ต้นสายปลายรัก

ต้นสายปลายรัก

last updateLast Updated : 2026-02-20
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
95Chapters
570views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพชรไพลิน เจ้าแม่แห่งวงการเครื่องสำอาง เธอจะทำอย่างไร เมื่ออุบัติเหตุไม่คาดฝันครั้งนั้น ทำให้เธอต้องตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในร่างของผู้หญิงอีกคน ผู้ซึ่งกำลังถูกคู่หมั้นถอนหมั้นอย่างไม่ไยดีเพราะมีคนอื่น แต่เธอไม่แยแส เพราะสิ่งที่ทำให้ช็อกยิ่งกว่านั่นคือการที่ได้รู้ว่า ร่างของเธอตายแล้ว และกำลังจะถูกเผา! เธอจะทำอย่างไรเมื่อต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป และเธอจะทำอย่างไร เมื่ออดีตคู่หมั้นที่ถอนหมั้นไปแล้ว กลับคอยมาปั่นป่วนหัวใจให้ต้องทำงานหนักกันอีกครั้ง รวินทร์ นายหัวหนุ่มมาดเข้มแห่งเหมืองฤทธิเทพ ต้องถูกหมั้นหมายกับหญิงที่ไม่ได้รัก เพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาทำทุกวิถีทางเพื่อหาทางถอนหมั้นมาโดยตลอด แต่จู่ๆ คู่หมั้นก็ยอมถอนหมั้นแต่โดยดี หนำซ้ำท่าทีที่เธอเคยมีต่อเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สายตาที่เคยมองเขาอย่างรักใคร่หลงใหล ก็เปลี่ยนไป ทั้งเมิน ทั้งเชิดใส่...ทำราวกับไม่เคยมีเขาอยู่ในสายตา เขาได้แต่สงสัย การกระทำหลายอย่างของเธอทำให้เขาต้องค้นหา กว่าจะรู้ตัวก็ละสายตาจากเธอไม่ได้แล้ว มาลุ้นไปกับการค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุ ไปพร้อมกับการลุ้นว่า...รวินทร์จะทำให้อดีตคู่หมั้น กลับมาหมั้นกันอีกครั้งได้หรือไม่

View More

Chapter 1

ปฐมบท

Prologue

"Ladies and gentlemen, the next item on display is our cheapest auction item, with a starting price of 50 gold coins."

A black cloth lifted, and a huge rusty iron cage was revealed. I was kneeling on all fours inside the cage, with a heavy chain tied around my neck.

The blinding spotlight converged on me, and my tears spilled out of my eyes uncontrollably.

Countless werewolves wearing clown masks sat in the circular stands, pointing at me, the cheapest auction item.

"Give me a discount. 40 gold coins! Look at her huge belly. She's pregnant. Non-virgins aren't worth much!"

"But she's pretty," the host with a fake smile grabbed my hair and yanked it back, forcing me to raise my head and show my face to everyone, "Look at her beautiful face. If she were a virgin, her starting bid would surely be more than 10,000 gold coins."

"Minimum 50 gold coins, no bargaining. I guarantee it's a good deal. She is expected to give birth in half a month. If she has a baby girl, then you will have two sex slaves in the future. If she has a baby boy, then you will get an additional male servant. Buy one get one free. You've made a fortune!"

"55 gold coins! I want her!"

"I'll give you 60 gold coins!"

I bit my trembling lips tightly. I couldn't believe that I, Elizabeth, the most cherished daughter of Blue moon pack's Alpha, would be reduced to being auctioned off as the lowest-priced sex slave in such a shoddy and dirty underground trading market.

Suddenly, countless gold coins fell from above interrupting the bidding. An uncountable rain of gold coins drove everyone crazy.

"Gold coins! Gold coins! Pick them up!"

"Don't grab it from me!"

As everyone fought to pick up the money, I saw 9 handsome men dropped from the sky, accompanied by 9 majestic, grim voices.

"10 million gold coins, we want to buy her!"

"And, the lives of all of you!"

"We will not spare any of you! You all die!"

"Brandon, Austin, Caleb, Isidore..." I murmured the names of each of them, my mates, my baby's fathers. Tears fell from my eyes.

A sharp pain came from my belly. Damn! My water broke! I'm going into labor early!

I collapsed to the floor in pain, spasming, rolling, and hissing. Am I going to die?

I saw my 9 mates running towards me, but my consciousness drifted further and further away.

Their running figures wavered before my eyes like the shadows of the trees swaying outside the window.

I can't help but think back to that afternoon 10 years ago when I was napping in my room with my face to the window. The dappled, tiny dots of light danced across my eyelids. All the tragedies hadn't happened then. And I hadn't fallen from heaven to hell...

If I could, I'd rather never have met my 9 mates in return for not experiencing those heartbreaking pasts...

 1 Bloody birthday party

****Ten years ago****

**Elizabeth's POV**

*

"BANG!"

The door was kicked open from the outside. A rogue with a scar on his face barged into my room with a knife.

The knife was red, and blood continued to drip from the tip.

"Who are you? GET OUT!"I screamed and curled up my body.

"Oh, there is a sleeping beauty in here."The rogue surveyed me with an evil gaze, from hair to toe.

"Get the hell out of my room!"

My father was the Alpha of the Blue Moon Pack, and I was his only and most beloved daughter.

Today was my birthday.

My father said he sent birthday invitations to the Alpha family of the Black River Pack. There will be a very large number of werewolves at the birthday party tonight. It is going to be the biggest and most exciting party of the year.

And I, would be the rightful star of the birthday party. I would put on the most gorgeous new dress and accept the blessings and elaborate gifts offered by all.

With the anticipation of my birthday party, I lay down on my bed in the pack house to sleep in the afternoon. I was lost in a beautiful dream, which was related to my birthday party that was going to be held tonight.

I was so happy that I felt like I was living in heaven, but a few seconds ago, an intruding rogue broke it all.

I woke up from a beautiful dream, and from then on, my life became a nightmare that I could never wake up from.

If hell exists, then I lived in it every day after that horrible day.

The evil rogue kept approaching me with a knife.

Feeling horrified and disgusted, I could not help but hide inside the bed, yelling, "Lily! Lily! Help me!"

Lily was my maid and a female warrior. My father had arranged for Lily to take care of me, more primarily to protect me.

"Lily, where is she?"The rogue looked around the room and said with a big smile, "Are you looking for her? Is she Lily?"

He lifted his left hand, and Lily's severed head was being held in his hand.

"Here you are. Your Lily,"The rogue smiled viciously and threw Lily's head onto the bed.

Throwing it in front of me.

"Ahhhhhhhhhhh ----"I screamed frantically. Lily's blood stained my pajamas.

I was so scared that I pulled the covers over my cold body. Lily's head rolled off the bed like a ball, leaving a long trail of blood where it passed.

"My little chick, you look scared. come on, let me comfort you."

The rogue came toward me as he pulled down his pants.

I was too young to know what his lecherous smile meant. I was simply afraid of him coming near me. I was afraid of the scars on his face, and I was afraid of the knife dripping blood from his hand.

"Get away! You killed Lily! You are BAD! You are an asshat!"

I cried, hitting him with a pillow, but that did not stop him from getting close to me.

"My chick, don't piss me off if you don't want me to cut off your hands and feet."He threatened me with a low growl and lifted my covers.

I screamed and ran off the bed, only to have him pull me back hard and throw me on the bed.

I did not know what he was trying to do. He tore my pajamas into strips of cloth with force. He made me scared.

"You are so damn cute, little chick. You are going to be a hottie someday. But I will not give you a chance to grow up."

"I will kill you, after I have enjoyed you."The rogue laughed and pressed himself against me.

Just then, I saw my mother rush in with a dagger in her hand.

Her aim was to stab the rogue in the back.

"Mom..."I subconsciously shouted out.

I should not have made a sound, I should have stayed silent so the rogue would not notice my mom coming in.

But I was so young, I did not know my call would kill my mom.

As soon as the rogue heard my call, he immediately realized there was someone behind him. Without looking back, he grabbed the knife and stabbed it backhanded.

I saw the knife pierce my mom's chest with my own eyes.

"Mom ------"I let out a harsh cry.

Blood spurted out of my mom's chest and landed on my face and in my mouth. This was the first time I tasted blood. It was salty. Saltier than tears.

Mom clung to the rogue from behind as she fell, "Elizabeth, run! Run!"

"Drop dead!"The rogue drew his knife and stabbed my mother hard in the abdomen again.

Despite this, Mom held on to the rogue's arm and did not let go at all.

"Mom-----"I could not control the tears that came out of my eyes. I wanted to help her, but mom stopped me.

"My daughter, run! You have to live. Must live."

"Do as you are told, my good girl. Run! Run!"

I jumped out of bed and ran to the door at my mother's urging. I did not dare to leave. I knew that once I left my mom would surely be killed by that rogue.

I might lose her forever!

"Go to hell! Bitch! You think you can stop me by doing that? I will kill you first, then your daughter!"The rogue flipped my mom to the ground with force and slapped her across the face.

He tried to turn around and chase me, but my mom suddenly held his leg and would not let him go.

I saw my mom covered in blood. In my memory, my mom, as the noble Luna of Blue Moon Pack, always wore white and clean dresses, beautiful as a goddess.

However, at this moment, she was covered with blood and mud. Because of me, she became so wretched.

She looked at me with eyes full of tears and grief and urged me loudly in a hoarse voice.

"Run! Run for help!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
95 Chapters
ปฐมบท
เพชรไพลินมองชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่กำลังลากเก้าอี้แล้วหย่อนนั่งลงฝั่งตรงข้ามอย่างประเมิน ผู้ชายคนนี้หน้าตาหล่อเหลา คิ้วเข้มดกเรียงตัวสวยรับกันดีกับดวงตาคมกริบ จมูกโด่งเป็นสัน แต่ริมฝีปากสีเข้มนั้นกลับบางเฉียบจนมองผิวเผินแล้วคล้ายคนต่างชาติ ไรเคราเขียวครึ้มที่ขึ้นตามแนวกรามส่งผลให้ใบหน้ายิ่งเฉียบคมดุดัน บุคลิกลักษณะแบบนี้นี่เอง เธอจึงไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมเขาถึงดูแลและบริหารงานในอดีตเหมืองขนาดใหญ่แห่งนั้นได้นี่น่ะหรือคู่หมั้นของเจ้าของร่างนี้เธออยู่ในร่างของกัญญพัชรมาหลายวันแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเพิ่งได้เห็นรวินทร์ คู่หมั้นหนุ่มที่หลายคนพูดถึง แม้ตอนที่เธอนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล ผู้ชายซึ่งรั้งตำแหน่งคู่หมั้นคนนี้ก็ไม่เคยโผล่หน้าไปให้เห็นแม้แต่วันเดียว“วันนี้พี่วินทร์นึกยังไงคะ ถึงได้นัดพัชออกมากินมื้อเที่ยง”เธอไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เวลาที่กัญญพัชรพูดคุยกับรวินทร์จะแสดงสีหน้าแววตาอย่างไรบ้าง แต่จากความฝันที่ผุดขึ้นมาในช่วงเวลาที่เธอหลับก็พอรู้ได้ว่า เจ้าของร่างนี้รักใคร่หลงใหลผู้ชายตรงหน้ามากแค่ไหน...ทว่าเธอทำไม่ได้เพราะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อยรวินทร์มองหน้าเธอคร
Read more
อุบัติเหตุ - 35% -
“พัชไม่ดีตรงไหนคะ”เสียงเจือสะอื้นของหญิงสาวตรงหน้าทำให้รวินทร์ถึงกับเบือนหน้าหนีด้วยความเหนื่อยหน่ายพร้อมกับลอบถอนหายใจอีกครั้ง เขาพูดเรื่องถอนหมั้นกับกัญญพัชรมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่ผลที่ได้รับกลับมาก็ยังเหมือนเดิม นั่นก็คือเธอไม่ยินยอมและร้องห่มร้องไห้เพื่อให้เขาเห็นใจ“พัชถามพี่อย่างนี้ทุกครั้ง และพี่ก็เคยบอกไปแล้วว่า ไม่ใช่ว่าพัชไม่ดี แต่ที่พี่อยากถอนหมั้นก็เพราะพี่ไม่ได้รักพัช พี่ไม่เคยคิดเกินเลยกับพัชมากไปกว่าน้องสาวคนหนึ่ง ตลอดหนึ่งปีที่เราหมั้นกันมา พี่พยายามมองพัชให้เป็นคู่หมั้นแล้ว แต่ไม่ว่ายังไงพี่ก็ไม่สามารถรักพัชได้”“แต่พัชรักพี่วินทร์นี่คะ รักมาตลอด พี่วินทร์ก็รู้ พัชไม่เคยมองคนอื่นเลย” เธอพูดได้แค่นั้น ก้อนสะอื้นก็ขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ หัวใจเจ็บร้าวไปทั้งดวง เมื่อคนที่เฝ้ารักเฝ้าคิดถึงมาตลอดตั้งแต่ช่วงวัยรุ่นปฏิเสธความรักของเธออย่างไม่ไยดีครั้งแล้วครั้งเล่า แม้ว่าจะพยายามทำดีด้วยเท่าไร ทุ่มเทความรู้สึกให้มากแค่ไหน แต่ทุกครั้งก็เหมือนน้ำซึมบ่อทราย เขาไม่เคยสนใจ ไม่เคยรับเอาความรู้สึกของเธอไปพิจารณาบ้างเลย“ก็แล้วทำไมไม่ลองมองคนอื่นบ้างล่ะ อย่ามายึดติดกับพี่เลยพัช
Read more
อุบัติเหตุ - 70%
เพชรไพลินสะบัดศีรษะไปมาหลายครั้งเพื่อขับไล่อาการมึนงง จนรู้สึกเหมือนพื้นที่กำลังยืนอยู่โคลงเคลง เสียงการจราจรจอแจและเสียงผู้คนตะโกนโหวกเหวกทำให้เธอต้องมองไปทางต้นเสียง แล้วก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นอุบัติเหตุที่เกิดจากรถยนต์สองคันชนกันจนยับเยิน หญิงสาวนึกอยากเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ทว่าก็ตกใจเมื่อรู้สึกว่าเท้าของตัวเองไม่ติดพื้น“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย” ความตระหนกตกใจทำให้เพชรไพลินลืมนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าว่าตนกำลังทำอะไรอยู่ กระทั่งไม่ได้สังเกตรถคันที่เกิดอุบัติเหตุด้วยว่าเป็นรถตนเองหรือไม่ หญิงสาวเอาแต่มองซ้ายมองขวาพร้อมกับพยายามหาที่ยึดเหนี่ยวเมื่อรู้สึกว่าตนเองกำลังลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ“ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยฉันที” เธอพยายามตะโกนเสียงดัง แต่กลับไม่มีใครสนใจหันมามองแม้แต่คนเดียว ทุกคนเอาแต่สนใจอุบัติเหตุตรงหน้ากันหมด หญิงสาวจึงคิดจะกรีดร้องดังๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่จู่ๆ ก็มีแรงดึงดูดบางอย่างดูดร่างเธอจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วจนเธอไม่สามารถต้านทานได้ พร้อมกับสติสัมปชัญญะที่ดับวูบลงไปเพชรไพลินลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตอนนี้ตนเองกำลังยืนอยู่ในงานเลี้ยงแห่งหนึ่ง เธอมองผู้คนขวักไขว่แต่งกายด้วยชุ
Read more
อุบัติเหตุ - 100%
เพชรไพลินลูบหน้าตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา เธอกะพริบตาอยู่หลายครั้ง คิดว่าตัวเองน่าจะตาฝาดเนื่องจากใบหน้าที่สะท้อนออกมาจากกระจกเงานั้นคือผู้หญิงที่อยู่ในฝันอันยาวนานของเธอนั่นเองหญิงสาวยังคงไม่ถอดใจ เพราะเธอคิดว่าอาจเป็นผลมาจากการที่เธอฝันถึงผู้หญิงคนนั้นมากเกินไปภาพจึงยังติดตา คิดได้ดังนั้นจึงพยายามไม่มองกระจกแล้วจัดการแปรงฟันล้างหน้าให้เรียบร้อย เธอจงใจไม่หมุนก๊อกน้ำให้เป็นน้ำอุ่น เพราะตั้งใจจะอาศัยความเย็นของน้ำอุณหภูมิปกติทำให้ตาสว่างทว่าพอลืมตาขึ้นมองเงาในกระจก ใบหน้าที่เห็นก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่อยู่ในความฝันคนนั้นอยู่ดี“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรนะ” เพชรไพลินพยายามทบทวนความจำ แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อนึกชื่อนั้นออก“จริงสิ พยาบาลก็เรียกเราว่า...คุณพัช...อย่าบอกนะว่าคู่กรณีอีกคันก็คือผู้หญิงคนนี้”หญิงสาวแทบทรงตัวไม่อยู่เมื่อเจอเรื่องเหลือเชื่อพรรค์นี้ เธอเคยเห็นแต่ในละครเรื่องการสลับร่างหรือสลับวิญญาณ แต่ไม่คิดว่ามันจะมีเรื่องแบบนั้นอยู่จริง หนำซ้ำยังเกิดขึ้นกับตัวเองอีกด้วย“แล้วร่างของเราล่ะ ผู้หญิงคนนี้ไปอยู่ในร่างของเราหรือ”เพชรไพลินหลับตาลงอย่างกลัดกลุ้ม ไม่เ
Read more
ชีวิตใหม่ - 35%
รวินทร์สะพายเป้ใบย่อมเดินลงบันไดมาที่ชั้นล่างพลางผิวปากฮัมเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดี เสร็จธุระเรื่องกัญญพัชรแล้วเขาจะได้กลับไปดูแลงานที่เหมืองต่อ เขาไม่ค่อยชอบขลุกอยู่ในกรุงเทพฯ เท่าไรนัก จะเข้ามาเมื่อจำเป็นจริงๆ เท่านั้น โดยเฉพาะการมาเยี่ยมบิดามารดาซึ่งพำนักอยู่ย่านชานเมือง“แกควรจะไปเยี่ยมหนูพัชเขาบ้าง”เสียงของบิดาดังขึ้นขัดเสียงฮัมเพลงของเขา แม้จะไม่กระโชกโฮกฮากหรือขึ้นเสียงใส่ แต่น้ำเสียงราบเรียบนั้นเขาก็พอฟังออกว่าแฝงความไม่พอใจอยู่ไม่น้อยชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นซึ่งบิดามารดากำลังนั่งพักผ่อนดูรายการทางโทรทัศน์กันอยู่ ทั้งสองหันมามองตั้งแต่ได้ยินเสียงเพลงของเขาแล้วก็ว่าได้ เขานั่งลงข้างมารดาด้วยท่าทีสบายๆ ดูไม่ทุกข์ร้อน จนท่านทั้งสองได้แต่ถอนหายใจด้วยความระอา“ผมก็มีงานต้องทำเหมือนกันนะครับคุณพ่อ จะให้ผมไปนั่งเฝ้าคนป่วยที่ไม่รู้ว่าจะฟื้นวันไหนได้ยังไงกัน แล้วที่เหมืองใครจะดูแล”รวินทร์รู้ดีว่าคำตอบของตัวเองค่อนข้างใจดำไปสักหน่อยสำหรับคนฟัง ทั้งที่ความจริงแล้วเขาไปเยี่ยมและสอบถามอาการของกัญญพัชรที่โรงพยาบาลทุกวันตั้งแต่วันที่เกิดอุบัติเหตุ แต่เพราะเขาไม่ต้องการให้บิดามารดามีค
Read more
ชีวิตใหม่ - 70%
เพชรไพลินมองคู่สามีภรรยาท่าทางภูมิฐานตรงหน้าแล้วก็รู้สึกว่ากระบอกตาร้อนผ่าวจนตัวเองยังนึกแปลกใจ เธอไม่เคยเห็นทั้งคู่มาก่อน ได้แต่รับรู้จากในฝันที่คอยเดินตามกัญญพัชรว่าสองคนนี้คือบิดามารดาของเธอ และเท่าที่จำได้ ในฝันเธอจะเห็นหญิงสาวเจ้าของร่างคอยออดอ้อนคลอเคลียท่านทั้งสองอยู่เสมอ บางครั้งมีเรื่องไม่สบายใจเล็กน้อยหรือจัดการปัญหาอะไรไม่ได้ก็จะเดินน้ำตาคลอเข้าไปหาพวกท่านราวกับเด็กไม่รู้จักโต และสามีภรรยาคู่นี้ก็โอ๋บุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างกับอะไรดีและเธอเชื่อว่าการที่จู่ๆ ก็รู้สึกปวดกระบอกตาเหมือนอยากร้องไห้ เป็นเพราะร่างกายและหัวใจของร่างนี้คุ้นเคยกับการบีบน้ำตาเพื่อเรียกร้องความสงสารจากบิดามารดาแน่นอน“พระคุ้มครองนะลูกนะ รู้ไหมว่าพ่อกับแม่ใจจะขาดเสียให้ได้ตอนที่รู้ว่าหนูรถชน...ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวงที่ช่วยให้หนูปลอดภัย” กัญญา มารดาของกัญญพัชรพูดพลางร้องไห้ส่วนพัชระผู้เป็นบิดาได้แต่ลูบศีรษะบุตรสาวอย่างปลอบโยน สายตาที่มองมามีแต่ความรักใคร่เอ็นดู จนเพชรไพลินได้แต่สะท้อนอยู่ในอก น้ำตาพานจะไหลออกมาจริงๆ ด้วยความสงสารทั้งคู
Read more
ชีวิตใหม่ - 100%
เพชรไพลินเดินออกจากห้องแต่งตัวเพื่อสำรวจจุดอื่นต่อ แม้ใจจะไม่อยากออกไปจากห้องที่เป็นเหมือนสวรรค์ย่อมๆ ของผู้หญิงทุกคน แต่เพราะยังมีเวลาอีกมากมายที่จะได้มาขลุกอยู่ในห้องนั้น จึงได้แต่หักใจแล้วเร่งรีบจดจำรายละเอียดของความเป็น ‘กัญญพัชร’ ที่หลงเหลืออยู่ในห้องนี้ไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้หญิงสาวเดินมาที่โต๊ะเขียนหนังสือซึ่งตั้งติดบานหน้าต่าง บนนั้นมีคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กวางไว้เครื่องหนึ่ง ที่มุมโต๊ะมีกระบอกใส่เครื่องเขียนและหนังสือหลายเล่มวางโชว์สันเรียงกันติดผนัง เธอลองสุ่มหยิบขึ้นมาหนึ่งเล่มเพราะอยากรู้ว่ากัญญพัชรอ่านหนังสือแนวไหน เธอดึงเก้าอี้ออกมาแล้วนั่งลงช้าๆ จากนั้นก็ก้มลงมองหนังสือในมือ แล้วก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ“หนังสือสอนทำอาหารเนี่ยนะ” เธอลองเปิดหน้ากระดาษผ่านๆ และหยุดดูบางหน้าที่มีกระดาษแนบไว้“พี่วินทร์ชอบอาหารรสจัด ยิ่งเผ็ดยิ่งชอบ” เพชรไพลินอ่านประโยคสั้นๆ ที่เขียนไว้ในกระดาษพลางขมวดคิ้ว จากนั้นจึงลองอ่านประโยคสั้นๆ บนกระดาษที่แนบไว้บางหน้าอย่างอ่อนใจระคนเวทนาหญิงสาวเจ้าของร่างที่ตนอาศัยอยู่เธอเ
Read more
ถอนหมั้น - 35%
เพชรไพลินนั่งมองแผลที่เริ่มตกสะเก็ดตามแขนและใบหน้าอย่างกังวล กัญญพัชรจัดว่าเป็นผู้หญิงที่ผิวสวยมาก ทั้งเนียนละเอียดและขาวใสจนน่าอิจฉา แต่พอต้องมาเป็นแผลหลายแห่งจึงทำให้เธออดเป็นห่วงไม่ได้ว่าจะเป็นแผลเป็นหรือไม่ เพราะในฐานะที่เธอมาอาศัยร่างของกัญญพัชรอยู่ ฉะนั้นเธอก็ต้องดูแลเอาใจใส่แทนเจ้าของเดิมให้ดีในหัวเริ่มคิดถึงครีมลบรอยแผลเป็นแต่ละยี่ห้อ ก่อนเกิดอุบัติเหตุเธอทำธุรกิจนำเข้าเครื่องสำอางยี่ห้อดัง ซึ่งมีทั้งส่วนที่เป็นหมวดบำรุงผิวและหมวดแต่งแต้มสีสันบนใบหน้า ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างเชี่ยวชาญในการเลือกเฟ้นครีมแต่ละชนิดเป็นพิเศษ รวมไปถึงเชี่ยวชาญด้านการแต่งหน้าแต่งตัวอีกด้วยโชคดีที่กัญญพัชรค่อนข้างแต่งตัวเป็น แม้หลายชุดจะดูอ่อนหวานไปบ้าง ในขณะที่เพชรไพลินนั้นแต่งสไตล์เรียบหรู แต่เรื่องนั้นไม่เป็นปัญหา เพราะหญิงสาวสามารถนำมาปรับแต่งให้เข้ากันได้อย่างลงตัวอยู่แล้ว ติดก็แต่ว่าดูเหมือนกัญญพัชรจะไม่ค่อยแต่งหน้าแต่งตา เพราะบนโต๊ะเครื่องแป้งไม่ค่อยมีเครื่องสำอางเท่าไรนัก“เฮ้อ! เบื่อจะตายอยู่แล้ว คิดถึงภูมิจังเลย ป่านนี้ยายวาเป็นยังไงบ้างเนี่ย&rdqu
Read more
ถอนหมั้น - 70%
เพชรไพลินวุ่นวายอยู่กับกองหนังสือตรงหน้ามาตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะไม่เคยจับธุรกิจเกี่ยวกับเพชรพลอยและเครื่องประดับมาก่อน ดังนั้นสิ่งแรกที่จำเป็นต้องทำก็คือการทำความรู้จักกับเรื่องพวกนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้เรื่องการออกแบบนั้นเธอคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เพราะอย่างไรเสียก็ต้องรับจิวเวลรี่ดีไซเนอร์คนใหม่เข้ามาทำหน้าที่นี้อยู่ดี ส่วนรูปแบบจะออกไปในทิศทางไหนเธอก็ไม่ห่วงเช่นกัน เพราะค่อนข้างมั่นใจในรสนิยมของตนว่าไม่มีทางทำให้เครื่องประดับเหล่านั้นดูเชยและเกร่ออย่างแน่นอนเพราะเธอขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าแม่แห่งวงการเครื่องสำอางเชียวนะ!ฉะนั้นเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมและรสนิยมในการแต่งตัวรวมถึงการเลือกเครื่องประดับ เพชรไพลินพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าเธอไม่ด้อยไปกว่าใคร และเธอก็มั่นใจว่างานนี้จะต้องประสบความสำเร็จแน่นอน“คุณหนูคะ อีกหนึ่งชั่วโมงจะได้เวลานัดกับคุณวินทร์แล้วนะคะ”รวงทิพย์เข้ามาเตือนคุณหนูของตนด้วยความเป็นห่วง เพราะตั้งแต่ตื่นมาตอนเช้า กัญญพัชรก็เอาแต่จมจ่อมอยู่กับการอ่านหนังสือเพื่อทำความเข้าใจกับธุรกิจของครอบครัวอย่างเอาจ
Read more
ถอนหมั้น - 100%
คิ้วของรวินทร์ขมวดมุ่นอย่างใช้ความคิด ผู้หญิงคนที่เขาเจอเมื่อครู่ราวกับไม่ใช่กัญญพัชรตัวจริงอย่างไรอย่างนั้น แม้ว่ารูปร่างหน้าตาและน้ำเสียงยังคงเดิม แต่บุคลิกและลักษณะการพูดจากลับแตกต่างออกไปเหมือนเป็นคนละคนท่าทางมาดมั่นไม่แยแสใคร อีกทั้งสายตาที่มองเขาเหมือนคนแปลกหน้าและดูแคลนอยู่ในทีนั้นทำให้เขาทั้งหงุดหงิดและสงสัยในคราวเดียวกัน‘อะไรที่ไม่ดีหรือไม่ก่อให้เกิดประโยชน์กับชีวิต พัชก็ควรจะตัดมันทิ้งไปเหมือนกัน’ประโยคที่ทำให้เขาอารมณ์ขึ้นก่อนหน้านี้ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ตั้งแต่รู้จักกันมาเขาไม่เคยเห็นกัญญพัชรปากคอเราะรายขนาดนี้มาก่อน แม้หญิงสาวจะค่อนข้างเอาแต่ใจและเจ้าอารมณ์ในบางครั้ง แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่จะพูดจาแดกดันเขาหรือคนอื่นสักครั้ง เพราะความจริงแล้วเธอไม่ใช่คนที่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรเลย คิดอย่างไรรู้สึกอย่างไรก็แสดงออกมาให้รับรู้จนหมด เขาจึงไม่ค่อยชอบคนที่มีวุฒิภาวะต่ำอย่างเธอแม้ว่าจะสวยแค่ไหนก็ตามแล้วทำไมกัญญพัชรถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ เมื่อวานเธอวางสายใส่เขาทั้งที่เขายังพูดไม่จบ วันนี้ก็ยอมถอนหมั้นแต่โดยดี หนำซ้ำยังเล่นงานเขาด้วยคำพูด
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status