บทที่ 9

คนตัวโตจัดการเช็ดคราบน้ำหวานสีใสออก แล้วใส่แพตตี้ตัวจิ๋วผ่านเรียวขาเล็กขึ้นไปปกปิดดอกไม้งาม ก่อนจะกอดประคองร่างเล็กให้ลุกขึ้น

"จะให้พี่ภูใส่ให้หรือจะใส่เอง" ภูหยิบบราเซียขึ้นมาเอ่ยถามเสียงแหบพร่า ใบหน้าของเขาราวกับกำลังสะกดกั้นอารมณ์บางอย่างที่ก่อตัวภายในกายแกร่ง ดวงตาแดงก่ำที่เปี่ยมไปด้วยความต้องการ

ไม่รู้อะไรดลใจ ทำให้เอรินยกสองมือเล็กขึ้นกอบกุมกรอบหน้าอันหล่อเหลา เธอรู้แต่เพียงว่าเขากำลังรู้สึกทรมาน เธอเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เหมือนเชิญชวน ทุกอย่างรอบกายเงียบสนิท แต่เธอรับรู้ได้ถึงการเต้นแรงของหัวใจ

"พี่ภูต้องการหนูไหม" ภูทอดสายตามองแก้มเรื่อๆ น้ำเสียงอ่อนหวานที่เอ่ยถามเขายิ่งกระตุ้นอารมณ์ปรารถนาให้รุกโชนขึ้นมา กลิ่นหอมและผิวเนื้อเนียนนิ่มของเธอทำให้หัวใจของเขาตื่นตัว

"ต้องการ พี่ภูต้องการเอริน แต่..." น้ำเสียงของภูแหบพร่าติดลำคอ ทั้งสองมองกันและกันในความเงียบ

"หนูพร้อมจะเป็นของพี่ภูนะ ถ้าพี่ภูต้องการ"

"เอริน...ที่รัก" คนตัวโตหลุบสายตาทอดมองกลีบปากที่เอื้อนเอ่ยบอกเขา ก่อนจะเลื่อนทาบริมฝีปากอุ่นร้อนของเขาลงบนกลีบปากนุ่มที่กำลังเผยอออก

โลกทั้งใบแทบหยุดหมุนทันทีที่คนตัวโตจูบเธอ ร่างกายและหัวใจของเอรินสั่นเทา กลีบปากเผยอออกจากการเคล้าคลึงอย่างมีชั้นเชิงด้วยเรียวลิ้นอุ่นนุ่ม

ภูส่งเรียวลิ้นสอดแทรก ปลายลิ้นของเขาสัมผัสแตะเรียวลิ้นเล็กและกระพุ้งแก้ม เธอสมยอมและเต็มใจที่จะเป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจ เขาสัมผัสได้ถึงอาการของเธอ ทำให้อารมณ์ของเขาเตลิดไปไกลเกินจะควบคุมได้อีกต่อไป ความยับยั้งชั่งใจของภูหมดลง

สองแขนกำยำยกขึ้นรัดร่างเล็กอย่างนุ่มนวล ฝ่ามือหนาที่ทาบทับอยู่บนแผ่นหลังเนียนเลื่อนไล้สูงเข้าประคองที่ท้ายทอย เมื่อใบหน้าหวานแหงนหงายไร้เรี่ยวแรงไปตามการรุกไล้ของเขา

สองแขนของเอรินที่กำลังแนบอยู่กับอกกว้างสั่นสะท้าน ความเย้ายวนที่กำลังถูกป้อนมาทำให้ใจและร่างกายของเธอเตลิด ฝ่ามือเล็กเลื่อนขึ้นสูง จนคล้องกับไหล่กว้าง ร่างกายเอนเอียงพิง จูบกันและกันอย่างเร้าร้อน

เสียงลมหายใจกระเส่าดังแรงขึ้นฝ่าความเงียบ เปลือกตาของเอรินหลับพริ้ม ริมฝีปากยังคงเผยอออกรับจูบอันเร่าร้อน จนเธออดที่จะสอดมือเข้ากับกลุ่มผมหนานุ่มดำสนิทไม่ได้ ความนุ่มนิ่มดุจแพรไหมไล้เลียไปตามซอกนิ้วเรียว หัวใจของเอรินสั่นเทา ความเย้ายวนใจ ทำให้เธอสัมผัสดึงเส้นผมของภูอย่างหยอกล้อ

"อื้มมมม" เสียงครางครึ้มแหบพร่าดังลอดออกมาจากลำคอของคนตัวโตอย่างพอใจ ความเป็นชายกำลังเบ่งบานอยู่ภายใต้ซอกขา

ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่เขาแทะเล็มหาความหวานจากริมฝีปากและซุกไซ้ไปตามซอกคอหอม ใบหน้าคมผละออกมามองใบหน้าหวานอย่างช้าๆ อาการหอบหายใจน้อยๆ กับนัยน์ตาหวานๆของเอรินทำให้เขาตัดสินใจช้อนร่างเล็กขึ้น

คนตัวโตช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้มเดินเข้าไปในห้องนอน ลำแขนแกร่งทอดวางเธอลงบนเตียงนอนกว้างอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน ก่อนจะปลดเปลืองเสื้อผ้าที่เหลือออกจากร่างเล็ก ริมฝีปากร้อนซุกไซ้เข้าหาเธออย่างรวดเร็ว

เสียงหวานครวญคราง ใบหน้าหวานแหงนหงาย เปลือกตาหลับพริ้ม รอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า สองแขนเรียวยกขึ้นเหนี่ยวรั้งให้ใบหน้าคมลงมาแนบชิด

ห้วงอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้าดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เสื้อผ้าของคนตัวโตถูกถอดออกกองรวมกับเสื้อผ้าของคนตัวเล็กอยู่ข้างเตียง

ร่างแกร่งเปลือยเปล่าเลื่อนเข้าแนบชิดผิวเนื้อเนียนนุ่ม เบียดเข้าหา จนขาเรียวทั้งสองของเอรินเปิดกว้าง สองแขนเรียวยกขึ้นโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้

ภูยังคงทรมานร่างเล็กด้วยความซ่านเสียว กระสั่น ปลายลิ้นและริมฝีปากของเขาเข้าครอบครองปลายชูชัน อวบเต่ง ร่างเล็กเกร็งสะท้านกำลังจะละลายไปด้วยความเสียวซ่าน สองแขนเรียวเล็กเกร็งเกาะเหนี่ยวรั้งลำคอแกร่ง

"อ๊าส์..." เรียวลิ้นและริมฝีปากขบเม้มตุ่มไตที่แข็งชันนั้น ดูดดึง หยอกเย้าเหมือนทารก ร่างเล็กสะท้านเฮือก แขนขาไร้เรี่ยวแรง เสียงครางหวานกระเส่ารัญจวน สะโพกมนขยับขึ้นเองตามธรรมชาติ อึดใจใหญ่ที่เอรินถูกทรมานด้วยความหวานซ่านกระสัน ความอบอุ่นที่แสนเร้าร้อนค่อยๆคืบคลานเข้ามา

ภูแทบจะหยุดหายใจ สะโพกสอบของเขาเกร็ง ใบหน้าดูเจ็บปวด หัวคิ้วเข้มๆขมวดเข้าหากัน ความคับแน่นที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยความชุ่มชื่น กำลังทำให้เขาแทบคลั่ง

ในขณะที่เอรินสะดุ้งเฮือกเมื่อแก่นกายใหญ่สอดแทรกเข้ามา สร้างความเจ็บแปลบให้เธอ จนสองแขนเรียวกอดร่างสูงที่อยู่เหนือเธอไว้แน่น ไม่นานคนตัวโตก็ค่อยๆกดท่อนเอ็นใหญ่ที่แข็งขึงแหวกผ่านปากทางอ่อนนุ่มอย่างช้าด้วยความละมุนละม่อม

"โอ้ยยยย...เจ็บ...พี่ภู...หนูเจ็บ...อึก" เอรินรู้สึกเหมือนร่างกายจะปริแตก อยากจะขยับหนีแต่ทำไม่ได้ เพราะคนตัวโตอยู่บนกายเธอที่ทาบทับเรือนร่างของเธอ ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้น้ำตาของเธอรินไหล ใบหน้าอันหล่อเหลาค่อยๆก้มลงจูบซับน้ำตาของเธออย่างแผ่วเบา

"อย่าเกร็ง" น้ำเสียงนุ่มทุ้มพร่ำกระซิบอยู่ข้างหูพร้อมพรมจูบปลุกปลอบ คนตัวโตร่างกายสั่นเทิ้มเมื่อต้องควบคุมอารมณ์ ไม่ให้ความปรารถนาอันเอ่อล้น จนเผลอระบายกับคนใต้ร่าง

ช่องทางรักของเธอคับแน่นมาก บีบรัดเขาจนแทบจะเจ็บร้าว แม้จะมีน้ำหล่อลื่นรายล้อม แต่ก็ต้องขบกรามต่อสู้กับความรัดรึงที่เขาพยายามดันท่อนเอ็นเข้าออกจนเหงือผุดทั้งร่าง

"พะ...พี่ภู" ร่างเล็กเรียกชื่อเขาเสียงโหย สองมือบีบไหล่กว้างด้วยความอึดอัดเกินบรรยาย แรงเสียดร้อนระหว่างกันทำให้ความรู้สึกหวิวหวามเริ่มก่อเกิด

"ไหวหรือเปล่า...จะให้พี่ภูหยุดไหม" เสียงหอบหายใจขาดห้วงเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจว่าเธอยังไหว ถ้าเธอบอกให้พอ เขาก็จะหยุดทุกอย่าง

เอรินนิ่งคิด ดวงตากลมโตเอ่อชื้นไปด้วยน้ำตา เธอเจ็บก็จริงแต่ก็รู้สึกหวามไหวมากกว่า ยิ่งเห็นสีหน้าอดทนอดกลั้นของคนตัวโต หัวใจดวงน้อยๆก็อ่อนยวบ

"หนูไหวค่ะ" ในที่สุดเสียงเล็กแหบพร่าก็เอ่ยออกมา ทำให้ความรู้สึกบางอย่างพรั่งพรูล้นอกแกร่ง แม้ร่างกายของเขาที่แดงก่ำเห่อร้อนก็อดที่จะยิ้มกว้างไม่ได้

"แปบเดียวนะคนเก่ง เดี๋ยวก็หาย" เสี่ยงนุ่มทุ้มเอ่ยปลอบโยน พร้อมทั้งสบตาแน่วแน่ ก่อนจะกดท่อนเอ็นร้อนลงมาจนสุดในครั้งเดียว

"กะ...อื้ออออ" เสียงกรีดร้องจากลำคอของคนตัวเล็กถูกริดรอนด้วยการจูบซับ ความคับแน่นรัดแรงจนเขาแทบแตกดับ อยากจะปลดปล่อยทุกหยาดหยดเข้าไปในกายเธอ ภูเหลือบมองแก่นกายใหญ่ของตัวเองที่ถูกชโลมไปด้วยเลือดบริสุทธิ์ของเธออย่างรู้สึกภูมิใจ

"พี่ภู...หนูเจ็บ...อึก" เมื่อริมฝีปากเป็นอิสระ เอรินก็เอ่ยบอก หายใจหอบระรัว ตรงใจกลางความเป็นสาวรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน รู้สึกเจ็บปวดเพราะบางอย่างถูกฉีกทึ้งออกไปด้วยจังหวะรัก

"พี่ภูรู้ครับ แค่แปบเดียวนะครับคนเก่ง" ร่างแกร่งหยุดนิ่งให้ร่างเล็กได้ปรับตัวตามสัณชาตญาณ

"อ๊ะ..." ร่างเล็กรู้สึกหวาบหวิวอย่างล้ำลึกเมื่อคนตัวโตเริ่มเคลื่อนตัว จนหลุดเสียงครางหวานออกมา เมื่อเขาถอนแก่นกายออกมาจนเกือบสุดความยาว

"เป็นไงบ้าง...อื้มมมม" สายตานุ่มลึกสบประสานกับดวงตาคู่งาม ตอนนี้ความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของในตัวเธอมันเปี่ยมล้นในอก แก่นกายใหญ่ตอกตรึงเข้าไปในร่องรักใหม่เพื่อเติมเต็มความรู้สึกให้มากขึ้น

"อ๊าส์...แน่นมากๆ" เสียงแหบที่แฝงไปด้วยความพอใจ เรียวแขนเล็กโอบกอดเขาไว้ ร่องรักเต้นตุบๆเป็นจังหวะบีบรัดตลอดเวลา

"อ๊ะ...พี่ภูขา"

"เอรินรู้สึกดีเหมือนพี่ภูไหมครับ"

"ค่ะ หนูรู้สึกดีค่ะ" เอรินมองสบตาดวงตาคมพลันพยักหน้าตอบ ถึงจะยังรู้สึกปวดร้าวอยู่ แต่ก็คลายลงเรื่อยๆด้วยแรงเสียดสีของกันและกัน

เมื่อรับรู้ถึงความรู้สึกของเธอ แก่นกายของเขาก็ขยายออกอีกจนคับแน่นในร่องรักของเธอ ภูขยับสะโพกสอบออกแล้วจ้วงแทงเข้ามาใหม่จนสุดลำโคน

"ซี๊ดดดดด...อื้มมม...เอริน...พี่ภูเสียว" เสียงสูดปาก ร้องครางของคนตัวโตแสดงถึงความสุขสม ด้วยความกระสันซ่านเสียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"อ๊าส์...พี่ภูขา" เนินเนื้อแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ ร่างเล็กโยกไหวไปตามแรงของคนข้างบน กลางกายเปียกแฉะจนทำให้เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดมากขึ้นไปอีก

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...พี่ภูขา" ร่างแกร่งตอกอัดท่อนเอ็นเข้าออกแรงขึ้น หนักขึ้น ผุดเข้าผุดออกในร่องรักของร่างเล็ก เสียงหวานครางเรียกชื่อเขา ร่องรักก็ตอดรัดกระชั้นเป็นจังหวะถี่ๆ

"พี่ภู...หนูไม่ไหวแล้ว...อ๊ายยยยย" สะโพกสอบขยับเข้าออกรัวขึ้นและแรงขึ้น จนร่างเล็กสั่นสะท้าน เกร็งกระตุกไปถึงฝั่งฝัน

"อ๊าส์...พี่ภูจะเสร็จแล้ว" ร่างแกร่งถาโถมตัวเข้าใส่ร่องรักอย่างแรงแล้วกระแทกลงไปไม่หยุด ร่างเล็กสั่นคลอนตามแรงกระแทก หน้าอกกระเพื่อมตามจังหวะ ภูก้มลงไปไล้เลียยอดปทุมถันอีกครั้ง ร่างเล็กครางเสียงกระเส่าอย่างเสียวซ่าน ตัวเขาเองก็เช่นกัน

"อ๊ะ...อ๊ายยยยยยย" ร่างสูงเร่งจังหวะอย่างรวดเร็ว กระแทกกระทั้นเข้าออกตามห้วงอารมณ์ เสียงครางของทั้งคู่ดังระงมไปทั่วห้อง ไม่นานร่างเล็กก็เกร็งกระตุกกรีดร้องเมื่อถึงฝั่งฝันอีกครั้ง

ภูเร่งจังหวะแล้วเสร็จตามเอรินไปติดๆ เขาชักแก่นกายออกแล้วปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเต็มหน้าท้องของร่างเล็ก

"อื้มมม...อ๊าสสสส"

เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากช่องทางรักของคนตัวเล็ก เขามองด้วยความภูมิใจที่ได้เป็นคนแรกของเธอ และเธอจะต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น

ร่างเล็กค่อยๆปิดเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน ภูเคลื่อนตัวขึ้นมาจูบที่หน้าผากเนียน ก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดทำความสะอาดร่างเล็ก แล้วล้มตัวลงไปนอนข้างๆโอบกอดเธอไว้อย่างรู้สึกหวงแหน