LOGINShare
บทที่ 8
Latest chapter
รักที่มาช้า ฉันไม่ขอรับ บทที่ 10
ตอนพิเศษ จดหมายฉบับสุดท้ายของคาร์โลจดหมายฉบับนี้ถูกคาร์โลซ่อนไว้ในซองเอกสารที่เขาทิ้งไว้ให้ทนายความ โดยกำชับว่าจะส่งมอบให้ฉันได้ก็ต่อเมื่อเขาถูกเผาไปแล้วเท่านั้นทนายความทำตามคำสั่งเสีย หลังจากงานศพของคาร์โลจบลงหนึ่งสัปดาห์ เขาก็นำจดหมายที่ไม่มีซอง มีเพียงริบบิ้นสีดำผูกไว้ฉบับนี้มาส่งถึงมือฉันตอนที่ฉันแกะจดหมายออก นอกหน้าต่างฝนกำลังตกปรอยๆ เหมือนกับคืนที่แม่ของฉันหายตัวไปเมื่อหลายปีก่อนไม่มีผิดฉันอ่านมันทีละคำทีละประโยค ปลายนิ้วลูบไล้เบาๆ ลงบนลายเซ็นท้ายกระดาษที่เคยทำให้ฉันใจเต้นแรง และต่อมาก็ทำให้ฉันใจสลาย[เอเลน่าถ้าเธอได้อ่านจดหมายฉบับนี้ แสดงว่าฉันไม่อยู่แล้วฉันไม่ขอให้เธอยกโทษให้ฉันฉันแค่อยากบอกเรื่องบางอย่างกับเธอเรื่องแรก ฉันไปเยี่ยมลูกของเรามาแล้ว สุสานแปลงนั้นเป็นชื่อฉัน ฉันจัดการโอนมันเป็นชื่อเธอเรียบร้อยแล้ว ขอโทษนะ แต่ฉันอยากให้เขารู้ว่า เขาไม่ได้เกิดมาโดยไม่มีใครรักเรื่องที่สอง ฉันสืบจนรู้ความจริงหมดแล้ว ความตายของแม่เธอ เป็นเพราะครอบครัวโซเฟียบีบคั้น ฉันทำให้พวกมันชดใช้กรรมแล้ว แต่ฉันรู้ดีว่าแค่นี้มันไม่พอ ไม่มีวันพอเรื่องที่สาม เรื่องที่โง่เง่าที่สุดใ
รักที่มาช้า ฉันไม่ขอรับ บทที่ 9
สามปีต่อมาฉันเข้าร่วมงานประกวดภาพยนตร์สารคดีระดับโลกในฐานะผู้ชนะรางวัลสารคดีที่ฉันถ่ายทำ บอกเล่าเรื่องราวของผู้หญิงที่ถูกลืมจากทั่วทุกมุมโลกตั้งแต่หญิงม่ายในซิซิลีไปจนถึงผู้ลี้ภัยในตะวันออกกลาง ตั้งแต่ภรรยาที่ถูกทำร้ายร่างกายไปจนถึงเด็กผู้หญิงที่ถูกค้ามนุษย์คำประกาศรางวัลกล่าวไว้ว่า “เธอใช้เลนส์กล้องเป็นกระบอกเสียงให้กับผู้ไร้สุรเสียง”ฉันยืนอยู่บนเวที แล้วกล่าวว่า “ฉันเองก็เคยเป็นผู้ไร้สุรเสียงมาก่อนเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้ฉันไม่ใช่แล้ว ฉันหวังว่าในอนาคตจะได้เป็นกระบอกเสียงให้กับผู้หญิงอีกหลายๆ คนต่อไป”หลังจากงานประกาศรางวัลจบลงฉันก็แจกลายเซ็นให้กับแฟนคลับที่มาร่วมแสดงความยินดีทีละคนๆสามปีมานี้ ฉันยังคงมุ่งมั่นอุทิศตนให้กับงานการกุศลและงานขับเคลื่อนสิทธิสตรีฉันกับเพื่อนร่วมงานแทบจะเดินทางไปทั่วโลก เพื่อบันทึกและรายงานเหตุการณ์ต่างๆ มากมายกว่าจะเคลียร์งานเสร็จก็ดึกดื่นแล้วพอกลับมาถึงวิลล่าใจกลางเมือง ฉันก็ง่วงจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้นแต่พอสังเกตเห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงลานหน้าบ้าน ฉันก็กำเครื่องช็อตไฟฟ้าป้องกันตัวในมือไว้แน่นทันทีประสบการณ์เฉียดเป็นเฉียดตายตลอดห
รักที่มาช้า ฉันไม่ขอรับ บทที่ 8
วันต่อมา ฉันออกไปร่วมงานแต่งงานของเพื่อนสนิทเธอเป็นเพื่อนสนิทของฉันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลายตอนนั้นทั้งห้องถูกโซเฟียปั่นหัวให้กลั่นแกล้งและแบนฉัน มีแค่เธอคนเดียวที่ยอมคบกับฉันช่วงสองวันที่กลับมาประเทศนี้ ฉันก็ได้ยินเรื่องจุดจบของโซเฟียกับพ่อแม่ของหล่อนจากปากคนนู้นคนนี้มาบ้างเหมือนกันเพื่อนสนิทเล่าให้ฉันฟังเมื่อครึ่งปีก่อนตอนที่ฉันหายตัวไปในงานแต่งหลังจากคาร์โลรู้ความจริง เขาก็ทำลายโฉมหน้าของโซเฟียจนพังยับเยินส่วนพ่อกับแม่ของหล่อนก็ยังคิดจะแผดเสียงโวยวายแต่คาร์โลไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาหรอก เขาจัดการทำให้พวกนั้นหายสาบสูญไปจากนิวยอร์กซะเลยพอเล่าจบ เพื่อนสนิทของฉันก็ถอนหายใจ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและหวังดี“เพราะงั้นนะ คนเราถึงทำเรื่องชั่วๆ ไม่ได้ไง เห็นไหมล่ะ กรรมตามสนองแล้วนั่น”ฉันหัวเราะพลางตักมูสเค้กเข้าปาก แล้วพยักหน้าเห็นด้วย“นั่นสิ”พอเห็นฉันทำหน้าเฉยเมย เธอก็เริ่มเมาท์ต่อ“แกไม่รู้อะไร วันนั้นคาร์โลตามหาแกแทบพลิกแผ่นดิน ไล่ถามทุกคนที่รู้จักแกไปทั่วเลยนะ”“พอรู้ว่าแกไปซิซิลี ผมเขาก็หงอกขาวโพลนไปทั้งหัวในชั่วข้ามคืนเลย”“จิ๊ๆ พวกผู้ชายเฮงซวยนี่เป็นแบบนี้กันห
รักที่มาช้า ฉันไม่ขอรับ บทที่ 7
ครึ่งปีต่อมาฉันนั่งอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลลันซาบนเกาะซิซิลี มองดูผืนน้ำสีฟ้าครามของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา ดอน มาร์โค ปฏิบัติต่อฉันราวกับลูกสาวแท้ๆคนทั้งตระกูลต่างก็เรียกฉันว่า “เจ้าหญิง”ฉันได้เรียนรู้กฎเกณฑ์การทำงานของชาวซิซิลีที่นี่ และได้เรียนรู้วิธีปกป้องตัวเองในโลกใบนี้ด้วยและที่สำคัญกว่านั้นคือ ฉันเรียนรู้ที่จะปล่อยวางฉันเริ่มถ่ายทำสารคดีผลงานชิ้นแรกเป็นเรื่องราวของผู้หญิงบนเกาะซิซิลีที่ถูกทำร้ายร่างกายในครอบครัวมานานหลายปีท้ายที่สุดเธอก็ฆ่าสามีตัวเอง และต้องติดคุกนานถึงสิบปีวันที่ออกจากคุก เธอบอกว่า “ในที่สุดฉันก็เป็นอิสระแล้ว”ฉันร้องไห้อยู่หลังเลนส์กล้องเพราะฉันรู้ดีว่า ในที่สุดฉันเองก็เป็นอิสระแล้วเหมือนกันตกเย็น พอฉันกลับถึงห้อง ก็ได้รับสายจากดอน มาร์โค“เอเลน่า ใกล้วันครบรอบวันตายของแม่เธอแล้วนะ เธอควรกลับไปเยี่ยมท่านบ้าง”ฉันถอดแว่นกันลมออก แล้วหัวเราะเบาๆ“ได้ค่ะ พรุ่งนี้หนูจะกลับไป”เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นว่า“คาร์โล วิตาเล อยากเจอเธอ”ฉันส่ายหน้า น้ำเสียงเรียบเฉย“ไม่เจอค่ะ ฉันไม่ได้รู้จักคนคนนี้ซะหน่อย”ดอน มาร์โ
รักที่มาช้า ฉันไม่ขอรับ บทที่ 6
แม่ของโซเฟียที่อยู่ข้างๆ โกรธจนเป็นบ้า แผดเสียงโวยวายอย่างบ้าคลั่ง“หยุดนะ ปล่อยลูกสาวฉันนะ ไอพวกฆาตกร โซเฟียของเราเป็นผู้บริสุทธิ์มาตลอด คนที่ทำร้ายเอเลน่าก็คือพวกแกสองคนชัดๆ มาเกี่ยวอะไรกับพวกเราด้วย!”คาร์โลได้ยินดังนั้นก็ตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ก่อนจะแค่นหัวเราะขมขื่นแล้วพยักหน้ารับ“นั่นสินะ คนที่รังแกเอเลน่ามาตลอดก็คือพวกเราสองตัวเดรัจฉานนี่แหละ”เขานึกถึงวันนั้นที่คฤหาสน์ เขาผลักเอเลน่าล้มลงกับพื้นลูกปืนยิงเจาะเข้าที่หน้าท้องของเธอตอนที่เธอล้มลง ดวงตายังคงมองมาที่เขาส่วนเขา กลับไม่แม้แต่จะหันไปมองแววตาของเขาพลันฉายแววอำมหิตขึ้นมาวูบหนึ่งเขากดโทรออกไปยังเบอร์โทรศัพท์เข้ารหัสของคณะกรรมการตระกูลสามวันต่อมา คณะกรรมการตระกูลได้จัดการประชุมลับขึ้นคาร์โลส่งมอบหลักฐานทั้งหมดที่อยู่ในแฟลชไดรฟ์บันทึกของโรงเรียนศาสนา เอกสารทำบัญชีปลอม และคลิปเสียงการวางแผนของครอบครัวโซเฟียมติของคณะกรรมการตัดสินให้ริบธุรกิจทั้งหมดภายใต้ชื่อของรอสซีพ่อของโซเฟียมาเป็นของตระกูลตัวเขาเองถูกส่งขึ้นเรือสินค้าที่มุ่งหน้าไปยังเมืองเนเปิลส์ ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะอยู่หรือตายส่วนแม่ของโซเฟียก็หาย
รักที่มาช้า ฉันไม่ขอรับ บทที่ 5
โดยเฉพาะแม่ของโซเฟียที่กำลังพูดจาเยาะเย้ยขึ้นว่า “โซเฟียลูกรักของเรานี่ฉลาดจริงๆ แกล้งทำเป็นป่วย ปั่นหัวผู้ชายโง่ๆ อย่างคาร์โลซะจนหลงเชื่อหัวปักหัวปำ”“ฮ่าๆๆ เป็นถึงเจ้าพ่อมาเฟีย แต่กลับแยกไม่ออกแม้กระทั่งใบรับรองแพทย์ของจริงกับของปลอม”แม่ของโซเฟียพูดด้วยน้ำเสียงปากคอเราะร้ายเธอพูดพลางสบตากับสามี เบ้ปากแค่นหัวเราะเยาะ “คาร์โลมันก็รนหาที่เองนั่นแหละ เอเลน่าที่รักมันมาตั้งสิบสองปีไม่เอา ดันมาตามเกาะติดลูกสาวฉันแจไม่ยอมปล่อย”“จิ๊ๆ ก็ลูกสาวฉันเสน่ห์แรงนี่นา~”พ่อของโซเฟียยิ่งแล้วใหญ่ เขาจิบไวน์แดงพลางวิจารณ์ด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง “นังเด็กเอเลน่านั่นมันอายุสั้น เหมือนกับแม่ของมันนั่นแหละ เป็นพวกไร้ค่าวาสนาไม่ถึง”“ตอนนั้นถ้าแม่ของมันยอมเชื่อฟังแล้วเอาเงินมาให้ดีๆ ก็คงไม่ต้องถูกทรมานจนต้องกระโดดตึกหรอก แล้วพวกเราก็ไม่ต้องมาคอยเล่นละครหลอกไอ้โง่ไมเคิลด้วย”โซเฟียกลอกตาด้วยความรำคาญ น้ำเสียงรังเกียจขยะแขยงเต็มทน “นังสารเลวเอเลน่าทำไมยังไม่มาอีก”“ถ้ามันกล้าหนีงานแต่งล่ะก็ คอยดูนะ ฉันจะฆ่ามันให้ตายเลย!”“แล้วก็ไอ้ตัวที่อยู่ในท้องมันด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะฉันมีลูกไม่ได้ล่ะก็ มันมีสิทธิ์อะไรม
You May Also Like
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย
ใบงา24.2K viewsหัวหน้ามาเฟียที่รัก เกิดใหม่ฉันก็ไม่เลือกคุณ
เชอร์ลีย์3.8K viewsหย่ากันเถอะ ไปเป็นพ่อให้ลูกเธอซะ
ซานเหอ7.0K viewsเมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง"
ซัมเมอร์17.2K viewsเมื่อฉันเลิกเป็นของตายในสายตาเขา
แอนนา สมิธ4.0K viewsพอกันทีกับดราม่าเจ็ดปีของพวกเขา
เบเกิล2.9K viewsในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ
พีชชี่3.6K viewsชู้รัก วิวาห์แค้น
บุปผาร่วงโรย6.4K views
