได้เร็วขึ้น!” ลอร่าไม่ได้โกหกทั้งหมดแต่ก็ไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดเช่นกัน เธอถูกแอชเชอร์ทำร้ายจริง ๆ และถูกไซม่อนไล่ออกจากบ้านด้วย แต่เหตุผลที่เธอขโมยเป็นเรื่องโกหกคำโตแอชเชอร์มองร่างของลอร่าที่สั่นเทาขณะที่เธอคุกเข่าต่อหน้าเขา ดวงตาสีดำเข้มของเขาศึกษาทุกการเคลื่อนไหวของลอร่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งความหมายในแววตาของเธอเมื่อเธอมองมาที่เขาก่อนหน้านี้ทันใดนั้น ลอร่าเงยหน้าขึ้น “ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าไล่ฉันออกเลยนะคะ...” เธอวิงวอน “ให้โอกาสฉันอีกครั้ง...” ดวงตาสีฟ้าของลอร่าทำให้บางสิ่งบางอย่างในตัวแอชเชอร์ปั่นป่วน โดยเฉพ
Read more
บทที่ 8 เผชิญหน้ากับอดีต
ขณะที่คนทั้งสามจ้องมองกันด้วยความตกใจ แอชเชอร์ก็ขมวดคิ้วด้วยความสับสน “พวกคุณรู้จักกันเหรอ?”คำถามของแอชเชอร์ทำให้ทุกคนเปลี่ยนจุดสนใจลอร่าดูเก้อเขินเล็กน้อย “อ่า... ใช่ค่ะ ฉัน…”ก่อนที่ลอร่าจะพูดจบ นอร่าก็พูดแทรกขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “เราเป็นคนเคยรู้จักกันค่ะ” เธอหันไปมองลอร่าและส่งสายตาแฝงความหมาย “ลอร่าเป็นอดีตพนักงานของบริษัทครอบครัวฉันค่ะ”คำกล่าวของนอร่าทำให้ลอร่าและโนอาห์ขมวดคิ้ว คนเคยรู้จักงั้นเหรอ? พวกเธอเป็นพี่น้องกันนะ!โนอาห์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นมองนอร่าด้วยสีหน้าลำบากใจ “นอร่า เธอ…”“โนอาห์...” นอร่าเรียกด้วยเสียงต่ำ สายตาของเธอดูเหมือนจะเน้นย้ำบางสิ่งขณะที่พูดด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงโนอาห์เท่านั้นที่ได้ยิน “อย่าทำให้เรื่องยุ่งยากเลย”คำพูดของนอร่าทำให้โนอาห์เงียบไป เขาเข้าใจว่านอร่ากำลังเตือนว่าสถานการณ์ของลอร่าตอนนี้ก็ยุ่งยากพอแล้ว ไซม่อนตัดขาดเธอไปแล้ว ดังนั้นไม่ควรมีใครพูดถึงภูมิหลังของลอร่าในฐานะลอร่า ฮาร์ทลีย์อีก!ขณะที่ลอร่าทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นความสนิทสนมระหว่างนอร่ากับโนอาห์แอชเชอร์ดูสงสัยแต่ตัดสินใจว่าจะไม่สนใจ เขาไม่อยากใส่ใจเรื
Read more
บทที่ 9 กระจายความลับอันน่าอายของครอบครัว
“แล้วทำไมคู่หมั้นของนายถึงบอกว่าลอร่าเป็นแค่คนรู้จักล่ะ?” แอชเชอร์หัวเราะหยัน “เหลือเชื่อจริง ๆ นอกจากจะไม่มีมารยาทแล้วยังเป็นคนขี้โกหกอีก พี่สาวฉันคิดอะไรอยู่ถึงอยากให้นายแต่งงานกับผู้หญิงจากตระกูลฮาร์ทลีย์? โกหกเก่งทั้งคู่เลย”โนอาห์ไม่สามารถตอบคำถามของน้าตนได้ แม้จะผิดหวังในตัวลอร่าแต่โนอาห์ก็ไม่ต้องการเปิดเผยเรื่องฉาวโฉ่ของลอร่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออดีตคู่หมั้นของเขาถูกไล่ออกจากตระกูลฮาร์ทลีย์แล้ว“เรื่องมันยาวครับ” โนอาห์ตอบแอชเชอร์ไม่อยากกดดันโนอาห์ที่ดูเหมือนจะสับสนเล็กน้อย อีกอย่างปัญหาครอบครัวของเลขาก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องกังวลส่วนอีกด้านหนึ่ง ลอร่าเพิ่งรู้ความจริงที่ว่าแอชเชอร์เป็นน้าของโนอาห์ และเธอก็กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดทั้งหมดนี้เป็นแค่เรื่องบังเอิญที่เธอมาลงเอยด้วยการนอนกับน้าชายของอดีตคู่หมั้นงั้นเหรอ? หรือโนอาห์จงใจวางแผนให้ลอร่าพลาด เพื่อที่เขาจะได้ยกเลิกการหมั้นระหว่างเขากับเธอ?“ลอร่า... พี่ไม่เป็นไรนะ?” นอร่าเขย่าแขนของลอร่าเบา ๆลอร่าหลุดจากภวังค์ “อืม เข้าไปข้างในกันเถอะ พวกเขาคงกำลังรอเราอยู่”ลอร่าพูดถูก แอชเชอร์ดูหงุดหงิดอย่างมากที่ต้องรอให้ผู้
Read more
บทที่ 10 ผู้หญิงคนนั้น
“ประมาณสามสัปดาห์ก่อนค่ะ ฉันจำวันที่แน่นอนไม่ได้” คำพูดของนอร่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้นรบกวนจิตใจแอชเชอร์ ทำให้เขาไม่สามารถจดจ่อกับกองเอกสารบนโต๊ะทำงานได้ลอร่าอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งในห้องพักที่โรงแรมสตาร์เมื่อประมาณสามสัปดาห์ที่แล้ว ทว่าผู้หญิงคนนั้นบอกกับเขาว่าเธอถูกข่มขืนโดยชายแปลกหน้าและถูกไล่ออกจากบ้าน‘ฉันคือผู้ชายที่เธอพูดถึงงั้นเหรอ?’แถมลอร่ายังถูกจับได้ว่าพยายามขโมยสร้อยคอของเขาอีก ตอนที่ลอร่าเห็นสร้อยคอครั้งแรก แอชเชอร์ถามเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะเธอดูตกตะลึงมากสร้อยคอเส้นนั้นมีค่าจริง ๆ แต่ก็มีสิ่งของล้ำค่าอื่น ๆ ในห้องทำงานของเขาอีกทำไมลอร่าถึงมุ่งเป้าไปที่สร้อยคอเส้นนั้น? เธอไม่สามารถขายมันได้แน่นอนถ้าหากไม่มีเอกสารรับรองซึ่งขัดแย้งกับเหตุผลที่ลอร่ากล่าวอ้างในการขโมยเรื่องที่ว่าต้องการเงินแอชเชอร์นึกถึงตอนที่ลอร่าเป็นลมอีกครั้ง มือที่กำสร้อยคอไว้ยังคงเกร็งแน่นแม้ขณะที่หมดสติ ราวกับว่าลอร่าไม่ยอมปล่อยสิ่งที่ควรจะเป็นของเธอไปก๊อก! ก๊อก!“เข้ามา!” ขณะที่แอชเชอร์กำลังครุ่นคิดถึงผู้หญิงคนนั้น ธีโอก็มาถึงพร้อมข้อมูลใหม่ ผู้ช่วยส่วนตัวของแอชเชอร์นั่งลงบนเก้าอี้หล
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status