MasukShare
Chapter 2 | อยากได้ต้องได้
Terakhir Diperbarui:
2025-12-18 13:05:41Chapter 2 | อยากได้ต้องได้
“กรี๊ด!” ปาลิตากรีดร้องดังลั่น ร่างกระเด็นพุ่งเข้าไปในพงหญ้าข้างทาง ไม่ทันที่เธอจะได้ลุกขึ้น ร่างบางเล็กก็ถูกกระชากอย่างแรง จนตัวปลิวตามแรงมือ ไม่มีความอ่อนโยนเลยแม้แต่แต่น้อย “กรี๊ด ปล่อยฉันนะ!” ชายชุดดำลากไปที่ข้างทาง แล้วตรึงร่างของเธอเอาไว้ “ช่วยด้วย! ช่วยฉันที!” กรีดร้องสุดเสียง ประตูรถหรูถูกเปิดออก เป็นร่างของเสี่ยชัชที่เดินลงมา เขามองนังเด็กอวดดีที่ทำให้เขาถูกลากออกจากคลับอย่างเจ็บใจ เด็กคนนี้ยั่วยวนเขาทำทุกอย่างให้เขาตายใจ เอาอกเอาใจทุกอย่าง พอเขาหลงใหล ต้องการที่จะมีอะไรด้วย กลับเล่นตัวซะได้ มันน่าตบให้คว่ำจริง ๆ “ในเมื่อกูจะเอามึงบนเตียงนิ่ม ๆ มึงไม่ชอบ มึงชอบให้กูเอาบนพื้นสกปรก กูจะจัดให้มึงเอง!” เสี่ยชัชพูดแล้วแสยะยิ้มออกมา หัวใจของปาลิตาเต้นระริกรัว หวาดกลัวจับขั้วหัวใจ “ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย” หญิงสาวกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ร่างถูกตรึงร่างด้วยผู้คนสารเลวพวกนั้น น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม เจ็บแค้นที่คนพวกนั้นกระทำกับเธอราวกับไม่ใช่คน ใครๆ ก็รู้ว่าการทำแบบนี้มันเป็นเรื่องผิดกฎหมาย เสี่ยชัชทำแบบนี้กับเธอได้เพราะเขาไม่เกรงกลัว เขาลอยตัวเหนือกฏหมายมานานมากแล้ว เขาเป็นคนมีอิทธิพล แม้แต่ตำรวจก็ยังต้องเกรงใจ “หนวกหูจริง ๆ” ตุบ! ปาลิตาถูกชกเจ็บจนตัวงอเหมือนกุ้ง ไร้เรี่ยวแรงที่จะสู้กับพวกสัตว์นรกพวกนี้แล้ว เธอหมดเเรงเจ็บปวดไปหมดทั้งกาย เสี่ยชัชถอดกางเกงออก ส่วนลูกน้องของเขาถลกกระโปรงปาลิตาขึ้น ดึงแพนตี้ลงมากองที่ปลายเท้า น้ำตาของเธอไหลอาบสองแก้มนวล รู้สึกหมดหวังกับชีวิต แต่ในขณะที่เธอกำลังหมดหวังกับทุกสิ่งทุกอย่าง เท้าใหญ่ของใครบางคน ก็ถีบเสี่ยชัชแรง ๆ ล้มไปกองกับพื้นทันที “ไอ้เหี้ยไหนถีบกูวะ?!” เสียงชัชตะโกนอย่างโมโห กวาดสายตามองหา “กูเอง ไอ้เสี่ยหื่นกาม” ชายร่างสูงกำยำยืนจังก้า จ้องมองอย่างเอาเรื่อง หมัดเท้าเข้าศอกพุ่งเข้าใส่กัน เสี่ยชัชมีลูกน้องมากก็ใช่ว่าจะเก่ง ผู้ชายที่มาช่วยปาลิตาเขาปราดเปรียวว่องไว สู้ยิบตา หลังจากตะลุมบอนกันได้ประมาณซักสิบนาที เสียงหวอรถตำรวจก็แว่วมาทำให้คนที่กำลังตะลุมบอนกันแยกย้ายกันทันที เสี่ยชัชกับลูกรีบหนีไปขึ้นรถ แต่ก่อนไปก็ไม่วายข่มขู่ เขาไม่จบแค่นี้ ปาลิตารู้ดี “เป็นไรมากไหม?” เขาเข้ามาประคองหญิงสาวให้ลุกขึ้น แต่เธอไม่ไหว เพราะโดนลูกน้องของเสี่ยชัชทำร้าย “ไม่ไหวค่ะ” ส่ายหน้าไปมา น้ำตาของธอไม่เหือดแห้งไปจากแก้มเลย มันไหลอาบแก้ม มองหน้าคนที่ช่วยทั้งน้ำตา “ไม่ต้องร้องนะ เดี๋ยวฉันพาเธอไปส่งโรงพยาบาลเอง” “ค่ะ” ปาลิตาพยักหน้า ตำรวจมาถึงก็รีบประสานงานกับรถพยาบาล เธอถูกนำส่งโรงพยาบาล โดยไม่รู้ชื่อของคนที่ช่วยเลย เธอไม่รู้เลยว่าเขาชื่ออะไร แต่สุดท้ายแล้วผู้ชายคนนั้น เขาก็ไปที่โรงพยาบาลกับเธอด้วย “คุณชื่ออะไรคะ” ปาลิตาเอ่ยถาม “แน่วแน่ครับ” ชื่อของเขาเท่ห์มาก ๆ เลย “ชื่อเท่ห์จังเลยค่ะ” เธอยิ้ม “แล้วคุณล่ะคะ ชื่ออะไร?” “ชื่อปาลิตาค่ะ” “คุณก็ชื่อเพราะมาก” เขายิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่แสนอบอุ่น เอาจริง ๆ ปาลิตาชอบรอยยิ้มของเขามากเลย มันทำให้เธอรู้สึกดีมาก ๆ มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเธอมันรู้สึกดี ที่ได้มองรอยยิ้มของเขา หลังจากที่หมอตรวจร่างกายเสร็จเรียบร้อย หมอก็ให้นอนโรงพยาบาลหนึ่งคืนเพื่อดูอาการ แต่อาการของเธอมันทุเลาแล้ว ก็เลยขอหมอกลับบ้าน เธอขอใบรับรองแพทย์เพื่อไปแจ้งความ โดนขนาดนี้เธอก็ต้องแจ้งความเอาเรื่องคนพวกนั้นให้ถึงที่สุด ถึงแม้คนพวกนั้นจะเป็นคนใหญ่คนโต แต่กฎหมายก็คือกฏหมาย ในเมื่อคนพวกนั้นทำผิด ก็สมควรที่จะได้รับบทลงโทษ “ผมขออนุญาตไปส่งคุณที่บ้านนะครับ” “ได้สิคะ” ปาลิตาพยักหน้ามองหน้าเขาแล้วยิ้ม ถึงแม้ว่าจะเจอเรื่องร้ายๆแต่ทำไมวันนี้เธอถึงรู้สึกดีจัง เขาขับรถไปส่งเธอที่ห้องเช่า ส่วนรถมอเตอร์ไซต์ของเธอตำรวจอาสาเป็นคนเอาไปส่งที่บ้านพักให้ พอไปถึงบ้านเช่า พอไปถึงบ้านเขาปาลิตาก็รีบหาน้ำหาท่าให้เขาดื่ม “ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ที่ช่วยฉัน” “ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี” “แต่ยังไงก็ขอบคุณอยู่ดีค่ะ” เธอยิ้มให้เขา แล้วนั่งคุยกันหลายเรื่องก่อนที่เขาจะขอตัวกลับ เธอมองตามแผ่นหลังกว้าง เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกดีมาก ๆ ที่ชีวิตมีเหตุการณ์ร้าย ๆ และดี ๆ เกิดขึ้นมา ปาลิตาเดินไปเขียนไดอารี่ที่โต๊ะ บรรยายถึงผู้ชายที่เพิ่งช่วยเหลือ ถึงแม้ว่าจะเพิ่งเจอกัน แต่เธอกลับรู้สึกดีกับเขา เขาเหมือนอัศวินขี่ม้าขาวเลย มาช่วยเหลือคนที่กำลังลำบาก ยามต้องการพอดี ผ่านไปอีกหนึ่งปาลิตาไม่ได้ไปทำงานครบอาทิตย์พอดีเงินที่มีก็ร่อยหรอ แต่ก็พยายามรักษาตัวเองให้หายในเร็ววัน จะกินหรือต้องการอะไรส่วนมากเธอจะสั่งผ่านแกร๊ป ส่วนเรื่องการแจ้งความเรื่องก็หายเงียบ คนมีเงินมีอำนาจ สามารถที่จะทำให้ทุกอย่างมันเงียบลงได้ ปาลิตาไม่ได้เจอผู้ชายที่ช่วยเหลือเธออีกเลย เขาเงียบหายไป ส่วนเธอไม่ได้ออกไปไหน เก็บตัวเงียบรอให้ตัวเองพร้อมถึงจะไปทำงาน เสียงโทรศัพท์มันแผดเสียงร้อง ปาลิตาจึงหยิบมันขึ้นมา แล้วกดรับ “ค่ะ พี่เวนา” (“เป็นไงบ้าง?” พี่เพิ่งทราบข่าว เรื่องที่ลิตาโดนดักทำร้าย”) “อ้อ ดีขึ้นแล้วค่ะพี่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ลิตาจะไปทำงานนะคะ” (“จ้ะ แต่พรุ่งนี้ พี่ไม่ได้อยู่นะ ไปต่างประเทศสองเดือนเลย แต่พี่ให้พ่อพี่ช่วยหาคนมาดูแลคลับให้แทนแล้ว ทำงานกันปกติ ทุกอย่างเหมือนเดิม”) “ค่ะ” ปาลิตากดวางสายแล้วเดินไปเปิดตู้เย็น เฮ้อ ของในตู้เย็นก็หมด เหลือน้ำอีกสองสามขวด พรุ่งนี้คงต้องเร่งไปหาเงินแล้ว ถ้าไม่รีบทำ อดตายแน่นอน
Bab terbaru
รักฉันฝันสลาย Chapter 22 | จบ
Chapter 22 | จบ “กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา อัพยากะตา ธัมมา ฯ สุขายะ เวทะนายะ สัมปะยุตตา ธัมมา ทุกขายะ เวทะนายะ สัมปะยุตตา ธัมมา อะทุกขะมะสุขายะ เวทะนายะ สัมปะยุตตา ธัมมา ฯ….” เสียงสวดอภิธรรมดังก้องศาลา วันนี้ก็เป็นอีกวันที่แน่วแน่นั่งพิงเสาอย่างหมดอาลัยตายอยาก จ้องมองภาพปาลิตาที่ตั้งอยู่หน้าโลงศพ มันเป็นภาพที่เขาถ่ายให้เธอตอนไปเที่ยวภูเก็ต เขาจำได้ดีว่าปาลิตามีความสุขมาก เธอยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มที่แสนน่ารัก เธอเหมือนดอกไม้ขาวที่แสนบริสุทธิ์ แต่ถูกคนสารเลวอย่างเขาเหยียบย่ำให้พังทลายคิดได้ก็สายไป ในวันที่เธอไม่อยู่แล้ว งานศพถูกจัดสามวัน พอได้วันที่เหมาะสมโลงศพของหญิงสาวผู้อาภัพก็ถูกเคลื่อนไปที่เมรุ แน่วแน่มือสั่นระริก วางดอกไม้จันทน์ น้ำตาเม็ดใสล่วงผล็อย แน่วแน่มองปล่องควันเมรุแล้วร้องไห้ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีน้ำตามากมายขนาดนี้มาไหลริน เธอจากไปแล้ว แต่จะเหลือเป็นความทรงจำให้คิดถึง“ทำใจเถอะนะแน่วแน่” ละอองดาวกอดเขาเอาไว้ แต่เขาไม่ได้กอดตอบเอาแต่ร้องไห้ ในหัวโทษตัวเองอยู่พันล้านครั้ง ที่ลิตาเป็นแบบนี้ก็เพราะเขา เขามองไม่เห็นทางออก ไม่เห็นแสงสว่างของเรื่องนี้เลย มันก็คงเหม
รักฉันฝันสลาย Chapter 21 | จากลา
Chapter 21 | จากลาน้ำตาของแน่วแน่ไหลรินอย่างเจ็บช้ำในหัวใจ เขาเอาแต่โทษตัวเองว่าทุกอย่างเป็นเพราะเขา เขาที่ทิ้งเธอกับลูก หัวใจเจ็บปวดแทบแดดิ้น หัวใจพังทลายไม่เหลือชิ้นดี“ลิตา ฮือ ๆ” เขาคร่ำครวญอยู่ในห้องอย่างทรมาน ผ้าห่มที่นอนถูกจัดเอาไว้อย่างเรียบร้อย ปาลิตาเป็นคนรักสะอาด ของในห้องเธอสวยงาม สะอาดสะอ้านมากผ้าห่มลายการ์ตูนที่เธอชอบห่ม หมอนสีชมพูที่เธอชอบหนุนก็วางอย่างเรียบร้อย ขณะที่เธอจะจากไป ห้องที่เธอนอนก็ยังสวยสะอาดตา“พี่มันโคตรชั่วที่มองไม่เห็นความรักของเธอ พี่มันเห็นแก่ตัวที่ทิ้งเธอ”ค่ำคืนอันแสนปวดร้าว แน่วแน่กลับไม่เคยลืมมัน เขายังจำเรื่องราววันเก่าๆได้อย่างชัดเจน วันที่เขาผลักเธอออกไปจากชีวิต วันที่เขาไม่เห็นคุณค่าของเธอเขาใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงอีกคน ปล่อยให้ปาลิตารอคอย ตัดเยื่อใยทั้งที่ใจโคตรจะทรมาน เขาอยากเริ่มใหม่กับละอองดาว คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับปาลิตามันจบลงได้ แต่หากว่า มันไม่ได้จบแต่มันสร้างรอยแผลเหวอะหวะในหัวใจให้กับเธอปาลิตาต้องเจอความเจ็บปวดมากมาย ทำไมเขาถึงใจร้าย ไม่สนใจในสิ่งที่เธอพยายามบอก ทำไมต้องปล่อยให้เธอต้องเจอความลำบากคนเดียว แต่ตัวเองหน้า
รักฉันฝันสลาย Chapter 20 | ยอมแพ้
Chapter 20 | ยอมแพ้ร่างบางเล็กถูกนำลงมาจากด้านบน แน่วแน่พยายามปั๊มหัวใจ เพื่อยื้อชีวิตสุดกำลัง แต่คนที่แขวนคอไปเกือบชั่วโมงแล้วก็ยากที่จะกลับมา“กลับมาลิตา พี่ขอโทษ ฮือ ๆ กลับมาสิ” ร่างเล็กนอนเหยียดตรงลำคอมีจ้ำม่วงเพราะรอยรัดของเชือก ทุกครั้งที่เขาพยายามปั๊มหัวใจ ร่างบอบบางก็ไหวตามจังหวะ แน่วแน่ใช้มือปาดน้ำตาอยู่หลายครั้งพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ปาลิตากลับมา“….”“ลิตา ฮึก” มือหนาปั๊มหัวใจเป็นจังหวะ เขาใช้เวลาเกือบสิบนาที หมอพยาบาลที่เขาโทรตามก็เข้ามา หมอรับช่วงปั๊มหัวใจต่อ แน่วแน่ปล่อยน้ำตาลูกผู้ชายหลั่งไหลออกมาสุดกลั้น มองภาพการช่วยชีวิตปาลิตาอย่างเจ็บปวดหัวใจภาพรอยยิ้มเสียงหัวเราะ ทุกอย่างที่เป็นปาลิตาวิ่งเข้ามาในหัว เขาทิ้งเธอเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้หญิงอีกคน ปล่อยให้เธอกับลูกต้องทุกข์ทรมานเพราะการกระทำของเขาเอง “กลับมาหาพี่สิลิตา พี่ขอโทษ ฮือ ๆ กลับมาเถอะ” “…” ปาลิตายังคงนิ่ง หลายนาทีที่หมอพยายามช่วยแต่ก็ยังไร้วี่แวว“ลิตา…”ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาเต็มอก จนตั้งแทบรับไม่ไหว พอหูตาสว่างกับสิ่งที่ปาลิตาพยายามบอก แน่วแน่ก็แทบแดดิ้น กับความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา เขาก็เพิ่งจะร
รักฉันฝันสลาย Chapter 19 | ไม่มีหวังที่จะสู้ต่อ
Chapter 19 | ไม่มีหวังที่จะสู้ต่อปาลิตานั่งเขียนไดอารี่ เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น บรรยายความเจ็บปวดทั้งหมดผ่านตัวหนังสือ ชีวิตที่ผ่านมาของเธอไม่มีความสุขเลย คนที่เป็นความสุขทุกอย่าง เป็นแน่วแน่ เขาเป็นโลกทั้งใบ แต่เขาเลือกที่จะทิ้งเธอเขาเลือกทิ้งเธอ เพื่อไปรักผู้หญิงอีกคน เธอผิดอะไรนักหนา ถึงได้ทิ้งเธอ ตลอดระยะเวลาที่เคยอยู่ด้วยกัน เขาไม่เคยรักเธอบ้างเลยเหรอ ทำไมหัวใจของเธอ ถึงได้เอาแต่รักเขา จนลืมนึกถึงตัวเอง ลืมแม้กระทั่งต้องรักตัวเองก่อนจะรักคนอื่นทำไมหัวใจไม่รักดี ทำไมถึงได้รักแต่คนอื่น ทำไมไม่รักตัวเองบ้างเลย เธอไม่เหลือพื้นที่หัวใจเอาไว้รักตัวเอง เพราะเอาแต่รักผู้ชายที่ชื่อแน่วแน่ไปแล้วเชือกสีขาวถูกมัดเอาไว้กับเหล็กโคมไฟกลางห้อง ปาลิตาอยู่ที่ชุดสีขาวสะอาดตา ใบหน้าสวยเศร้าหมองแต่แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกยินดี ปาลิตามองดูผู้ชายที่เธอรักแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นในทีวีแล้วปล่อยน้ำตาหลั่งไหล หัวใจมันเจ็บจนทนไม่ได้แล้วสุดท้ายแล้วเขาก็เลือกผู้หญิงคนนั้น และปล่อยมือของเธอ ผู้หญิงที่ไม่เคยอยู่ในสายตา พยายามวิ่งตามทำทุกอย่างแล้ว ก็ไม่มีวันที่เขาจะกลับมา เพราะเขาไม่เคยมองเห็นผู้หญิงที
รักฉันฝันสลาย Chapter 18 | ความสุขบนหัวใจที่แตกสลาย
Chapter 18 | ความสุขบนหัวใจที่แตกสลาย “ชุดนี้สวยไหมแน่ว” ละอองอยู่ในชุดแต่งงานสีขาวฟูฟ่องหมุนไปมา“สวยครับ” แน่วแน่พยักหน้าดูละอองดาวลองชุด แน่วแน่นิ่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะไปหยุดที่ร่างบางเล็กของปาลิตา เธอผอมมากดูซีดเซียว ราวกับป่วยไข้มาแรมปี“แน่วเองก็หล่อมาก ๆ” ละอองดาวยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะหันไปสนใจส่องกระจก วันนี้เธอสวยมาก และจะสวยกว่าเดิมเมื่อถึงวันแต่งงานอีกไม่กี่วันก็จะถึงแล้ว ทุกอย่างมันต้องสวยงามแน่นอน ถึงแม้ทิมจะทำหัวใจของเธอแตกสลาย แต่แน่วแน่ก็ฉุดรั้งเธอขึ้นมาจากความเจ็บปวด กว่าจะผ่านมันมาได้ เธอก็แทบแย่เหมือนกัน การที่จะได้เริ่มใหม่กับเขา มันคงเป็นอะไรที่ดี“คุณปาลิตา มีญาติมาด้วยหรือเปล่าครับ” หมอหนุ่มเอ่ยเมื่อหญิงสาวรู้สึกตัว ปาลิตาอยู่ในห้องสีขาวสะอาดตา กวาดสายตาไปรอบๆ พร้อมขมวดคิ้วตัวเองไล่ความมึนงง“ฉันไม่มีญาติที่ไหน?”“แล้วสามีของคุณล่ะครับ”“ฉัน….” หญิงสาวเอ่ยเสียงแผ่ว ริมฝีปากสั่นระริก “ฉันไม่มีสามีค่ะ เราเลิกกันแล้ว”“เอ่อ…” หมอหนุ่มมีสีหน้าลังเล สิ่งที่เขาอยากจะบอกกับญาติของคนไข้ คืออาการป่วยของปาลิตาในตอนนี้“มีอะไรหรือเปล่าคะหมอ?”“มันเป็นอะไรที่พูด
รักฉันฝันสลาย Chapter 17 | ความรักที่ไม่มีค่า
Chapter 17 | ความรักที่ไม่มีค่า “กรี๊ด ไม่จริง!” ปัง! ปาลิตาปารีโมททีวีไปที่ผนังจนมันแตกกระจายแล้วทรุดกายนั่งลงกับพื้น ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอไม่มีความสุขเลย เฝ้ารอคอยให้แน่วแน่กลับมา แต่ทว่า เขาไม่กลับมา เธอไม่สามารถติดต่อเขาได้ หนำซ้ำยังต้องมาเจอข่าวแบบนี้อีกแน่วแน่ทิ้งเธอ ไม่สนใจไม่เหลียวแล ปล่อยให้เธอทุกข์ทรมาน เขากำลังมีความสุขและเริ่มต้นชีวิตใหม่ต่อไปได้ ต่างจากเธอที่ไม่เหลือใครในชีวิตเลยน้ำตาที่เหือดแห้งไหลรินออกมา เธอสะอึกสะอื้นร่างกายไหวสะท้าน เธอแค่อยากบอกเขาว่าเธอกำลังท้องลูกของเขา แต่ก็ยากเย็นเหลือเกิน เขาคือโลกทั้งใบ เขาคือความรักทั้หมดที่มี เธอรักเขาจนไม่รักตัวเองเลย แต่พอมีลูกเธอก็อยากจะบอกเขาอยากให้เขากลับมา แต่สุดท้ายเธอก็ไม่มีหวังเลย“ฮือ ๆ”“ในเมื่อเขาหมดรักแล้ว ทำไมถึงไม่กลับมารักตัวเอง” เสียงทีวีดังขึ้น เป็นรายการของผู้หญิงสองคนที่กำลังคุยกับผู้ชมทางบ้านที่มาเล่าปัญหาชีวิต ทำให้ปาลิตาต้องหันไปมอง“วันนี้เราก็ต้องแก้ปัญหา เราต้องพยายามทำจิตใจแข็งแรงที่สุด ถึงลูกจะไม่มีพ่อแบบคนอื่น ไม่มีพ่อที่จะมาดูแลเขาช่วยเรา แต่เราเป็นแม่เราก็ต้องดูแลเขาให้ดีที่สุดค่ะ”“
Anda juga akan menyukai
ตราบาปรักภวังค์แค้น
ต้นอ้อ59 Dibacaแม่ฉันเป็นหญิงแกร่ง
橙花1.5K Dibacaตกหลุมพรางซุปตาร์ตัวร้าย
เจ้าเมอร์คิว154 Dibacaเด็กดื้อของศิลา
อิมอิน1.7K Dibacaนักสะสมความเศร้า
โลกใบกลม388 Dibacaภรรยาที่ไร้ตัวตน
ทิวลิป สีชมพู245 Dibacaกฎคือห้ามรัก
ชะนีติดมันส์4.2K Dibacaหกฝรั่ง
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ5.4K Dibaca
