تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 17.
تاريخ النشر:
2026-10-22 02:00:11
أحدث فصل
รักพรางใจใยเสน่หา บทที่ 45.
ตกดึกคืนนั้นนายหัวชัยยศยืนดูความเคลื่อนไหวจากเกาะดาหวันด้วยกล้องส่องทางไกลประสิทธิภาพสูง ร่างสูงสันทัดของเขายืนอยู่บนดาดฟ้าตึกสูงของโรงแรมริมชายหาดของตนด้วยรอยยิ้มอย่างยินดีเมื่อเห็นลูกน้องของตนเคลื่อนเข้าไปในเกาะที่มืดมิดเพราะขาดไฟฟ้าใช้ แต่เขาก็กระหยิ่มใจอยู่ได้ไม่นานเมื่อลูกน้องคนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นมาหาเขา“นายหัวครับ นายหัว... เกิดเรื่องแล้วครับ...”“อะไรของมึงวะได้สิน”“ตำรวจครับ ตำรวจมา..” สินกล่าวรายงานหน้าตื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้ที่ผ่านมาเขาจะกร่างไม่กลัวสิ่งที่เรียกว่าตำรวจ แต่คราวนี้ไม่เหมือนกัน“ตำรวจมา มันก็ไม่เห็นจะมีอะไรมันก็พวกเราเองทั้งนั้น”“แต่ตำรวจที่มาไม่ใช่พวกเราครับแต่เป็นพวกอื่น ตอนนี้มันล้อมพวกเราไว้หมดแล้ว คนที่ขัดขืนมันก็โดยยิงโดนจับไปหลายคนแล้วครับ พวกมันกำลังมาหานายหัว”“อะไรนะ... แล้วทำไมมึงเพิ่งจะมาบอกกูวะ” นายหัวชัยยศตวาดลั่นแล้วสั่งการให้คนที่อยู่คุ้มครองเขาอีกสามคนคอยคุ้มกันให้ตนหนี เสียงเดินขึ้นบันไดมาด้วยฝีเท้าที่มากกว่าหนึ่งทำให้เขารีบหลบไป ร่างสูงสันทัดปีนลงมาจากดาดฟ้าลงมายังห้องพักของโรงแรมซึ่งอยู่ในชั้นถัดมาด้วยความช่วยเหลือของลูกน้องหน้าเห
รักพรางใจใยเสน่หา บทที่ 44.
เบนจามินมองเด็กหญิงซึ่งนอนหลับพริ้มอยู่บนเตียงสีขาวสะอาดนั้นด้วยความรักสุดหัวใจ ดวงตาคมเสมือนดวงตาของพยัคฆ์ร้ายที่พร้อมจะปกป้องลูกของตน ร่างเล็กๆ นั้นดูผอมลงมาก ผิวขาวสะอาดมีรอยจ้ำเลือดเข้มขึ้นกว่าตอนอยู่บนเกาะ ตอนนี้น้องแองจี้ได้ถูกนำตัวมาที่ห้องพักฟื้นพิเศษ และเขาก็สั่งให้คนของเขาดูแลความเรียบร้อยของในโรงพยาบาลอย่างเข้มงวด โดยเฉพาะชั้นที่น้องแองจี้นอนรักษาตัวอยู่ ชายหนุ่มถอนใจแล้วเดินไปหยุดที่ระเบียงกว้างซึ่งมองเห็นทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยตึกสูงของกรุงเทพฯ “มีอะไรหนักใจมาหรือเปล่าคะ”“ระยะนี้อย่าให้น้องแองจี้คลาดสายตานะแพร”“ทำไมคะ มีอะไรก็บอกมาเถอะค่ะ เราจะได้ช่วยกันแก้ไข คิดคนเดียวเหนื่อยนะคะ” ชนกวนันท์เงยหน้ามองคนตัวโตที่ยืนกอดอกนิ่งอย่างครุ่นคิด เบนจามินเป็นอย่างนี้หลังจากคุยกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว ผู้หญิงที่เธอเพิ่งรู้ว่าคือ แม่ของน้องแองจี้ “พี่กลัวว่าธิติมาจะทำอะไรโง่ๆ” แล้วชายหนุ่มบอกถึงเหตุผลที่ธิติมามาที่นี่“โธ่ ทำไมเธอถึงได้ใจร้ายอย่างนั้นล่ะคะ”“พี่จะไปช่วยไอ้เปรมมันทางโน้น พี่ต้องกลับไปจัดการเองเพื่อไม่ให้ไอ้ชัยยศมันเหิมเกริมคิดทำลายเกาะดาหวัน แพรเข้าใจใช่มั้ย พี่เรียกตัว
รักพรางใจใยเสน่หา บทที่ 43.
“ฟังขึ้นมากเลยค่ะเหตุผลนี้”“จ้ะ มันเป็นเหตุผลที่แท้จริงของพี่เปรมจริงๆ นะจ๊ะ”“ค่ะเชื่อค่ะ เหตุผลดีมาก” หญิงสาวปรายตามองอย่างหมั่นไส้แล้วรับประทานอาหารตรงหน้าอย่างขัดเขินดวงตาวาวๆ ของคนตรงหน้า เปรมยิ้มอย่างมีความสุขแม้ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ยังมีความสุขมาเติมให้ชีวิตมีสีสัน“เราต้องระวังตัว ประมาทไม่ได้ คืนนี้น้องพราวจะต้องมานอนห้องพี่นะจ๊ะ” ไม่วายที่เปรมจะหยอดคำพูดให้เธอได้หน้าแดงกับคำพูดสองแง่สองง่าม“พี่เปรม... คนบ้า”ชนกวนันท์เฝ้ามองเด็กหญิงซึ่งนอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยความสงสารจับใจเมื่อฟังเรื่องที่คุณหมอคุยกับเบนจามินเมื่อวาน น้องแองจี้มีเวลาอยู่ได้ไม่เกินเดือนแน่นอน นั่นคือคำพูดของคุณหมอ แม้น้องแองจี้จะรู้สึกตัวขึ้นมาและร่างกายเริ่มตอบสนองยาที่คุณหมอให้ แต่ร่างกายเธอก็อ่อนแอเกินไปเกินกว่าจะรับปริมาณและความรุนแรงของฤทธิ์ยาได้“น่าสงสารน้องแองจี้เหลือเกิน”“พระเจ้าคงลิขิตมาแบบนี้” เบนจามินกอดร่างบางของเธอแน่นเมื่อหญิงสาวหันมาซบลงกับอกกว้างน้ำตาจากดวงตางามเปียกชุ่มไปทั้งอก ในเวลานี้พวกเขาเสมือนคนในครอบครัวเดียวกันรับรู้แบ่งปันทุกข์สุขเข้าใจกันและกันจนไม่มีช่องว่างให้เมินหมางใจ
รักพรางใจใยเสน่หา บทที่ 42.
“ยิ้มทำไมคะ” เมื่อเขายังมองเธอยิ้มๆ แม้ไม่ได้ยิ้มแย้มเต็มที่แต่ก็ดีกว่ามีแต่ความเคร่งเครียดบนใบหน้าคม“ก็ดีใจที่เราคิดตรงกัน”“ตรงกันอย่างไร บ้าไปแล้วมารู้ความคิดของคนอื่นได้ด้วยเหรอคะ” เธอผลักอกกว้างเอียงอายเมื่อเขาคอยแต่จะฉกจมูกคมลงบนแก้มนวล“หรือว่าแพรจะปฏิเสธว่าไม่ได้คิดเหมือนพี่เบน” เขากล่าวออดอ้อน แทนตัวเองว่าพี่เบนน้ำเสียงหวานฉ่ำ “คิดอะไรคะ”“ก็คิดว่า เราเหมือนเกิดมาคู่กัน” คราวนี้เบนจามินมองใบหน้าหวานอย่างจริงจัง มือหนาประคองดวงหน้าแดงก่ำไว้ไม่ให้หลบสายตา“ขี้ตู่ คิดเองทั้งนั้นเลย” เธออุบอิบตอบ“แพร หากเรื่องทั้งหมดผ่านไปแล้วพี่จะขอ...”“คุณเบนครับ คุณเบน” ก่อนที่เขาจะไดพูดความในใจออกไปแสงศรก็วิ่งเข้ามาหาหน้าตื่น“อะไรวะไอ้ศร หากไม่ใช่เรื่องสำคัญคอขาดบาดตาย มึงโดนเตะแน่ๆ” เบนจามินหันมามองตาขวางพลางยกร่างบางให้นั่งลงบนโซฟา แล้วเดินไปหาแสงศร“คือคนของเรารายงานว่า พวกที่แอบขึ้นเกาะเมื่อวันก่อนมันบุกขึ้นเกาะเราอีกครั้งครับเกิดการต่อสู้กันด้วย แต่คุณเปรมกับคุณพราวควบคุมเหตุการณ์ได้ครับ”“พวกนี้ต้องเป็นพวกของ ไอ้ชัยยศแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคนพวกนี้คงไม่มีกลับมาอีกทั้งๆ ที่รู้ว่ามาก็ตาย”
รักพรางใจใยเสน่หา บทที่ 41.
“พี่เบนหลบสิคะ แพรจะได้ไปอาบน้ำ” เธอบอกเขาเมื่อร่างใหญ่ปานกำแพงหนานั้นยืนขวางไม่ยอมให้เธอผ่านไป“ก็ไปสิจ๊ะ” พูดบอกแต่ดวงตาที่เมื่อคืนอ่อนล้าโรยแรงพราวระยับจนน่าหาอะไรมาทิ่มตานัก“พี่เบนก็หลบสิคะ มายืนขวางแบบนี้แพรจะเดินไปอย่างไรกัน”“อ้อ ลืมตัว นึกว่าจะต้องมอร์นิ่งคิสกันก่อน”“พี่เบน คนบ้า..” เมื่อสบแววตาพราวนั้นซึ่งสื่อความหมายว่าคนพูดอยากจะทำอย่างนั้นจริงๆ ชนกวนันท์จึงผลักอกกว้างนั้นแรงๆ ด้วยความขัดเขินจนร่างสูงเซเล็กน้อยและเธอก็ถือโอกาสนั้นวิ่งผ่านไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วเบนจามินหัวเราะกับท่าทางของเธอ ความรู้สึกเคร่งเครียดคลายลงจากเมื่อคืนนี้มาก อย่างน้อยๆ ตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าชีวิตไม่ได้แห้งแล้งหรือเดียวดายอีกต่อไป การตื่นขึ้นมาพบว่ามีใครสักคนนอนเคียงข้างบนเตียงเดียวกัน ห่มผ้าผืนเดียวกัน มันให้ความรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ และวันนี้เขาก็มั่นใจมากขึ้นว่า ชนกวนันท์คือคนที่เขาจะต้องทำให้มานอนบนเตียงเดียวกัน ห่มผ้าผืนเดียวกันและตื่นขึ้นมาพร้อมๆ กันทุกวันในเร็ววันนี้แน่นอน...“แม่ว่าการกลับมาของธิติมาไม่ใช่เรื่องดีเลย” เมื่อสองหนุ่มสาวรับประทานอาหารเรียบร้อยแล้ว คุณอารีรัตน์ซึ่งรอคุยกั
รักพรางใจใยเสน่หา บทที่ 40.
“การพนันไม่เคยให้คุณใคร... เบนรู้แล้วใช่ไหม” นางถอนใจเบาๆ “ครับคุณเบนเธอรู้แล้ว และสั่งให้พวกเราระวังเสือลำบาก เธออาจจะทำอะไรที่ทำให้พวกเราเสียหาย ผมรู้สึกอย่างนั้น เช่นเรียกร้องเงินส่วนที่เป็นของคุณเดวิดกับน้องแองจี้ในฐานะแม่”“ผู้หญิงคนนี้ช่างไม่เคยคิดเห็นใจใครเลยนะ เอาเถอะทางนี้ฉันจัดการได้ ศรไปเถอะ” คุณอารีรัตน์มองตามแผ่นหลังกว้างของแสงศรไปด้วยความรู้สึกกังวล แล้วดวงตางามของนางวาวับขึ้นอย่างเช่นแม่เสือที่หวงแหนลูกเมื่อเผชิญภัย“ผมได้ข่าวว่าเบนจามิน สุรกานต์ บราวส์ พาหลานสาวมารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล... เพราะป่วยหนัก” วินพูดขึ้นเมื่อรู้ข่าวบางอย่าง บังเอิญเหลือเกินที่เขานัดเพื่อนไปรับประทานอาหารใกล้โรงพยาบาลเอกชนสุดหรูแห่งหนึ่งเพื่อนของเขาซึ่งมีแฟนเป็นพยาบาลอยู่ที่นั่นได้พูดถึงคนไข้รายสำคัญซึ่งต้องเข้ารับรักษาตัวด่วน และคนๆ นั้นก็จะเป็นคนที่ทำให้เขาได้เงินก้อนใหญ่อย่างแน่นอน และแน่นอนธิติมาหันขวับมามองทันที“คุณว่าอะไรนะ จริงรึเปล่า”“จริงครับ”“น้องแองจี้ต้องไม่สบายมากแน่นอน..” เธอพึมพำกับตัวเอง แม้ไม่ได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก ความเป็นแม่ที่เหลืออยู่ในใจน้อยนิดก็ทำให้ธิติมาร
قد تعجبك أيضًا
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.6K وجهات النظرCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI112.3K وجهات النظرบ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า72.7K وجهات النظرHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K وجهات النظرภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.192 وجهات النظرTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX2157 وجهات النظرของหวงของอิมราน
กระดุมเม็ดที่สาม13 وجهات النظرเพื่อนลูกสาว
Sadistic_X171 وجهات النظر
