MasukShare
ตอนที่ 5 วันถ่ายรูป
Terakhir Diperbarui:
2025-05-04 04:12:46อลิซหันไปมองหน้าวายุพร้อมกับเงียบไปและหันมามองหน้าหลินอีกครั้ง
“ไม่เป็นไรค่ะ ครั้งนี้คุณแค่พลั้งมือ ไม่มีใครบาดเจ็บก็ดีแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ”
“เอ่อ…”
อลิซยังไม่ทันได้พูดอะไรหลินก็เดินออกไปจากห้องแล้ว วายุมองไปที่หลินที่เดินไปแต่เขาก็ไม่พูดอะไรอีก
วันถ่ายรูป
“เตรียมชุดหรือยัง”
“ทางนี้ค่ะพี่หลิน”
“หยกแล้วรองเท้าละ ทั้งสองคู่เลย”
"เตรียมเรียบร้อยแล้วค่ะ"
“พี่หลินคะ พี่วายุมาแล้วค่ะ"
“ให้เขาเปลี่ยนชุดได้”
“ค่ะๆ”
“พี่หลินคะ พี่วายุให้มาเรียกค่ะ บอกว่ามีปัญหาเรื่องชุด”
“ปัญหางั้นเหรอ ได้ เดี๋ยวพี่เข้าไป ทีทิพย์รอสักครู่นะคะ”
“ไปเถอะๆ ทางนี้ไม่ต้องห่วง”
หลินบอกฝ่ายกล้องและจัดเตรียมสตูถ่ายรูปอย่างเกรงใจเพราะวันนี้ต้องให้พวกเขามาถ่ายภาพสองศิลปินสุดท้ายที่จะมาร่วมคอนเสิร์ตในครั้งนี้
หลินเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวของวายุเธอเคาะประตูตามมารยาทก่อนจะเดินเข้าไปเลย เมื่อเปิดเข้าไปก็พบว่าเขากับอลิซอยู่ด้วยกัน เธอกำลังทำบางอย่างและเขาก็ผลักเธอออก
“อุ้ย…คุณหลิน”
หลินถอนหายใจพร้อมกับพยายามทำใจอยู่หลายวันที่ไม่ได้เจอเขา เธอพยายามจะไม่คิดมาก แต่พอมาเห็นแบบนี้กลับทำให้ยิ่งคิดมาก
“เห็นหยกบอกว่าชุดของคุณมีปัญหาให้ฉันมาดู”
“อลิซออกไปได้แล้ว ต้องไปแต่งหน้าไม่ใช่เหรอ”
“แต่ว่าอลิซรอไปกับพี่วายุได้นะคะ”
“ไปก่อนเถอะ เราถ่ายคนละรอบอยู่แล้ว ไม่ต้องรอ”
“แต่ว่า…”
“พี่ต้อม ฝากพาอลิซไปที่ห้องแต่งหน้าที”
“อ่อ ได้ๆ อลิซครับ มาเถอะครับ”
ตั้งแต่วันที่มีเรื่องกับหลิน อลิซก็ไม่ค่อยกล้าพูดอะไรกับหลินอีก เธอเดินสวนออกไปพร้อมกับสาธิตที่เดินตามหลินเข้ามาพบกับภาพนั้นทันที หลินพยายามสลัดความรู้สึกนั้นออกและเดินเข้าไปหาวายุที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้
“คุณบอกว่าชุดมีปัญหาเหรอคะ”
“ใช่ คุณดูสิ กระดุมมันหลุด”
“หา ว่าไงนะคะ กระดุมหลุดงั้นเหรอ แล้วกระดุมหายไหมคะ”
“อยู่นี่ ผมเก็บเอาไว้ แต่ไม่รู้จะทำยังไงกับมัน”
“รอเดี๋ยวนะคะ ฝากคุณถือกระดุมนั่นเอาไว้ก่อนเดี๋ยวหลินจะหาอุปกรณ์ซ่อมให้ค่ะ”
วายุนึกทึ่งที่หลินสามารถปรับเปลี่ยนสีหน้าได้อย่างรวดเร็วเมื่อพบว่ามีปัญหาเรื่องงานเข้ามา เธอพร้อมจะแก้ไขโดยไม่ได้ถามหาสาเหตุ ทั้งๆที่เขาเป็นคนดึงกระดุมนั่นออกมาเองกับมือ ไม่นานหลินก็กลับมาพร้อมกล่องเย็บผ้า
“เอ่อ..คุณ…คุณจะทำอะไร”
“จะเย็บกระดุมกลับเข้าไปค่ะ”
“แต่ผมถอดแล้วจะใส่อะไร”
“งั้นก็ยืนอยู่เฉยๆ ฉันจะเย็บให้คุณเองใช้เวลาไม่นานค่ะ”
“ก็ได้”
วายุยืนรออยู่ระหว่างที่หลินดึงเข็มกับด้ายมาสอดด้วยความคล่องตัวและเดินเข้ามาพร้อมขอกระดุมจากเขา
“กระดุมค่ะ”
“นี่”
หลินหยิบกระดุมจากมือเข้ามาพร้อมกับจับปกเสื้้อเขาและค่อยๆเย็บเข้าไปทีละนิด
“หลุดได้ยังไงกันนะ ก็ตรวจก่อนจะมาส่งแล้วนี่นา”
“น่าจะเพราะเมื่อครู่ไม่ทันระวัง เลยโดนดึง”
มือของหลินชะงักลง จริงสิ พวกเขาอยู่ในห้องนี้ด้วยกัน พวกเขาคงทำอะไรกันอยู่ในนี้จนกระดุมชุดนี่หลุดแต่ทำไมเธอต้องมารับผิดชอบด้วยนะ พูดแล้วก็ดึงด้ายออกมาพร้อมกับกรรไกรตัดอย่างไม่ใส่ใจนักพร้อมกับจัดเสื้อให้เขา
“เสร็จแล้วค่ะ”
“เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมคุณดูบึ้งตึงจังเลยล่ะ”
“เข้าใจผิดแล้วค่ะ ข้างนอกรอนานแล้ว หากคุณไม่มีอะไรแล้วออกไปถ่ายรูปเถอะค่ะ”
“คุณไม่ได้กลับห้องเหรอสองวันมานี้”
“คะ?”
“ผมถามว่าคุณไม่ได้กลับห้องเหรอ”
หลินไม่รู้จะตอบอย่างไร เธอกลับห้องทุกคืนนั่นแหละแต่กลับดึกแล้ว กว่าจะออกมาอีกทีก็ตอนสายเพราะงานของเธอไม่จำเป็นต้องมีเวลาแน่นอนเพราะบริษัทรู้ดีว่าพวกดีไซเนอร์งานหนักแค่ไหน
“รีบออกไปถ่ายรูปเถอะค่ะ”
“คุณหลิน..เหมือนว่าคุณกำลังเข้าใจผมผิด หรือว่า…ผมไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจหรือเปล่า”
หลินหันไปเก็บกล่องเครื่องมือและปิดฝาพร้อมกับตอบโดยไม่ได้หันมามองหน้าผู้ถาม
“เปล่านี่คะ คุณวายุคิดมากแล้ว”
“แต่ว่าเหมือนคุณจะหลบหน้าผมนะ”
“ล้อเล่นแล้วค่ะ หลินแค่ไม่อยากมีปัญหา ขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยว คุณหลิน ผมว่า…”
“คุณวายุคะ ได้เวลาแล้วค่ะ”
“พี่ทิพย์ หลินแก้ชุดเสร็จพอดีค่ะ ขอตัวนะคะ”
วายุพูดไม่ทันจบเธอก็หนีไปอีกแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีโอกาสน้อยมากจริงๆที่จะได้คุยกับเธอ เขาเดินตามหลินออกไปเพื่อจะได้มาถ่ายรูป เซตแรกเป็นรูปเดี๋ยว หลินยืนมองอยู่พร้อมกับช่วยทิพย์ปรับแสงและท่าทางให้วายุ
“หลิน เข้าไปจัดเนคไทให้วายุทีสิ”
“เอ่อ…ค่ะ”
หลินเดินเข้ามาอย่างไม่เต็มใจนักแต่ด้วยหน้าที่ หลินพยายามปรับชุดของเขาโดยไม่ได้มองหน้าเขาสักนิด
“อ้าวคุณหลินเจอกันอีกแล้ว”
“อ้าวพี่โอปอ มาทำอะไรคะวันนี้”
“ถ่ายรูปซ่อมครับ วายุรอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวมาถ่ายด้วย”
“โอเค”
“หลิน อยู่ช่วยพี่ก่อนนะ พี่ทัพพึ่งโทรมาบอกว่ามีโอปออีกคนที่ต้องถ่าย”
“ได้ค่ะพี่ทิพย์ไม่มีปัญหา”
วายุพยายามทำชุดให้มีปัญหาจนทิพย์สังเกตและต้องใช้หลินเข้ามาจัดเสื้อผ้าให้เขาทุกครั้ง แต่หลินก็ไม่เคยจะพูดอะไรกับเขาสักครั้ง
“วายุพักก่อนได้ครับ โอปอมาได้เลย”
“หลินช่วยพี่หน่อยสิ”
“ได้ค่ะ”
หลินเดินเข้าไปหาโอปอพร้อมกับยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร วายุที่นั่งมองอยู่รู้สึกหงุดหงิดอย่างประหลาด เมื่อครู่เขาก็ถ่ายแบบนี้เหมือนกันไม่เห็นว่าเธอจะยิ้มและพูดคุยกับเขาอย่างที่กำลังทำกับโอปออยู่นี่เลย
“เอาล่ะหล่อแล้วค่ะพี่โอปอ สู้ๆนะคะ”
“ขอบคุณครับคนสวย มา ผมพร้อมแล้วครับ”
“พี่หลินคะ ชุดของพี่วายุค่ะ”
“อ้อ ….เอาไปไว้ด้านในเลย ขอบใจนะหยก”
หลินยังยืนมองอยู่กับทิพย์และยังวิ่งเข้าออกเพื่อจัดเสื้อผ้าให้โอปออย่างเป็นกันเองจนคนที่นั่งพักมองดูอย่างหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“มาครับ ขอถ่ายวายุกับโอปอคู่กันหน่อยนะครับระหว่างรออีกหนึ่งสาว”
“หลินไปจัดเสื้อให้วายุทีสิ”
“ค่ะ”
หลินเดินเข้าไปจัดเสื้อให้วายุตามที่ทิพย์สั่ง เมื่อเธอจัดทรงเมื้อให้เขาแล้วโอปอได้คุยกับหลินอีกครั้ง
“หลินดึงแขนเสื้อพี่ลงทีสิ ตรงนี้”
“ได้ค่ะ”
“ผมเอง คุณออกไปเถอะ”
“แต่ว่า…”
“แค่ดึงแขนเสื้อเพื่อนผม ผมทำเองได้”
“เฮ้ยวายุ แรงไปป่าววะ”
วายุไม่ตอบ หลินได้แต่เดินออกมาอย่างนึกแปลกใจ ทั้งงานนั้นเธอได้แต่ยืนมอง จะเข้าไปจัดให้พวกเขาก็จัดเสื้อผ้ากันเองจนเธอไม่ต้องอะไรเพิ่มเลยเดินเข้าไปตรวจชุดที่จะถ่ายชุดที่สองแทน วายุเห็นว่าเธอเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวเขาแล้ว เมื่อถ่ายเสร็จจึงเดินตามเข้าไปทันที
“อืม ได้ค่ะ เอาไว้หลินให้คำตอบอีกทีนะคะช่วงนี้งานยุ่งมาก แม่ก็บอกพี่ภัทรไปก่อนก็ได้ เอาไว้พี่เขากลับมาค่อยคุยอีกที ได้ค่ะ งั้นแคนี้นะคะ”
วายุแอบฟังเธอคุยโทรศัพท์ ดูเหมือนว่าเธอจะนัดกับแม่ของเธอ เพื่อจะไปพบกับใครอีกคน และน่าจะเป็นผู้ชาย!!
“หึ สาวไวไฟสินะ”
วายุเดินเข้ามาด้านหลังของหลินที่กำลังเตรียมชุดให้เขา เขาเดินเข้าไปพร้อมกับกระแอมด้านหลังจนเธอตกใจ
“คุณวายุ”
“ชุดผมล่ะ”
“นี่ค่ะ คุณเปลี่ยนได้เลย อีกเดี๋ยวจะให้คนมาเซตผมเพิ่มให้ค่ะ”
“คุณทำไม่ได้เหรอ”
“หน้าที่หลินมีแค่ดูและเรื่องเสื้อผ้าค่ะ ส่วนแต่งหน้าทำผมเป็นหน้าที่ของ..”
“ผมไมไ่ด้อยากรู้ว่าหน้าที่ใคร ผมแค่ถามว่า คุณทำให้ผม ไม่ได้เหรอ ทีกับโอปอยังทำให้ได้เลย”
Bab terbaru
รักนี้ 20 ปีไม่มีสาย ตอนที่ 43 บอกรัก 20 ปีไม่มีสาย ( ตอนจบ )
หลินหันไปมองคุณพ่อที่ยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร ตอนนี้คุณแม่ของวายุเองก็เดินมานั่งข้างๆเธอ“ขอโทษหนูด้วย พ่อของวายุชอบเล่นแบบนี้เสมอ ชอบอำแขกตีหน้าขรึมอยากเป็นพระเอกละคร หนูคงตกใจแย่เลยสิลูก บอกแล้วเห็นไหมว่าอย่าแกล้งหนัก ดูสิถ้าเกิดลูกสะใภ้เตลิดไปอีกก็ไม่ต้องหวังจะได้อุ้มหลานแล้วค่ะคุณพี่”“ไม่ๆๆ ไม่ได้สิ หลินจะมาหนีไม่ได้นะ ก็หลินคุกเข่าขอลูกพ่อแต่งงานกลางคอนเสิร์ตเองนะ ไม่ได้ๆ คุกเข่าแล้วก็ถือว่าเข้าบ้านพ่อมาแล้ว หนีไม่ได้ๆ นี่คุณ จัดการเลยอีกสามเดือนแล้ว พรุ่งนี้ไปขอฤกษ์พระมา เรื่องเตรียมงานก็ให้ไว โรงแรมเอาที่คุณเลือกไว้”“เตรียมไว้หมดแล้ว เหลือแค่พาวายุกับหลินไปดู”“อะไรนะครับแม่ อย่าบอกนะว่าแม่กับพ่อ....”“เออสิวะ รอแกเมื่อไหร่จะได้อุ้มหลาน นี่หนูหลินถือว่าเห็นแก่พ่อ ปลายปีหน้ามันช้าเกินไป เอาเป็นปลายปีนี้ก็แล้วกันนะลูกนะ พ่ออยากมีหลาน เพื่อนพ่อมันชอบเอารูปหลานๆมันลงโซเชียล พ่อไม่มีอวดเหมือนพวกมัน พ่ออยากมีโมเม้นท์อวดรูปหลานกับเขาบ้าง นะๆ”“พ่อครับ แต่ว่าผมยังไม่ได้ไปพบแม่ของหลินที่เชียงใหม่เลย”“มันจะไปยากอะไร ก็ยกขบวนไปกันหมดนี่แหละฉันกับแม่แกจะไปด้วย สู่ขอเป็นเรื่องเป็นราวทีเดี
รักนี้ 20 ปีไม่มีสาย ตอนที่ 42 พบพ่อแม่วายุ
“หลินไม่กลัวหรอกค่ะ เพราะหลินไม่ได้เป็นคนจ่าย”“โธ่ ไม่คิดจะสงสารกันบ้างเลย เรียบร้อยแล้วครับ หล่อหรือยัง”หลินหันมามองวายุที่สวมรองเท้าเสร็จแล้ว เธอหันไปจัดปกเสื้อให้เขาพร้อมกับตบที่ปกเสื้อเบาๆ“หล่อแล้วค่ะ เอ๊ะ รอยนี่??…”หลินหันไปเห็นรอยที่คอของเขา น่าจะเป็นเธอที่ทำเอาไว้เมื่อคืนนี้ วายุจับตัวเธอหันออกจากห้องและพาเดินออกไป“ไม่ต้องดูแล้ว ช่างมันเถอะไม่มีใครสังเกตหรอกน่า”“ได้ยังไงกันคะอายคนอื่นแย่เลย”“แล้วทำไมเมื่อคืนตอนทำไม่อายละครับที่รัก”“พี่วายุ!! ทำไมพูดออกมาแบบนี้ ไม่เอาแล้ว ไม่ไปด้วยแล้ว”“ไม่ได้ๆ รีบๆเลยเดี๋ยวไม่ทัน อย่ามาทำงอนตอนนี้พี่ไม่หลงกลหรอก ไปได้แล้ว ขึ้นรถเลย”หลินเดินขึ้นรถไปพร้อมกับเขา รถหรูขับออกมาจากคอนโดของวายุมุ่งหน้าไปที่โรงแรมที่จัดงานหมั้นของอลิซและภัทรงานหมั้น อลิซ & ภัทรงานในวันนี้เต็มไปด้วยญาติทั้งสองฝ่ายของทั้งคู่และยังมีเพื่อนดารา ศิลปินนักร้องหลายๆคนที่มาร่วมงาน ฝั่งเจ้าบ่าวก็มีเพื่อนร่วมงานทั้งพวกนักบินและเพื่อนๆของภัทรมาด้วย“คุณป้าปรานีสวัสดีค่ะ”“หลิน ลูกสาวป้ามาแล้ว เป็นยังไงบ้างลูกไม่เจอกันเลย สบายดีนะ”“สบายดีค่ะ”“เสียดายที่แม่หนูไม่ได้มา
รักนี้ 20 ปีไม่มีสาย ตอนที่ 41 คอนเสิร์ตรอบสุดท้าย
คอนเสิร์ตใหญ่ GSTเหล่าบรรดาแฟนเพลงมารอชมคอนเสิร์ตกันตั้งแต่เวลาก่อนสิบโมงเช้า ซึ่งด้านนอกก็มีทั้งซุ้มร่วมทำกิจกรรมพิเศษและบูธขายสินค้าที่ระลึกซึ่งวันแสดงวันแรกนี้คนมากมายกว่าที่คิด แต่เพราะบัตรที่ขายหมดทุกที่นั่งทุกรอบเป็นที่การันตีว่าคอนเสิร์ตครั้งนี้ถือเป็นงานใหญ่อีกหนึ่งงานของเมืองไทยที่รวมศิลปินมาได้มากมายเช่นนี้“พร้อมนะคะ”“อืม พร้อม แต่…”หลินไม่รอให้เขาขอ เธอปิดห้องแต่งตัวเขาเพื่อการนี้ เธอจูบเขาเนิ่นนาน เมื่อคืนนี้พวกเขาเองก็ผลัดกันบอกรักเกือบทั้งคืนมาแล้วเพื่อเป็นกำลังใจให้เขาขึ้นแสดงในวันนี้“สู้ๆนะคะที่รักของหลิน”“สู้สุดหัวใจ”วายุจับมือหลินออกไปรอจะขึ้นแสดง พวกเขาจะเริ่มจากเพลงที่ร้องพร้อมกันทั้งหมดในอัลบั้มพิเศษและเพลงพิเศษที่พึ่งแต่งขึ้นเพื่อคอนเสิร์ตครั้งนี้ ศิลปินทั้งหมดจับมือกันพร้อมกับเดินเข้าไปที่เวทีเพื่อจะเริ่มแสดงเสียงกรี๊ดที่กระหึ่มไปทั้งฮอล์จนแทบระเบิดทำเอาทีมงานทุกคนแทบจะร้องไห้เพราะความปราบปลื้มใจที่แฟนเพลงให้การตอบรับถึงขนาดนี้คอนเสิร์ตเริ่มขึ้นและเพลงที่บรรจงคัดสรรมาอย่างดีก็ถูกนำมาร้องและทุกคนต่างร้องตามได้ หลินที่ยืนดูอยู่ด้านหลังเวทีไปด้านหน้า เมื่
รักนี้ 20 ปีไม่มีสาย ตอนที่ 40 วุ่นวายทั้งทีม
หลินมองที่ทั้งคู่ที่พากันเข้าห้องมา“ถ้างั้นไหนๆพี่ต้อมก็พาพี่วายุมาแล้ว หลินก็ฝากด้วยก็แล้วกันนะคะ หลินจะไปนอนห้องของหลิน เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ”“อ้าว หลิน…”สาธิตมองไปที่โต๊ะอาหารที่เธอกำลังเก็บแต่คงเก็บยังไม่เสร็จ เขาถึงกับรู้สึกกลัวแทนวายุเสียแล้วในตอนนี้“งานเข้าแน่ๆ พรุ่งนี้ วายุเอ๊ย เฮ้ย..ตื่นก่อน!! เมียหนีแล้ว”วายุที่แทบจะไม่มีสติอะไรเลยถูกหามเข้าไปนอนในห้อง สาธิตเองก็ถูกจินนี่โทรตามแล้วเหมือนกัน เขาเลยรีบออกจากห้องของวายุไปทันทีวันรุ่งขึ้นวายุรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย แต่เขาจำได้ว่าเขาดื่มไปแค่สามแก้วเท่านั้น แล้วจากนั้นภาพก็ตัดไปเลยโดยที่ไม่รู้เรื่อง วันนี้มีซ้อมช่วงบ่าย ถือเป็นการซ้อมครั้งสุดท้ายก่อนที่คอนเสิร์ตจริงจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ เขามองไปรอบๆแต่ไม่เห็นหลิน ซึ่งเวลานี้เธอน่าจะยังไม่ออกไปทำงาน หรือว่าเธอไม่ได้กลับมากันแน่นะ“หึ ทิ้งกันจนวันสุดท้าย ดีเหลือเกิน”เขาลุกออกมากินน้ำ แต่ก็ต้องสะดุดกับแก้วและดอกไม้บนโต๊ะที่เหมือนจะถูกเก็บไปไม่หมด เขาเริ่มมองรอบๆ เห็นว่ามีถุงขยะใบใหญ่ที่ผูกปากเอาไว้แต่ยังไม่ได้เอาออกไปทิ้งจึงรีบเดินไปเปิดตู้เย็นก็เห็นสเต็กเนื้อสองจานที่ถูกพลาสติ
รักนี้ 20 ปีไม่มีสาย ตอนที่ 39 ห้าวันก่อนคอนเสิร์ตใหญ่
“แล้วมันต้องมีอะไรด้วยงั้นเหรอ” ไม่สิ หลินนึกในใจ ฉากที่พระเอกขอนางเอกแต่งงานมันต้องมีดอกไม้เตรียมตัว ไปในสถานที่ที่โรแมนติกจุดพลุดูไฟหรืออะไรแบบนั้น ไม่ใช่มาขอเอาตอนป่วยแล้วนั่งกินข้าวต้มแบบนี้ นี่มันอารมณ์ไหนเนี่ย“หลิน….หลิน”“คะ”“พี่อิ่มแล้ว งั้นพี่ไปนอนก่อนนะ”“เอ่อ .พี่วายุยังไม่ได้กินยาหลังอาหารเลยค่ะ รอก่อนสัก…สิบห้านาที”“อืม ได้”หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้อีก หลินเองก็พยายามจะหาจังหวะพูด แต่ดูเหมือนว่าเขาเองก็เลี่ยงที่จะไม่คุย เขากินยาและเดินเข้าไปนอนเลย หลินที่เก็บกวาดครัวอยู่ด้านนอกเสร็จและไปอาบน้ำ พอออกมาเขาก็หลับสนิทไปแล้วห้าวันก่อนคอนเสิร์ตใหญ่“พี่อลิซ ไหวแน่นะคะ”“ไหวสิๆ หมอให้ยามาแล้ว กันแท้งก็ฉีดมาสองเข็มแล้ว นี่หลิน ว่าแต่พี่วายุทำไมเอาแต่ซ้อมหนักขนาดนั้น นี่ไม่พักเลยนะ”“สงสัยจะตื่นเต้นน่ะค่ะ”“ไม่มีอะไรแน่เหรอ หลิน บอกวายุพอก่อน พี่จะไม่ไหวแล้ว”“พี่จินนี่ ทำไมหอบมาเลยละคะ”“วายุของเธอน่ะสิ เอาแต่ซ้อม บอกว่าพี่ยังเต้นไม่เข้าจังหวะ พี่จะตายอยู่แล้วเนี่ย พี่ต้อม ขอน้ำหน่อยค่ะ”“ครับๆ นี่ครับ เดี๋ยวพี่มานะ ไปดูวายุหน่อย”“นี่พี่ต้อมเขายังจำได้อยู่ใช่ไหมคะ
รักนี้ 20 ปีไม่มีสาย ตอนที่ 38 เมียหาย!!
หลินรีบปิดหน้าจอลงหลังจากส่งเมล์ฉบับสุดท้ายเสร็จและหันมามองหน้าวายุ“เกิดอะไรขึ้นคะ”“คุณภัทรบอกว่าอลิซตกเลือด ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล”“แย่แล้ว งั้นรีบไปเถอะค่ะ แต่ว่า….พี่วายุจะไปไหวเหรอคะ”“หลินขับรถก็แล้วกันนะ”“ได้ค่ะ”ทั้งคู่รีบเตรียมของและออกจากที่พักเพื่อไปที่โรงพยาบาลทันที โรงพยาบาล“พี่ภัทร เป็นยังไงบ้างคะ”“ยังไม่ออกมาเลย พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน”“มันเกิดอะไรขึ้นครับ”“เห็นบอกว่าล้มระหว่างตอนซ้อมเต้นครับ ผมพึ่งออกมาจากห้องสอนนักบินก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้จัดการของอลิซ เลยรีบมาที่นี่”ไม่นานแนนและโอปอก็วิ่งมาที่หน้าห้องที่พวกเขาอยู่“หลิน พี่วายุมาด้วยเหรอ เป็น…เป็นยังไงบ้างคะคุณภัทร”“ยังไม่ออกมาเลยครับ”“พี่ภัทรใจเย็นๆนะคะ พี่อลิซไม่น่าจะเป็นอะไรมากหรอกค่ะ”วายุพาภัทรไปนั่งรอที่หน้าห้อง ทุกคนเองก็ตามมาเช่นกัน ภัทรดูร้อนรนมากเพราะนี่เ่ป็นลูกคนแรกของเขา แม่เขาตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าจะมีหลานคนแรก และดีใจมากที่สุดที่รู้ว่าแม่เด็กคืออลิซ ดาราที่แม่เขาชื่นชอบ ไม่นานคุณหมอก็เดินออกมา“คุณหมอคะ อาการพี่อลิซเป็นยังไงบ้างคะ”“อ้อ ใครคือพ่อของเด็กครับ”“ผมเองครับหมอ ภรรยาและลูกผม..เป็นยังไงบ้
Anda juga akan menyukai
MyDear วิศวะตัวร้าย NC18+
เรนเดียร์ B-525.9K DibacaCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เอเดน) NC20+
เรนเดียร์ B-524.7K DibacaSEX FRIEND เพื่อนไม่สนิท
Ballamira22.3K Dibacaพิษเพื่อนสนิท
ซากิระ33.2K Dibacaเล่ห์ร้ายพ่ายเธอ
Senseimi1.1K Dibacaกำราบรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์
SOEUR6.3K DibacaBAD Girl สะดุดรักนายเย็นชา
อิแย้ม2.7K Dibacaรับโฮสต์คนนี้ไปดูแลสักคนไหมครับ
เธียรนรา246 Dibaca
