بيت / โรแมนติก / รักจำฝังใจ / ตอนที่ 20 คนละทาง

مشاركة

ตอนที่ 20 คนละทาง

last update تاريخ النشر: 2026-08-15 08:07:19

แผลบนหัวยังไม่หายดี ยังคงหลงเหลือบาดแผลและความเจ็บปวดรวดร้าวเหมือนภายในใจ เรื่องวันนั้นภาคิณรู้ว่าต
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • รักจำฝังใจ   ตอนพิเศษ : ผลิตภาคิณน้อย NC

    เสียงจูบดูดดื่มแลกน้ำลายดังก้องไปทั่วทั้งห้องนอนกว้าง ของขวัญเอียงคอให้สามีซุกไซ้ได้อย่างเต็มที่หลังผละริมฝีปากออก สองมือกอดคอลูบ บ้างก็ลูบไล้แผ่นหลังที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เพื่อระบายอารมณ์พลุ่งพล่านในกาย“หอมจัง ดมแล้วชื่นใจ” ภาคิณสูดดมกลิ่นกายของภรรยาเข้าเต็มปอด“ทำหน้าโรคจิต” ของขวัญใช้นิ้วจิ้มแก้มชายหนุ่ม เมื่อเข้าผละใบหน้าออกมาส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยมาให้ มือข้างหนึ่งก็ใช้คลึงเต้าอวบ“ก็มีแค่ขวัญแหละ ที่ทำให้คิณเป็นงี้ได้”“อื้อ…อย่าดูดแรงขนาดนั้น น้ำนมขวัญยังมีอยู่นะ” ของขวัญรีบบอกเพราะเขาก้มลงดูดยอดอกเธอแรงมาก ตอนนี้ถึงน้ำนมจะลดน้อยลงมากแต่ก็ยังพอมีอยู่ในตอนที่ภาพฟ้ายังเล็กกว่านี้ เคยมีครั้งหนึ่งตอนที่มีอะไรกันแล้วภาคิณบีบเต้าอวบของเธอค่อนข้างแรง ส่งผลให้น้ำนมฉีดพุ่มเต็มใบหน้าเขา“อืม ก็ดีเหมือนกันไม่ได้กินนานแล้ว” แล้วเขาก็จัดการดูดมันแรงขึ้นกว่าเดิม ไม่ฟังเสียงห้ามของภรรยา“อ๊ะ อย่าทะลึ่งให้มาก” ของขวัญยกมือฟาดต้นแขนสามีไปหนึ่งที ที่เขาบอกไม่ได้กินนานเพราะเขาเคยกินมันจริง ๆ เขาบอกเห็นลูกกินแล้วดูน่าอร่อยเลยขอลอง ตอนนั้นเธอก็ดันบ้างจี้ให้เขาลองดูดกินจริง ๆภาคิณบอกจืด ๆ มัน ๆ

  • รักจำฝังใจ   ตอนพิเศษ : จะเป็นพ่อที่ดี

    หนึ่งปีหลังจากได้เป็นคุณพ่อเต็มตัว ชีวิตครอบครัวลงตัวทุกอย่าง ภาคิณตัดสินใจซื้อบ้านในหมู่บ้านเดียวกันกับบ้านคุณย่าและย้ายออกจากคอนโด เพราะอยากมีพื้นที่ให้ลูกวิ่งเล่นได้ ตอนนี้ภาพฟ้าอายุหนึ่งขวบกำลังเริ่มหัดเดิน“ปะป๊า ๆ” เสียงอ้อแอ้ของเด็กน้อยวัยหัดเดินกำลังเรียกผู้เป็นพ่อให้ดูปลาคาร์ปในบ่อตอนนี้ภาพฟ้าเริ่มพูดคำง่าย ๆ ได้อย่าง ปาป๊า มาม้า หม่ำ ๆ ที่จริงของขวัญอยากสอนให้ลูกพูดว่าพ่อและแม่แทน แต่เหมือนมันจะออกเสียงยากไปสำหรับเด็กครั้งแรกที่ภาคิณได้ยินว่าลูกสาวตัวน้อยเรียกตัวเองว่าปาป๊า ตอนนั้นเขาร้องตะโกนดีใจลั่นบ้าน ทำเอาทั้งแม่บ้านและคนสวนแตกตื่นกันหมด“ปลา ไหนภาพฟ้าลองพูดตามซิครับ…ปลา” ภาคิณสอนลูกเรียกชื่อสัตว์ที่กำลังแหวกว่ายในบ่อน้ำสวนหลังบ้าน“ปา ปา” เสียงเล็กพูดมองปากผู้เป็นพ่อแล้วพูดตาม“ภาพฟ้าชอบปลาไหมครับ เอ้ย! มันจับไม่ได้นะลูก” ภาคิณรีบคว้าตัวลูกน้อยแล้วกอดไว้ เมื่อมือเล็กกำลังจะจุ่มลงไปในน้ำพยายามจะคว้าเอาปลาในบ่อ เด็กน้อยขัดขืนฟึดฟัดจะออกจากอ้อมกอดคนเป็นพ่อ“ลงไปไม่ได้ครับลูก” ภาคิณกอดลูกสาวไว้เต็มที่ พยายามพาเด็กน้อยถอยออกจากบ่อเด็กน้อยเริ่มเบ้หน้า ไม่นานเสียงกรีดร้องก

  • รักจำฝังใจ   ตอนที่ 48 ครอบครัวของเรา

    ภายในห้องพักโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง มีหญิงสาวกำลังนอนหลับด้วยใบหน้าซีดเซียว หลังเพิ่งผ่านความเจ็บปวดที่แสนสุขไปได้ไม่นานภาคิณนั่งมองใบหน้าของภรรยาด้วยความภูมิใจ ภรรยาของเขาเก่งมากที่สามารถคลอดลูกสาวด้วยวิธีธรรมชาติได้“ลูกสาวมาแล้วค่ะ” พยาบาลสาววัยกลางคน เข็นรถตู้นอนที่มีเด็กตัวเล็กถูกห่อผ้าไว้เข้ามาในห้อง เพื่อส่งให้พ่อและแม่ของเด็ก“คุณพ่อชื่อภาคิณ ลูกสาวชื่อเด็กหญิงภาพฟ้า พัฒนติโชกุลนะคะ ถูกต้องไหมคะ” พยาบาลวัยดึกทบทวนข้อมูล“ครับ ถูกต้องครับ”“อีกหนึ่งชั่วโมงต้องปลุกคุณแม่ตื่นมาให้นม เดี๋ยวจะมีพยาบาลเข้ามาสอนอาบน้ำให้ด้วยนะคะ”“ครับ ขอบคุณครับ”“ตอนนี้คุณพ่ออุ้มน้องได้นะคะ ลองอุ้มไหม” พยาบาลยิ้มเอ็นดูคุณพ่อมือใหม่กับท่าทีที่ดูตื่นเต้นมือไม้สั่น“ครับ อยากอุ้มครับ” ภาคิณพยักหน้ารัว ๆ ด้วยความตื่นเต้น จ้องมองของขวัญตัวน้อยที่นอนหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขจากนั้นพยาบาลก็อุ้มตัวหนูน้อยเข้าสู่อ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ ดวงตาของชายหนุ่มเห่อร้อนขึ้น รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก ก่อนหน้านี้ในห้องคลอดเขาก้ร้องไห้ไปแล้วรอบหนึ่ง รอบนี้เป็นรอบที่สองแล้ว เพียงแค่มองใบหน้าเล็ก ๆ ความรู้สึกสุขก็เอ่อล้น

  • รักจำฝังใจ   ตอนที่ 47 ก็มันอยาก

    “พอแล้วคิณ เรายังไม่รู้เพศลูกเลยนะ” หญิงสาวรีบหยิบเสื้อเด็กผู้หญิงออกจากมือของชายหนุ่ม นำกลับไปแขวนไว้ที่เดิม“ไม่เป็นไร ซื้อไว้ก่อนไง มันน่ารักมากเลยอะดูดิ” ภาคิณไม่ฟังคำห้าม เขายังคงหยิบชุดเจ้าหญิงสีชมพูขึ้นมาดูด้วยรอยยิ้ม“ของจะเต็มห้องอยู่แล้วพอก่อนเถอะ อีกเดือนเดียวก็จะรู้เพศลูกแล้วไว้ค่อยมาซื้อก็ได้”ตอนนี้ของขวัญตั้งท้องได้สี่เดือน เดือนหน้าก็จะสามารถรับรู้เพศของเด็กในท้องได้ แต่ภาคิณชักจะเห่อลูกเกินไป ที่คอนโดตอนนี้เต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ของเด็กทารถทั้งชายหญิง กลัวว่าซื้อไปแล้วจะเสียงเงินเปล่าจึงต้องรีบเบรกเขาไว้ก่อน“ก็ซื้อไว้ก่อนไง ถ้าอันไหนไม่ได้ใช้ก็เก็บเอาไว้ให้ลูกคนที่สอง” ภาคิณยังคงไม่ยอม สุดท้ายเธอจึงต้องปล่อยให้เขาช็อปปิ้งของเด็กอย่างมีความสุข“แหม…ยิ้มหวานเชียวนะ” ของขวัญเอ่ยแซว เมื่อเห็นว่าภาคิณยิ้มกว้างแค่ไหนที่ได้หอบข้าวของเครื่องใช้ของลูกพะรุงพะรังเต็มมือ“ก็คนมันมีความสุข”“แวะกินข้าวก่อนนะ ขวัญอยากกินอาหารญี่ปุ่น” เธอบอกพร้อมกับจูงมือสามีเดินหาร้านอาหารที่อยากกินระหว่างทางได้เดินผ่านกลุ่มเด็กสาวในชุดนักศึกษา พวกหล่อนจ้องมองภาคิณตาเป็นมัน ขนาดว่ามีเมียเดินจ

  • รักจำฝังใจ   ตอนที่ 46 ข่าวดี

    หลังจากพักอยู่โฮมสเตย์สองสัปดาห์ ชายหนุ่มก็ได้ชวนภรรยากลับกรุงเทพฯเพราะงานที่สั่งลูกน้องไว้เกิดมีปัญหาความสัมพันธ์ของภาคิณและผู้เป็นมารดานั้นดีมาก แต่ความสัมพันธ์กับผู้เป็นบิดากลับย่ำแย่อยู่เหมือนเดิม อย่างเมื่อวานก็เพิ่งจะทะเลาะกันไปภาคิณรู้สึกโกรธการกระทำของผู้เป็นพ่อมากกว่าแม่ เหตุเพราะหลังจากที่ขับไล่แม่ออกจากบ้านในตอนนั้น ผ่านไปเพียงครึ่งเดือนพ่อก็ได้เปิดตัวผู้หญิงอีกคนพร้อมกับเปิดตัวลูกชายอีกคนที่ชื่อภาคีย์ภาคีย์อายุมากกว่าเขาถึงสามปี มันแสดงให้เห็นว่าตัวพ่อเองก็แอบมีสัมพันธ์กับผู้หญิงอื่น แล้วยังมีหน้าไปไล่แม่ออกจากบ้าน เป็นพ่อที่ทำตัวเหลวแหลกจริง ๆ“คิณ…ขวัญเวียนหัว” หญิงสาวหยุดอยู่กับที่ ใช้มือเกาะแขนชายหนุ่มไว้เพื่อพยุงตัวเมื่อมีอาการหน้ามืด คล้ายจะเป็นลม“ขวัญเป็นอะไร” ภาคิณรีบพยุงคนตัวเล็กข้างกายไว้ จู่ ๆ เธอก็หยุดเดินกะทันหัน ระหว่างกำลังเดินดูต้นไม้ เพื่อนำไปตกแต่งสวนของร้านเบเกอรี่ ตอนแรกชายหนุ่มจะให้คนมาจัดการแทน แต่ก็ต้องตามใจของขวัญ เพราะเธอบอกอยากออกมาเลือกด้วยตนเอง“ขวัญเหมือนจะหน้ามืดเลย” ของขวัญยกมือคลึงขมับตัวเอง“งั้นไปหาที่นั่งพักก่อนแล้วกัน” ภาคิณเอ่ยบอกแล

  • รักจำฝังใจ   ตอนที่ 45 คลายปมในใจ

    ชายหนุ่มขยี้ตาเสยผมก้าวลงจากเตียงด้วยความรีบร้อน เขารีบเดินไปเปิดประตู เพื่อไม่ให้คนข้างนอกเคาะนาน เพราะตอนนี้ของขวัญยังนอนหลับอยู่“มีอะไร” ภาคิณยืนพิงขอบประตูมองบุคคลที่มารบกวนด้วยความไม่พอใจ ยิ่งเมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ยิ่งหงุดหงิด ไอ้เด็กนี่มันจะมาเคาะห้องของขวัญทำไมกัน“ดีกันแล้วเหรอพี่” เด็กหนุ่มถามเพราะเห็นว่าภาคิณเป็นคนมาเปิดประตูแทนที่จะเป็นหญิงสาวเจ้าของห้อง“ส่องหาอะไรวะ ถอยออกไปเลยไป” ภาคิณผลักไหล่เด็กหนุ่ม ดันให้ออกห่างจากประตู เมื่อกี้มันส่องเข้าไปในห้อง ตอนนี้ของขวัญกำลังนอนหลับโดยใส่เพียงชุดนอนผ้าบางเท่านั้น ซึ่งไม่ควรมีใครได้เห็นมันนอกจากเขา“ตกลงมีธุระอะไร” ภาคิณถามย้ำ“ป้าณีบอกให้มาดูน่ะครับ ใกล้เที่ยงแล้วยังไม่เห็นไปกินข้าวกันเลย เมื่อกี้ผมไปเคาะห้องพี่แล้วแต่ไม่มีคนอยู่ไง เลยมาเคาะห้องพี่ขวัญ”“ของขวัญยังไม่ตื่น เดี๋ยวตื่นแล้วจะบอกให้”“พี่ขวัญไม่สบายหรือเปล่าครับ ทุกทีเห็นตื่นแต่เช้าอยู่นะ”“เปล่า! ขวัญสบายดี เลิกถามแล้วไปได้แล้วไป” ภาคิณยกมือเป็นเชิงไล่ แต่เด็กอยากรู้อยากเห็นยังไม่ยอมจบ“โห พี่ปั้นหุ่นนานปะ ผมก็อยากมีกล้ามแบบนี้เหมือนกันนะ เท่ดี”ไม่ว่าเปล่ายังส่งม

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status