Share

25 ขำอะไร

last update publish date: 2026-09-24 17:10:06

"คุณอันดา!"

อันดาหลุดยิ้มที่มุมปากเบา ๆ เมื่อเห็นใบหน้าของหญิงสาวเริ่มแดงขึ้นกว่าเดิม เขามองท่าทา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   51 แกล้งหลับ

    “โอ๊ย! คิดอะไรของแกเนี่ยมิน” เธอถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะดึงผ้าห่มออกจากตัวเล็กน้อย ถึงจะพยายามบอกตัวเองว่าไม่จำเป็นต้องกังวลมากนัก เพราะภายในบ้านก็ยังมีคนคอยดูแลอันดาอยู่ แต่ความเป็นหมอกลับทำให้เธอไม่สามารถปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปได้ง่าย ๆ อีกอย่างเธอก็เป็นคนรับหน้าที่ดูแลสุขภาพของเขาด้วย ถ้าเขาเกิดมีอาการผิดปกติขึ้นมา คนที่ต้องรับผิดชอบตรวจดูอาการก็คงหนีไม่พ้นเธออยู่ดี “เฮ้อ...” มินตราถอนหายใจออกมาแรง ๆ ก่อนจะตัดสินใจยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังประตูห้องนอนของตัวเองอย่างลังเล “ออกไปดูสักหน่อยก่อนดีกว่า ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง” หญิงสาวพูดกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะก้าวขาลงจากเตียงแล้วสวมรองเท้าแตะที่วางอยู่ข้างเตียง แต่พอเดินไปได้เพียงสองก้าว เธอก็หยุดชะงักลงอีกครั้ง แล้วถ้าเขายังไม่นอนล่ะ... เพียงแค่นึกถึงความเป็นไปได้นั้น ใบหน้าของเธอก็เริ่มร้อนขึ้นมาอีกหน่อย เพราะถ้าอันดายังตื่นอยู่ แล้วทั้งคู่ต้องเผชิญหน้ากันอีกครั้งหลังจากเหตุการณ์เมื่อครู่ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำตัวยังไงดี มินตรายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป “ไปดู

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   50 ภาพในหัว

    “ป่านนี้คุณหมอจะโกรธหรือเปล่าวะ...” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาแล้วกดเปิดหน้าจอ จากนั้นจึงเลื่อนเข้าไปในแอปพลิเคชันแชทที่ใช้ติดต่อกับมินตราเป็นประจำ ข้อความล่าสุดที่ปรากฏอยู่ยังคงเป็นข้อความที่หญิงสาวส่งมาบอกเขาเมื่อช่วงกลางวันว่าเธอจะออกไปกินข้าวกับเพื่อนร่วมงาน และอาจกลับช้ากว่าที่บอกเอาไว้ อันดามองข้อความนั้นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากเธอกลับมาถึงบ้าน เขารู้ดีว่าตัวเองเป็นฝ่ายทำให้เธอตกใจ และถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องราวออกมาเป็นแบบนั้น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเป็นคนเริ่มจูบเธอก่อนโดยไม่ทันถามความสมัครใจ นิ้วเรียวยาวจึงค่อย ๆ ขยับพิมพ์ข้อความลงไปในช่องสนทนา 'เมื่อกี้ผมขอโทษนะครับ' เมื่อพิมพ์เสร็จแล้วเขากลับไม่ได้กดส่งในทันที อันดานั่งมองข้อความสั้น ๆ นั้นอยู่พักใหญ่ ก่อนนิ้วที่กำลังจะกดปุ่มส่งจะหยุดชะงักลง “ไม่สิ...” ชายหนุ่มพึมพำออกมาเบา ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย เรื่องแบบนี้เขาควรจะขอโทษเธอต่อหน้ามากกว่า ไม่ใช่เพียงแค่ส่งข้อความไ

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   49 คุณหมอปากหวาน

    “ใช่ ๆ เขาต้องเมาแน่ ๆ” มินตราพยักหน้าให้กับข้อสรุปของตัวเอง ก่อนจะรีบพูดต่อเหมือนกับต้องการย้ำให้ตัวเองเชื่อ “เขาเมาจนควบคุมสติตัวเองไม่ได้แน่ ๆ ไม่อย่างนั้นคนอย่างคุณอันดาจะมาจูบฉันทำไม” หญิงสาวพยายามหาเหตุผลมารองรับความคิดนั้น ทั้งที่ลึก ๆ แล้วก็ยังไม่แน่ใจนัก เพราะตอนที่เขาจูบเธอ สายตาของเขากลับดูไม่ได้เลื่อนลอยเหมือนคนเมาจนขาดสติเสียหน่อย แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเมา... แล้วมันจะเป็นเพราะอะไรล่ะ มินตรานิ่งไปทันที ภาพใบหน้าคมที่อยู่ห่างจากเธอเพียงคืบเดียวผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ถามว่าเธอกำลังกลัวหรือเขินเขากันแน่ “โอ๊ย! ไม่เอาแล้ว!” หญิงสาวรีบสะบัดศีรษะแรง ๆ ก่อนจะหลับตาปี๋ พยายามไล่ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดออกไปจากความคิด “ไม่เอา ๆ พอแล้ว ไม่คิด!” เธอพูดกับตัวเองเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นตบแก้มตัวเองเบา ๆ เพื่อเรียกสติ “มินตรา ตั้งสติหน่อยสิแก แค่จูบเองนะ!” แต่พอพูดคำว่าแค่จูบออกมาเท่านั้น ใบหน้าของเธอก็กลับมาร้อนผ่าวขึ้นอีกครั้ง “ไม่ใช่สิ! นั่นมันจูบแรกของฉันเลยนะ!” มินตราถึงกับยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที เมื่อเผลอพูดสิ่งที่ก

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   48 จูบแรก

    พรึ่บ! “คนบ้า...” ทันทีที่ปิดประตูห้องลง มินตราก็รีบหันหลังกลับไปพิงบานประตูเอาไว้เหมือนกับคนหมดเรี่ยวแรง ก่อนจะพึมพำออกมาเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเล็กน้อย ใบหน้าหวานของเธอร้อนผ่าวไปหมด โดยเฉพาะพวงแก้มทั้งสองข้างที่ตอนนี้แดงระเรื่อจนลามไปถึงใบหู แม้จะเดินหนีขึ้นมาถึงห้องนอนของตัวเองแล้ว แต่ความรู้สึกประหม่าจากเหตุการณ์เมื่อครู่กลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ทั้งที่ภายในห้องก็ยังคงเป็นห้องนอนเดิมที่เธอคุ้นเคย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากตอนเช้าเลยสักนิด แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ว่าจะรับมือยังไงดี "ซี๊ดดดด ฟู้ว..." มินตราสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนออกมา ทว่าลมหายใจของเธอกลับยังถี่และแรงกว่าปกติ ราวกับเพิ่งวิ่งขึ้นบันไดมาหลายชั้น ทั้งที่ความจริงเธอเพียงแค่เดินหนีผู้ชายคนหนึ่งขึ้นมาบนห้องเท่านั้น ผู้ชายที่เพิ่งจูบเธอไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน... เมื่อนึกถึงตรงนั้นมือเล็กข้างหนึ่งก็ค่อย ๆ ยกขึ้นมาแตะริมฝีปากของตัวเองอย่างเผลอไผล ปลายนิ้วเรียวสัมผัสลงบนริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา ก่อ

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   47 หวานชะมัด

    ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย ทั้งสายตาของเขาที่มองมา พร้อมกับใบหน้าคมที่ค่อย ๆ โน้มลงใกล้ และสัมผัสอุ่น ๆ บนริมฝีปากที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ยิ่งนึกถึงพวงแก้มทั้งสองข้างก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง แล้วฉันจะไปยืนให้เขาจูบทำไมเนี่ย! หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะรีบสาวเท้าขึ้นบันไดโดยไม่คิดจะหันกลับไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนอันดาได้แต่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องรับแขก สายตาคมมองตามแผ่นหลังบางที่กำลังเดินขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว เขาอยากเรียกเธอเอาไว้ อยากอธิบายว่าตัวเองไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอตกใจ แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น คำพูดมากมายที่คิดเอาไว้กลับติดอยู่ในลำคอ จนกระทั่งร่างเล็กหายลับไปจากสายตา เขาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่นานนักเสียงประตูห้องชั้นบนก็ดังแว่วลงมาเบา ๆ ปัง! อันดาหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ มือหนาทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นด้วยความหงุดหงิดตัวเอง “มึงทำบ้าอะไรลงไปวะ อันดา...” ชายหนุ่มสบถออกมาเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมอย่างหัวเสีย เขาไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิด ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาควบคุมทั้งอารมณ์และการกระทำของตัวเองได

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   46 จูบ

    “เอ่อ... เปล่านะคะ หมอไม่ได้เขิน” มินตรารีบปฏิเสธทันที ทั้งที่น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่มั่นคงเอาเสียเลย หญิงสาวพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ยิ่งเห็นใบหน้าคมขยับเข้ามาใกล้หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ ทำไมเขาต้องมองฉันแบบนั้นด้วยเนี่ย... มินตราแอบกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวถอยหนี ทว่ามือหนาที่ยังคงประคองอยู่ตรงเอวทำให้เธอขยับออกห่างจากเขาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น “ถ้าไม่ได้เขิน แล้วทำไมหน้าแดงครับ” “ก็... ก็คุณเข้ามาใกล้เกินไปค่ะ” “ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ” “แล้วคุณจะขยับเข้ามาทำไมอีกล่ะคะ” คำถามของเธอไม่ได้รับคำตอบในทันที อันดาเพียงมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ ก่อนจะค่อย ๆ โน้มลงมาอีกเล็กน้อย จนมินตราสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเขา ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทันที “คะ... คุณอันดา” เสียงเรียกของเธอแผ่วเบาจนแทบกลายเป็นเสียงกระซิบ อันดาหยุดอยู่ตรงนั้นชั่วขณะ สายตาของเขาเลื่อนจากดวงตาของเธอลงไปยังริมฝีปากบางอีกครั้ง ราวกับกำลังลังเลกับความคิดบางอย่างของตัวเอง แต่สุดท้ายความรู้สึกที่พยายามกดเอาไว้กลับเป็นฝ่ายเอาชนะเหตุผล พรึบ.

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status