Masukอัคนีนั่งเงียบอยู่อย่างนั้นนานพอควร ส่วนเรย์กิเพื่อนสนิทก็นั่งไม่พูดไม่จาเป็นเพื่อนเขา สองหนุ่มไร้ซึ่งบทสนทนาในหัว เรย์กิแอบเหล่ตามามองอัคนีอยู่บ้างบางครั้ง แต่พอเห็นว่าอัคนียังนั่งเงียบด้วยแววตาเศร้า ๆ อยู่เหมือนเดิม เขาก็ได้แต่ถอนหายใจทิ้งไปพลาง ๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“คุณอัคครับ มีคนมาขอเข้าพบ” แต่แล้วเสียงเคาะประตูและเสียงของลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านนอกก็เอ่ยบอกประโยคดังกล่าวขึ้น ทำให้ทั้งอัคนีและเรย์กิหันมาสนใจบานประตูห้องที่ปิดอยู่แทน
“ใครครับ นัดไว้รึเปล่า?” อัคนีขมวดคิ้วส่งเสียงเอ่ยถามกลับไป
“ไม่ได้นัดไว้ครับ ผมเลยให้รออยู่ที่หน้าประตูบ้าน เห็นบอกว่าชื่อนานะครับ” เสียงเข้มของลูกน้องคนเดิมเอ่ยกลับมา ใบหน้าของเรย์กิและอัคนีหันขวับกลับมามองกันในทันทีเมื่อชื่อ ๆ นั้นที่บอดี้การ์ดคนดังกล่าวเอ่ย มันสะกิดต่อมความอยากรู้ผิดปกติ อัคนีกับเรย์กิไม่ได้พูดพร่ำอะไรกันมาก สองหนุ่มรีบพุ่งตัวมาที่คอมพิวเตอร์ในห้องเพื่อเปิดกล้องวงจรปิดดูในทันที พวกเขาอยากรู้ว่าคนที่กำลังยืนรอและมาขอเข้าพบกับอัคนีนั้นคือใคร และผลปรากฏว่า
“นานา” สองสายตาของทั้งสองหนุ่มจ้องมองร่างบอบบางของหญิงผิวขาวจัดที่ยืนนิ่งรออยู่ที่หน้าบ้าน เรย์กิกล่าวเรียกชื่อของเธอผู้มาเยือนทันทีเมื่อเขาเห็นเพียงแค่ครึ่งเสี้ยวใบหน้าของเธอ เรย์กิเงยหน้าขึ้นมามองอัคนีต่อ ถึงได้เห็นว่าอัคนีตอนนี้นั้นกำลังมีสีหน้าโกรธแต่เขาพยายามเก็บอาการเอาไว้
“เอาไงวะอัค” เรย์กิถามกับเพื่อนสนิทต่อ ผู้หญิงที่ชื่อนานาแน่นอนว่าเธอกับอัคนีคงจะมีเรื่องไม่ดีต่อกันมาแน่ เพียงแค่อัคนีเห็นเสี้ยวใบหน้าเธอเขายังดูโกรธขนาดนี้แล้ว เรื่องเบื้องหลังก็คงจะไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ
แต่อัคนีไม่อยากให้ค่าไม่อยากจะเสียเวลากับเธอ เพราะที่ผ่านมาเขาเสียเวลากับผู้หญิงที่ชื่อว่านานามาเกือบทั้งชีวิตแล้ว..
วันต่อมา..
ซีอิ๊วนอนเอามือก่ายหน้าผากคิดทั้งคืน แต่คิดอย่างไรทางออกของเรื่องนี้ก็ช่างริบหรี่ เธอมีเหตุผลทุกอย่างกับทุกเรื่องที่เธอตัดสินใจและทำมันลงไป เธอมีเหตุผลของเธอ..
เรื่องที่จู่ ๆ อัคนีก็กลับเข้ามาในชีวิตยอมรับว่าเธอยังตกใจและอึ้งไม่หาย ไม่รู้สิ ก็คนมันเคยสนิทกันเคยยิ้มเคยหัวเราะด้วยกัน แต่ตอนนี้กลับต้องมานั่งทำทีว่าเฉยชาต่อกัน ซีอิ๊วคิดว่าการที่เธอห่างออกมาจากชีวิตของเขา แล้วเธอจะลืมความรู้สึกดีเก่า ๆ ได้ พอเขาหวนกลับมาอีกครั้ง เธอถึงได้รู้แน่ชัดว่าความรู้สึกเหล่านั้นมันไม่เคยเจือจางหายไปจากใจของเธอเลยต่างหากล่ะ
ทำไมกัน ทำไมเธอถึงยังรู้สึกแบบนั้นกับเขาอยู่เต็มอกกัน..
ซีอิ๊วคิดเรื่องนี้ทั้งคืน รวมถึงเรื่องที่เธอจะต้องหมั้นหมายและสุดท้ายก็ตบแต่งกับเขา เธอไม่ได้ต้องการแบบนั้น เมื่อก่อนเธออาจเคยต้องการแต่มันไม่ใช่ตอนนี้ เธอหวังว่าเธอจะเจรจากับพ่อของเธอได้ในเร็ววัน แต่ก่อนที่พ่อของเธอจะยอมให้ เธอก็ต้องเป็นเด็กดีไม่ทะเลาะวิวาทและไม่ทำให้ท่านเป็นห่วงเสียก่อน แม้การทำตัวเรียบร้อยมันจะไม่ใช่ทางของเธอเลย แต่รอบนี้มันก็คงจะเลี่ยงไม่ได้
กระเป๋าสีดำอันพอดีตัวสะพายคาดไหล่บางสวย มือสองข้างกำลังรวบผมยาวของตัวเองขึ้นเกล้าให้เรียบร้อย แต่ซีอิ๊วก็ไม่ลืมที่จะปล่อยปอยผมหวานลงที่สองข้างขมับ ลุคง่าย ๆ กับการไปเรียนแต่ดันส่งคนให้ดูน่ามองน่าต้องตาเป็นไหน ๆ หลังจากที่แต่งตัวเสร็จแล้วเธอก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัว และไม่ลืมที่จะหยิบเอาช็อปตัวเก่งสีกรมติดมือลงมาด้วย
“ช้าฉิบหาย นี่มึงซักอบรีดเสื้อช็อปเลยมั้ย” ทันทีที่ซีอิ๊วก้าวขาเดินออกมาจากตัวบ้าน กีรติที่ยืนรอเธออยู่ข้างรถBMคันโก้ที่สนามหญ้าหน้าบ้านของเธอก็ว่าแซะเธอขึ้นมาในทันที ซีอิ๊วยิ้มขำสาวเท้าเดินเข้ามาหาเพื่อนสนิทชายที่ยืนเท้าสะเอวรออยู่
“กูตื่นสายอ่ะ ขอโทษได้ป่ะ ละแม่งช็อปกูอยู่บ้านป๊าหมด นี่ไปค้นมาถึงเจอ ไม่งั้นไม่ได้ช็อปใส่ไปเรียนแน่” ซีอิ๊วสาธยายเรื่องน่าหงุดหงิดในเช้านี้ ส่วนกีรติได้แต่ยืนมองเธอด้วยแววตาและสีหน้าแสนเอือมอย่างไร้ที่สิ้นสุด
“เออ ละเรื่องที่ป๊ามึงเรียกไปคุยเมื่อวานอ่ะ ว่าไงวะ พวกบิวตี้ถามมึงในกลุ่มมึงก็ไม่ตอบ” กีรติถามขึ้นมาอีกหนด้วยความอยากรู้ เมื่อวานหลังจากที่ซีอิ๊วกลับมาที่บ้านของตัวเอง เธอก็เซ็งมากจนไม่แตะมือถือ จึงไม่รู้ว่าแชทกลุ่มที่เพื่อน ๆ คุยกันนั้นพวกมันคุยอะไรกันบ้าง ซีอิ๊วมีสีหน้าไม่สู้ดีเหมือนไม่อยากจะตอบ แต่เพราะกีรติคือเพื่อนที่สนิทที่สุดบวกกับเธอเองก็อึดอัดกับเรื่องนี้อยู่มากด้วย ซีอิ๊วก้มหน้าพลางพลั่งพลูเอาลมหายใจออกมาจากปอด เธอเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของเพื่อนสนิทอีกครั้ง ริมฝีปากเล็กเม้มเข้าหากันแน่น ซีอิ๊วทำท่าทีอึกอักอยู่นานจนเธอยอมจำนนเล่าทุกอย่างให้กับกีรติฟังอย่างอับจน
“ป๊า ให้กูกลับมาหมั้นกับพี่อัค”
“อ๋อ แค่เรื่องหมั้นกับ.. ห้ะ!!!” คราแรกที่กีรติได้ยินเรื่องหมั้นเขาก็รับทราบและไม่ได้ข้องใจอะไร แต่พอนึกทบทวนรูปประโยคดี ๆ แล้วสะดุดกับชื่อ ๆ หนึ่งเข้า เขาก็ต้องกลับลำมาตกอกตกใจและยิ่งอยากรู้เข้าไปอีก
“อัค อัคนี!!?”
“อือ อัคนี มีอยู่อัคเดียวนั่นแหละ”
“เชี่ยยย!!! ได้ไงวะ ก็มึงกับพี่แกแบบว่าห่างกันตั้งนานแล้วป่าว คือกู” กีรติตกอกตกใจ อัคนีคู่หมั้นของซีอิ๊ว มันจะมีอัคไหนได้อีก มันก็มีอยู่แค่อัคนั้นอัคเดียว คนที่กีรติเองก็รู้ว่าเป็นใครไม่มีลืม
###
คุยกับนักอ่าน
คำถามแรกกกก นานานี่ไผ ทำไมอิพี่อัคดูของจะขึ้นอ่ะะะะ อยากรู้ค่ะไรท์!!!!!! แต่คือ ติรู้จักพี่อัค ยังไง อะไร!!
หลายปีต่อมา..เสียงโวยวายดังลั่นบ้านทำเอาหูของซีอิ๊วเกือบดับไปหลายที คิ้วเรียวกระตุกหงึกไปหลายหนในขณะที่ร่างของเธอกำลังยืนทำอาหารอยู่ในห้องครัว เสียงโวยวายที่ดังขึ้นส่วนใหญ่ก็เป็นเสียงหัวเราะของอัคนีผู้เป็นสามี มีเสียงหัวเราะของเด็กน้อยดังคลอมาบ้าง แทรกมาด้วยเสียงร้องไห้กระจองอแง ทุกเสียงในตอนนี้มันดังประสานกันจนมั่วไปหมด ซีอิ๊วตอนนี้ยืนนับหนึ่งถึงร้อยในใจ แต่ยังนับไม่ถึงไหน มือสวยที่กำลังจับตะหลิวอยู่ก็กำแน่นขึ้นพร้อมกับเส้นประสาทในหัวที่เต้นตุบแทบจะระเบิดเสียงหัวเราะของอัคนีดังก้องบ้าน ดังมากจนละทุออกไปถึงหน้าบ้านเลยก็ว่าได้ ซีอิ๊วความอดทนถึงขีดจำกัด เธอเดินถือตะหลิวในมือออกมาจากห้องครัว พร้อมกับตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องนั่งเล่น เพียงอยากจะเห็นว่าทำไมเสียงมันถึงได้ดังขนาดนี้ หากรู้ต้นเหตุ เธอคงจะต้องกำราบเสียหน่อยอัคนีมาดมาเฟีย ยามนี้มาดนั้นไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว เพราะอัคนีตอนนี้ใส่เพียงกางเกงเจเจ ส่วนท่อนบนเขาก็ถอดจนเปลือยเปล่า ใครมาเห็นสภาพนี้ร้อยทั้งร้อยก็ไม่เชื่อหรอกว่าเป็นมาเฟีย“เย้!! ไปเยยปะป๊า หนีพี่ใหญ่เยย” เสียงของเด็กผู้ชายตัวจ้อยที่ขี่อยู่บนคอของเขาได้เอ่ยบอกกับเขา อัคนีตอนน
หลังจากที่ซีอิ๊วรับปริญญาเสร็จ งานแต่งที่อัคนีซุ่มทำมานานก็ได้จัดขึ้นเสียที แถมคนที่ดีใจที่สุดท่าจะเป็นฝ่ายเจ้าบ่าวเสียด้วย เพราะรายนั้นเนื้อเต้นอยากใช้คำว่าสามีจนจะเต็มแก่ ทะเบียนสมรสที่ถูกเขียนยินยอมกันทั้งสองฝ่าย ฝันที่อัคนีคิดว่ามันริบหรี่มาโดยตลอด บัดนี้มันเป็นจริงแล้วตรงหน้าของเขางานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างรื่นเริง ส่วนใหญ่ตรีมงานจะเป็นสีขาวสะอาดทั้งหมด รวมถึงชุดบ่าวสาว หัวใจของเจ้าบ่าวเต้นตึกตักดังโครมคราม ทุกวินาทีตอนนี้สำหรับอัคนีช่างยาวนานเหลือเกิน รอบกระบอกตาคมเอ่อคลอน้ำจนเต็มเบ้า เพื่อนเจ้าบ่าวอย่างเรย์กิกับอาคิได้แต่คอยยืนตบไหล่ให้กำลังใจ อันที่จริงก็ตื้นตันจนอยากจะร้องตามอัคนีนู่นแหละ แต่กลัวว่าถ้าร้องไห้กันทั้งสามคนแล้วจะไม่มีใครปลอบเจ้าบ่าว รักแท้นั้นเป็นเพียงแค่คำพูด บ้างก็ว่ามันเป็นคำลวง แต่สำหรับเพื่อนเจ้าบ่าวในวันนี้ เขาสัมผัสได้ว่ามันมีจริงอัคนีคือรักแท้ คนอย่างอัคนีเท่านั้น ที่ใช้คำนี้ได้อย่างไม่อายปากทุก ๆ สายตาต่างจดจ้องอยู่ที่พรมแดงตรงกลางของโถงทางเดิน ไม่ว่าจะเป็นแขกที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทางซีกซ้ายและขวา หรือเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวที่ยืนอยู่บนเวที ทุกสายตาต่างต
สถานีตำรวจยังเลื่องชื่อไม่มีวันหยุด ปราบใดที่แก๊งของซีอิ๊วยังไม่หยุดสร้างความวุ่นวาย ก็อย่าหวังว่าสถานีตำรวจแห่งนี้มันจะเงียบสงบเลย ไม่มีทางซะหรอกในขณะที่ซีอิ๊วกับเพื่อน ๆ และแก๊งคู่กรณีกำลังนั่งเถียงกันอยู่ต่อหน้าของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผู้ปกครองอย่างอัคนีก็ได้แต่นั่งกุมหัวฟังเสียงถกเถียงกันไปมาทั้งหลาย“หยุด หยุด!! ถ้าไม่หยุดผมจะสั่งขังให้หมด” เสียงของตำรวจนายหนึ่งได้เอ่ยขึ้น วงถกเถียงจึงเงียบลงพร้อมกับสายตาของผู้ต้องหานับสิบคนที่หันมาจับจ้องที่ร่างของเขาเป็นสายตาเดียวกัน แต่เงียบได้ไม่นานเท่านั้น เหล่าวัยรุ่นเลือดร้อนทั้งหลายก็หันหน้ามาถกเถียงกันต่อ“เออ จับขังก็ขังวะ กูไม่กลัวหรอกคุกเนี่ย! แต่ขอหน่อยนะคุณตำรวจ ขอให้จับฉันขังกับอีพวกนี้ทีเถอะ จะถอนฟันสดให้มันฟรี ๆ” เสียงของซีอิ๊วว่าขึ้น ตำรวจนายนั้นได้แต่นั่งทำหน้าเอือม เขาก้มหน้าลงก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ ฝ่ายของอัคนีก็อย่าให้พูดถึงเลย เพราะรายนี้นั่งเอามือลูบหน้านับสิบรอบได้แล้ว“ตัวเท่าลูกหมามึงเก่งจังวะห้ะ!” ทางคู่กรณีเองก็หาได้ยอมไม่ ทางนั้นยังโต้ตอบกลับมาอย่างไม่ยอมกันวันนี้คือวันที่ซีอิ๊วและแก๊งเพื่อนต้องเดินซ้อมรับใบปริญญา พอพักเท
อัคนียกซีอิ๊วขึ้นมานั่งที่โต๊ะทำงานตรงหน้า เขายันกายลุกขึ้นยืน ก่อนจะจัดการถอดเสื้อยืดตัวบางที่ตนเองใส่อยู่ให้มันออกไปพ้น ๆ อัคนีเขวี้ยงเสื้อตัวนั้นทิ้งลงอย่างไม่ใยดี เขาแทรกกายเข้ามาระหว่างขาสวย ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาหาหวานใจหวังจะจูบเธออีกหน“อื้ออ จะไม่กินนมที่อิ๊วชงมาให้หน่อยเหรอ” ซีอิ๊วยกมือขึ้นมาดันใบหน้าของเขาเอาไว้ไม่ให้เขาได้จูบ เธอเอียงแก้มหนีเล็กน้อยก่อนกล่าว อัคนีตอนนี้ดวงตาหวานเยิ้มไปหมดแล้ว ร่างกายเขาก็ด้วย มันเยิ้มไปหมดทุกส่วนแล้ว“ไม่ไหวแล้วอิ๊ว พี่อยากกินเธอใจจะขาดแล้ว” อัคนีจับมือซีอิ๊วที่ดันใบหน้าของตัวเองออก เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มกินใจก่อนจะยื่นใบหน้าเข้ามาหาเธอเร็วไวหวังจะจูบเธอทันที แต่มือสวยของเธอก็ยื่นเข้ามาดันใบหน้าของเขาเอาไว้อีกหน อัคนีตอนนี้ทำสายตาอ้อน สีหน้าของเขางอแงเหมือนเด็กที่ไม่ได้ดั่งใจ“แต่อิ๊วอยากให้พี่กิน เดี๋ยวอิ๊วป้อนเอง” คนสวยเธอเอ่ยกลับมาแบบนั้น ซ้ำสายตายังยั่วเย้าใช่เล่น ซีอิ๊วยื่นมือเข้ามาจับเอาแก้วนมอุ่นที่วางอยู่ข้างกาย เธอมองแก้วนมในมือก่อนจะช้อนดวงตาหวานหว่านเสน่ห์ขึ้นมามองอัคนีอีกครั้ง ซีอิ๊วนำแก้วใสมาจรดริมฝีปาก ก่อนเธอจะจิบเอาน้ำนมในแ
อัคนีรีบตัดสายของเรย์กิลงอย่างรวดเร็ว สายตาที่ซีอิ๊วมองเขม็งมาทำเอาพ่อคนปากเก่งคนเมื่อครู่นั่งสำรวมสงบเงียบ มือบางปิดบานประตูห้องทำงานลง พร้อมกับร่างของซีอิ๊วที่เดินเข้ามาหาร่างของอัคนีที่โต๊ะทำงานแทน มือสวยที่ถือถาดใส่นมอุ่น เธอค่อย ๆ วางนมที่ตั้งใจชงมาให้คนพี่ลงตรงหน้าของเขา“อิ๊วชงนมมาให้ เห็นว่าทำงานตั้งนาน คงเหนื่อย” เหมือนสิ่งที่เอ่ยจะดูห่วงใย แต่ในความรู้สึกของอัคนีแล้วนั้น มันเป็นน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ เขาสัมผัสได้ หรือซีอิ๊วจะอารมณ์ไม่ดีกับคำพูดเมื่อครู่ที่เขาพูดเล่นกับเพื่อนกันนะ อัคนีนั่งนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก ทว่าพอเห็นซีอิ๊วตั้งท่าหันหลังจะเดินจากออกไป มือใหญ่ก็รีบยื่นเข้ามาคว้าข้อมือเล็กของเธอเอาไว้เพื่อรั้งเธอให้อยู่ก่อน“อิ๊ว” ความรู้สึกผิดเริ่มกัดกินอัคนี ยิ่งซีอิ๊วทำตัวเหมือนหมางเมินเขาก็ยิ่งคิดหนักเข้าไปใหญ่ ใบหน้าเล็กเอี้ยวหันมามองเขาเล็กน้อย เช่นนั้นอัคนีจึงดึงเอาร่างเล็กให้เขยิบเข้ามาใกล้กันอีกนิด ก่อนจะจับซีอิ๊วนั่งลงบนตักเดี่ยวนั้น“พี่อัค” ซีอิ๊วแหวใส่เสียงอ่อนเพราะจู่ ๆ อัคนีก็ดึงร่างของเธอให้นั่งลงมาทับกับหน้าตักของเขา ซ้ำคนพี่ยังกอดรอบเอวกิ่วของ
“พี่อัค!!!”“ทำไม!” ศาลาหลังสถานีตำรวจแห่งเดิมยังเป็นที่รวมพลของเหล่าวิศวะไฟฟ้า เพิ่มมาอีกคนคืออัคนีที่คอยมาตามซีอิ๊วไม่ขาด สองคนนั้นกำลังยืนทะเลาะกันอยู่โดยมีเพื่อนของซีอิ๊วนับแปดชีวิตที่นั่งดูเหตุการณ์ด้วยความเคยชิน ชินไปแล้ว พวกเขาเห็นสองคนนี้ทะเลาะกันจนชินไปแล้ว“เอามาลบเลยนะ! จะโพสต์ภาพนั้นทำไม” ซีอิ๊วกำลังแย่งมือถือจากอัคนี แต่เพราะคนพี่สูงกว่าแค่ชูมือขึ้นฟ้าคนตัวเล็กกว่าอย่างเธอก็คว้าเอาไม่ถึงแล้ว“ทำไม หึงเหรอจ๊ะ”“พี่อัค!!!” คนนึงกำลังโมโหส่วนอีกคนดันกวนประสาท อัคนีหัวเราะเยาะคิกคักชอบใจ“ว๊ายยย เตี้ย เอาก็ไม่ถึง”“หุบปากไปเลยไอ้หน้าปลาหมอ!!!”“โห่ แรงนะที่รักจ๋า” คงเป็นการด่ากันที่คนรอบข้างไม่ค่อยจะใส่ใจเท่าไรนัก ปกติคนด่ากันก็เหมือนจะท้าต่อยท้าตีกันแล้ว แต่ไม่ใช่กับสองคนนี้ เพราะเรื่องแบบนี้มันคือเรื่องปกติของคู่รักไบโพล่า กีรติเคยบอกมาอย่างนั้น ซีอิ๊วแย่งเอาโทรศัพท์จากมือของอัคนีมาได้ เธอกำลังทำการลบภาพบางอย่างที่อัคนีทำการโพสต์ลงโซเชี่ยวไปเมื่อครู่ เพราะภาพนั้นมันเป็นภาพแสนน่าอาย มันคือภาพของอัคนีที่ยืมบิกินี่ของเธอมาใส่เล่น แล้วก็นะ เจ้าตัวไม่อายแต่ทำไมคนที่อายดันต้องมาเ