รับเมียกลับห้อง

ซ่าาาา~

ฝนห่าใหญ่ตกลงมาอย่างรวดเร็ว เสียงลมพัดตีเข้ามาในโสตประสาทของหญิงสาวจนใบหูอื้ออึงไปหมด ร่างบางเปียกปอนชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำฝนบวกกับอากาศที่หนาวและลมที่พัดผ่านมากระทบร่างก็ทำให้เธอสั่นสะท้านไปถึงข้างใน

ไม่ต้องพูดถึงเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ที่ตอนนี้แทบจะปกปิดอะไรไม่มิด ยังดีที่มาคอสไล่บอดี้การ์ดออกไปนอกอาณาเขตคฤหาสน์หลังใหญ่จนหมดแล้ว ไม่อย่างนั้นภาพที่เห็นคงไม่น่าดูชมนัก

" นายครับ ฝนตกแล้วครับ " บรูซที่อยู่รับใช้นายระหว่างทำงานเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฝนตกโปรยปรายลงมา

" แล้วยังไง " มาคอสเงยหน้าจากกองเอกสารส่งสายตาไม่พอใจไปให้

" เปล่าครับ " บรูซรีบปฏิเสธพลางก้มหน้าลง เค้ายังไม่อยากขัดคำสั่งนายตอนนี้ ดีไม่ดีอาจเป็นเครื่องระบายอารมณ์เหมือนเพื่อนบอดี้การ์ดก็ได้

" ออกไปหาอะไรร้อนๆมาให้กินหน่อย " ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม มือเรียวหนาดึงแว่นสายตาออกจากใบหน้า 

" ครับ " บอดี้การ์ดหนุ่มรับคำแล้วออกไปทำตามคำสั่ง

มาคอสมองตามจนร่างสูงลับหายไป เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหยุดที่ริมหน้าต่าง ชายหนุ่มชะโงกหน้าลงไปมองข้างล่างเห็นร่างบางกำลังนั่งสั่นงันงกอยู่แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ ไม่แม้กระทั่งอ้อนวอนขอความเห็นใจจากเขาเลยสักนิด

แกร๊กก

บอดี้การ์ดหนุ่มเปิดประตูเข้ามาพอดี มาคอสสะดุ้งก่อนจะเดินกลับมานั่งหน้าโต๊ะทำงานเหมือนเดิม

" ซุบร้อนครับ "

" ขอบใจ "

มาคอสก้มหน้าทำงานต่อแต่จนแล้วจนรอดก็รู้สึกไม่มีสมาธิทำงานสักที ในสมองพลันคิดไปถึงภาพร่างบางที่นั่งหนาวสั่นอยู่ด้านนอกตลอดเวลา

" อากาศข้างนอกเป็นยังไงบ้าง " ชายหนุ่มเฉไฉถามเรื่องอื่นไปเรื่อย มือหนายกซุปขึ้นมาเป่าเพื่อคลายความหนาว

จริงด้วย ขนาดอยู่ในห้องเปิดเครื่องทำความร้อนเขายังรู้สึกหนาวนิดหน่อย แล้วอากาศข้างนอกจะหนาวขนาดไหน

" อากาศค่อนข้างหนาว มีลมพัดอยู่ตลอดเวลาครับ ถ้าเป็นผมคงทนไม่ไหว " บรูซเอ่ยขึ้นตามความจริง

ดวงตาชายหนุ่มกระตุกวูบ เมื่อสมองพลันปรากฏภาพของหญิงสาว ในใจก็รู้สึกร้อนรุ่มแปลกๆ

" นายกลับไปได้ล่ะ ฉันจะพักผ่อนแล้ว " มาคอสเอ่ยปากไล่บอดี้การ์ดหนุ่ม

" ครับนาย " บรูซกำลังจะขยับตัวเดินออกมาแต่ก็ถูกเจ้านายสั่งตามมาอีกหนึ่งประโยค

" นายเดินออกไปทางด้านหลังไม่ต้องย้อนกลับไปหน้าคฤหาสน์ " 

" ได้ครับนาย " บอดี้การ์ดหนุ่มรับคำพร้อมลอบยิ้มอยู่ในใจ สงสัยว่านายหญิงในนามคนนี้บางทีอาจจะเข้ามาเป็นนายหญิงตัวจริงในอนาคตก็ได้

บอดี้การ์ดหนุ่มเดินหายออกไปได้ไม่นานมาคอสก็ลุกขึ้นคว้าเสื้อคลุมตัวหนาเดินจ้ำอ้าวออกไปจากห้องทันที เขารู้สึกว่าระยะทางจากชั้น 3 มาจนถึงหน้าประตูช่างยาวนานเหลือเกิน ทั้งๆที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน

มือหนาเอื้อมไปผลักประตูบานใหญ่ให้เปิดออก เสียงลมพัดตีลอดเข้ามาในโสตประสาทดังกึกก้องไปทั่ว หญิงสาวฝืนลืมตาขึ้นมองท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ ร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้ามีแสงออร่าบางอย่างแผ่มาจากด้านหลัง จริงๆคงเป็นแสงไฟจากในตัวคฤหาสน์นั่นแหละ แต่เธอที่สายตาจมอยู่ในความมืดมานานหลายชั่วโมงเลยทำให้มองเห็นภาพผิดเพี้ยนไป

มาคอสเดินมาหยุดอยู่ข้างตัวหญิงสาว ดวงตาคมดุจเหยี่ยวจ้องมองมาที่ร่างบางก่อนจะใช้ผ้าคลุมตัวหนาคลุมร่างหญิงสาวจนมิด พร้อมกับค่อยๆประคองขึ้นมา

" ลุกขึ้น " เขาพูดเสียงเรียบ

" คุณมาได้ยังไง " หญิงสาวถามอย่างสงสัย

" ถ้าถามมากก็ไม่ต้องกลับ นั่งอยู่ตรงนี้ต่อไปล่ะกัน " ชายหนุ่มพูดขู่

" อย่าคะ " มือบางเอื้อมไปคว้าแขนชายหนุ่มไว้อย่างลืมตัว ตอนนี้มาคอสอุตส่าห์ลดทิฐิมารับเธอถึงที่ เธอก็ควรจะวางเรื่องบาดหมางใจไว้ชั่วคราวก่อน ไม่อย่างนั้นก็ยากจะรับประกันว่าจะรักษาชีวิตน้อยๆของตัวเองไว้ได้

ดวงตาคมจ้องมองมือบางที่กำลังจับแขนตนอยู่ มือของเธอดูซีดเซียวและเย็นเฉียบ ถ้าไม่ดูแลดีๆก็อาจจะไม่สบายได้ 

" เดินไหวรึเปล่า "

" ถ้าเดินไม่ไหว คุณจะอุ้มฉันหรอคะ " เคทถามอย่างทะเล้นเพื่อคลายบรรยากาศระหว่างเธอกับเขา อย่างน้อยๆถึงจะไม่ชอบหน้ากันนักแต่ก็ไม่ควรเกลียดกัน เพราะว่าตัวเธอเองนั่นแหละจะอยู่ลำบาก

มาคอสไม่ได้ตอบอะไรแต่กลับช้อนร่างบางขึ้นอุ้มอย่างสบายใจเฉิบ

" ว้ายย คุณจะอุ้มฉันจริงๆหรอ " หญิงสาวหวีดร้องด้วยความตกใจนิดหน่อย

" ถ้ารอให้เธอเดินขึ้นเองคิดว่าพรุ่งนี้เช้านั่นแหละถึงจะเดินถึง เดินช้าเหมือนเต่า " มาคอสบ่นอย่างไม่ได้ใส่ใจนัก 

หญิงสาวผินหน้าขึ้นมองใบหน้าอันหล่อเหลา ดวงตาคม จมูกโด่ง ริมฝีปากดูเซ็กซี่ได้รูป มิน่าล่ะยัยโมนาถึงได้ออกอาการหวงก้างขนาดนี้ เพราะสามีเธอหล่อแบบนี้นี่เอง

" มีอะไรติดหน้าฉันรึไง " ร่างสูงถามขึ้นมา

" หืมมม เปล่าค่ะ " เคทยิ้มออกมาบางๆ ดวงตากลมโตกรอกไปมาก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้ เธอยกแขนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งไว้ มาคอสก้มหน้ามองอย่างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

" เอ๊ะ ห้องฉันอยู่ทางนู้นรึเปล่า " หญิงสาวร้องทักท้วงเมื่อเห็นว่าถูกพาขึ้นมาผิดทาง

" คืนนี้ไปนอนห้องฉัน "

" ฮะ! ทำไมล่ะ " เคทกระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้นอย่างลืมตัว

" ห้องเธอยังไม่ได้เปิดเครื่องทำความร้อน เข้าไปเดี๋ยวจะเป็นหวัดซะเปล่าๆ " 

" อ๋ออออ " หญิงสาวยิ้มแห้งๆ น่าอายจริงๆ ปฏิกิริยาเมื่อกี้เหมือนเธอกำลังคิดเรื่องอย่างว่าอยู่เลย

" เธอคิดว่าฉันจะมีอะไรกับเธอทุกคืนรึไง ถามจริงตัวเธอมีอะไรน่าดึงดูดบ้างล่ะ " มาคอสตอบอย่างกวนๆ 

ถ้าจะให้พูดจริงๆก็ต้องบอกว่ารูปร่างของภรรยาสาวเป็นรูปร่างในฝันที่หนุ่มๆหลายคนต้องการทีเดียว ทั้งผิวขาวเนียนละเอียด ทรวงอกอิ่ม สะโพกผาย บั้นท้ายงอน ไหนจะโพรงสวาทที่กระชับแน่นนั่นอีก แค่คิดลูกชายที่นอนสงบอยู่ก็แทบอยากจะดันตัวออกมาทักทายเสียแล้ว

.

.