บทที่10 คู่นอน

เช้าวันใหม่ภายห้องพักฟื้นในโรงพยาบาลชื่อดัง ทันทีที่นีน่าลืมตาตื่นขึ้นเธอก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นบิดากับมารดากำลังยืนจ้องมองอยู่ข้างเตียง

"คุณพ่อ คุณแม่"ร่างบางเอ่ยเสียงเบา

"ไม่สบายทำไมไม่บอกแม่ ถ้าทางโรงพยาบาลไม่โทรบอกแม่กับพ่อก็คงจะไม่รู้อะไรเลย"โรสผู้เป็นมารดาเอ่ยขึ้น

"หนูขอโทษค่ะ ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นหนักขนาดนี้"นีน่าเอ่ยพลางยกแขนข้างที่มีสายน้ำเกลือเจาะอยู่ขึ้นมอง

"เอาหน่า ลูกไม่เป็นไรมากก็ดีแล้ว คุณอย่าดุลูกเลยนะ"หลุยส์เอ่ยขึ้น

"เพราะคุณนั้นแหละ ลูกตกน้ำแทนที่จะพากลับบ้าน กลับปล่อยให้ลูกนอนคอนโดคนเดียวซะงั้น เห็นไหมพอป่วยขึ้นมาไม่มีใครดูแล"โรสเอ่ยพลางมองค้อนสามี

"ครับ ผมผิดเอง"หลุยส์ก้มหน้ารับคำเหมือนทุกครั้งเพราะเขาไม่เคยชนะภรรยาแสนสวยของเขาได้เลยสักครั้ง

"คุณแม่อย่าโกรธคุณพ่อเลยนะคะ หนูไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย แค่มีไข้อ่อนเพลียเอง เดี๋ยวก็หายกลับบ้านได้แล้ว"นีน่าส่งยิ้มให้มารดา

"แม่รู้จ้ะ แม่แค่เป็นห่วงหนูมากไปหน่อยน่ะ ว่าแต่ใครเป็นคนพาหนูมาส่งโรงพยาบาลเหรอ"

"นั้นสิ ใครพาหนูมาส่ง"หลุยส์เอ่ยเสริมขึ้นอีกคน

"เอ่อ แล้วคุณหมอบอกคุณพ่อกับคุณแม่ว่ายังไงคะ"

"ไม่ได้บอกอะไรจ้ะ บอกแค่อาการป่วยของลูกแค่นั้น"โรสจ้องหน้าลูกสาว

"น่าจะเป็นเพื่อนๆค่ะ พอดีเมื่อคืนเพื่อนแวะมาหา"เธอคิดแล้วไม่มีผิดแดเนียลไม่มีทางแสดงตัวให้ใครรู้แน่นอน

"ใครจะมาส่งก็ช่างเถอะ ลูกปลอดภัยแม่ก็ดีใจแล้วล่ะ"

"ค่ะ"ฝืนยิ้มทั้งที่ใบหน้าซีดเซียว

ภายในห้องทำงานกว้างแดเนียลกำลังนั่งฟังมิครายงานเรื่องอาการป่วยของนีน่าด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ใดๆ

"นายไปเถอะ"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อฟังรายงานจบ เมื่อคืนทันทีที่เขาไปส่งเธอเขาก็กลับเลยเพราะไม่มีความจำเป็นอะไรที่เขาจะต้องแสดงตัว

หลายวันต่อมา

ณ กาสิโนชื่อดังนีน่ากำลังยืนคุยกับมิคอยู่ตรงหน้าห้องทำงานของชายหนุ่มเจ้าของตึกสูงแห่งนี้อย่างเป็นกันเอง

"นี่ค่ะ เสื้อของคุณฉันเอามาคืน ซักให้เรียบร้อยแล้วด้วย"เสียงหวานเอ่ยขึ้น

"ขอบคุณมากครับ คุณนีน่า จริงๆแล้วผมว่าไม่ต้องคืนก็ได้นะครับ"

"ต้องคืนสิคะ เสื้อของคุณนะ"นีน่าเอ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ครับ งั้นรอสักครู่ผมจะเข้าไปแจ้งนายก่อนว่าคุณมาขอพบ"มิคพยายามเก็บอาการด้วยการหันมาสนใจหน้าที่ของตนเอง

"ค่ะ"

นีน่าเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานของชายหนุ่มที่กำลังก้มหน้าทำงานอยู่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่มันก็ยังทำให้เธอหลงใหลในตัวชายหนุ่มอย่างไม่มีเหตุผลถึงแม้ชายหนุ่มจะไม่เคยชายตาแลเธอเลยก็ตาม

"มีธุระอะไร"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงยขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้า

"คือฉันมาขอบคุณนายที่ช่วยพาฉันส่งโรงพยาบาล"

"อืม"แดเนียลพยักหน้ารับ

"ว่าแต่คืนนั้นนายมีธุระอะไรกับฉันเหรอ"

"อยากรู้"ร่างหนาจ้องใบหน้าหญิงสาวที่อยู่ในชุดเดรสสีดำสั้นเหนือเข่าไม่วางตา

"ฉันก็ต้องอยากรู้สิ เผื่อมันจะเป็นเรื่องสำคัญ อีกอย่างอยู่ๆ นายก็ไปหาฉันถึงที่คอนโดทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยเลยสักครั้ง"นีน่าเอ่ยด้วยความประหม่าพร้อมกับหลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมา

"เธออยากจะอยู่ใกล้ๆ ฉัน ใช่ไหม"ร่างหนายืนขึ้นเต็มความสูงเดินไปหยุดตรงหน้าร่างบาง

"อืม"ร่างบางพยักหน้ารับ

"ในฐานะอะไรก็ได้"

"อืม นายก็รู้ว่าเรื่องคืนนั้นฉันเต็มใจทุกอย่าง"

"ดี งั้นมาเป็นคู่นอนของฉัน เธอโอเคไหม"มือหนายื่นไปจับเส้นผมหนาสลวยขึ้นมาสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ลงปอด

"ฉันโอเค ได้อยู่ใกล้ๆ นายไม่ว่าจะในฐานะอะไรฉันเต็มใจทุกอย่างแหละ"นีน่าเข้าสวมกอดแดเนียลเอาไว้แน่นพร้อมกับยิ้มกว้าง

"งั้นก็เริ่มกันเลย"ร่างหนารวบผลักร่างบางไปพิงกับโต๊ะทำงานทันทีพร้อมกับโน้มใบหน้าอันหล่อเหลาลงไปชิดใบหน้าเธอ

"นาย"นีน่าจ้องใบหน้าแดเนียลด้วยความตื่นเต้น

"ทำไม อย่าบอกนะว่าเธอยังไม่พร้อม รู้ไหมเป็นคู่นอนของฉันมันต้องพร้อมอยู่ตลอดเวลาที่ฉันต้องการ"

"นายจะไม่ทำฉันเจ็บอีกใช่ไหม คือคืนนั้นฉันเจ็บมากเลย"

"หึ ครั้งแรกมันก็เจ็บเป็นธรรมดา ฉันรับรองว่าครั้งต่อๆ ไปรวมถึงวันนี้มันจะมีแต่ความสนุก"ร่างหนายกยิ้มมุมปาก

"อืม ฉันเชื่อใจนาย"

แดเนียลไม่รอช้ายกร่างบางขึ้นนั่งบนโต๊ะพร้อมกับจูบประกบริมฝีปากบางระเรื่อปลุกเร้าอารมณ์ให้ลุกโชน ลิ้นทั้งสองเกี่ยวพันกันไปมาจนเกิดเสียงเบาๆ มือหนาค่อยๆลูบไล้ไปตามต้นขาสวยแล้วสอดเข้าไปใต้กระโปรงนิ้วเรียวยาวเกี่ยวกางเกงชั้นในตัวจิ๋วจนพ้นทางเนินอวบนูน จากนั้นก็บดขยี้ปมกระสันจนร่างบางเสร็จสม

แดเนียลช้อนอุ้มร่างอ่อนระทวยโอนเอนทำท่าจะล้มลงตรงเข้าไปยังห้องนอนที่มีประตูเชื่อมระหว่างห้องทำงาน เมื่อวางร่างบางลงบนเตียงชายหนุ่มก็ก้มหน้าลงปาดเลียไล้เนินอวบที่มีน้ำหวานนองภายในพร้อมกับใช้นิ้วเรียวสอดใส่เข้าไปในร่องสวาทจนสุดโคน สร้างความเสียวซ่านให้หญิงสาวไม่น้อยจนเธอบิดส่ายเกร็งไปมา

"อื้อ อ่า"ร่างบางเปล่งเสียงครางออกมาเบาๆ

"เป็นไงเสียวดีไหม"เสียงทุ้มเอ่ยชิดร่องสวาท

"เสียว เสียวมากเลย ฉันไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อนเลย"

"ยังมีเสียวกว่านี้อีก รับมือฉันให้ดีๆ ล่ะ"

เมื่อแดเนียลเห็นว่านีน่าเสร็จสมติดกันเป็นครั้งที่ 2 อีกครั้ง เขาจึงรีบจัดการเสื้อผ้าอาภรณ์ของเขากับเธอที่ขวางกั้นออกจนเปลือยเปล่า ท่อนเอ็นร้อนที่แข็งขึงเต็มที่ถูกจ่อเข้าไปในริมฝีปากบางของคนใต้ร่าง เอวหนากระเด้าเข้าออกจนหญิงสาวหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงกระแทก

"อ่า ซี๊ด เสียวฉิบ!"ร่างหนาถอดถอนท่อนเอ็นออกจากริมฝีปากบางด้วยความเสียวซ่าน แล้วพาไปจ่อตรงร่องสวาทที่นองเยิ้มไปด้วยน้ำหวานใสแทน

ท่อนเอ็นร้อนทีี่ห่อหุ้มด้วยคอนดอมสอดใส่เข้าไปในร่องสวาทจนสุดมิดลำในคราเดียวส่งผลให้ร่างบางเสียวซ่านผวาลุกขึ้นสวมกอดร่างหนาเอาไว้แน่นสร้างความพอใจให้แดเนียลเป็นอย่างมาก

เมื่อทั้งสองร่างหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวภายในห้องนอนกว้างขวางก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงกระแทกกระทั้นอันเกิดจากผิวเนื้อกระทบกันเสียงที่ครางเปล่งออกมาจากความเสียวซ่านก็ดังไม่แพ้กันเลย

"ซี๊ด โคตรเสียวเลย"ร่างหนาซูดปากพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งไปตรงปลายถุงยางอนามัยที่ยังคงคาอยู่ในร่องสวาท

"อร๊าย อ่า!"ร่างบางเกร็งกระตุกเสร็จสมพร้อมๆ กับร่างหนาที่อยู่ด้านบน

หลังจากที่บทสวาทจบลงแดเนียลก็ผละออกจากนีน่าตรงหายเข้าไปห้องน้ำทันควัน ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับผ้าพันเอวผืนเดียวตรงไปยังเตียงนุ่ม

"ฉันว่าเราควรจะมีเบอร์ติดต่อกันไว้นะ ส่งโทรศัพท์ของเธอมาสิ"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น

"ไหนๆ เธอก็ตกลงเป็นคู่นอนกับฉันแล้ว ถ้าฉันขออะไรอีกสักหน่อยเธอจะตกลงไหม"เอ่ยพลางมือกดโทรศัพท์ไป

"อะไรเหรอ"นีน่ากระชับผ้าห่มขึ้นปิดทรวงอกของตนเอง

"พอดีฉันชอบเอาสด เธอกินยาคุมหรือไม่ก็ฉีดได้ไหม"

"อืม ได้สิฉันจะกินก็แล้วกัน"

"ดี ฉันขอตัวไปทำงานต่อนะ เธอก็กลับไปได้แล้วไป"

"ฉันมาหานายเองได้ไหม"

"ให้ฉันติดต่อไปจะดีกว่า เพราะฉันชอบเปลี่ยนสถานที่ในการเอา มันได้อารมณ์ดี เธอว่าไหม และที่สำคัญอย่าให้ใครรู้ความสัมพันของเราสองคนเด็ดขาด ให้รู้แค่เพียงว่าเป็นเพื่อนกันก็พอ"แดเนียลยิ้มมุมปากแล้วเดินออกไป เพราะเขาได้ปลดปล่อยอารมณ์ในกายแกร่งจึงทำให้เขาอารมณ์ดีกว่าทุกๆ วัน

"อืม ฉันเข้าใจแล้ว"เอ่ยด้วยความน้อยใจ

หลังจากที่นีน่าออกจากกาสิโนเธอตรงไปยังร้านขายยาทันทีเพื่อซื้อยาคุมกำเนิดแบบกินทุกๆ วันตามความต้องการของชายหนุ่มคู่นอนที่เธอรัก

โปรดติดตามตอนต่อไป....