공유

46 จูบ

last update 게시일: 2026-10-08 22:34:01

“เอ่อ... เปล่านะคะ หมอไม่ได้เขิน”

มินตรารีบปฏิเสธทันที ทั้งที่น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่มั่นคงเอาเสีย
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   47 หวานชะมัด

    ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย ทั้งสายตาของเขาที่มองมา พร้อมกับใบหน้าคมที่ค่อย ๆ โน้มลงใกล้ และสัมผัสอุ่น ๆ บนริมฝีปากที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ยิ่งนึกถึงพวงแก้มทั้งสองข้างก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง แล้วฉันจะไปยืนให้เขาจูบทำไมเนี่ย! หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะรีบสาวเท้าขึ้นบันไดโดยไม่คิดจะหันกลับไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนอันดาได้แต่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องรับแขก สายตาคมมองตามแผ่นหลังบางที่กำลังเดินขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว เขาอยากเรียกเธอเอาไว้ อยากอธิบายว่าตัวเองไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอตกใจ แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น คำพูดมากมายที่คิดเอาไว้กลับติดอยู่ในลำคอ จนกระทั่งร่างเล็กหายลับไปจากสายตา เขาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่นานนักเสียงประตูห้องชั้นบนก็ดังแว่วลงมาเบา ๆ ปัง! อันดาหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ มือหนาทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นด้วยความหงุดหงิดตัวเอง “มึงทำบ้าอะไรลงไปวะ อันดา...” ชายหนุ่มสบถออกมาเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมอย่างหัวเสีย เขาไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิด ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาควบคุมทั้งอารมณ์และการกระทำของตัวเองได

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   46 จูบ

    “เอ่อ... เปล่านะคะ หมอไม่ได้เขิน” มินตรารีบปฏิเสธทันที ทั้งที่น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่มั่นคงเอาเสียเลย หญิงสาวพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ยิ่งเห็นใบหน้าคมขยับเข้ามาใกล้หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ ทำไมเขาต้องมองฉันแบบนั้นด้วยเนี่ย... มินตราแอบกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวถอยหนี ทว่ามือหนาที่ยังคงประคองอยู่ตรงเอวทำให้เธอขยับออกห่างจากเขาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น “ถ้าไม่ได้เขิน แล้วทำไมหน้าแดงครับ” “ก็... ก็คุณเข้ามาใกล้เกินไปค่ะ” “ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ” “แล้วคุณจะขยับเข้ามาทำไมอีกล่ะคะ” คำถามของเธอไม่ได้รับคำตอบในทันที อันดาเพียงมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ ก่อนจะค่อย ๆ โน้มลงมาอีกเล็กน้อย จนมินตราสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเขา ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทันที “คะ... คุณอันดา” เสียงเรียกของเธอแผ่วเบาจนแทบกลายเป็นเสียงกระซิบ อันดาหยุดอยู่ตรงนั้นชั่วขณะ สายตาของเขาเลื่อนจากดวงตาของเธอลงไปยังริมฝีปากบางอีกครั้ง ราวกับกำลังลังเลกับความคิดบางอย่างของตัวเอง แต่สุดท้ายความรู้สึกที่พยายามกดเอาไว้กลับเป็นฝ่ายเอาชนะเหตุผล พรึบ.

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   45 ระวัง

    “วะ... ว้าย!!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ มือเล็กคว้าต้นแขนของเขาเอาไว้โดยอัตโนมัติเพราะกลัวตัวเองเสียหลัก “คะ... คุณอันดา” มินตราเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าอย่างตื่นตกใจ ก่อนจะเพิ่งรู้ตัวว่ามือข้างหนึ่งของเขายังคงโอบประคองอยู่ตรงเอวของเธอ ขณะที่ร่างของทั้งคู่ก็อยู่ใกล้กันจนเธอแทบจะขยับไปทางไหนไม่ได้ “ปะ... ปล่อยนะคะ คุณทำอะไรของคุณเนี่ย!” พอได้สติ คนตัวเล็กก็เริ่มดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนทันที มือที่เมื่อครู่ยังจับต้นแขนเขาเพราะตกใจรีบเปลี่ยนมายกขึ้นดันแผ่นอกกว้างเอาไว้แทน “คุณหมออย่าเพิ่งดิ้นครับ” “แล้วคุณก็กอดฉันอยู่แบบนี้ จะไม่ให้ฉันดิ้นได้ยังไงคะ!” “ผมไม่ได้จะทำอะไรคุณครับ” “แล้วอยู่ ๆ คุณดึงฉันเข้ามาทำไมล่ะคะ ปล่อยก่อนเลยค่ะ!” มินตรายังคงพยายามดันตัวเองออกห่าง ใบหน้าที่แดงอยู่ก่อนแล้วกลับยิ่งแดงมากกว่าเดิม ทั้งจากความตกใจและความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว "เฮ้อออ" อันดาจึงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้าไปทางด้านหลังของเธอ “คุณหมอกำลังจะชนขอบโต๊ะครับ ผมก็เลยดึงเอาไว้นี่ไง” คำพูดนั้นทำให้คนที่กำลังดิ้นอยู่หยุดชะงักทันที “คะ...” “ลองหันไปดูข้

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   44 เป็นห่วงผมหรอ

    “ผมดูเหมือนมีเรื่องหรือไง” “ก็ดูแปลก ๆ ตั้งแต่มินเข้ามาแล้วค่ะ” อันดานิ่งไปเล็กน้อย ในที่สุดหญิงสาวก็สังเกตเสียทีว่าเขาไม่ปกติ แต่แทนที่จะบอกความจริงเขากลับเบือนสายตาไปทางอื่น “ผมก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วครับ” “ไม่จริงค่ะ” มินตราตอบทันที “ปกติคุณกวนประสาทมินจะตาย วันนี้ตั้งแต่มินกลับมาคุณแทบไม่มองหน้ามินด้วยซ้ำ” คราวนี้อันดาหันกลับมามองเธอเต็มตา “แล้วคุณอยากให้ผมมองเหรอครับ” “เอ๊ะ...” “เห็นกลับมาเกือบเที่ยงคืน ผมนึกว่าคุณคงเหนื่อยจนไม่อยากคุยกับใครแล้ว” น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดังขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่กลับทำให้มินตรารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างแปลก ๆ ซ่อนอยู่ในประโยค เธอกะพริบตามองเขา ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง “อ๋อ... วันนี้กลับดึกไปหน่อยค่ะ พอดีนั่งคุยกันเพลินจนลืมดูเวลา” “คุยกันเพลินเลยเหรอครับ” “ค่ะ” มินตราพยักหน้าอย่างไม่ทันคิดอะไร “ไม่ได้เจอเพื่อน ๆ แบบนี้นานแล้วด้วยค่ะ พอได้คุยกันก็เลยยาวไปหน่อย” อันดาพยักหน้าช้า ๆ “ท่าทางจะสนุกมากเลยนะครับ” “ก็สนุกดีค่ะ” “ถึงได้กลับเกือบเที่ยงคืนสินะครับ” คราวนี้มินตราเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่างได้จริง ๆ เธอหร

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   43 พอใจหรือยัง

    (เวลาต่อมา 23.40 น.) ปัง! เสียงประตูรถปิดลงท่ามกลางความเงียบของค่ำคืน มินตราก้าวลงจากรถก่อนจะยกมือขึ้นขยับสายกระเป๋าบนหัวไหล่ให้เข้าที่ วันนี้กว่าจะกินข้าวเสร็จ ไหนจะนั่งคุยกับดารินและพีพีต่ออีกพักใหญ่ เวลาก็ล่วงเลยมาจนเกือบเที่ยงคืนโดยไม่ทันรู้ตัว หญิงสาวเงยหน้ามองบ้านหลังใหญ่ตรงหน้า ก่อนจะสังเกตเห็นแสงไฟภายในห้องโถงที่ยังคงเปิดสว่างอยู่ 'ทำไมไฟยังไม่ปิดอีก หรือว่าคุณอันดายังไม่นอนเหรอ' มินตราคิดพลางยกข้อมือขึ้นดูเวลาอีกครั้ง แล้วเธอก็เห็นว่าอีกเพียงยี่สิบนาทีก็จะเข้าสู่วันใหม่แล้ว ปกติเวลานี้คนในบ้านส่วนใหญ่คงแยกย้ายกันไปพักผ่อนหมดแล้ว เธอจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าใครยังเปิดไฟทิ้งเอาไว้ หรือจะเป็นคุณอันดา นี่ก็จะเที่ยงคืนอยู่แล้วทำไมนอนดึกจัง หญิงสาวเดินขึ้นบันไดหน้าบ้าน ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปด้านใน พรึบ... ทันทีที่ก้าวเข้ามาภายในบ้าน สายตาของเธอก็มองตรงไปยังห้องโถงโดยอัตโนมัติ และภาพที่เห็นก็ทำให้ฝีเท้าหยุดชะงักอยู่ตรงนั้น อันดายังไม่นอนจริง ๆ ชายหนุ่มนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง ในมือมีแก้วทรงเตี้ยที่บรรจุเครื่องดื่มสีอำพันเอาไว้ ส่วนบนโต๊ะตรงหน้าก็มีขวดเหล้าวางอ

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   42 ปกติดี

    “จำได้สิครับ เมื่อก่อนเวลาออกไปกินข้าวกับพวกหมอด้วยกัน คุณก็สั่งกุ้งเกือบทุกครั้ง” มินตราหัวเราะเบา ๆ ไม่คิดว่าเขาจะสังเกตขนาดนั้น “มินยังจำไม่ได้เลยนะคะว่าตัวเองสั่งบ่อยขนาดนั้น” “เรื่องของหมอมิน ผมจำได้ค่อนข้างเยอะครับ” มือที่กำลังตักข้าวของดารินชะงักไปทันที เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองคนพูด ก่อนจะเหลือบมองเพื่อนตัวเองที่ยังคงนั่งกินข้าวหน้าตาเป็นปกติราวกับไม่ได้สังเกตความหมายบางอย่างในคำพูดนั้นเลยแม้แต่น้อย ขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีกเหรอวะยัยมิน... “อ๋อ... สงสัยเพราะเมื่อก่อนเราไปกินข้าวกับเพื่อน ๆ ด้วยกันบ่อยด้วยมั้งคะ” มินตราตอบตามที่ตัวเองเข้าใจ ก่อนจะตักกุ้งขึ้นมาชิม “อร่อยจริงด้วยค่ะ” “ถ้าชอบก็กินเยอะ ๆ ครับ” พีพียิ้มออกมาทันที ก่อนจะเลื่อนจานกุ้งเข้ามาใกล้เธออีกนิด @ดิว “นายครับ ตอนนี้คุณหมอมาถึงร้านแล้วครับ” เสียงของดิวดังผ่านโทรศัพท์เข้ามา อันดาที่กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโซฟาจึงวางปากกาในมือลง ก่อนจะเอนหลังพิงพนักอย่างช้า ๆ “แล้วไปกันทั้งหมดกี่คน” “สามคนครับนาย มีหมอผู้ชายน่าจะเป็นหมอพีที่นายบอก แล้วก็ผู้หญิงอีกคนหนึ่งครับ” อันดาขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status