ตอนที่ 5 รักแรกที่ไม่สมหวังของจีน่า

หลังจากที่เรียนหนักมานานถึงห้าเดือน การสอบปลายภาคเรียนของระดับชั้นมัธยมปลายปีสุดท้ายของแบม ภูวดลก็เดินทางมาถึง เขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับการที่จะต้องทำข้อสอบในท้ายเทอมนี้ เพราะเขามีความมั่นใจในสิ่งที่ตนศึกษาและเรียนรู้ด้วยตนเอง เขาไม่มีครูสอนพิเศษทั้งๆ ที่ฐานะทางบ้านนั้นไม่ได้ลำบากอะไร แต่เป็นเพราะเขานั้นชอบที่จะเรียนรู้ด้วยตนเองมากกว่าการที่ต้องไปนั่งเคร่งเครียดร่ำเรียนเพิ่มเติมกับพวกคุณครู

“แบม….รอด้วย” เสียงหวานร้องเรียกชื่อของคนที่กำลังเดินเข้าไปในโรงเรียนมัธยมแห่งนี้

“อย่าวิ่ง…เดี๋ยวหกล้ม” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาทันทีที่ร่างบางพุ่งตรงเข้ามาหา

“เป็นห่วงตลอด ชักจะหวั่นไหวแล้วนะเนี่ยคิกๆๆ”

จีน่า เจนจิรา ริกเตอร์เอ่ยขึ้นทันทีที่ประชิดตัวเพื่อนก่อนที่จะหัวเราะออกมา เด็กหนุ่มไม่พูดอะไรเขาเพียงแค่เดินนำหน้าเธอไป ร่างเล็กรีบสาวเท้าก้าวตามไปอย่างรวดเร็ว

สาวๆ รุ่นน้องที่แอบมองพากันกรีดร้องออกมา ต่างก็พากันอิจฉาพี่จีน่าคนสวยที่ได้เดินเคียงข้างไปกับหนุ่มหล่อสุดฮอตที่กำลังจะกลายเป็นตำนาน เพราะเพียงอีกแค่ภาคเรียนเดียว แบม ภูวดลก็จะเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกของโรงเรียนนี้แล้ว

การทำข้อสอบวิชาแรกของวันนี้เป็นไปอย่างราบรื่น เพราะก่อนเข้าสอบ แบม ภูวดลช่วยติวให้คนที่อยากสอบผ่าน ส่วนใครไม่อยากผ่านเขาก็ไม่บังคับ แต่ส่วนมากเพื่อนๆ ในห้องก็อยากที่จะสอบผ่านกันทั้งนั้น แบม ภูวดลเลยได้ติวให้เพื่อนๆ ทั้งห้อง จนเพื่อนห้องอื่นรู้สึกอิจฉาเพื่อนๆ ห้องเขาที่มีเด็กเรียนดีอยู่ด้วย

“ขอบใจนะแบม เพราะนายแท้ๆ เลย เราถึงทำข้อสอบได้แบบไม่ต้องกุมขมับ” เพื่อนผู้หญิงในห้องเอ่ยออกมา

“นั่นสิ ถ้านายไม่เรียนหมอนี่ไปเป็นครูได้เลยนะเนี่ยคิกๆๆ” เพื่อนผู้หญิงอีกคนเอ่ยแซวขึ้น

“แต่ฉันว่าบุคลิกไอ้แบมมันเหมาะกับการเป็นหมอมากกว่าครูว่ะ มาดนิ่งๆ”

เพื่อนผู้ชายในห้องเอ่ยขึ้นขณะที่มือหนาจะยื่นมาตบบ่าหนาของเพื่อนแต่แล้วแบม ภูวดลก็เบี่ยงตัวหลบได้ทัน

“ไอ้หิน มึงนี่ก็เน๊อะ...  มึงก็รู้อยู่แก่ใจว่าไอ้แบมมันไม่ชอบให้ถูกตัวมัน มึงยังจะไปจับ ไปสัมผัสมันอยู่ มึงโรคจิตปะเนี่ย” ตั้ว อนุพงษ์เอ่ยขึ้น

“กูถามจริง มึงจะหวงตัวอะไรนักหนาวะ”

เพื่อนคนชื่อหินห้ามความสงสัยเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป เพราะว่าอีกแค่หนึ่งเทอมพวกเขาก็เรียนจบแล้ว เขาก็อยากจะรู้ว่าเพื่อนที่เป็นหนุ่มสุดฮอต เรียนดี กีฬาเด่นอย่างแบม ภูวดลทำไมถึงได้หวงเนื้อหวงตัวยิ่งกว่าพวกผู้หญิงเสียอีก

“เรื่องของกู จีน่า...ไปหาอะไรกินกัน”

แบม ภูวดลไม่ตอบก่อนที่จะชวนเพื่อนสนิทที่สุดไปหาขนมมากินรองท้อง เพราะเขาใช้พลังงานและความคิดไปเยอะ ถ้าได้นมเปรี้ยวรสสตรอเบอรี่สักขวดคงจะดีไม่น้อย

“นั่นสิ ยุ่งอะไรกับไอ้บอมมัน ผู้ชายหล่อเหลา บ้านรวยอย่างมันก็ต้องหวงเนื้อหวงตัวเป็นธรรมดา จะไปห้าวหาญ ฟาดฟันแบบพวกมึงได้ยังไงกัน”

ตั้ม อนุพงษ์เอ่ยเสริมก่อนที่จะเดินตามสองหนุ่มสาวไป เพื่อนๆ ที่สงสัยจึงได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความไม่เข้าใจ หรือเพื่อนคนนี้อาจจะมีปมอะไรสักอย่างก็เป็นได้ คนสงสัยจึงถอนหายใจออกมาแล้วออกไปทำธุระส่วนตัวบ้าง

หลังเลิกเรียนจีน่า เจนจิรา ชวนแบม ภูวดลไปที่บ้านของเธอเพราะมีเรื่องที่ไม่สะดวกคุยกันข้างนอก เขาเข้าใจในทันทีว่าเกี่ยวกับเรื่องอะไร เพราะเขาและเธอต่างกุมความลับของกันและกันเอาไว้ ร่างสูงโปร่งที่มีใบหน้าหล่อเหลาลงมาจากรถตู้รับส่งของตระกูลปรีชารักษ์ แต่ทว่ารถกลับเข้ามาจอดที่หน้าบริเวณบ้านริกเตอร์ ซึ่งอยู่ติดกัน เด็กรับใช้ของบ้านเมื่อเห็นว่าใครมาจึงรีบขึ้นไปรายงานให้คุณหนูได้ทราบ จีน่าจึงบอกให้แบมขึ้นไปหาเธอที่ห้องได้เลย

“ไง… มีอะไร” เสียงทุ้มเอ่ยถามออกมาทันทีที่ประตูห้องปิดลง

“ฮือๆๆๆ แบมอ่า…..”

สาวลูกครึ่งเยอรมันร้องไห้ออกมาอย่างลืมอายก่อนที่จะโผโอบกอดเพื่อนสนิท

“เห้ย!!!! เธอเป็นอะไรจีน่า หยุดร้องไห้แล้วมานั่งคุยกันดีๆ เร็วๆ”

แบม ภูวดลรีบเอ่ยถามเพื่อนสนิทก่อนที่จะบอกให้เธอสงบอารมณ์ของตนเอง

“ฮึก… พี่ไอซ์อ่า”

จีน่า เจนจิราเอ่ยชื่อของคนที่ทำให้เธอต้องเสียน้ำตาวันนี้

“พี่ไอซ์เป็นอะไร” เขาเอ่ยถามเพื่อนสนิทด้วยความสงสัย

“พี่ไอซ์กำลังจะแต่งงาน ฮือๆๆๆ”

ใช่แล้ว…จีน่า เจนจิรา ริกเตอร์สาวสวยลูกครึ่งไทยเยอรมันผู้นี้มองจากรูปลักษณ์ภายนอกอาจจะเป็นที่หมายปองหรือสเปคของหนุ่มๆ ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ฐานะ หรือมันสมอง จีน่าผู้นี้เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ยกเว้นก็เพียงแค่รสนิยมของเธอ จีน่าชอบผู้หญิงด้วยกัน และเขา… ก็มีความรู้สึกว่าชอบผู้ชายมากกว่าชอบผู้หญิงอย่างเธอ นี่เป็นความลับระหว่างเขาและเธอที่รับรู้กันเพียงสองคน

“แต่งกับใคร แล้วเมื่อก่อนทำไมเราไม่เคยเห็นว่าพี่ไอซ์เค้าจะมีแฟนมาหา หรือมีใครมาคุมเลย แล้วเค้าจะแต่งงานได้ยังไง”

แบม ภูวดลเอ่ยถามออกมาด้วยความงุนงง เพราะเขาและเพื่อนสนิทก็ไปแวะร้านคาเฟ่ของพี่ไอซ์บ่อยๆ แต่กลับไม่เคยเห็นแฟนหรือว่าที่สามีของพี่ไอซ์เลยสักครั้ง

“ไม่รู้ ฉันไม่รู้ แบม….จบแล้วความรักครั้งแรกของฉันฮือๆๆๆ” จีน่าร้องไห้ฟูมฟายออกมา ร่างหนาจึงยอมเป็นที่พักพิงให้กับเพื่อนสาว

“ฮึก… ถ้านายเจอคนที่นายรักหรือรู้สึกดีด้วย อย่าปล่อยให้เขาผ่านไปนะแบม นายต้องกล้าที่จะบอกความในใจของนายให้เค้าได้รับรู้ ถึงแม้อีกฝ่ายจะไม่รับรัก แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องได้มาเสียใจภายหลังแบบฉันวันนี้ ฮือๆๆๆ”

ชายหนุ่มฟังที่เพื่อนพูดมาแล้วคิดตาม ตอนนี้เขายังไม่เจอใครที่มาทำให้รู้สึกดีจนอยากที่จะพูดความในใจออกมา แต่เขาก็หวังว่าสักวัน เขาคงจะได้พบคนคนนั้นบ้างเหมือนกัน