เข้าสู่ระบบเธอมองเห็นรถหรูที่คุ้นตาขับเข้าจอดตรงหน้าคณะ พอเห็นผู้ชายร่างสูงที่เปิดประตูออกมาจากที่นั่งคนขับก็ร่างบางก็ชะงักตัวแข็งทื่อไปในทันที ลูกน้องของเขาไม่เห็นจำเป็นต้องมารับเธอถึงที่มหาลัยแบบนี้ก็ได้“ดะเดี๋ยวมีอา แกจะรีบไปไหนอะ” ม่านมุกมองตามหลังเพื่อนที่เดินอย่างรวดเร็วออกไปจากอาคารเรียน พอเห็นเพื่อนเข
ราเชนทร์มองหญิงสาวตรงหน้านิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด เขาควรจะทำยังไง ให้เงินหรือซื้อของปลอบขวัญให้เธอดี แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะทำทุกอย่างถ้ามันจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น “ เย็นนี้ไปดินเนอร์กัน อยากทานอาหารอะไรเป็นพิเศษไหม ”“ ถึงไม่อยากไปก็คงขัดคุณไม่ได้อยู่ดี แค่ทานข้าวอย่างเดียวได้ไหมคะ คุณก็ร
พอแต่งตัวเสร็จแล้วหันไปมองที่เตียงนอนถึงรู้ว่าราเชนทร์นอนมองเธออยู่ “ มีเรียนกี่โมง ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม“ เก้าโมงเช้าค่ะ คุณจะนอนต่อก็ได้นะ ตอนนี้มันเพิ่งจะแปดโมงเอง ”“ เตียงมันแข็ง นอนแล้วปวดหลัง ” ริมฝีปากหนาบ่นออกมา ชายหนุ่มหยัดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะก้าวขาลงจากเตียง เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว
อดไม่ได้ที่ฟาดฝ่ามือลงบนแก้มก้นขาวๆ ยิ่งเห็นรอยสีแดงผุดขึ้นบนผิวกายของมีอาก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเขาให้มากขึ้นๆ ราเชนทร์โน้มใบหน้าลงไปบนซอกคอขาวก่อนจะใช้ฟันคมกัดลงไปบนผิวอ่อนนุ่มอย่างแรงจนเลือดสีแดงสดซึมไหลออกมา ตวัดลิ้นชิมรสชาติของมันราวกับคนโรคจิต ร่างบางกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บ ใบหน้าสวยบิดเบี้ยว
“วันนี้ไปไหนมา” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม ร่างสูงคลายเนกไทออกเล็กน้อยขณะเดินไปนั่งบนเตียงขนาดห้าฟุต“ไปมหาลัยค่ะ”“ตอนเย็นไปไหนมา” ดวงตาคมเข้มมองจ้องใบหน้าใสนิ่งมีอาพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ตอนนี้เธอค่อนข้างมั่นใจว่าราเชนทร์คงส่งคนคอยตามดูเธออยู่แน่นอน เขาถึงได้รู้ความเคลื่อนไหวของเธอแทบทุกอย่าง เผลอๆ วันที่เ
ร่างสูงเพรียวระหงของนางแบบเดินพรวดพราดออกมาจากด้านในลิฟต์จนแทบจะชนร่างสูงของราเชนทร์เข้า จีน่าหยุดชะงักแทบจะทันทีที่เห็นหน้าชายหนุ่ม“คุณหายไปไหนมาคะ จีน่าเดินตามหาคุณซะทั่วเลย”“เคยสั่งแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ขึ้นมาที่ห้องทำงานของฉัน” น้ำเสียงแข็งกร้าวเอ่ยบอก ใบหน้าเรียบเฉยแต่แววตาดุดันมองนางแบบสาวตรงหน
![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






