LOGINคัลเลนนั่งมองหญิงสาวคนหนึ่งมานานกว่าครึ่งชั่วโมง เธอเหมือนนางฟ้าตัวน้อยที่กำลังเต้นระบำอยู่กลางฟลอร์ ยิ่งร่างกายโค้งเว้าสมส่วนขยับโยกไปมา ช่องท้องส่วนล่างของเขาก็เหมือนมีไฟกองเล็กๆ ถูกจุดขึ้น สี่สหายมองหน้ากัน เป้าหมายมีอยู่คนเดียว แต่ใครล่ะจะลงมือ
เจ้าของดวงตาลึกล้ำกระดกเหล้ารสเข้มลงคอก่อนจะลุกขึ้น คัลเลนไม่เคยเข้าหาใครก่อน นี่เป็นครั้งเเรกที่เขาเหมือนจะต้องการมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้ การแสดงออกที่แสนกระตือรือร้นนี้ ทำให้สีหน้าของชมพู่ย่ำแย่ เธอแต่งตัวมาเต็มที่เพื่ออยู่กับชายหนุ่มสุดฮอตในฝันของผู้หญิงมากมาย อีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงไปต่อที่เตียงแล้ว ทำไมต้องมีคนมาแย่งด้วย
"ใจเย็นนะเว้ย" เพื่อนๆกล่าวแซว แม้จะยังมีความเสียดาย เเต่ใครเร็วสุด คนนั้นก็ได้ไป พวกเขาไม่แย่งกันเองเด็ดขาด
ร่างสูงเดินลงมาชั้นล่าง เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาเธอ ไม่รีบร้อน ไม่ชักช้า เรื่องเเบบนี้ต้องมีจังหวะ เเละดูท่าว่าเขาจะเชี่ยวชาญมากด้วย
เพลงป็อบที่ดังกระหึ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นเเนวอาร์เเอนบี มิ่งขวัญหลับตาพริ้ม ช่วงเวลานี้ เหมือนเธอกำลังล่องลอยอยู่บนสวรรค์เลย ระหว่างที่มัวเมา มือของใครบางคนก็เลื่อนมาเเตะที่เอวคอดจากทางด้านหลัง แผ่นอกที่ทั้งหนาและตึงเบียดชิดกับร่างเล็กจนไร้ช่องว่าง เพื่อให้หญิงสาวผู้เย้ายวนเอนตัวลงไปพักพิง ทั้งสองกอดกันกลม คนอื่นๆที่จ้องมิ่งขวัญอยู่รู้ว่าคงพลาดเป้าหมายแล้ว ก็คัลเลนนัวเนียเธอขนาดนั้น
"มาคนเดียวเหรอครับ" เสียงของเขากระซิบเบาๆ ที่ข้างหู มันทำให้มิ่งขวัญขนลุกซู่ เธองัวเงียพยายามจะพูดบางอย่าง
"อื้อ~ แคล เหมือนอยู่บนท้องฟ้าเลย ฉันชอบมาก"
คัลเลนไม่ได้ยินคนพึมพำ เขาลูบมือไปบนหน้าท้องเเบนราบ ต่ำลงไป ต่ำลงไปเรื่อยๆ ริมฝีปากก็เคลื่อนเข้ามาขบติ่งหูสะอาดของหญิงสาวเบาๆ จู่โจมแน่วแน่แบบนี้ ร่างทั้งร่างของมิ่งขวัญก็ยืนแทบไม่อยู่ เธออ่อนระทวย ไม่มีความหวงเนื้อหวงตัวใดๆทั้งนั้น
คัลเลนพยุงร่างบอบบางไว้ ตัวของเธอหอมมากจริงๆ เหมือนกลิ่นไอศกรีมวนิลลาสีขาวบริสุทธิ์ ผิวก็นุ่มเนียนคล้ายเด็กแรกเกิด ได้สัมผัสแล้วห้ามความกระหายในส่วนลึกไม่ได้เลย ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเพื่อนทั้งสามคนมองลงมาเห็นการกระทำของเขา ต่างฝ่ายต่างก็ต้องเบิกตาโต ไอ้เสือเเทบจะขย้ำสาวสวยคนนั้นกลางฟลอร์อยู่เเล้ว ไม่เหมือนปกติที่มันชอบทำเลย
"ยืนไม่ไหวแล้วนะครับ ไปห้องน้ำกันไหม"
คัลเลนพาหญิงสาวไร้สติเดินออกไปกับเขา เมื่อพ้นสายตาผู้คน จังหวะที่ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำ มิ่งขวัญก็ถูกลากตัวเข้าไปทันที ประตูบานเล็กปิดลง สองคนยืนเบียดเสียดในห้องคับเเคบ คัลเลนเปิดเกมก่อน เขาลูบไล้เรือนร่างสมส่วนของผู้หญิงตรงหน้า ไล่ลงไปบีบสะโพกวนขึ้นมาขยำอกอิ่มนุ่มนิ่ม เต็มไม้เต็มมือมาก ไม่เสียเเรงที่จ้องอยู่ตั้งนาน
“ผมดูดดีไหมครับ”
“อะ อื้ม”
สำหรับคัลเลน นี่ถือเป็นคำตอบ ริมฝีปากร้อนก้มลงซุกไซ้อกสวยได้รูป เขาเหมือนสัตว์ร้ายหิวโหย ทั้งดุดันเเละบ้าคลั่ง มิ่งขวัญที่เป็นฝ่ายตั้งรับจึงจำต้องเชิดหน้าขึ้นร้องเสียงแผ่ว การกระทำหยาบโลนนี้กระตุ้นร่างกายของเธอให้สั่นสะท้าน
"อ้าขาออกหน่อยสิครับ เด็กดี"
แผ่นหลังบอบบางเคลื่อนชิดผนังห้องน้ำ โดยมีมือข้างหนึ่งของคัลเลนโอบกอดเอาไว้ เขาดึงเดรสสีแดงทั้งข้างบนและข้างล่างมากองรวมกันที่เอวคอด บราไร้สายรูปทรงเซ็กซี่ถูกปลดออก ยิ่งเห็นเต็มตาแบบนี้ก็ยิ่งถูกใจ ชายร่างใหญ่ยิ้มเย็น เขาเริ่มกระตุ้นเธอทุกจุด ริมฝีปากดูดดึงเต้าหู้นุ่มนิ่ม ส่งลิ้นหยาบลิ้มลองไอศกรีมวนิลลารสชาติโปรดอย่างมูมมาม นิ้วใหญ่ก็ลูบไล้กลางลำตัวของคน จุดนั้นเป็นพื้นที่อ่อนไหว มันไวต่อความรู้สึกเป็นอย่างมาก เพียงถูกเกลี่ยไล่ไปมา ร่างกายของมิ่งขวัญก็ปล่อยความหล่อลื่นจนเลอะเต็มมือคัลเลน บรรยากาศเร่าร้อน เขาไม่เว้นจังหวะให้เธอได้พักเลย
"อื้อ~หยุดก่อน หยุด"
คัลเลนเคลื่อนมือเร็วขึ้น ร่างกายของสาวสวยตรงหน้าจึงบิดไปมาเหมือนคนกำลังจะขาดใจ มิ่งขวัญขาสั่น ความเสียวซ่านที่พุ่งสูงอย่างต่อเนื่องทำให้เธอเกร็งกระตุก รู้สึกเหมือนได้รับการปลดปล่อย หญิงสาวสวยสดนั่งลงกองกับพื้นหลังจากสุขสม พร้อมกับลมหายใจหอบเหนื่อย ต่างจากคนเปิดเกมโดยสิ้นเชิง เสียงถอดเข็มขัดดังอยู่ไม่ไกลหู เมื่อใบหน้าหวานเงยขึ้น บางอย่างที่แข็งเเละร้อนมากก็ถูไถไปบนริมฝีปากของเธอ นิ้วมือใหญ่ล้วงเข้ามาเบิกทางก่อน ชุ่มฉ่ำพอประมาณแล้วก็ส่งความใหญ่โตเข้าไป มิ่งขวัญน้ำตารื้น เธอหายใจไม่ออก มีบางอย่างอุดปากเธอเอาไว้
"ดูดเบาๆ ครับ อย่าให้ผมเสร็จก่อนที่จะเข้าไปในตัวคุณ"
มิ่งขวัญไม่ได้ดูด เธอแค่อ้าปากไว้อย่างนั้น เขาจับศีรษะเธอแน่น สะโพกสอบโยกเข้าออกเอง เสียงคนสำลักปนครวญครางพอใจเคล้าไปกับบทเพลงจากทางด้านล่างของผับ คัลเลนเชิดหน้าขบกรามเป็นสันนูน เมื่อกระแทกกระทั้นจนพอใจก็ปล่อยมือให้หญิงสาวเป็นอิสระ มิ่งขวัญสำลักหน้าดำหน้าแดง เมื่อครู่เธอทำอะไรลงไป สติที่ล่องลอยค่อยๆ ปะติดปะต่อกัน แรงดึงของชายหนุ่มฉุดร่างบอบบางขึ้นจากพื้น เขาล้วงถุงยางอนามัยออกมา เเววตายังคงจ้องมองใบหน้าที่สดสวยของเธอ
"เจ็บหน่อยนะครับ ของผมไม่ใช่มาตฐานทั่วไป"คัลเลนยิ้มก่อนจะยกขาของมิ่งขวัญขึ้นมาข้างหนึ่ง เขาดันตัวเข้าไปในทางรักคับเเคบของเธอ แต่มันแน่นมาก
ความเจ็บปวดทำให้ใบหน้าของหญิงสาวบิดเบี้ยว เมื่อครู่นึกว่าฝัน เเต่ไม่ใช่ เธอกำลังมีเซ็กซ์ มีไปมั่วซะด้วย ที่นี่ที่ไหน ห้องน้ำของผับเหรอ มือของมิ่งขวัญดันตัวคัลเลนเอาไว้ เธอได้สติกลับมาเเล้ว
"หยุดนะ"
คัลเลนยังไม่ละความพยายาม มาถึงขั้นนี้เเล้ว ต้องดันเข้าไปให้สุด มิ่งขวัญไม่ยอม เธอดิ้นหนี ฝ่ามือก็ฟาดรัวๆ เข้าไปที่เเผงอกของเขา เมื่อชายหนุ่มตรงหน้าไม่สะทกสะท้าน มิ่งขวัญจึงยกหมัดขึ้นต่อย คัลเลนเจ็บจนต้องถอนตัวออกมากุมจมูกเอาไว้
"เธอเป็นบ้าอะไร มาต่อยฉันทำไม"
มิ่งขวัญรีบสวมเสื้อผ้า เธอตกใจมาก จะวิ่งหนีออกไปจากห้องน้ำเเต่คัลเลนมายืนขวางเอาไว้ สาวน้อยถอยหลัง ดวงตากลมโตสองข้างตื่นกลัว ทำอะไรลงไป อันตรายชะมัด ยังดีที่เห็นเขาสวมถุงยาง ไม่อย่างนั้นเธอต้องไปตรวจโรคที่โรงพยาบาลอีก ใบหน้าเหมือนปีศาจเงยขึ้นมาจดจ้องมิ่งขวัญเอาเป็นเอาตาย ต่อยเขาทำไม
"ถอยออกไปไกลๆเลยนะ จะทำอะไรฉัน"
"อยู่กับผู้ชายสองคนในห้องน้ำ คิดว่ากำลังทำอะไรอยู่ล่ะ"
"สารเลว นายวางยาฉัน"
"วางยา เธอเดินเข้ามาในนี้กับฉันเอง ยั่วฉันด้วย อยากกันทั้งคู่ จะดีดดิ้นทำไม"
มิ่งขวัญหน้าซีด กระเป๋าของเธออยู่ที่โต๊ะกับแครอล ไม่มีโทรศัพท์ให้ขอความช่วยเหลือ เเล้วจะหนีจากไอ้คนโรคจิตตรงหน้ายังไง สถานการณ์อึดอัดมาก ชายหนุ่มเองก็ไม่ยอมเก็บความใหญ่โตของเขา มันยังไม่ได้ระบาย จะให้ปล่อยคนไปง่ายๆ ได้อย่างไร คัลเลนรูดถุงยางออก เขาเดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"ฉันจะไม่เอาเรื่องที่เธอต่อยฉัน ถ้าเธอทำให้ฉันเสร็จ"
"ไม่เอา ฉันไม่ทำ ปล่อยฉันออกไป ไม่งั้นฉันจะเเจ้งตำรวจ"
"ไปเเจ้งสิ เเต่ต้องหลังจากที่ฉันเสร็จเเล้วเท่านั้น"
มิ่งขวัญไม่มีโอกาสปฏิเสธ คัลเลนเดินมาจนชิดร่างของเธอเเล้ว เขาจับมือเรียวนุ่มลูบกายใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงบดขยี้จูบที่ริมฝีปากเเดงสดอย่างเเรง มิ่งขวัญหน้าร้อนผ่าว เธอถูกดันให้ชิดผนังห้องน้ำอีกครั้ง จูบเเรกที่รักษามาอย่างดีถูกคนตัวใหญ่ฉกฉวยเอาไปแล้ว เขาดันลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปชิมรสวนิลลาหอมหวานจากโพลงปากของเธอ ลมหายใจหนักหน่วงก็เริ่มหอบกระชั้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ นานเเสนนานจนในที่สุดคัลเลนก็ทนไม่ไหว มือของหญิงสาวคนนี้นุ่มมาก
"จะเสร็จ อ๊า!!" ร่างสูงใหญ่ซบใบหน้าลงข้างซอกคอขาว เขาไม่เคยเสร็จเพราะฝ่ามือของผู้หญิงมาก่อน นี่เป็นครั้งเเรก
สาวน้อยดวงตากลมโตจ้องมองน้ำอุ่นสีขาวข้นที่เลอะอยู่เต็มฝ่ามือ เธอเช็ดมันเเรงๆ ที่ชายเสื้อของเขา ทั้งสองค่อยๆ ผละออกจากกัน คัลเลนเเต่งตัว สายตาของเขาเหลือบไปเห็นเลือดสีเเดงไหลเป็นทางลงมาตามเรียวขาของมิ่งขวัญ พอเสร็จเรื่อง เธอจะหนีออกไปจากห้องน้ำตามที่ได้ตกลงกันไว้ คัลเลนคว้าไหล่บาง เขาดึงเเขนเธอให้กลับเข้าไปอยู่ในห้องน้ำเหมือนเดิม ร่างสูงใหญ่ดึงทิชชู่ออกมาจากกล่องเเล้วยื่นมันให้มิ่งขวัญ
"เช็ดซะ" มิ่งขวัญก้มลงมองตามสายตาของเขา เธอตกใจมาก มีเลือดไหลออกมาจากตรงนั้น เยอะซะด้วย
"ออกไป"
คัลเลนเดินออกไป ปล่อยให้มิ่งขวัญจัดการตัวเอง หลังจากเช็ดทำความสะอาด ร่างบอบบางก็ก้าวอย่างกล้าๆ กลัวๆออกมาจากห้องน้ำ ทำไมวันนี้เธอต้องมาเจอโรคจิตด้วย ไอ้เฮงซวยนั่น
แครอลกลับมาได้สติเเล้ว เธอกำลังจะมาตามหามิ่งขวัญในห้องน้ำ พอดีกับที่เจอเพื่อนเดินเหนื่อยๆ ออกมา
"มิ่งขวัญ เกิดอะไรขึ้น ทั้งผมทั้งชุดสภาพเละไปหมดเลย"
"ไม่มีอะไร รีบกลับกันเถอะ ง่วงแล้ว"
"ไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหม ฉันพาเธอมาเที่ยวเเท้ๆ เมาเเล้วนอนอยู่ที่โต๊ะอย่างเดียวเลย"
"อืม กลับกันเถอะ"
สองสาวเดินโซซัดโซเซ จู่ๆ แครอลก็ทำตัวลนลาน ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ใบหน้าก็ยิ้มเจื่อนๆ เหมือนคนเจอสถานการณ์ทำตัวไม่ถูก มิ่งขวัญเขย่าเเขนแครอล เธอเป็นอะไรไป
"พี่คัลเลน วันนี้พี่มาด้วยเหรอคะ"
"พี่ควรถามเธอมากกว่า มาทำอะไรที่นี่"
"น้องพาเพื่อนมาเที่ยวค่ะ" มิ่งขวัญหันไปหาผู้ชายที่เดินมาหยุดยืนชิดเเผ่นหลังของเธอ เป็นเขา ไอ้คนโรคจิตหน้าไม่อาย มิ่งขวัญเดินหนี ดวงตาของเธอสั่นจนแครอลสังเกตอาการได้
"ดูเเลตัวเองยังไม่ได้ ก็พากันมาเที่ยว หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น จะทำยังไง"
"ดูสิ พี่บ่นจนเพื่อนน้องตกใจหมดเเล้ว มิ่งขวัญ อย่ากลัวไปเลย คนนี้พี่ชายคนรองฉันเอง ชื่อพี่คัลเลน"
"สวัสดีค่ะ" คัลเลนเห็นท่าทีของมิ่งขวัญที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ยิ้มออกมา เขาเพียงทักทายเธอกลับเเต่น้ำเสียงนั้นอยากกลั่นแกล้งมาก
ทุกคนต่างจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าตัวเอง พอเดอะเคปิดก็ถึงเวลาลากเมียคนสวยกลับห้อง แครอลเมาแล้ว คัลเลนกับมิ่งขวัญจึงต้องเลี้ยวไปส่งก่อน พอทุกอย่างเสร็จสรรพ เจ้าหมาตัวโตก็กอดคลอเคลียร่างหอมๆอยู่บนเตียง“อะไรคะ”“เธออยู่กับแครอลตั้งหลายชั่วโมง”“นั่นน้องสาวพี่นะ แค่นี้ก็หวงแล้วเหรอ ไม่ใช่หนูไม่เห็น ผู้หญิงที่ชงเหล้ามองพี่ตาไม่กะพริบเลย”“ไม่มี ชงดื่มเอง ของไอ้นที มองแค่เมียจ๋าคนเดียว”“ไหนบอกไม่จับตาดูไงคะ”“ก็มองผ่านๆ สายตามันไปเอง ห้ามกันได้เหรอวะ เธอสิ หึงแล้วเหรอ”“อย่าให้เห็นอีกก็แล้วกันค่ะ พี่จะได้รู้ว่าหนูหึงไหม”คัลเลนยิ้มชอบใจในความดุของมิ่งขวัญ ดวงตาเธอสดใสไร้พิษภัย แต่พอเอาจริงน่ากลัวมากอยู่เหมือนกัน เขาจะกล้านอกลู่นอกทางได้ยังไงถึงวันแรกของการเปิดเรียนเทอมหนึ่ง ก็รู้สึกได้ถึงความเข้มข้นที่กำลังเพิ่มขึ้นลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ครั้นกวาดมองไปรอบๆลานใต้ตึกคณะ มิ่งขวัญพลันสบตาโดยบังเอิญกับเรเว่น ผู้ชายดีอีกหนึ่งคนที่น่าประทับใจสำหรับเธอ เขาส่งยิ้มให้ ดูเป็นมิตรและผ่อนคลาย เพื่อให้สถานการณ์ปกติ มิ่งขวัญจึงทำแบบเดียวกัน“พวกเธอได้ข่าวริสาหรือเปล่า นางดรอปเรียนเทอมนี้นะ ไม่รู้เพราะอะไ
ความสงบกลับมา หลังจากนั้นเพียงอึดใจอาหารก็ค่อยๆทยอยเสิร์ฟเต็มโต๊ะ พร้อมให้คู่รักได้ดื่มด่ำกับค่ำคืนอันแสนโรแมนติก คัลเลนรินไวน์ให้หญิงสาวคนสวย ชุดสูทเป็นทางการและเส้นผมเงาประกายเรียงตัวเป็นระเบียบของเขา ส่งเสริมให้บุคลิกคล้ายนักธุรกิจจอมวางแผน ดวงตามีความเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มอาจจะไม่อ่อนโยน ค่อนไปแนวเด็ดขาดปนร้าย แต่นั่นก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง มิ่งขวัญใจเต้นรัวเพราะตัวตนของเขาตลอดทานมื้อค่ำเสร็จสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น ท่ามกลางแสงสว่างนวลผ่องของพระจันทร์และสายลมสีนิล ผู้ชายตัวใหญ่ลุกขึ้นยืนวางท่าพร้อมกับยื่นมือมาขอเธอเต้นรำ บทเพลงแว่วมาเข้าหูเบาๆ เขาเตรียมทุกอย่างไว้ ทำให้เธอประทับใจจนน้ำตาคลอ“เต้นรำกันไหม”“ค่ะ”มิ่งขวัญวางมือสัมผัสกับเขาช้าๆ ดวงตากลมหวานล้ำเอาแต่จดจ้องใบหน้าของคัลเลน เธอเป็นแค่คนธรรมดา ไม่คิดว่าตัวเองจะมีช่วงเวลาราวกับเจ้าหญิงขนาดนี้ เขาทำให้เธอได้ แม้จะไม่ใช่เจ้าชายผู้แสนดี กลับกันเรียกให้ถูกหน่อยก็คือคัลเลนเหมาะจะเป็นปีศาจเจ้าเล่ห์ ปีศาจที่เธอตกหลุมรัก“ทำไมมองแปลกๆคะ”“ตอนที่เธอเต้นรำกับผู้ชายคนอื่น ฉันรู้สึกไม่พอใจมาก”“พี่เลยหาเรื่องชนหนูเหรอ”“หวงไง มันโอบเอ
การเดตอย่างเป็นทางการจะเริ่มขึ้นในตอนเย็น มิ่งขวัญไม่รู้ว่าคัลเลนคิดอะไรอยู่ เขาแค่บอกให้ไปเจอกัน ฉะนั้นเหลือเวลาอีกสามชั่วโมงตู้เสื้อผ้าจึงถูกรื้อค้นกระจุยกระจาย เพื่อเฟ้นหาชุดที่เธอคิดว่าดูดีสุดๆ ตัวนั้นก็แล้ว ตัวนี้ก็แล้ว ไม่ถูกใจเลย สุดท้ายหยิบเอามินิเดรสสวยที่มะมี๊สั่งตัดให้ตอนงานวันจบการศึกษาออกมาพิจารณา พบว่ามันน่าสนใจ จึงลองสวมดู“ลูกรัก แม่เข้าไปนะ” สิริเห็นลูกสาวบิดซ้ายทีขวาทีอยู่หน้ากระจกก็ยิ้มอ่อนโยน เป็นสาวเต็มตัวแล้ว เติบโตแข็งแรง สมกับที่ฟูมฟักมาแต่อ้อนแต่ออกจริงๆ“เข้ามาได้เลยค่ะมะมี๊”“นางฟ้าของมะมี๊ หนูสวมชุดนี้แล้วสวยมาก”“มิ่งน่าจะมองเห็นความสวยของมันก่อนจะไปซื้อชุดอื่นมาใส่”“ตอนนั้นลูกอยากแต่งตัวคู่กับอิริคไม่ใช่เหรอ เช่าทักซิโด้ตัวใหม่ราคาแพงกว่าเดรสอีก แม่ไม่ว่าหรอก อย่างน้อยมันก็ได้ออกงานสำคัญเหมือนกัน”มิ่งขวัญไม่รู้จะขอบคุณยังไง แม่ของเธอมักจะเข้าใจทุกอย่างเสมอ วันจบการศึกษา เพราะอิริคเช่าทักซิโด้สีขาวตั้งแต่หัวจรดเท้ามาเรียบร้อย คู่ควงอย่างเธอจึงไปเลือกซื้อเดรสสีเดียวกัน พอกลับถึงบ้านพบว่ามะมี๊เตรียมชุดให้แล้ว ในใจก็เกิดความกังวล กลัวจะทำให้มะมี๊น้อยใจ ยังด
เพื่อนรักขยิบตาให้มิ่งขวัญหนึ่งทีก่อนจะรั้งร่างของเจสันเดินจากไป ไม่มีคนขัดคอแล้ว คัลเลนก็วางกระป๋องเบียร์พร้อมกับบอกให้มิ่งขวัญมานั่งบนตัก เธออาบน้ำจนตัวหอมมาก กลิ่นที่ชื่นชอบลอยเข้ามายั่วยวนเขาไม่หยุดเลย"เหนื่อยไหมคะ วันนี้ปะปี๊พาพี่ออกไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเลย กลับมาก็ต้องทำอาหารให้ทุกคนอีก""ไม่เหนื่อยหรอก อยากได้ลูกสาวเขาก็ต้องทำตัวดีๆสิ""ปะปี๊หนูไม่ยกให้ง่ายๆหรอกค่ะ""เธอไม่รู้อะไร ก่อนคุณลุงจะไปนอนยังบอกว่าฝากเธอไว้กับฉัน ไม่ได้ยกให้แล้วเหรอ""ไม่ใช่นะคะ คนเมาพูดไม่รู้เรื่อง พี่จะใส่ใจมากไม่ได้"มิ่งขวัญจิ้มนิ้วไปบนริมฝีปากเข้ารูปของคัลเลน เธอเกลี่ยไล่ไปมาพลางหลุบตาต่ำ และเหมือนเขาจะรู้ทันความคิดลามกนั่น จึงจับนิ้วเล็กๆไว้พร้อมกับจูบเบาๆ หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำ ในร่างกายเกิดความร้อนขึ้นมาดื้อๆ ตอนนี้เขากำลังดูดนิ้วของเธอเหรอ จั๊กจี้แปลกๆ มิ่งขวัญประกบริมฝีปากลงไปแทนนิ้วนุ่ม เธอเปลี่ยนเป็นนั่งคาบหน้าท้องแกร่ง ปลดปล่อยความรู้สึกที่มีให้กันไหลทะลักออกมา คัลเลนประคองแผ่นหลังบอบบางไว้ เขาสอดแทรกลิ้นหยาบเข้าไปเกี่ยวรัดกับเธออย่างหนักหน่วง ดูดกลืนอีกฝ่ายเอาเป็นเอาตาย เสมือนว่าวันพรุ่
ปาร์ตี้เล็กๆที่จัดขึ้นสำหรับเพื่อนสนิทและคนในครอบครัวเริ่มขึ้นตอนพระอาทิตย์คล้อยเตรียมลับขอบฟ้า มะมี๊กับคุณแม่บ้านโรสตั้งเตาย่างขนาดใหญ่ให้หนุ่มๆนำปลาที่ตัวเองตกได้มาวาง มิ่งขวัญตามไปดูผลงานของคัลเลนด้วย เธอยิ้มไม่หุบ นอกจากเขาจะได้เยอะกว่าใคร ยังตัวใหญ่มากๆ ปะปี๊เธอชอบคนเก่ง คัลเลนคงเข้าตาบ้างแล้ว"ที่รัก แฟนลูกใช้ได้เลยใช่ไหม ทีแรกนึกว่าเก่งแค่ธุรกิจ งานลงแรงก็มีความสามารถมากเลย""งั้นๆ""งั้นๆเหรอคะ ปลาทูน่าตัวใหญ่กว่าต้นขา คัลเลนยังหามาได้ด้วยเบ็ดคันเดียว จะชมแค่งั้นๆไม่ได้นะ""ก็ใช้ได้""แหมๆๆ ทีตอนนี้ทำมาหวงลูกสาว วางมาดเป็นพ่อตาสุดโหดอยู่หรือไง อยากจะตีสักที" สิริกระแนะกระแหนหมั่นไส้ผู้เป็นสามี หากไม่ติดว่าแขกเยอะ คงได้หูชากันไปข้างระหว่างรอปลาทูน่าย่าง อาหารหลากหลายอย่างก็ขึ้นโต๊ะพร้อมแล้ว ทุกคนทานกันเรื่อยๆ ในวันนี้นอกจากจะได้ลิ้มลองวัตถุดิบหายาก คุณป๋าดนัยยังสั่งไวท์ชั้นดีราคาสูงลิ่วเพิ่มให้ด้วย เมื่อดื่มน้ำองุ่นหมักหวานลิ้นเคล้าไปกับสเต๊กเนื้อแน่น และปลาทูน่ารมควันรวมทั้งผักเคียง รสชาติที่ได้กลายเป็นสิ่งที่พิเศษสุดๆ"มิ่งขวัญ แฟนเธอโครตฮอต ฉันจะเป็นลม" อิริคยกมือขึ้นทาบอก
คัลเลนมีไฟสุมอก เขายกตัวเธอขึ้นแล้วสวนเด้งเอวสอบเข้าไประรัว เสียดสีจนมิ่งขวัญใบหน้าบิดเบี้ยว เธอไม่กล้าร้องเสียงดัง ได้แต่ขบกัดริมฝีปากแน่น ไม่นานก็ถึงฝั่งฝัน ร่างกายฉีดพ่นธารสีใสออกมาไม่เกรงใจคัลเลน เห็นเธอครวญครางเขายิ่งได้ใจ ไม่รอให้กล้ามเนื้อคลายตัวก็ยัดเยียดความใหญ่เข้าไปอีกหลายๆครั้ง กระทั่งมิ่งขวัญปลดปล่อยแทบไม่มีอะไรหลงเหลือ การเอาคืนถึงได้หยุด“หนู…หนูจะฟ้องมะมี๊ว่าพี่แกล้ง” เธอทั้งอายทั้งโกรธ เขามันนิสัยไม่ดี นึกถึงใครไม่ได้ก็อ้างผู้เป็นมารดาเสียเลย“เธอแกล้งฉันก่อน พอโดนเอาคืนงอแงทำไมวะ”มิ่งขวัญตัวสั่น เธออยากตีคัลเลนให้ตาย โทษฐานที่เขาสร้างความอับอายให้ หากไม่พ่นสิ่งนั้นออกมาเลอะหน้าท้องของเขา เธอคงไม่คิดมากจนอยากมุดดินหนีแบบนี้“อายทำไม เธอเสร็จแบบขั้นสุด ฉันยิ่งชอบนะรู้ไหม”“ไม่ต้องพูดค่ะ หนูโกรธพี่แล้ว”ทั้งสองเข้าไปชำระร่างกาย ออกมาข้างนอกอีกทีผ้าปูที่นอนก็เปลี่ยนเรียบร้อย คราวนี้มิ่งขวัญอายจนอยากตายจริงๆ ฝีมือคุณแม่บ้านโรสแน่นอน ความรวดเร็วที่เป็นมืออาชีพ ไม่มีจุดไหนให้ติติงได้เลยคือเอกลักษณ์ของคุณแม่บ้านโรสมาแต่ไหนแต่ไร เธอลืมไปได้ยังไง ตายๆ“มานอนเร็ว” คัลเลนตบเตีย
มิ่งขวัญเองก็ยังไม่ตื่นเต็มตา เธอนอนต่อโดยมีลมหายใจร้อนๆรดต้นคอ เขาหลับไปแล้วเสียด้วย คัลเลนใช้เวลาช่วงกลางวันอยู่ในห้องมิ่งขวัญ ตกเย็นเขาจะเข้าเดอะเค จึงอยากลากคนไปด้วย แต่ถูกคัดค้าน ตีสี่วันจันทร์ มิ่งขวัญต้องไปมหาวิทยาลัย อาจารย์นัดรวมตอนนั้น กลับดึกไม่ได้ อีกอย่างคือเธอกลัวเจอคนรู้จัก ไม่ไปไหนม
แม้จะกระทบกระทั่งกันแต่ทุกอย่างก็ผ่านไป วันงานเฟรชชี่ นักศึกษาปีหนึ่งจากทุกคณะทยอยมารวมตัวที่ตึกใหญ่ มิ่งขวัญสวมชุดพละ เธอยังน่ารักและถูกจดจ้อง พอรับเครื่องดื่มแจกฟรีและอาหารมากินกับแครอลและธาวินเสร็จ ทั้งสามก็เตรียมตัวเข้างาน“ขอไลน์ได้ไหมครับ” นักศึกษารุ่นพี่ซึ่งเป็นสตาฟของงานเฟรชชี่กล่าวกับมิ่งข
ตอนเช้าเรียนเสร็จ ช่วงบ่ายก็ว่าง มิ่งขวัญจึงไปทำงานอาจารย์สั่งที่บ้านของแครอล เธอสวมแว่นถนอมสายตา นิ้วทั้งสิบรัวลงบนแป้นพิมพ์เพื่อหาข้อมูล ส่วนแครอลรับผิดชอบเรียบเรียงจัดเล่ม ผ่านไปสามชั่วโมงแล้วพวกเธอจึงพัก“ถ้าง่วงก็นอนสักหน่อยไหม พึ่งจะบ่ายสาม เหลืออีกนิดเดียว เย็นๆ ค่อยทำต่อ น่าจะเสร็จก่อนแด๊ดก
มีสาวสวยดูแล ธาวินก็ยิ้มดีใจ เข้ามหาวิทยาลัย ใครจะรู้ว่าเพื่อนใหม่น่ารักขนาดนี้ ทั้งยังพูดจาดี นิสัยก็เรียบง่าย แตกต่างจากกลุ่มสาวสวยในคณะด้วยกันอย่างเห็นได้ชัด มิ่งขวัญไปไม่นานก็กลับมาพร้อมของเต็มมือ เธอทั้งย่างทั้งตักให้ธาวิน เขาแค่เคี้ยวก็พอ“อร่อยไหม ร้านนี้เดี๋ยวเย็นๆคนก็เต็ม เรามาเร็วไม่ต้องต







