مشاركة

74 ดื้อ

last update تاريخ النشر: 2026-10-30 19:08:37

“ก็รีบออกไปสิคะ!”

“ครับ ๆ แต่ถ้าเดินไม่ไหวก็เรียกผมนะ”

“ไม่เรียกค่ะ!”

“หึ... ปากเก่งจริง ๆ”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   88 สนุกกับการทำงาน

    “หมอไปทำงานพิเศษมานิดหน่อยค่ะ” “งานพิเศษหรอคะ” ฝ้ายเลิกคิ้วขึ้นอย่างสนใจ “งานอะไรคะคุณหมอ หรือว่าแอบไปรับงานดูแลหนุ่มหล่อที่ไหนมา” “แหม... พี่ฝ้าย!” มินตราหัวเราะออกมาทันที “ทำไมต้องเป็นหนุ่มหล่อด้วยล่ะคะ” “ก็คุณหมอมินทั้งสวยทั้งเก่งขนาดนี้ ถ้ามีหนุ่มหล่อมาจ้างไปดูแลส่วนตัวก็ไม่เห็นจะแปลกเลยนี่คะ” คำพูดหยอกล้อของพยาบาลสาวทำให้มินตราชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ภาพใบหน้าคมเข้มของอันดาเกือบจะผุดขึ้นมาในความคิด แต่เธอก็รีบสลัดมันทิ้งก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อนออกมา “ไม่มีหรอกค่ะพี่ฝ้าย หมอไปทำงานจริง ๆ” “จริงนะคะ” “จริงสิคะ!” “งั้นก็แล้วไปค่ะ” ฝ้ายตอบพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “เพราะถ้ามีหนุ่มหล่อจริง ๆ พวกเราต้องขอดูรูปด้วยนะคะ” “โอ๊ย... พี่ฝ้ายก็!” เสียงหัวเราะของทุกคนดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่มินตราจะส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ “เอาเป็นว่าวันนี้มีเคสอะไรให้หมอทำบ้างคะ” ทันทีที่ได้ยินคำถาม พยาบาลคนหนึ่งก็รีบเปิดแฟ้มเอกสารในมือ “วันนี้มีเคสผ่าตัดรออยู่สามเคสค่ะคุณหมอ” “สามเคสเลยเหรอคะ” “ใช่ค่ะ แล้วก็มีเคสที่ต้องประเมินเพิ่มเติมอีกหนึ่งเคสด้วยค่ะ” มินตราพยักหน้ารับ ก

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   87 พอได้แล้ว

    “ไม่ขนาดนั้นอะไร แม่เป็นแม่หนูนะทำไมจะดูไม่ออก” มินตราหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นแตะแก้มตัวเอง “สงสัยหนูคงพักผ่อนน้อยไปหน่อยค่ะ” “นั่นไง แม่ว่าแล้ว” พราวพรรณส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ “ทำงานเป็นหมอก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะลูก” “ทราบแล้วค่ะคุณแม่” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงออดอ้อนก่อนจะส่งยิ้มให้ผู้เป็นแม่ “หนูเป็นหมอนะคะ เรื่องดูแลสุขภาพตัวเองหนูรู้ดีอยู่แล้ว” “รู้ดี แต่ไม่ค่อยทำตามใช่ไหมล่ะ” พราวพรรณย้อนกลับทันที ทำให้มินตราหลุดหัวเราะออกมาอีกครั้ง “โธ่... แม่ก็” บรรยากาศภายในห้องรับประทานอาหารเริ่มผ่อนคลายลง เมื่อสองแม่ลูกพูดคุยหยอกล้อกันตามประสา ไม่นานนักแม่บ้านก็นำอาหารเช้ามาวางตรงหน้ามินตรา หญิงสาวจึงเริ่มลงมือรับประทานอาหารพร้อมกับพูดคุยเรื่องทั่วไปกับผู้เป็นแม่ไปด้วย แม้จะยังมีความรู้สึกบางอย่างค้างคาอยู่ภายในใจ แต่การได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ ได้ตื่นเช้ามาพบหน้าพ่อกับแม่ และได้กลับไปทำงานในสถานที่ที่เธอคุ้นเคย ก็ทำให้มินตรารู้สึกว่าตัวเองกำลังค่อย ๆ กลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็ลุกขึ้นจากเก้าอี

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   86 แค่เบื่อ

    “ค่ะแม่ วันนี้หนูมีเวรค่ะ” มินตราตอบพร้อมกับส่งยิ้มบาง ๆ ให้ผู้เป็นแม่ ก่อนจะเดินเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม “อ้าว... แล้วหนูไม่ต้องกลับไปทำงานประจำที่ต่างจังหวัดแล้วใช่ไหมลูก” พราวพรรณถามต่อด้วยความสงสัย เพราะก่อนหน้านี้ลูกสาวเคยบอกเอาไว้ว่าต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดเป็นเวลาหลายเดือน แต่จู่ ๆ กลับเดินทางกลับมาบ้านโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า มินตราชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “ยังไม่กลับไปก่อนค่ะแม่” “หืม... ทำไมล่ะลูก” “หนูขอพักก่อนค่ะ ไว้ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ ค่อยกลับไปทำงานนั้นอีกที” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ก่อนจะหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเล็กน้อย ความจริงแล้วเธอไม่ได้คิดจะกลับไปทำหน้าที่แพทย์ประจำตัวของอันดาอีกเลยด้วยซ้ำ เพราะถึงแม้ชายหนุ่มจะยังไม่ยอมอนุมัติใบลาออก แต่สำหรับเธอ การเดินออกจากคฤหาสน์หลังนั้นก็ถือเป็นการตัดสินใจที่แน่วแน่แล้ว ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อันดาไม่ได้มาหาเธอที่บ้านและเธอเองก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปหาเขาเช่นกัน มินตราพยายามใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับตัวเอง หวังว่าระยะห่างจะช่วยให้ความรู้สึกวุ่นวายภายในใจค่อย ๆ สงบล

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   85 เอาไว้ก่อน

    “ครับนาย ผมเองก็คิดเหมือนกัน” ดิวตอบด้วยสีหน้าจริงจังขึ้น “ถึงตอนนี้พวกมันจะยังไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรชัดเจน แต่เราก็ประมาทไม่ได้ครับ” “อืม” อันดาพยักหน้ารับก่อนจะก้มลงมองเอกสารบนโต๊ะอีกครั้ง “แล้วถ้ามีใครเข้าใกล้บ้านคุณหมออย่างน่าสงสัยอย่าเพิ่งทำอะไรบุ่มบ่าม” “ครับนาย” “รายงานกูก่อน” “เข้าใจครับ” ดิวรับคำก่อนจะยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าผู้เป็นนายไม่ได้สั่งอะไรเพิ่มเติมเขาจึงเอ่ยขึ้น “ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับนาย” “เดี๋ยว” เสียงทุ้มเรียกเอาไว้ก่อนที่ดิวจะทันได้หมุนตัวเดินออกไป “ครับนาย” อันดาเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม “ตอนที่เธอถึงบ้าน... เธอดูเป็นยังไงบ้าง” ดิวชะงักไปเล็กน้อยกับคำถามนั้น “หมายถึงคุณหมอเหรอครับ” “เออ จะให้กูหมายถึงใคร” “เอ่อ... คนของเรารายงานมาว่าคุณหมอขับรถไปแล้วก็เดินเข้าบ้านไปตามปกติครับไม่ได้มีอะไรผิดสังเกต” “อืม...” อันดาพยักหน้าช้า ๆ แม้จะเป็นเพียงคำตอบสั้น ๆ แต่ก็ทำให้เขารู้สึกโล่งใจขึ้นมาอีกเล็กน้อย อย่างน้อยเธอก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอยังคงโกรธเขาอยู่ชายหน

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   84 ไอ้แก่

    ทางด้านอันดา ภายในห้องทำงานอันเงียบสงบของคฤหาสน์หลังใหญ่ อันดากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรูด้านหลังโต๊ะทำงาน แม้ตรงหน้าจะมีเอกสารเกี่ยวกับธุรกิจขนส่งวางเรียงรายอยู่หลายแฟ้ม แต่ชายหนุ่มกลับไม่มีสมาธิที่จะอ่านมันเลยแม้แต่น้อย นับตั้งแต่มินตราเก็บกระเป๋าเดินทางออกจากคฤหาสน์ไป บรรยากาศภายในบ้านก็ดูเงียบเหงาลงอย่างประหลาด ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเคยใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังมาโดยตลอด และไม่เคยรู้สึกว่าการไม่มีใครอยู่ด้วยเป็นเรื่องสำคัญอะไร ทว่าตอนนี้กลับแตกต่างออกไป เพียงแค่คิดว่าต่อจากนี้จะไม่มีเสียงหวาน ๆ ของคุณหมอสาวคอยต่อปากต่อคำกับเขา ไม่มีใบหน้าบึ้งตึงเวลาถูกเขาแกล้งหยอกเย้า และไม่มีร่างบางเดินไปเดินมาอยู่ภายในบ้าน ความรู้สึกหงุดหงิดก็เริ่มก่อตัวขึ้นภายในอกอย่างไม่มีเหตุผล "เฮ้อ..." อันดาถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะเหลือบมองโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างแฟ้มเอกสารเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่อาจนับได้ เขากำลังรอรายงานจากดิว แม้จะรู้ว่ามินตราเดินทางกลับบ้านด้วยความเรียบร้อยแต่ตราบใดที่ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าเธอถึงบ้านอย่างปลอดภัย ชายหนุ่มก็ยังไม่อาจวางใจได้ ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคา

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   83 คิดถึง

    “มินตรา...” เสียงของอนุวัฒน์ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้หญิงสาวค่อย ๆ ผละออกจากอ้อมกอดของผู้เป็นแม่ ก่อนจะหันไปมองบิดาที่ยังคงนั่งอยู่บนโซฟา “คะพ่อ” “ไหน... กลับมาทั้งที ไม่คิดจะมากอดพ่อบ้างหรือไง” อนุวัฒน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าก่อนจะวางหนังสือลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้า มินตรามองผู้เป็นพ่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ริมฝีปากบางจะค่อย ๆ คลี่ยิ้มออกมา “กอดสิคะ! หนูคิดถึงพ่อมากขนาดนี้จะไม่ให้กอดได้ไงล่ะคะ” เธอตอบกลับทันที ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาผู้เป็นพ่อแล้วโผเข้าสวมกอดเขาอย่างแนบแน่น “โอ๊ะ ๆ เบา ๆ ลูก หึหึ... เหมือนเด็กเลยเรา” อนุวัฒน์หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู ก่อนจะยกแขนขึ้นโอบกอดลูกสาวเอาไว้ “เป็นอะไรไปเนี่ย หืม... วันนี้อ้อนพ่อกับแม่เก่งผิดปกตินะเรา” “ก็หนูคิดถึงพ่อนี่คะ เราอยากกอดพ่อกับแม่แบบนี้ทุกวันเลยค่ะ” “พ่อก็คิดถึงหนูเหมือนกัน” ชายวัยกลางคนตอบพร้อมกับลูบศีรษะลูกสาวอย่างอ่อนโยน “แล้วเป็นยังไงบ้าง ไปทำงานต่างจังหวัดเหนื่อยไหมลูก” คำถามธรรมดา ๆ ของผู้เป็นพ่อกลับทำให้มินตรานิ่งไปชั่วขณะ ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ภายในคฤหาสน์ของอันดาผุดขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะรีบกด

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status